КУЌАТА НА ЗМЕЈОТ
Ова се нашите услови.
Сто од твоите златни змејови.
По брод?
По човек.
Не би можел да произведам толку пари, дури и да сакам.
Повторно се залагате за сиромашните.
Тоа е шуплива работа од устата на Ланистер,
чии штали и шпајзови се врежани во златна планина.
И ќе ни треба пред да заврши оваа војна.
Прекинете ја блокадата и тоа ќе Ви користи.
Мислиш дека ни недостасуваат купувачи за нашите таписерии и парфеми?
Продаваме каде сакаме, блокада или не.
Есос е богат колку што е огромен.
Изгледа ние повеќе Ви требаме Вам отколку Вие нам.
Степстоните.
Што со нив? - Дајте ни ги Степстоните.
Купче камења.
Тешко дека е жртва за лордовите на Вестерос.
Тие карпи се спорни една генерација.
Вашите...
пирати пловеле со бродови, земале робови, товар...
Дајте ни ги директно, ако победите, и сето тоа ќе престане.
Ќе воведеме едноставен данок за оние што минуваат.
Ќе ги вратиме загубите што ги имавме борејќи се со ордите на Веларион.
Изнуда. Ќе ја зголемите цената на основните производи.
Подобро е од гладување, секако.
Тогаш, флота воени бродови.
Пловејќи по Ваша команда, ќе ја пробијат блокадата и ќе го задржат преминот.
Многу добро.
Принцот регент можеби ќе ме обеси поради ова.
Со армадата што ја испраќаме сега,
можете да го соборите принцот регент и лично да седнете на Железниот трон.
Се разбира, има уште еден услов.
Попрво би одел на купка со бинлак со вино.
Командантот на нашата флота мора да се согласи да оди со Вас.
Се вика Лохар. Морнарите му се жестоко лојални.
Ако не ги води, нема да се борат.
Многу добро. Тогаш, ајде да го запознаеме командантот.
Адмирал Лохар.
Ова е Таиланд Ланистер од Кастерли Рок.
Мило ми е, лорд Таивин.
Таиланд.
Каков човек си ти?
Молам?
Поет?
Филозоф?
Јас сум господар на бродовите во Кингс Ландинг.
Слаб си. - Но и висок.
Нема да пловам со човек кој не е подобар од мене.
Во што?
Малку рум нема да штети.
Ваша Висост...
Само малку.
Ти си добар човек, Орвајл.
Еден збор, Висост.
Морам да Ве замолам, Висост, да се челичите.
Мора брзо да го напуштиме Кингс Ландинг и нема да се вратиме некое време.
Што? -Претендентката најде тројца нови јавачи за нејзините змејови.
Тоа е невозможно. - И брат Ви го мислеше истото.
Тој полета да ја предизвика и беше одбиен.
Избега во ужас, колку што слушнав.
Не заслужува помалку.
Како и да е, во бес отиде во Шарп Поинт...
и го опустоши целиот град.
Ебате лудиот.
Таа навистина го направи тоа. - Се плашам дека е така.
Тогаш, која беше поентата на сево ова?
Боговите се сурови, Ваша Висост.
Но, се надевам дека можете да ја видите итноста.
Не. Не.
Јас сум кралот. Зошто треба да брзам?
Зашто принцот регент ќе Ве убие.
И порано бевте во опасност, но сега тој е осуетен и е лут.
Не се знае што ќе направи. Но имаме можност додека е отсутен...
Можност да го истуркаме.
Однеси ме на мојот трон,
и штом ќе се врати, ќе го заробам.
И што тогаш?
Кога Ренира ќе Ве нападне со нејзините седум змејови,
а Вие без Вагар? Што тогаш?
Со текот на годините, во исчекување на црни денови,
префрлав поголем дел од златните резерви на Харенхал во Железната банка во Бравос.
Можеме да живееме добро
и да преживееме додека не помине она што доаѓа.
Сакаш да ме однесеш во Есос да живеам со ебачите на кози.
Најдобро е да се живее, мислам, сеедно како.
Така ли?
Мојот змеј е мртов.
Јас сум изгорен и одвратен и сам.
