Gertruda.
W tym roku byłaś bardzo niegrzeczna, Nathalie.
Przepraszam, Mikołaju.
Za karę wypchasz mi pończochę grubą kłodą?
Niestety tak.
Taggie O’Hara Nie otwierać do 25.
„Droga Taggie”. Co tu jest napisane? Nie mogę odczytać.
„Droga Taggie, przepraszam, że byłem dupkiem.
Wesołych Świąt. Ucałowania, R”.
Co?
O mój Boże.
Caitlin, patrz.
Jest piękna.
To od Ralphiego.
Kupuje ci bransoletki.
Zakochał się.
O Boże. Zaproś go na urodziny Patricka.
Już został zaproszony.
To będzie epicka impreza.
O Boże.
Tak!
JEŹDZIEC CAMPBELL-BLACK
W RZĄDZIE THATCHER
Na podstawie książki „Rywale” DAME JILLY COOPER
RYWALE
Chodź, mamo.
Z którym byś się przespała?
Z Jezusem, Judaszem czy Piłatem?
Z Piłatem. Z nim są lepsze imprezy.
Jezus był kaznodzieją.
Naprawdę? Myślałem, że lubisz gaduły.
Kto przychodzi w Boże Narodzenie?
Może Rupert.
Oby nie.
- Patrick! - Patrzcie, kto to.
Kochanie!
Miałeś być dopiero 28.
Rozstaliśmy się z Lavinią. Wzgardziła książką Kafki w prezencie.
Co?
Zerwać z powodu prezentu?
To ja z nią zerwałem.
Nie miała bożej iskry.
Gdy kogoś lubisz, powinno być jej więcej.
Nie mogę uwierzyć, że mój synek kończy 21 lat.
Oficjalnie jesteśmy starzy.
Mów za siebie. Co dla nas masz?
Pranie dla Taggie.
Wesołych Świąt, kochana.
- Tęskniłam za tobą. - Chodźcie, dzieci. Zjedzmy.
- Nie mieszajcie mnie w to. - Umieram z głodu.
- Halo. - Cześć, Helen. To znów ja.
Dzieci są w domu?
Dzwonisz nie w porę. Właśnie oglądamy film.
Może jutro?
Jutro nie ma Bożego Narodzenia.
Tak, ale w święta są u mnie, więc...
Podobały im się prezenty?
Porozmawiamy jutro. Pa.
Dobrze.
Przeczyścić ci komin?
Jest sylwester i żegnamy rok 1986.
Kogo pocałujecie dziś o północy?
Dzień dobry.
Nie wiesz, co musiałam obiecać rolnikowi za te jajka.
Dziękuję, Lizzie.
Czy kury mają orgazm?
Nie, kogut ich nie penetruje.
- To smutne. - Dla niektórych błogosławieństwo.
Czyli ani kura, ani jajko nie było pierwsze.
- Kto doszedł pierwszy, ty czy Ralphie? - Caitlin!
Kim jest Ralphie?
- Kumplem Patricka. - Tak.
Zakochał się w Taggie. Przysłał jej bransoletkę.
- Przestań. - Taggie! Śliczna.
Dziękuję.
Przyjdzie dziś?
Która z was, cholerne złodziejki, zabrała mój krem?
Zapomniałam o woskowaniu.
Witaj, Lizzie.
Widzimy się później?
- Nie przegapiłabym tego. - Świetnie.
- Krem. - Górna łazienka.
Do zobaczenia, Lizzie.
Mama przymierzyła z 15 sukienek, co rusz to krótszą.
Jak szybko wieczorem uwiedzie Ruperta?
Mama nie zrobiłaby tego ponownie.
Zrobiłaby.
Tata pracuje bez przerwy. Mama na pewno ma chrapkę na Ruperta.
Rupert nie przyjdzie.
Miejmy nadzieję.
Nie przepracuj się.
Znajdź chwilę dla uroczego Ralphiego.
