Adarsh?
Awak menghilang ke mana semalam?
Ada urusan penting.
Urusan yang lebih penting daripada mesyuarat itu? Betulkah?
Kita hampir-hampir dapat wang itu.
Sejak bila awak mula minum?
Di pejabat pula?
Hei, apa yang berlaku? Beritahu saya.
Saya cakap dengan awak.
- Helo. - Helo, encik. Saya Geeta.
Geeta dari mana?
Encik telefon agensi kami semalam.
- Agensi yang mana? - Encik nak jadi gigolo, bukan?
Tidak, salah nombor.
Okey, beritahu saya sekarang. Semua okey?
Ada sesuatu terjadi kepada Naina?
Untuk berlaku sesuatu, kita harus ada sesuatu. Kita tak ada.
Adarsh?
Letak di dalamnya.
Apa?
Pistol itulah. Apa lagi?
Siapa awak? Siapa dia?
Perkenalkan saya.
Abang, dia orang kuat Tuan Bablu. Dia datang nak kutip pistol itu.
Awak ingat saya bawa ia merata-rata?
Jadi, bawa kami ke tempat ia disimpan.
Dengar sini, cakap sopan sikit.
Sundar, biar saya cakap dengan dia. Awak tunggu sekejap.
- Jaga sikap kalau tak nak dibunuh. - Biar saya yang cakap.
- Apa dia cakap? - Tiada apa-apa, abang.
Abaikan saja dia. Kami perlukan ia segera, tolong faham.
Mereka di rumah saya semalaman. Pistol itu mahal.
Awak patut beri saya pistol ganti. Kenapa beri pistol mahal begitu?
Wah, abang. Saya hormati abang. Takkan saya nak bagi pistol ganti?
Ini kali pertama abang minta sesuatu daripada saya.
Jangan menyusahkan saya atas nama hormat.
Nanti saya hantar.
Jangan bawa orang macam itu jumpa saya lagi.
MOTI RUMAH TUMPANGAN
Berikan pistol saya.
Pistol apa?
Pistol yang awak ambil dari hotel pagi tadi.
- Duduk. - Di mana?
Atas tempat duduk. Mana lagi?
Mari duduk di belakang saya.
Pegang ini.
Nak bawa saya ke mana?
Mana pistol itu?
Hei!
Saya bersopan dengan awak sebab saya sangka awak terkejut.
- Tapi, awak pandang enteng pada saya. - Awak pandang enteng pada saya.
- Pukullah. Letakkannya. - Awak letak dulu.
- Saya akan pukul awak.
- Saya letak. - Letakkan.
Letakkan ia.
Letak.
Berhenti melibas-libaskan tangan awak.
Saya mengambil kira umur awak. Awak patutnya berterima kasih.
Untuk apa?
Kalau polis yang jumpa, awak masih dipenjara.
- Awak yang akan dipenjara. Saya wartawan. - Wartawan.
- Mana pistol saya? - Tak ada pada saya.
- Apa maksud awak? - Kenapa saya nak bawa balik rumah?
- Ada pada kawan. - Bawa saya ke sana.
- Dia di kolej. - Bawa saya ke kolejnya.
- Saya tunggang. - Ambillah. Macam mana awak nak tunggang?
Awak duduk di belakang, saya tunggang.
Saya akan pulangkannya dengan satu syarat.
Awak tak boleh datang ke kawasan saya lagi.
Siapa yang nak kembali ke tempat kotor ini?
Jadi, jangan kembali. Saya akan telefon awak apabila saya dapat pistol itu.
Beri saya nombor awak.
Simpan nombor ini.
- 8514... 8514... - Apa? 8514...
3...
- 3? - 55...
- 55? - 55.
Simpan sebagai Rocky.
Awak rasa awak nampak macam Rocky? Saya tahu nama sebenar awak.
Kalau begitu, simpanlah.
Buat panggilan kepada saya.
NAMA SI DUNGU
Nama saya Adarsh Johri. Jangan lupa.
Kalaulah awak suruh saya lupakan.