И сакат сум.
Не сте сам.
Патлакот ми е уништен. Ти кажаа?
Да. Се запали како колбас.
Не очајувајте, Ваша Висост. Следат подобри денови.
Дозволете им на брат Ви и на претендентката
да се уништат во крв и горчина.
Кога ќе се уморат, а нивните војски ќе се распарчат,
ние ќе се вратиме, а народот ќе стане да нѐ пресретне.
Не можам ни да мочам, а да не ми тече по ногата.
Ќе бидат уморни од бескрајни лишувања и страв.
Ќе го поздрават кралот што се враќа...
вистинскиот наследник на неговиот татко.
Егон Победоносецот...
воскресна од пепелта.
Егон Миротворецот.
Егон Обновувачот.
Егон Задоволството на царството.
Вака е подобро, Хју, нели?
Треба да ги учиме командите. - Да, и ќе одам.
Сигурно нема да ми го одбијат задоволството по толку време.
Може веќе нема да јадам риба.
Што правиш овде?
Тргни ги стапалата од масата.
Попрво не би. - Улф.
Не зависи од тебе, Улф.
Тогаш, од кого зависи... момче?
Тој е принцот, Улф. Принц Џакерис Веларион.
Принц Џакерис Веларион, токму овде. Кој би помислил?
Тој живее овде.
Барам извинување од тебе.
Младиот принц! И таа коса!
Темна како што велат.
Нека ни кажат дека немаме Таргеријанска крв, а?
Мајка ми е кралица... - И двајцата змејски јавачи.
Јас и ти, скроени од иста ткаенина.
Тоа е свето наследство, за кое ништо не знаеш.
Простете му, принцу. Не е навикнат на дворските манири.
Или воопшто некакви манири.
Знаеш што се случи последниов час?
Таканаречениот принц регент го изгоре Шарп Поинт до темел.
Илјадници луѓе се мртви или изгубени. Пристаништето е во пепел.
Ќе се подготвиш да се соочиш со таков непријател?
Или ќе останеш овде и ќе си олесниш?
Ако ги попречуваш нашите напори, преку мрзеливост или неподготвеност,
Ќе висиш, а со твоето тело ќе ги хранат уличните кучиња.
Не мислев да не Ве почитувам, принцу.
Новите јавачи се благодат.
Но, сега кога сѐ е готово, не можам да си ги избришам сомнежите.
Малку знаеме кои се тие и колку им е силен карактерот.
Барем Адам од Хал ти е познат.
Тој е бродар вработен кај мене,
и ми кажаа дека е човек од чест.
Малку го знам...
на мое жалење.
Но, ѕверовите се доделени.
Сега имате голема предност.
Мора брзо да нападнете,
додека принцот регент размислува за следниот чекор.
Се надевав дека мојата предност може да биде во одвраќањето.
Вагар отсекогаш била наша главна закана и сега е надвладеана.
Вагар не му е единствен змеј.
Третиот брат не е тестиран, никогаш не го напуштил Олдтаун.
А неговиот змеј е помлад од Вермакс.
Но сепак е змеј. И заборавате на уште еден.
Хелена? Таа не јава. Не сака.
Сепак може да биде принудена. А нејзиниот змеј...
Дримфаер, изведен кога Освојувачот беше крал.
Таа е страшна. Сепак, Хелена не е воин.
Ејмонд се мислеше себеси за непобедлив.
Сега откри дека не е.
Ќе биде лут, очаен.
Нема да застане со Шарп Поинт. И нема да прифати одбивање.
Зборуваш искрено.
Посакувам да не е така.
Како оди со Морската Змија?
Подобра е од нова.
Утре ќе се приклучиме на блокадата.
Нека внимаваат нашите непријатели, било да се Ланистер или Грејџој.
Но, мојот брод веќе не е Морската Змија.
Таа беше доказ за мојата сопствена слава.
Ѝ дадов ново име.
“Кралицата која никогаш не беше“.
Корлис.
Ти благодарам.
Она што го правам сега...
го правам за неа.
Ваша Висост, подготвена сте.
Имате шест змејови под Ваше знаме.