Szczęściarz z niego.
Zrobiliśmy reaserch na temat Ruperta.
ZŁAPANY NA GORĄCYM UCZYNKU!
A jeśli nie zgodzi się na wywiad?
Nie martw się. Zgodzi się.
Najpierw powiemy o biciu koni, a potem spytamy o żonę i córkę ministra.
Źle. Anglikom bardziej zależy na koniach niż kobietach.
Konie i olimpiada na końcu.
Minister z francuską aktorką
Rupert ZNÓW to robi!
Jeśli to się uda,
zniszczymy skurwiela w telewizji.
Dzień dobry. O której przyjęcie, Declan?
Ty też się wybierasz?
O ósmej będzie w sam raz.
W porządku? Wyglądasz na zmęczonego.
Mama źle się czuje.
Jestem z tym sam, nie jest łatwo.
Przykro mi.
Zaszczycisz nas dziś w jednej ze swoich wspaniałych kreacji?
Ciebie też zaprosiła?
Tak, ale...
Uznaliśmy, że powinna zostać i pomóc Deirdre i Sebowi
przy sylwestrowych newsach.
Tak. Nie mogę przyjść.
Ktoś musi pilnować interesu.
Kopciuszek pójdzie na bal, tylko nie ten.
Szczęśliwego Nowego Roku.
W domu byłoby przynajmniej cicho. Pogadamy w przyszłym tygodniu.
- Szampana? - Nie, dzięki.
Do zobaczenia na przyjęciu.
Irlandczyk jest grzeczny?
Tak. Declan to mój kociak. Szczęśliwego Nowego Roku.
Maud.
Do cholery.
Maud!
- Ile osób zaprosiłaś? - Kilka, a co?
Umawialiśmy się na 30,
ale zaprosiłaś wszystkich z biura.
Chcesz mnie zabić?
Zabrałeś mnie z miasta, w którym miałam przyjaciół i życie.
Wylądowałam na zadupiu.
Tak, Declan, urządzam imprezę.
Potrzebuję tego.
Ty też, no i to urodziny naszego syna, na litość boską.
Wciąż spłacam imprezę pożegnalną w Londynie.
To nie moja wina.
Nie ja nas tu ściągnęłam.
Jestem zajęta.
Jeszcze nie wiem, gdzie kto siedzi.
Przybyła odsiecz.
Na Makepiece’a raczej nie można liczyć.
Jest do niczego.
- Przecież pomagam. - Wielkie dzięki.
Nie zdążymy na czas.
Cześć, jestem Shelley.
Ładny strój.
Nie stój tak, Kevin.
Nie wiedziałem, że jesteśmy w pracy.
Podaj obieraczkę, zajmę się tym.
Nic się nie martw.
Dziękuję.
Chcesz siedzieć obok po tym, co zrobił?
Nie dramatyzuj, kochanie.
Jesteś szczęściarą.
Olimpijczyk Campbell-Black nakryty z Esme Popov
Maud!
Tyle wystarczy?
Boże. Pewnie nie.
Obiorę więcej.
Ja pierdolę.
Pierdol mnie.
Ralphie tu jest. Wypakowuje auto.
Dziękuję. To miłe z twojej strony.
Podróż z Londynu była straszna.
Przepraszam. To pokój Ralphiego.
Mój też. Jestem Georgina, jego dziewczyna.
Cześć, Tag.
Chyba zmieścimy się oboje.
Patrick mówił, że można z towarzystwem.
Oczywiście. Przyniosę drugi ręcznik.
Przepraszam. Nie wiedziałem.
Jak mogłam być taka głupia?
Nie jesteś głupia.
Trudno o kogoś bardziej przenikliwego.
Przenikliwego? Przeciwnie.
Jestem przygodą na jedną noc.
Jesteś dla niego za dobra. Taggie, poważnie.
Nie jest ciebie wart.
Będą tu inni chłopcy. Pokaż mu, co traci.