LELAKI GILA
Saya akan tunggu panggilan awak.
Kalau awak tak telefon,
saya akan beri alamat awak kepada pemilik pistol itu.
Mereka potong manusia, bukan kambing.
Saya takkan beri amaran sebelum pukul.
Helo, ya. Sanjay, simpan dulu.
Jangan jual lagi.
Saya sangka awak di tempat kerja.
Awak fikir begitu juga semalam.
Nah.
Kunci rumah dan kunci bilik.
Pakai baju.
Awak malu tengok saya begini? Ya?
Tapi awak bayar lelaki itu untuk berbogel.
Awak tak sanggup tengok saya berbogel walaupun tanpa bayaran? Simpan beg itu.
Simpanlah.
Kita cuma akan bergaduh. Adarsh, tolonglah.
Pandang saya.
Sentuh saya.
Lepaskan saya.
Apa istimewanya gigolo itu? Beritahu saya.
Tolonglah, lepaskan saya.
Sentuh saya.
Awak nak berasmara? Mari berasmara.
Bukan secara percuma, puan. Awak perlu bayar.
- Tak berbaloi untuk bayar awak. - Apa awak cakap?
Awak fikir saya tak boleh buat?
Buatlah ikut suka hati awak. Siapa yang halang?
Awak. Perkahwinan kita selama lapan tahun.
Kesopanan saya, yang begitu mudah awak persendakan.
Saya serahkan hidup untuk awak dan rumah ini.
Untuk saya? Apa yang saya pernah minta daripada awak?
Biar betul? Awak tak pernah minta apa-apa? Adakah dinding yang bercakap?
Tingkap, pintu, bilik ini yang bercakap. Sampai telinga saya berdesing.
Ia cakap, "Adarsh, mari jual besi buruk ini. Kita beli kereta baharu."
- "Adarsh, mari beli rumah baharu." - Saya bayar separuh hutang itu.
Tak, Naina. Ayah awak yang bayar.
Saya tak nak satu sen pun daripada dia. Awak tahu kenapa?
Sebab walaupun saya dah mati, dia akan keluarkan saya dari kubur
cuma untuk ingatkan saya yang dia tolong saya.
Jangan libatkan ayah saya.
Kenapa tak boleh?
Lagipun, dia yang bayar aktiviti awak itu. Siapa saya ini?
- Saya ada kerja. - Yakah?
Awak kerja di mana, puan?
Awak saintis angkasa lepaskah? Awak angkasawan?
Awak duduk seharian di tempat kerja, kira berapa liter darah ayah awak ambil
daripada buruh dan pemandu.
Awak tahukah erti kerja yang sebenar?
Duduk di kabin ayah awak, mencari gigolo, itu bukan kerja. Itu kelebihan.
Itu pun dengan duit ayah awak.
Syabas.
Akhirnya saya tahu anggapan awak terhadap saya.
Bagi awak, saya bukan sesiapa dan perasaan saya tak penting.
Kerja saya tak penting.
Macam awak satu-satunya lelaki yang penting di bandar ini.
Saya tak penting, puan. Awak yang penting.
Tidur dengan lelaki yang jauh lebih muda dalam rumah saya, di atas katil saya.
Bukan katil awak.
- Yakah? - Saya yang kemas katil setiap hari.
Saya yang menghiasnya.
Saya kutip tuala basah awak.
Saya yang bermimpi di atas katil itu,
dan lihat mimpi itu musnah.
Ia bukan katil awak seorang, ia katil saya juga.
Baiklah. Ambil tilam, bantal, sarung bantal dan cadar itu.
Ambil mimpi indah awak pergi. Semuanya dah berakhir!
- Semua dah berakhir! - Berakhir!
Semua dah berakhir!
Semua dah berakhir.
- Helo? - Ya, encik.
- Saya nak mohon keahlian. - Kami fikir encik dah ubah fikiran.
- Tak, saya dah buat keputusan. - Baguslah! Encik boleh bayar
5000 rupee sebagai yuran keahlian sekali seumur hidup
dan hantar bersama foto terbaharu kepada kami. Bukan gambar bogel. Okey?