Моите бродови пловат под Ваша команда, а моите луѓе Ви служат.
Но, Ланистерите маршираат, а и Хајтауерови од Олдтаун.
Мора да го скршите овој ѕвер во неговата глава...
И тоа пред да летнат премногу денови.
Постои, се разбира,
уште еден играч кој допрва треба да се открие.
Ваша Висост.
Се чини дека овците на нашата земја се продадени горе.
Наместо тоа, моите вазали испратија свињи.
Претпоставувам змејовите јадат свињи?
Каракс ги претпочита. Како оди собирањето?
Ќе бидеме спремни за два дена.
Спреми ги свињите. - Веднаш, Висост.
Ваша Висост?
Сер Алфред Брум дојде да Ве види. - Ваша Висост.
Интересно. - Испратен сум како емисар од кралицата
да ги утврдам Вашите движења и Вашите намери.
Пристигна точно на време да ја видиш мојата нова војска, Брум.
Што мислиш? - Многу е голема.
Ланистер се двоуми.
Имам за цел да го нападнам Кингс Ландинг пред да ме фати.
Може ли да позборуваме во четири очи?
Би зборувал искрено со Вас. - Не очекувам ништо помалку.
Му бев верен на кралот, брат Ви.
Ги заложив моите знамиња на Ренира, неговиот наследник.
Никогаш нема да им служам на узурпаторите или на тие од Олдтаун.
Но, треба да се водат битки, а во вакви времиња...
Слушнавте нешто?
Ова место ќе те натера да лаеш на Месечина.
Додека Вие собравте војска, Ренира попушти,
тргнувајќи настрана од нашата проценка
по курс за кој лично сметам дека е несовесен.
Ренира ќе го зацрта својот пат, за добро или лошо.
Но, Вие сте водач на мажите.
Доколку се изјасните...
Вашите лордови ќе Ве следат.
Никогаш не те сметав за превртлив...
Сер Алфред.
Намерите на Ренира се добри.
Но, она што ни треба, во овој момент...
е крал.
Претендентката испратила чамци за да ги собере оние меѓу малите
кои веруваа дека имаат капка Таргеријанска крв.
Измама и подметнување. Кукавици се сите.
Стави крај на ова лудило.
Ниту еден брод да не доаѓа или оди од нашето пристаниште без проверка.
Ова ќе ја попречи работата на рибарските чамци.
Народот зависи од нив за егзистенција.
Нема да им треба храна ако непријателот ги заколе.
Сите ние мора да жртвуваме нешто.
Зошто сите нѐ мразат? - Тие се несреќни.
А несреќните бараат некого што ќе го мразат.
Ние не наредивме да има блокада.
Не. Но ние сме круната, па очекуваат да ја скршиме.
Испиј го ова.
Бев посреќна пред да станам кралица.
Што мислиш, да го напуштиш местово?
Каде би отишла?
Принцот регент, Висост.
Хелена, тука си. Мајко.
Сега ќе одев да легнам.
Круната има потреба од тебе. - Сега?
Претендентката подигна нови јавачи против нас и ние мора да одговориме исто.
Ми треба да го однесеш Дримфаер во битка. - Ејмонд.
Не сакам да се борам.
Нашите желби мора да се на второ место
за она што е неопходно за да се зачува тронот.
Нема никого да запалам.
Не е прашање. - Ејмонд...
Ни го осквернавија првородството, од обични луѓе направија змејски лордови
Тоа е грев и мора да се казни! - Ејмонд! Сестра ти е сѐ уште кралица.
Како што и ти беше, некогаш! А сега гледаш која е последицата од твојата слабост.
Во опасност сме, денес повеќе од вчера!
Опасноста ли те поттикна да го запалиш Шарп Поинт?
Опасноста или најлошиот бес на сопственото понижување?
Сакаш да владееш со Седумте Кралства,
но сееш пропаст и смрт врз обичните луѓе кога те навредуваат.
Зашто така се чувствуваш силен. А сега бараш да ја корумпираш сестра ти.
Од целата наша лоза, најнежната и најзаслужната за заштита.
Кој ќе ја заштити ако не може да се заштити?
Која ќе биде ако умот ѝ се скрши?