Jesteś super, Tag.
Proszę o uśmiech.
Skoro muszę.
Rajstopy, Lizzie.
O nie. Kiedy to się stało?
- Chodź. Dziękuję. - Wybacz.
- Nie wiem, czemu... - Idziemy!
O, paparazzi. Żadnego picia. Nie rozmawiaj z nikim prócz Caitlin.
Będzie dużo osób z telewizji?
Tak, same gwiazdy.
Ale ty będziesz świecić najjaśniej.
Skąd ona ich wytrzasnęła?
Jak na konwencji ONZ.
Super, co?
Wayne, za mną.
- Freddie! - Jak tam, Tone?
Przeglądałem twoje plany rozwoju.
Ach, tak.
Chcę pomówić, czy anime to dobry kierunek.
Jest sylwester. Mamy świętować, a nie pracować.
Może konkurs gotowania?
To byłaby nowość.
Brzmi świetnie.
Cały wieczór mamy z Waynem głowy pełne pomysłów.
- Tak. - Pogadamy później.
Jak wyglądam?
Jak nowy członek zarządu Corinium?
Campbell-Black odmówił, więc potrzebny im miejscowy polityk.
Dokładnie tak wyglądasz.
Dziękuję.
Tony!
Pozwól na słówko.
Co za wyczucie czasu. Bałem się, że się spóźnię.
Spotkajmy się o północy.
- Do zobaczenia. - Tak.
Banda nadętych pizd.
Dziś trzeba przelecieć jedną z tych pizd.
Tylko małżeństwo wydostanie nas z tego zadupia.
Myślałam, że przyjdą gwiazdy.
- Jedna już tu jest. - Gdzie?
O Boże. Czy to Joanna Lumley na drugiej?
Zaraz wracam.
- Joanna! - Uwielbiam Joannę Lumley.
Ładna sukienka.
- Podoba ci się? - Tak. Ten róż.
- Dobrze ci w nim. - Dzięki.
Napijmy się jeszcze.
Gdzie twoja matka?
O mój Boże.
Jezu Chryste.
O rany.
Bardzo dobrze.
Declan jest szczęściarzem.
Wiele bym dał, by mnie tak ujeżdżała.
Wspaniale, kochanie.
Chodź.
To było mocne wejście.
Ćwiczyłaś jazdę na wielbłądzie?
Maud okiełzna każdą bestię.
Kiedy wrócisz do Londynu i pozwolisz uwiecznić się w jednym z moich filmów?
Mogłeś proponować, gdy tam byłam.
Już za późno. Utknęłam w tym cholernym więzieniu.
Daleko temu miejscu do Colditz.
Znamy się? Kojarzę pana.
Chyba nie.
Tony, to ojciec chrzestny Patricka, Malhar Verma.
Malhar, to Tony Baddingham, bezwzględny biznesmen
kontrolujący sztukę na południowym zachodzie.
Tony Malhar, genialny filmowiec i straszny łajdak.
Na pewno się dogadacie.
O, cześć.
Jak przyjdą wszyscy, to nas nakarmią.
To samo pomyślałam.
Cadbury’s OWOCE I ORZECHY
- Nie mów Valerie. - W życiu.
Dziękuję.
James jest na mnie zły za oczko w rajstopach.
- Naprawdę? - Tak.
Uwielbiam oczka. Przez twe oczy zielone i tak dalej.
A gdyby nie Knots Landing...
Już dziesiąta. Zjedzmy, bo będzie meśfieże.
Nieświeże, kochanie. Przepraszam...
Tak, kochanie, idź. Pora coś zjeść.
Leć.
Rupert!
Gdybym wiedział, co założysz, przyszedłbym wcześniej.
Ale jesteś tu teraz i tylko to się liczy.
Potrzymaj.
Nie, nie.
Kiepski pomysł. Rób to, co umiesz najlepiej.
Zbierz haki, zwab go do programu i ośmiesz przed milionami ludzi.
