[เพลง] นายมาทำอะไรที่นี่อะ
[เอก] เรามาหาวันน่ะ
- เราอยู่ที่นี่กับวันน่ะ - วันเพิ่งบอกเลิกเราอะ
- [ดนตรีตึงเครียด] - [เพลง] คุณสองคนมีปัญหาอะไรกันเหรอ
ทำไมถึงเลิกกันล่ะ
[วัน] เอกนอกใจเค้าน่ะ
[เอก] ที่นี่เป็นโรงแรมของที่บ้านเราเอง
อยากให้เพลงมาเล่นดนตรีที่นี่อะ
เราว่าดีกว่าเล่นเปิดหมวกตั้งเยอะนะ
นี่เอิร์ธ เป็นโปรดิวเซอร์
เราอยากให้สองคนทำความรู้จักกันเอาไว้
เผื่ออนาคตได้ทำงานด้วยกันอีก
เราเลิกกับวัน แต่เรายังไม่ได้จดทะเบียนหย่า
ก็แปลว่าผู้ชายคนใหม่ของวัน
มันก็คือชู้ปะ
ถ้าเพลงรู้ว่ามันเป็นใคร บอกเราหน่อยได้ปะ
ถ้านายรู้ แล้วนายจะทำยังไงต่ออะ
เราจะฆ่ามัน
[ดนตรีกระแทกเร้าอารมณ์]
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ (I'm Yours)” บรรเลง]
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป ♪
♪ พูดคำว่ารัก ♪
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪
♪ เอาไว้ ♪
♪ เพลงนี้ไม่ใช่ของใคร ♪
♪ มันเป็นเพลงของเธอ ♪
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ ♪
[เพลงจบ]
[เสียงดิจิทัล เปิดและปิดประตู]
- [ดนตรีสงบเยือกเย็น] - [วัน] อ้าว
วันนี้ไม่ไปเล่นดนตรีเหรอ
ทานข้าวมาหรือยัง
ยังอะ เค้ากินไม่ค่อยลงอะ
ทำไมอะ ไม่สบายเหรอ
ไหนเค้าดูซิ
วัน
ทำไมคุณไม่เคยบอกเค้าเลย
ว่าคุณกับเอกแต่งงานกันแล้วอะ
ใช่
แต่เค้าก็กำลังจะฟ้องหย่าไง
แล้วทำไมที่ผ่านมาถึงไม่บอกเค้า
ก็เค้าบอกแล้วไง ว่ามันจบไปแล้ว
ยังไม่หย่า แปลว่ายังไม่จบ วัน
ในทางกฎหมายอะ มันเป็นแบบนั้น
แต่ในเรื่องของความรู้สึกอะ มันก็อีกเรื่อง
แล้วคุณไปบอกเอกทำไมว่าคุณมีคนใหม่แล้วอะ
- [ดนตรีจบ] - ก็เค้ามีแล้วจริงๆ
[ดนตรีเคลือบแคลงหม่นๆ]
ก็แปลว่า
คนนั้นเป็นชู้ใช่ปะ
ยังไม่เคยมีอะไรกัน จะเรียกชู้ก็ไม่ได้นะ
วัน
เค้าจริงจังนะ
เอกบอกว่าจะเอาคนนั้นถึงตายนะ
คนอย่างเอกอะ ไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
ใครจะรู้อะ
คนที่สูญเสียสิ่งที่ตัวเองรัก มันก็กล้าทำทุกอย่างนั่นแหละ
เค้ากลัวนะวัน
คุณจะกลัวทำไม
คุณ… เป็นคนใหม่ของเค้าเหรอ
- คุณก็รู้ว่าที่คุณพูดอะ - [ดนตรีเร่งจังหวะขึ้นชวนกดดัน]
คุณหมายถึงใคร
ไม่นะ
คุณไม่ใช่คนใหม่ แต่คุณเป็นคนเดิม
คนแรก
แล้วก็คนเดียวที่เค้ารัก
เพราะงั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เค้าจะปกป้องคุณด้วยชีวิต
ขอแค่คุณอยู่ข้างๆ เค้า
ไม่หายไปไหนอีกก็พอ
- [เสียงอ่อน] นะ คุณเพลง - [ดนตรีจบ]
[ดนตรีสดใสอบอุ่น]
วัน