Не е загрозено само нашето владеење, туку и нашиот живот.
Зар не сакаш да победиме? - Не вака.
Не вака!
Ваша Висост.
Велемаестер.
Морам повторно да побарам твоја помош.
Ми треба премин.
И твоја дискреција.
Зар ништо не ти значи заклетвата...
лорд команданту?
Не мислам на ништо друго, лорду.
Син на стјуард од Дорн, ја ебе кралицата на Седумте Кралства.
Поранешна кралица.
Таа не прекрши заклетва, за сѐ што направив.
Можам да те испратам до Ѕидот. - Точно.
Извалкајте го името Хајтауер за една генерација.
Мајката на кралот и неговата рака. - Таа ми е сестра.
Таа ми го спаси животот.
Двапати.
Еднаш од секирата на началникот и еднаш од мене.
Оттогаш, таа е светилникот што го следам.
Не мислете дека немам срам во себе, сер.
Желбата за жени ми донесе само тага. - Тогаш, одолеј ѝ.
Би сакал да е толку едноставно.
Твоите браќа во кралегардата наоѓаат начин.
Вистина ли?
Можеби е така.
Или можеби сите мажи се корумпирани.
А вистинската чест е магла...
што се топи наутро.
Тоа е мрачна филозофија.
Јас немам филозофија.
Поточно, мојата филозофија беше оваа.
Да ги заштитам праведните и да делам правда за останатите.
Но сега...
Видовте што видов.
Змејовите танцуваат, а мажите се како прашина под нивните нозе.
И сите наши убави мисли, сите наши напори се како ништо.
Сега маршираме кон нашето уништување.
Да се умре би било еден вид олеснување.
Не мислите дека е така?
Лохар! Лохар! Лохар!
Ме импресионира, лорд Тајман.
Кингс Ландинг испратил најпосакуван амбасадор.
Се надевам...
ќе ја видиш вредноста на амбасадорот
со тоа што ќе се согласиш со неговото најскромно барање.
Сигурно ќе го разгледам.
После вечера.
Дали некогаш си го јадел месото на твоите непријатели?
Што?
Не.
И не би јадел.
Значи, го отфрлаш гостопримството на мојата куќа?
Шега, лорду.
За што ме мислиш?
Шега!
Дојди.
На принцот не му доликува да се мурти.
Не се муртам. - Тогаш, како што правиш?
Читам.
Додека мајка ти чека?
Ти си лут.
А ти не си? - Не гледам ништо добро во тоа.
Тие се навреда за нас.
За она што нѐ прави Таргеријанци.
Ако секоја обичен човек може да јава змеј...
Тоа не ме прави обична. А ни тебе.
Знаеш што сум јас. - Не ми е гајле.
Ти си престолонаследник, син на вистинската кралица.
А тука мрчиш зашто веруваш дека ако не за змејот
или за замките на твојата станица, дека не си ништо.
Веруваш дека беше првиот благороден наследник
кој не станал сер од неговиот благороден татко?
Таков е светот, Џејс,
а со тоа што го мразиш, само се намалуваш себеси.
Доволно лесно да се каже.
Ги слушам шепотењата цел живот.
Потоа докажи им дека си достоен.
Стани и заземи место покрај мајка ти.
Еве ги моите момци, моите убави момци И ги делат вреќите на брегот
Зашто ќе пловите, ќе пловите многу денови
Пред да добиете уште малку
Подмачкајте го јарболот и испратете го нагоре
Помеѓу ветрот и водата
Кренете рака, момци
Поздравете ја ќерката на капетанот
Браво, лорд Тајрод!
Добра песна, добро испеана!
Таиланд.
Се покажа како пресретлив.
И поостварен отколку што некој би помислил гледајќи те.
Со задоволство ќе пловам покрај тебе.
И моите капетани со мене.
Кон Грлото утре!
И Морската Змија нека го потресе денот кога повторно ќе се сретнеме.
Мојот крал ќе биде многу задоволен. За пријателството!
Доцна е.
Пред да одиш...
Лорду Таиланд.
Ти си убав човек.
И ја докажа својата вредност
и мажественост.