Dobra. Koniec z Atenami. Co z Paryżem?
Au revoir, 1986.
Bonjour, 1987.
Herbata? Naprawdę? To cholerny sylwester.
Nie rozumiem sylwestra.
To jak urodziny, kolejny rok bliżej śmierci.
To nie dla nas, singli.
Nie mamy czego świętować.
Nikt nie pocałuje nas o północy.
Różnica między nami polega na tym, że ja nie czekam, aż ktoś mnie pocałuje.
Jeśli chcę kogoś pocałować, robię to.
Czy twoja siostra mi kiedyś wybaczy?
Wątpię.
Bransoletka się podoba?
Kurwa. Przepraszam.
- Myśleliśmy, że to od Ralphiego. - Kto to?
On.
Taggie za nim szaleje, ale przyszedł z dziewczyną i złamał jej serce.
Podpisałeś się „R”. Uznałyśmy, że to Ralphie.
Stać ją na więcej.
Jeździsz na nartach, Rupert?
Tak. Uwielbiam.
Pewnie jesteś w tym świetny. Umiesz ruszać biodrami.
Nigdy go nie widuję. Ciągle tylko praca.
Tony ma obsesję. Nie myśli o niczym innym.
Nie przejmuj się Rupertem.
Bertie Berkshire nazwała go kiedyś paskudnym wirusem,
którego złapie każda żona.
Rupert to urodzony podrywacz.
Niech próbuje, ale bystrą żonę łatwo znudzić.
Bransoletka jest od Ruperta.
- Co? - To „R” jak Rupert.
Przeprasza, że cię obmacywał.
No tak.
Za dużo pieniędzy. Za mało rozumu.
Co teraz, Tag?
...drogi Patrick
Niech nam żyje sto lat
Dziś świętujemy urodziny mojego syna, Patricka,
który przyszedł na świat w sylwestra 21 lat temu.
Mój syn napawa mnie wielką dumą.
Yeats pisał: „Życie to przygotowania do czegoś, co nigdy się nie stanie”.
Gdy patrzę na syna,
to wiem, że Yeats się mylił.
Mój syn był wspaniałym chłopcem, a teraz jest wspaniałym mężczyzną.
Udało się.
Wznieśmy toast za mojego mądrego chłopca, teraz już mężczyznę.
Za Patricka.
Brawo Patrick!
- Twoja kolej. - Dziękuję, tato.
I dziękuję, mamo, za zorganizowanie kolejnej imprezy.
Ale przede wszystkim chcę podziękować...
Jasna cholera.
Boża iskra.
Dziesięć,
dziewięć, osiem, siedem, sześć...
Poszedł za wcześnie.
...pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Szczęśliwego Nowego Roku.
Jesteś bardzo pewny siebie.
Tak. Jestem.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Jasne.
Chciałem najpierw o coś zapytać.
Chciałbym ci to dać.
Nie musielibyśmy się ukrywać. Przyjeżdżałbyś, kiedy chcesz.
Poczuj się jak u siebie w domu.
Oczywiście bardzo mi to pochlebia...
Charles, wybacz. Myślałem, że zrozumiesz.
Jeśli chcę zrobić karierę w polityce, muszę znaleźć...
żonę.
Jasne.
Oczywiście.
Głupiec ze mnie.
Pewnie za dużo wypiłem.
Wieczór pełen emocji.
- Głuptas. Wybacz. - To ja przepraszam.
Nie przepraszaj.
Nic mi nie jest.
Wracaj tam i znajdź panią Middleton.
No już. Pospiesz się.
Oderwiesz się od pracy, żeby zatańczyć?
Przepraszam.
Ogromna kolejka do toalety.
Już mi lepiej.
Są jeszcze kiełbaski?
Tak. Chodź.
Świetnie.
Nie wiedziałam, że to od ciebie. Nie mogę jej przyjąć.
To na przeprosiny.