- ฮึ้ย นิสัยไม่ดี - [ดนตรีจบ]
ไปแอบดูของคนอื่นทำไม
ไม่ได้แอบ แต่ว่าตั้งใจดู
- นั่นแหละ - [ดนตรีขี้เล่น]
แล้วไหนบอกว่าไม่แต่งเพลงแล้วไง
นี่มันสมุดเพลงไม่ใช่เหรอ
ก็… เค้าก็เพิ่งกลับมาแต่งตอนอยู่กับคุณนั่นแหละ
- [ดนตรีหยุด] - แต่ว่า [สูดหายใจ]
เมื่อกี้คุณยังไม่ได้เห็นอะไรข้างในใช่ไหม
- ไม่รู้ ไม่บอก - [ดนตรีขี้เล่นบรรเลงต่อ]
วัน
เพลงนี้ไม่ใช่ของใคร
- มันเป็นเพลงของเธอ - [ปรามเขินๆ] วัน
อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ
[พ่นลมหายใจ]
[วันสูดหายใจ]
รีบๆ แต่งให้จบนะ เค้ารอฟังอยู่
รอมา 13 ปีแล้วด้วย
- นิสัยไม่ดี - [หัวเราะเบาๆ]
ไปทำงานก่อนนะ
[ดนตรีขมขื่น]
[บรรเลงเปียโนหวานซึ้ง]
[ออดดัง]
[เสียงประกอบกระแทกชวนตะลึง]
ป้าวิ
- คุณเพลง - สวัสดีค่ะ
[ดนตรีกดดันชวนหวั่นใจ]
คุณเพลงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ
วันชวนมาค่ะ
คุณกับยัยวันกลับมาเจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอคะ
แล้วทำไมยัยวันถึงไว้ใจให้คุณมาอยู่ในห้องนี้
เราเพิ่งกลับมาเจอกันไม่นานนี้เองค่ะ
แต่เรื่องไว้ใจอะ
เราสองคนเป็นเพื่อนกันนี่คะ
ถึงเราสองคนจะหายกันไปนานน่ะ
ก็ไม่ได้แปลว่าความรู้สึกของเราสองคน จะต้องเปลี่ยนไปด้วยนี่คะ
นั่นสิคะ
- หายไปตั้งนานแล้ว - [ดนตรีจบ]
แล้วกลับมาอีกทำไมอีกคะ
- [เสียงประกอบกระแทก] - [ดนตรีพิศวงเยือกเย็น]
คุณไม่เห็นเหรอคะว่าไม่มีคุณเพลงเนี่ย
ชีวิตยัยวันมันดีขึ้นขนาดไหน
เห็นค่ะ
แต่ก็ไม่ได้ดีทุกอย่างนี่คะ
แล้วอะไรที่ไม่ดีคะ
ครอบครัวค่ะ
เพลงรู้ว่า
ตอนนี้วันกับสามีกำลังจะหย่ากัน
เขายังมาขอให้เพลงช่วยอยู่เลยค่ะ
แล้วคุณเพลงช่วยไหมคะ
ไม่ค่ะ
- มันไม่ใช่เรื่องของเพลง - ดีละค่ะ
ถ้างั้นคุณเพลงควรจะอยู่ห่างๆ ยัยวันไว้จะดีกว่า
บางทีการที่ไม่มีคุณเพลงเนี่ย เขาสองคนอาจจะกลับมาคืนดีกันก็ได้
มันเกี่ยวอะไรกับเพลงอะคะ ป้าวิ
เกี่ยวสิคะ
เพราะเวลายัยวันมีคุณเพลงเนี่ย มันมองไม่เห็นใครเลยนอกจากคุณ
สิบกว่าปีที่ผ่านมาเนี่ย
ยัยวันมันเสียใจเพราะคุณหายไปมามากพอแล้ว
เพราะฉะนั้นการที่คุณจะจากมันไปอีกสักครั้งนึง
วันมันก็คงไม่เสียใจไปมากกว่านี้หรอกค่ะ
- [พ่นลมหายใจสั้นๆ] - [ดนตรีจบ]
เอ่อ เดี๋ยวเพลงจะออกไปข้างนอกนะคะ
เพลงขอตัวก่อนค่ะ
[ดนตรีพิศวงอารมณ์ว้าวุ่นใจ]
เพลง
เจอแม่วันแล้วใช่ปะ
นี่นายก็รู้เรื่องที่ป้าวิมาสินะ
เราเป็นคนไปรับมาเองอะ ให้มาช่วยเรื่องวัน
ก็เพลงไม่ช่วยเรานี่
แล้วคิดว่าป้าวิจะช่วยได้เหรอ
ก็เขาเป็นแม่
อย่างน้อยวันก็น่าจะฟังอะไรบ้าง