Посакувам да имам деца од тебе.
Дали... Ти...?
Сакаш да...? - Така е.
Сакам да ми ги ебеш жените.
Колку жени имаш?
И повеќе вино овде!
Припитомувањето змеј е жедна работа.
О, и уште неколку од овие мали птици.
Здравица.
За нашите нови јавачи.
Вие тројца не сте од благородно потекло,
но направивте нешто за кое досега не сте сонувале.
Ви доверив моќ што само малкумина ја знаат.
И ве задолжувам да го прифатите тоа со верност и почит.
Служете ме добро и ќе ве направам витези на царството.
Што мислите за тоа, момци? Ќе бидеме витези, тукутака.
Нема да Ве изневериме, кралице.
Што треба да правиме?
Мислев дека фактот за вас може да му користи на непријателот.
Но, лорд Корлис е во право.
Мора да нападнеме додека имаме предност...
и да ѝ ставиме крај на војнава.
Научете ги вашите ѕверови и вашите заповеди.
Ќе летате за два дена.
Упориштата на узурпаторот, Олдтаун и Ланиспорт,
и сите нивни војски мора да се покорени.
Сам, без сојузници, нема да има друг избор освен да се предаде.
Сакате да убиваме невини? - И тоа многу.
Тешко е. Но, неизбежно е.
Мора да ја скршиме волјата на нашиот непријател.
Или повеќе ќе умрат во борба што се протега без крај.
Што е со Вагар?
Таа е страшна, но таа е еден змеј.
Принцот регент не може да се брани од сите нас.
Јас ќе го преземам.
Силвервинг е одлична. Од ништо не се плашиме.
Дури и вие да се плашите.
Ќе има доволно време да видиме кој од нас е кукавица.
Реков, повеќе од овие мали птици!
Еден витез треба да се однесува благородно на масата на кралицата.
Тогаш, направете ме витез.
Се забораваш...
пријателе.
Добро би ви дошло чувство за хумор.
Има порака од Харенхал, Ваша Висост.
Дејмон?
Кастеланот, сер Сајмон Стронг.
Демон ја подигна својата војска,
но сер Сајмон се плаши од предавство.
Нема да дозволам.
Адам.
Дојди со мене.
Благодарам.
Птици.
Никогаш не спиеш, вештерке?
Одам во божешумата.
Кога дојдовте овде, бевте затворена тупаница.
Сакавте да го свиткате светот по Ваша волја.
Но, мислам, откривте дека со овој свет не може да се управува.
Овде има предзнаци за оние кои ги бараат.
Не се потсмевате? - Веќе не сум склон кон тоа.
Задоволство ми е што го слушам тоа.
Тогаш, дали сакате да дознаете што Ви е дадено?
Цел живот се трудевте да ја командувате сопствената судбина.
Но, денес сте подготвен.
Сето тоа е приказна.
А ти си само еден дел од неа.
Си ја знаеш улогата.
Знаеш што треба да направиш.
Сестро.
Делиме иста крв, јас и ти.
Знам дека никому не му посакуваш зло.
Но, во вакво време...
кога доброто на царството зависи од нас...
Мајка ни не е змејски јавач.
Таа не може да сфати дека јас и ти имаме повистински повик.
Дојди со мене.
Во Харенхал.
Ќе ги уништиме Дејмон и неговата војска.
Нека види нашиот непријател дека на бесот ќе одговориме со бес.
А ако одбијам?
Ќе ме изгориш како Егон?
Тоа е лага. - Видов.
Го изгоре и го пушти да падне.
Тоа што го кажуваш е предавство.
Егон повторно ќе биде крал.
Тој допрва ќе види победа.
Тој седи на дрвен трон.
А ти...
Ќе бидеш мртов.
Те проголта божјото око,
и никогаш повеќе не те видоа.
Можев да те убијам.
Тоа не би променило ништо.
Јас сум кастелан, сер Сајмон Стронг, Висост. Мило ми е.
Добре дојдовте во Харенхал, моја кралице. Не очекував да Ве видам овде.
Вашата порака ме загрижи. - Да. Признавам, имав причина да се плашам.
Но, дојдете, уверете се сама.