Kita dah sampai, puan.
- Hai, Naina. - Bhavna, hai!
Saya nak minta tolong.
Cakaplah.
Apartmen Srishti itu kosong sekarang?
Saya sewakannya beberapa bulan lepas. Ada sesiapa nak sewakah?
Sebenarnya... Kawan saya datang melawat dari Delhi.
Dia cuma nak duduk beberapa hari.
Maaflah. Apa kata awak suruh dia jumpa saya. Saya ada bilik kosong.
Tak apa, dia...
Dia boleh cari yang lain.
Terima kasih.
Okey, tiada masalah.
PANGGILAN DARIPADA GEETA
Tahniah, encik! Kami terima tempahan pertama untuk awak.
Saya dah hantar gambar klien.
Tapi wajahnya tak nampak.
Itu untuk privasinya. Awak boleh nampak badannya, bukan?
Dia bujang atau dah berkahwin?
Saya tak boleh kongsi maklumat peribadinya.
Encik nak terima tempahan ini atau tidak?
Okey. Awak boleh sahkannya.
Baguslah. Saya hantar lokasinya.
Saya berdekatan tempat letak kereta di lapangan terbang.
Saya pakai kemeja lengan panjang warna krim dan seluar kelabu.
Ya.
Tidak, saya bersendirian.
Awak di mana?
Tak, saya nampak dua buah kereta.
Saya dah nampak.
- Nah. - Terima kasih.
- Ini kali pertama? - Tidak.
Awak bawa kondom?
BAZAR PAAN SODA
Cuaca hari ini menyenangkan. Kami menjangkakan hujan renyai-renyai.
Ya, awak boleh masuk dengan dia. Saya akan bawa klien.
- Hotel ini selamatkah? - Kami buat ini setiap hari.
Percayakan kami. Mari.
Mari masuk.
Berapa lama lagi saya perlu tunggu?
Klien minta satu video pendek sebagai pengenalan diri awak.
Tapi awak dah ada gambar saya.
Kalaulah gambar boleh berbicara.
Klien itu nak lihat personaliti awak. Bukan di situ, mari duduk sini.
Okey? Selesa?
Ya.
Okey, mula.
Nama saya
AJ.
Umur, 36 tahun. Kulit, cerah.
- Tinggi, 5 kaki... - Tidak. Ini...
Bukan begini. Ini macam iklan cari jodoh.
Jangan risau. Saya cuma buka dua butang.
Tunjuk dada awak sikit. Bukalah.
Teruskan.
Perlukah buat video ini?
Hei, ini bukan untuk saya.
Jangan risau, okey? Mula-mula semua orang takut.
Bercakap dengan lebih yakin. Ya? Macam anak jantan.
Tapi mereka cakap gambar itu dah cukup.
Tuanku,
kalau awak malu, lupakan saja.
Saya tahu sebaik saya lihat awak. Awak tak boleh buat.
Apa yang dia nak tahu tentang saya?
Mudah saja.
Klien nak tahu kenapa wanita nak bayar gigolo macam awak
15,000 rupee sejam?
Apa istimewanya awak?
Tunggu sekejap.
Mana bilik air?
- Di sana. Arah itu. - Okey.
Pergilah.
Hai.
Saya... Adarsh.
Hai. Saya Adarsh. Saya boleh dipercayai dan...
Saya lelaki budiman.
Hai, saya Adarsh. Saya boleh dipercayai dan...
Ayuh, dah lewat.
Saya datang.
Ayuh, duduk. Silakan duduk, jangan risau.
Duduklah.
Siapa kamu berdua?
Kami penculik, dan awak telah diculik.
PANGGILAN MELALUI SIM1 DARIPADA SUNNY
Saya dah letih nak ulang,
saya bukan gigolo, saya wartawan. Saya datang untuk tulis berita.
Alasan yang bagus, tapi kami tak percaya.
Sebelum awak, ada peguambela. Datang siasat kes, beri kami satu juta.
Untuk awak, kita boleh selesaikan dengan lima juta.