Dobrze. Przyjmę je, ale nie bransoletkę.
Dobrze.
Boję się ciebie.
Jakim cudem?
W twoich oczach widzę swoje prawdziwe oblicze
i nie wiem, czy mi się to podoba.
Każdy może się zmienić.
Bywają wyjątki.
Przepraszam.
Nie mam smykałki do tańca.
Dobrze ci idzie.
Caitlin powiedziała mi o pomyłce. Przepraszam.
Następnym razem napiszę swoje imię i nazwisko.
Muszę dokończyć rybę.
Pa.
Hej.
Cały wieczór mnie ignorujesz.
Wcale nie.
Właśnie, że tak. I nigdy nie dzwonisz.
Nie przeszkadza mi, że mąż zawodzi,
ale po kochanku oczekuję więcej.
Niczego od ciebie nie oczekuję i liczę, że ty ode mnie też nie.
Znów wyglądasz olśniewająco, Sarah.
Myślałaś o karierze w telewizji?
Pomyśl.
Kamera kochała cię w Za każdym sławnym mężczyzną.
- Tony zaproponował mi zdjęcia próbne. - O rety.
Dobiera się do mnie?
Możliwe, ale obecnie jego kochanką jest Cameron.
Może szuka zastępstwa.
- Coś ty za jeden? - Archie.
- A ty? - Caitlin.
- Która szkoła? - Upmount House. Ty?
Rugborough.
Co łączy laskę z Upmount House z tamponem?
- Nie wiem. - W obu krew się burzy.
Na górze mam Malibu.
Siadaj, Fred. Ośmieszasz się.
Chodź do mnie.
Masz noworoczne postanowienia?
Chciałabym, żeby wszystko zostało dokładnie tak, jak jest.
Żeby nikt nie namieszał.
Lubię zamieszanie.
Rupercie.
Możemy porozmawiać na osobności?
Oczywiście.
Ta sukienka jest niesamowita.
Dziękuję w imieniu sukienki.
Zauważyłam, że ostatnio częściej nas odwiedzasz.
Jakbyś czegoś chciał.
Masz łeb. Nie zdawałem sobie z tego sprawy.
Nie jestem w ciemię bita.
Nie masz mnie za drania?
Oczywiście, że jesteś draniem, ale oboje to wiemy.
Chyba nie nadążam.
To do ciebie niepodobne.
Po co się krygować, gdy ma się takie doświadczenie?
Taggie wpadła mi w oko.
Taggie?
Taggie? Moja Taggie?
Przepraszam. Ja...
O Boże. To cholerne dziecko, Rupert.
Tępe dziecko, które nie umie czytać.
No tak. Boisz się kobiet w swoim wieku?
Jak śmiesz?
Wszystko zostaje w rodzinie?
„Biegamy w kółko za bańkami z piany,
gdy świat pełen jest trosk i śpi niespokojnie.
Idź, ludzkie dziecię, ramię w ramię z wróżką,
bo świat płacze bardziej, niż jest w stanie pojąć”.
„Iluż kochało twe chwile radości,
twe piękno, fałszywe czy prawdziwe.
Lecz jeden człowiek miłował twoją duszę pielgrzyma
i smutki odciśnięte na twej twarzy”.
Co się dzieje?
Rodzice znów robią scenę.
Przepraszam.
Chodź.
Przepraszamy. Dziękuję.
Tony, gdzie nasze dzieci?
Od 10 minut czekamy na płaszcze.
Gdzie ktoś do pomocy? Kompletny chaos.
Taggie, gdzie są dzieci?
Chyba w pokoju Caitlin. Drugie piętro.
Przynieś nasze płaszcze. Dziękuję.
- Przepraszam. - Tędy.
Bardzo ambitnie, braciszku.
Dziękuję. Staram się.
O Boże. Felicity!
Straciłem cię z oczu.
Fred-Fred.
Żałosne.
- Obrzydliwe. - Dzieci!