Не те очекував.
Се чини како пропуст во предвидливоста.
Гледам добро си поминал овде. - Тие ми се заколнаа.
И ниту еден момент прерано.
А кому ти му се заколна?
Светот не е онаков каков што мислевме дека е.
Оваа војна е само почеток.
Зимата доаѓа,
со темнина и пропаст.
Звучиш како татко ми. - Видов.
Видов дека не можеме да издржиме...
А сепак, некако,
ние мораме.
Единствената надеж на царството...
е водач кој може да го обедини, а изборот на брат ми...
си ти.
Ти си вистинската кралица, Ренира.
Прва со нејзиното име.
Заштитник на Царството.
Наменет сум да ти служам, а и сите со мене,
до смрт или до крајот на нашата приказна.
Остави ме пак...
на твоја опасност.
Не би можел.
Се обидов.
Моја кралице.
За секој од нас кој паѓа...
сто од нив!
Нема да има милост!
Се бориме за нашата кралица!
Војна!
Влечи!
Ме викнавте, лорд рака.
Галебите денеска летаат ниско. Времето ќе се смени.
Уште има време, мислам, но ќе ги спремам едрата за бурата.
Ние се приклучуваме на блокадата и сакаме да се најдеме во опасност порано од доцна.
Сакам да сум во добри односи со мојот прв човек.
Да не направив пропуст во должностите?
Го направи она што се бараше од тебе и многу повеќе.
Но, ти си отсечен.
Молчалив, а луѓето те сметаат за далечен.
Не можеш да водиш ако не инспирираш.
Никогаш не барав да водам, како што добро знаете.
Доби позиција кон која се стремат сите што служат овде.
Прости ми, лорду. Ќе се трудам да се подобрам себеси.
Се обидувам да ти помогнам.
Сакате да ми помогнете?
Ова ли е помошта што ја нудите по сите овие години?
Потсетник да се биде благодарен?
Не мислам да те навредам.
Слободен си.
Знаете ли како ни беше?
Да растеме без татко...
да ни се потсмеваат како гадови, никогаш да не сме сигурни дека лебот ќе нѐ засити?
Знаете што му прави гладот на едно момче?
Што прави тагата?
Или срамот? - Слободен си.
Продавав риба на пазар, од студената зора до зајдисонце,
ставајќи бакар за да ја спречам зимата,
И го гледав човекот кој ме најми како минува покрај со син му наследник...
со крзно околу рамениците...
избирајќи слатки за јадење по вечерата покрај оган.
А сега тоа момче е мртво.
А и сестра му пред него.
И наследникот што го зазеде неговото место. И сега ти текна дека живеам.
Сега одеднаш сакаш да ги растуриш трошките од твојата милост.
Јас сум чесен човек и ќе ти служам затоа што морам.
Но, ако сѐ е исто,
ќе одбијам секакви понуди за помош.
Ако ја преживеам оваа војна...
ќе продолжам како што почнав.
Сам.
Го направивте она за што никој друг не би сонувал
и Ве наградија.
Боговите Ве фаворизираат.
Ви ги ставаат средствата за победа в раце.
А сепак, за да го добијам тоа, морам да нападнам.
А со тоа, осудувам илјадници на смрт.
Не верувам дека татко ми го посакал ова.
Ве остави без избор.
Бидете силна. Знаете дека сте праведна.
Не смеете да дозволите царството да падне под оние повеќе сакаат моќ одошто мир.
Мора да надвладеете.
А кој ја плаќа цената?
Влези.
Простете, Ваша Висост.
Морав да те видам.
Кој знае? - Никој освен мојот заштитник.
Го положи мечот пред твојата порта.
Мислам дека...
згрешив.
Во што?
Бев воспитана да верувам дека има ред на работите.
Дека има сигурност во следењето на патеката што ни беше поставена.
Ти замерував што речиси воопшто не се грижиш за сето тоа.
Што знаеш што сакаш.
Јас не знаев што сакам. Знаев само што се очекуваше од мене.
Зошто дојде овде? - Затоа што го изгубив патот.
Поточно, ми беше одземен.