Sikit pun saya takkan bayar.
Kamu patut tahu. Kami wartawan kerja lapangan
tiada duit, kami ada kuasa.
Saya akan siarkan sketsa kamu dan dedahkan penipuan ini kepada dunia.
Tak guna.
Kau nak cakap pasal kuasa? Jangan bangun, atau aku kerat kau nanti.
Si bedebah ini fikir dia wartawan. Mana kuasa kau sekarang?
- Ikat dia. - Tunjukkan kuasa kau.
Periksa dia. Periksa poketnya.
Ini dia. Beritahu aku nombor pin kau.
- Apa nombornya? Cakap. - Tiada duit dalamnya.
- Beritahu aku nombor pinnya, tak guna. - Hei!
- Aku kerat kau nanti. - 2491.
Ya.
Ini milik suami awak.
Tolong pulangkannya. Dia datang nak tembak saya semalam.
Awak dah gila?
Adarsh tak ada pistol.
Maksudnya awak tak kenal dia.
Dia mungkin nampak baik, tapi tidak.
Kalau saya tahu dia ada pistol, dan dia sangat taasub,
saya takkan pergi rumah awak.
Pergi. Keluar.
Saya dalam masalah ini disebabkan awak. Kini awak nak halau saya?
Selepas si keparat itu mengancam saya, dia berhenti jawab panggilan saya.
Dengar sini, saya gigolo, bukan gengster.
Tolong jelaskan kepada suami awak juga.
Saya merayu.
Kenapa awak beritahu dia awak gigolo?
Saya panggil awak untuk takutkan dia, bukan untuk bersandiwara.
"Kami penculik."
Awak bukan penculik, awak bodoh.
Saya sangka dia akan takut jika saya tinggikan suara.
Orang rasa takut disebabkan perbuatan.
Saya aturkan semuanya. Saya cari profil si tolol setiap hari.
Saya ambil dan bawa mereka ke sini, tapi kamu berdua rosakkannya.
Aturkan pistol pun tak boleh, gengster konon.
- Pistol itu sedang dihantar. - Disumbat pada punggung awak, buang saja.
Ambil ini.
Keluarkan semua daripada akaunnya.
Beli minuman sekali...
Permintaan dia tak pernah habis.
"Ujala Aaina. Berita di sebalik berita."
Tak guna, dia memang wartawan.
Dia bukan wartawan. Dia fikir kita akan tertipu.
Wartawan lapangan mana yang beria-ria berhias untuk mencari berita?
Mereka selalu tergopoh-gapah.
Dia datang untuk berasmara, bukan berita.
Saya banyak kali pergi kelas psikologi, saya tahu dia menipu kita.
Beginilah.
Cuba faham.
Awak salah atur masa awak.
Saya yang terima akibatnya.
Ambil ini.
Semua...
Semuanya adalah salah aturan.
Hidup ini satu salah aturan.
Tapi...
Saya cuba sebaik mungkin untuk sesuaikan salah atur hidup ini.
Bangun setiap pagi,
goreng telur, sediakan makan tengah hari,
sediakan bekal, dan pergi kerja.
Balik waktu malam,
masak makan malam, makan dan tidur.
Saya tak buat apa-apa dalam selang masa itu.
Saya di tengah selang masa itu.
Awak faham?
Ambil ini, tolonglah.
Saya tak nak suami awak muncul di rumah saya waktu malam.
Puan Naina?
Pistol.
- Hei. - Hei.
Dia cuma ada 23,720 rupee dalam akaunnya.
Dia bukan sesiapa. Kita takkan dapat apa-apa daripada dia.
Syukur saja dengan apa kita dapat.
Nah, minum dan nikmatinya.
Awak minumlah.
Semua ini untuk dua botol wiski dan sedikit baki?
Saya ikut abang.
Duduk. Kita tak perlukan kekerasan sekarang.
Ini permainan minda. Kamu bertenang saja.
Ini makan malam awak.
Saya tak lapar.
Ini guna duit awak.
Saya tak mahu.
Saya nak tolong awak keluar dari sini.