Panie Fairburn?
- Co się stało? - Nie istnieję.
Słucham?
Mama nie wie, kim jestem.
Jedyna osoba, która mnie kochała...
A teraz mnie nie poznaje.
Niedługo odejdzie...
i zostanę sam.
Czy w ogóle istniejemy, jeśli nikt nas nie widzi?
Tak. Chyba tak.
Mam nadzieję.
O Boże.
Co robić?
Co...?
O Boże.
Archie!
O Boże.
Mamo, ja wibruję.
- Patrz. - Tak?
Nie wygłupiaj się. Wracamy do domu. Natychmiast, Sharon.
Chodź, kochanie.
Archie.
Od dawna się tak nie bawiłam.
Chodź.
Shelley Makepiece to zwykła szmata.
O’Hara to dziwka. Pod żadnym pozorem nie wolno ci się z nimi zadawać.
To nie wojna, tato.
Jak to nie?!
Wojna jest wszędzie!
Może jakaś cizia zasłabła.
Ciągle wciągają kokę w kiblu.
AMBULANS
Nie mów nikomu.
Tony mnie zwolni.
Co ty robisz?
Przestań!
- Wzywaliście karetkę? - Boli go w piersiach.
- Z trudem oddycham. - Przestań!
W porządku.
Dzwoń w razie czego. Pomogę.
- Bardzo przepraszam. - Już dobrze.
Oddychaj głęboko.
Spokojnie.
Co się stało?
Tu jesteś. Co robisz?
Szukam twoich sztućców. Pożyczyliśmy na przyjęcie.
Przestań. Nie wszystko musi być na twojej głowie.
Nie. Mam dużo do zrobienia. Przepraszam.
Mama wydała za dużo pieniędzy na imprezę.
Nie ma kto zapłacić DJ-om.
Ktoś wybił szybę w kuchni, a sofa jest zarzygana.
Wiesz, co przed chwilą robiłam?
Wsadzałam Charlesa do karetki.
Jakiś drań wszystko fotografował.
Sprawia wrażenie samotnego. Jak my wszyscy. Ralphie mnie nie kocha.
A jak nikt mnie nie pokocha?
Daję słowo, że ktoś cię pokocha.
Tylko...
Musisz się położyć.
Spać.
Ja się zajmę DJ-ami, kanapą i oknem.
Przepraszam, że byłam taką jędzą.
Jesteś w porządku.
Wezmę to.
Może ty mi wybaczyłaś, ale Gertruda nie.
Próbujesz mnie uwieść?
- Jak zawsze. - Dobrze.
Pani w czerwieni.
Dziękuję. Za wszystko.
Wszyscy powinni ci dziękować.
Co za wspaniałe przyjęcie. Nie mam pojęcia, jak dałaś radę.
Jesteś wyjątkową osobą, Taggie.
Kto jeździ na wielbłądzie w urodziny?
Ja i Jezus. Mamy wiele wspólnego.
Czemu nie spędzasz świąt z rodzicami?
Po 25 roku życia rzadko rozmawia się o rodzicach.
Chcę wiedzieć o tobie wszystko.
Dobrze.
Moi rodzice rozwiedli się, gdy miałam 14 lat.
Tata jest nauczycielem.
Mama aktywistką.
Chciała zmieniać świat, ale nie umiała znaleźć czasu dla rodziny.
Tak czy siak, poznała kogoś nowego, kto okazał się dupkiem.
Musiałam szybko dorosnąć. Od tamtego czasu radzę sobie sama.
Co? Każesz mi mówić o sobie, a teraz zamilkłeś?
Teraz zwiejesz i opowiesz tacie o biednej Cameron?
Nie bądź głupia.
Zaopiekuję się tobą.
Wymażę złe wspomnienia, choćby miało mi to zająć całe życie.
Całe życie?
Jaki masz plan, panie wielbłądzie?