Сите оние во кои верував, мојот сопруг, мојот татко, мојот љубовник, син ми...
Беспрекорната кралица се извалкала со љубовник.
Не ме осудувај за тоа што и самата си го направила.
Татко ти умре. Се утешив со друг.
И јас имам желби.
Да, но сама ја направи доблеста твое знаме.
И се држев до тоа, за инает на тебе, која мислам дека толку го презираше.
Во последно време сум сама.
Излегов од ѕидините на градот и почувствував како тежина се крена од мене.
Баш убаво. - Помислив, за прв пат,
што би избрала, ако не за должноста што ја ставам пред сѐ.
Дали ќе го отфрлиш синот и ќе владееш сама?
Не. Не сакам да владеам, сакам да живеам.
Да се ослободиме од сиве бескрајни заговори и стремежи.
Круната ќе бара војна и победа по секоја цена...
Но што се однесува до мене...
Би ги зела ќерка ми и нејзиното дете и би оставила сѐ зад себе.
Доцна е, Алисент.
Самата кажа, се пролеа крв.
Градови изгореа.
Војските маршираат, а ти сакаш да си ги измиеш рацете од она што си го почнала.
Ароганцијата да ме обвинуваш, како да немаше да бидеш предизвикана.
Нели твојата рака го извади? -Го сторив она што мислев дека татко ти го сака.
Тогаш, оди.
Остави нѐ зад себе, како што велиш. - Не ми се верува.
Талкај во дивината. Каква врска има тоа со мене?
Дојде овде мислејќи дека ќе ти биде простено?
Никогаш не престана да ја сака мајка ти.
Многу му се допаѓав, а и тој мене, но...
таа беше визијата што го одржуваше.
Дури и откако таа му се лизна од рацете,
љубовта кон неа го држеше решителен во изборот на наследник.
А сепак веруваш дека на крајот се поколеба.
Зошто дојде овде?
Ејмонд наскоро ќе лета да му се придружи на Кол во Риверландите.
Кога ќе го нема, Хелена како кралица ќе биде авторитет на круната.
Ако дојдеш во Кингс Ландинг,
ќе се погрижам нашите стражари да го фрлат оружјето.
Ќе ги отвориме портите. Нема да пролееме крв.
Ќе влезеш како освојувач.
Веќе ја имаш посилната рака.
Откако ќе го преземеш тронот...
оваа бесмислена војна мора да заврши.
Добро.
А Егон?
Тој е скршен до непрепознатливост.
Лежи во темнина, во болка и ужас.
Има многу маани, но...
сѐ уште ја слуша мајка си. Верувам дека ќе го убедам да се покори...
Не! Сепак го браниш.
Сепак, замисли
можеш да имаш сѐ што сакаш без да платиш превисока цена.
Цена што немам избор освен да ја платам. - Сакам да ги исправам работите.
Ако сакам да го преземам тронот, мора да ставам крај на опозицијата.
Морам да ја земам главата на Егон.
И морам да го направам тоа за сите да видат. Го знаеш ова.
Колку и да се обидуваш да избегнеш, го знаеш ова.
Избери.
Дали ќе се оддалечиш од она што го намисли,
или ќе го истераш до крај...
и ќе се жртвуваш?
Син за син.
Многу си се сменила.
Да завршиме со ова. Те молам.
И што да правам со тебе сега?
Пушти ме да одам, да го направам тоа што го ветив.
И да одлеташ до Ред Кип за три дена и да го земеш твојот трон.
Или мислиш дека сум лажга.
Немам ниту оружје ниту оклоп. Мојот живот е загубен, јас...
се фрлам на милоста на пријателка која некогаш ме сакаше.
Историјата ќе те наслика како негативец.
Ладна кралица.
Која граба моќ, а потоа е поразена. - Нека мислат како што мора.
Конечно сум своја.
Без поголема амбиција од тоа да одам каде сакам и да дишам на отворено.
Да умрам необележано и незабележано.
И да бидам слободна.
Зборуваш како од далечен сон.
Дојди со мене.
Мојата улога е тука, без оглед дали ќе дојдам или не.
За мене одамна е решено.
Оди.
Превод: Sandra Avrosievska