Awak nampak macam lelaki yang baik. Kenapa awak seksa diri awak?
Beri saja berapa yang awak mampu.
Saya tak ada duit.
Mesti kamu dah lihat baki akaun saya.
- Ke tepi. - Apa?
Saya nak kencing. Ke tepi.
Mereka takkan lepaskan awak begitu saja.
Telefon sesiapa di rumah.
Saya tak ada sesiapa.
Mereka nak bawa awak keluar dari bandar ini.
Saya dengar ada orang akan hantar pistol.
Jika awak ada kawan, seseorang yang ambil berat tentang awak,
telefon dia dan minta dia bawa berapa saja duit yang dia ada.
Saya boleh berunding bagi pihak awak.
Saya ada seorang kawan.
Kami rancang untuk keluar minum malam ini.
Saya boleh telefon dia.
Dia selalu bawa 3-4 kad dalam dompetnya. Jika awak keluarkan wang dari setiap kad,
awak boleh dapat beberapa ratus ribu.
Itu saja saya mampu buat.
Setidak-tidaknya awak guna otak awak.
Bagus.
Nama? Siapa nama kawan awak?
Si bedebah.
Cuma kawan bedebah yang berguna pada saat genting begini.
Sebab itu mak saya selalu mengadu yang saya buat sesuatu separuh jalan.
Saya selalu buat yang terbaik.
Beritahu saya, apa lagi saya patut buat?
Saya tak tahu kenapa mereka fikir saya tak berguna.
Seorang si mental duduk di sini, seorang lagi sedang telefon.
Suami awak telefon.
Tekan pembesar suara.
- Helo? - Ya, Sunny?
Maaf, saya terlepas panggilan awak.
Tak apa, abang, tak perlu minta maaf.
Saya andaikan awak mesti sibuk. Jadi, saya patut ke mana?
Hotel Paradise. Bilik nombor...
Bilik nombor 24.
Bila awak boleh sampai?
Dalam 15 hingga 20 minit.
"Abang"?
Sejak bila dia jadi abang awak.
Bukan begitu, saya...
Dia lelaki yang baik, selagi dia tak pegang pistol.
Maafkan dan lupakan. Awak patut balik.
Sebaik keadaan kembali seperti sediakala, awak boleh telefon saya semula.
Tolong padam nombor saya.
- Okey? - Baiklah.
Biar saya buka pintu.
Supaya awak boleh perbodohkan kami
dan lari bersama kawan awak?
- Dia takkan masuk ke dalam... - Ya.
...sebaik dia lihat ramai orang. Dia sangat bijak.
Saya bercakap benar.
Pergi tunggu di luar.
Saya?
- Apa semua ini? - Awak memang pelik.
Lihat masanya. Kami hampir selesai.
Saya datang sebaik dapat alamat. Kenapa awak nak berkasar?
Awak lewat lima jam. Beri kepada saya.
- Jangan dekat. - Beri saya pistol itu.
Saya akan tembak.
- Saya yang minta, bodoh. - Saya akan tembak.
- Itu mesti kawan saya. - Sekejap. Berundur.
Berundur sedikit.
Periksa begnya.
Diam, tak guna. Duduk tegak.
Periksa di belakang.
Lihat ini, abang.
Dia suruh kawannya bawa pistol.
Hei, beri saya pistol itu.
Ke tepi.
Tidak, abang.
Ke tepi.
Hei, saya akan tembak kawan awak.
- Tembaklah. - Saya bukan kawan sesiapa.
- Saya akan tembak dia. - Tembaklah.
Saya bukan kawan sesiapa.
Awak cekik orang yang salah. Dia itu kawannya!
Saya bukan kawan sesiapa.
- Saya akan tembak. - Tepi!
- Tembaklah. - Saya tembak.
- Saya akan tembak. - Kau!
Celaka!
Suruh dia letak senjata, atau saya tembak kepala awak.
Hei, buang pisau itu, tak guna.
Buang, tak guna.
- Saya tak bersalah. - Saya siat kulit awak nanti.
Saya tak tahu apa-apa. Saya tak bersalah, abang.