Będziesz rok w rok imprezował
i flirtował ze starszymi, aż umrzesz na podagrę?
Napiszę nagradzany dramat, który zmieni świat i sztukę.
Jasna cholera. Ambitny dzieciak.
Dobra.
Czemu nie?
Ambicja to dobra rzecz.
Cześć.
Jeśli oddasz zdjęcia z karetki,
zapozuję pijany na tych kłodach, dobra?
- Co to za facet? - Nikt.
Nic byś za niego nie dostał, a to przyjaciel w potrzebie.
Jak bardzo mam być pijany?
Bardzo. Byłoby nieźle.
Dobrze.
Widzę, że sylwester udany.
Dzięki, szefie. Mam, co trzeba.
Idę do domu.
Świetnie. Szczęśliwego Nowego Roku.
Dotykał cię?
Liczyłaś na to, prawda?
Co mam ci powiedzieć?
Interesowałeś się mną, ale teraz siedzisz w pracy.
Wszyscy widzą, jaki z ciebie kozak, a ja tu gniję.
Kiedyś byłam zajebiście piękna.
Nadal jesteś.
Jak chciałaś, żeby cię dotykał?
I co potem?
Anglicy miksują wszystko, bo mają okropne zęby?
Czy nie wyrośli z niemowlęctwa?
Kedgeree to kolejna rzecz, którą zagrabili za czasów imperium.
Jasne.
- Pójdę już. - Nie idź.
Wracam dziś na uczelnię, nie jestem gotowy na pożegnanie.
Muszę iść. Mam pracę.
Dobrze.
Zawiozę cię.
Po pierwsze, mam własne auto, jestem dorosła.
Po drugie, mój dom opłaca szef, z którym też sypiam.
Nie byłby zadowolony, że mnie odwozisz, ale dziękuję.
Sypiasz z Tonym Baddinghamem?
Jest stary. Stać cię na więcej.
Nie prosiłam o radę.
Tony jest bystry, ma władzę i zbudował firmę od podstaw.
Jak to zrobisz, odezwij się.
Pa.
Szczęśliwego Nowego Roku, Rocky.
Mam coś dla ciebie.
Proszę.
Udana noc?
Cholera.
Czytałem twój kontrakt.
Wyniesiesz się od razu czy przepracujesz sześć tygodni?
Co? Dlaczego?
Nie możesz mnie zwolnić. Jestem najlepsza i nie zrobiłam nic złego.
- Zabroniłem ci iść na imprezę. - To był sylwester.
Miałam ochotę wyjść.
- Nie możesz mnie kontrolować. - To moje życie.
Nie będziesz z nim igrać.
Nie zatrudniam dziwek!
Możesz flirtować z Sarą Stratton, pieprzyć żonę,
a mi nie wolno wyjść ani patrzeć na innych facetów?
- Jesteś zazdrosna? - Odwal się, Tony.
- Spałaś z nim? - Nie.
- Czemu nosisz jego ubrania? - Zmarzłam na spacerze.
Powiedz prawdę. Uprawialiście seks?
Nie, do niczego nie doszło.
Obiecaj, że się z nim więcej nie spotkasz.
Obiecuję.
Nie mogę, Tony.
- Możesz. - Jestem zmęczona.
Możesz, jeśli chcesz zostać dyrektorem programowym.
Wydymaj mnie najmocniej, jak umiesz.
- Dzięki za pranie. - Nie ma za co.
- Szkoda, że z nikim ci nie wypaliło. - Poznałam kogoś ciekawego.
- Kogo? - Wiedziałem.
Widziałam rano Cameron. Boża iskra?
Ma jej mnóstwo.
Nie zakochaj się. Tata mówi, że to potwór.
Patrickowi wolno kochać, kogo chce. Tata nie zawsze ma rację.
Zgadzam się.
Kto to?
- O Boże. Powiedz. - Przestań.
Całowałeś się?
Jeszcze nie.
Napisy: Igor Kaźmierczak