- Ikat tangan. Cepat, atau saya tembak. - Tidak.
Awak bos mereka, bukan?
Gigolo tak guna!
- Saya akan siarkan video awak. - Awak bosnya, bukan?
- Awak beritahu dia tentang saya? - Dia itu bodoh.
Video yang mana?
Bukan video awak, video dia.
Apa maksud dia?
Dia bodoh. Ke tepi.
Dia nak jadi gigolo.
Gigolo tak guna bertukar jadi wartawan.
- Wartawan bertukar jadi gigolo. - Mana telefon awak?
Ayuh pergi, sekarang!
Sempat lagi nak minum air?
Itu tindakan yang pentingkan diri. Saya boleh terbunuh!
Saya dikelilingi pembenci.
Tolong bawa sisi jahat dan gelap awak ini jauh dari saya.
Kamu berdua, maafkanlah saya.
Saya nak tanya,
macam mana Naina upah awak?
Awak si gila yang taasub.
Tahu apa maksudnya?
Jawab saja soalan saya.
Awak nak jadi gigolo? Jadilah.
Ini negara bebas, awak lelaki bebas.
Awak nak orang sepak punggung awak. Pergilah.
- Awak tak nak beritahu saya? - Tak.
- Tak nak beritahu? - Tak nak.
Okey.
- Apa awak buat? - Ambil gambar.
Apa awak buat? Kenapa awak ambil gambar?
Ia akan keluar surat khabar esok,
dengan temu ramah awak.
Saya akan hantar sendiri kepada ayah awak.
Hantar sendiri, pergi matilah.
Berhenti.
Lepaskan saya.
Awak perlu berhenti mengancam menggunakan ayah saya.
Awak nak balas dendam, bukan?
Biar saya tempah dan bayar pelacur untuk awak.
Lepaskan kehampaan awak kepada dia.
Isteri awak upah gigolo, awak upah pelacur.
- Habis cerita. - Diam!
Begitulah rendahnya pemikiran awak.
Macam mana awak jumpa Naina?
Kenapa awak mengancam kerja saya?
Macam mana awak jumpa Naina?
Melalui seorang wanita yang mengupah saya.
Siapa namanya?
Kenapa awak nak tahu namanya?
Saya nak jumpa dia.
Dia bukan penyambut tetamu. "Saya nak jumpa dia," katanya.
Bukan senang-senang awak boleh pergi jumpa dia, okey?
Awak perlu diperkenalkan.
- Awak boleh perkenalkan saya. - Yakah? Saya nak cakap apa?
Macam ini, "Puan, dia wartawan. Isterinya upah gigolo."
Perlahankan suara awak.
Dia suka sangat, sekarang dia nak jadi gigolo.
Ya.
Cakap begitu.
Awak rosakkan urus niaga saya sejak dua hari lepas.
Saya hilang beribu-ribu rupee dan beberapa klien.
Namun awak berani minta saya perkenalkan awak di tempat kerja saya?
Jadi, itu yang menghalang awak? Mengaku saja.
Saya tak mahukan duit awak.
Ini yuran pengenalan saya.
Saya akan bayar awak 10 peratus komisen daripada pendapatan saya.
Sekarang pergi perkenalkan saya.
Keyakinan awak tinggi betul.
Entah dari mana awak dapat.
Setelah melihat si keparat macam awak berjaya, keyakinan itu datang sendiri.
Jika awak bersiap sedia untuk kecederaan otak,
kenapa saya nak hempuk guna topi keledar?
Saya tunggu panggilan awak.
Sekejap.
Apa jaminan yang awak akan tinggalkan saya selepas ini?
Tiada jaminan.
Apa maksud awak "tiada jaminan"?
Awak buatan Chinakah?
- Ya, ada apa? - Awak anggap saya bodohkah?
Ini kedai pakaian. Awak beri saya alamat yang salah.
Alamat itu betul. Saya hantar awak kepada perekanya.
Terjemahan sari kata oleh Ezzatil Latib
Penyelia Kreatif Noorsalwati Binti Nordin