วันไม่ฟังใครหรอก
นายนั่นแหละที่ต้องฟังวันได้แล้ว
แล้วก็ไปหย่าให้วัน
ไม่ เราไม่หย่า
เราจะไม่ปล่อยให้วันไปอยู่กับชู้หรอก
แต่วันไม่ได้รักนายนะ
ต่อให้นายเอาวันกลับไปได้ ก็ได้แค่ตัว
สุดท้ายความสัมพันธ์ระหว่างนายกับวันน่ะ ก็ต้องกลับไปเป็นแบบเดิม
- นายทนไหวเหรอ - ไหว
- ต่อให้เราจะต้องเหงากว่านี้ ไร้ค่ากว่านี้ - [ดนตรีหม่นหมอง]
เราก็จะทน เพราะเรารักวันมาก
เรายังไม่พร้อมจะเสียวันไปอะ
ไว้เจอกันที่โรงแรมละกัน
- คุณเพลง - [ดนตรีจบ]
คุณเพลง
คุณเพลงอยู่ไหนอะ
คุณเพลง
คุณเพลงอยู่ไหน แม่
- [ดนตรีตึงเครียดกดดัน] - แกให้คุณเพลงมาอยู่กับแกที่นี่เหรอ
หนูถามว่าคุณเพลงอยู่ไหน
[ขึ้นเสียง] ฉันไม่รู้
ฉันมาถึงที่นี่ เจอเขาแค่แป๊บเดียว
คุยกันไม่กี่คำ เขาก็ออกไปข้างนอก
แล้วฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเขาไปไหน
แล้วแม่คุยอะไรกับเขาบ้าง
มันใช่เวลาสนใจเรื่องคนอื่นไหม
[วิ] หืม
เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อน
แกไปบอกเอกเขาได้ยังไงว่าแกมีคนใหม่
แกมีจริงๆ
หรือว่าแกแกล้งพูดให้เขาเชื่อ
แม่ไม่จำเป็นต้องรู้
หนูเคยบอกแล้วไง ว่าหนูโตแล้ว
ถ้าไม่จำเป็น อย่ามายุ่งกับชีวิตหนู
ก็มันจำเป็นไง
ถ้าแกมีคนใหม่จริงๆ
ไม่ว่ามันจะเป็นใคร แกก็ต้องไปบอกเลิกกับมัน
แล้วก็กลับมาหาเอก
ตลอดเวลาที่แกคบกับเขา เขาไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับแกเลยนะ
เขาทำพลาดไปแค่ครั้งเดียว ก็ควรจะให้อภัยเค้าได้ไม่ใช่เหรอ
ครั้งเดียวสำหรับบางคนน่ะ มันอาจเป็นปมไปทั้งชีวิตก็ได้นะแม่
เหมือนที่แม่เคยทำกับหนู กับคุณเพลงไง
เพราะงั้นแม่ไม่มีสิทธิ์มาสอนหนู ว่าหนูควรทำยังไงกับความรักของหนู
หนูจะเป็นคนตัดสินใจเอง
นี่ อย่าโง่เลย
แกไม่มีทางหาคนที่ดีกว่าเอกได้หรอก
หนูไม่ต้องการคนดี
หนูต้องการคนที่รักหนู
แล้วหนูก็รักเขา
ซึ่งตอนนี้หนูเจอแล้ว
เจอนานแล้วด้วย
[ดนตรีพิศวงล่องลอย]
[ดนตรีเพิ่มอารมณ์สับสนว้าวุ่น]
[มือถือสั่นและดังขึ้น]
- ฮัลโหล - คุณอยู่ไหน
[เพลง] เอ่อ เค้าออกมาเดินเล่นน่ะ
ที่ไหน เค้าไปหาได้ไหม
อย่าเลย
เดี๋ยวคุณก็ต้องกลับไปทำงานอีก
เสียเวลาอะ
งั้นไม่ไปก็ได้
แต่คุณเพลง คุณเจอแม่เค้าแล้วใช่ไหม
ไม่มีอะไรมากหรอก
คุณไม่ต้องกังวลหรอก
[วัน] กังวลสิ
ก็เค้ากลัวว่าแม่จะทำให้คุณหนีไปอีกอะ
ไม่ เค้าเคยสัญญากับคุณแล้วไง
ว่าเค้าจะไม่หนีไปไหน
[เพลง] ถ้าจะไปอะ เค้าจะบอกตรงๆ
คุณเพลง
[เพลงหัวเราะสั้นๆ]
ล้อเล่น
กลับไปทำงานได้แล้วคุณ ไม่ต้องกังวลนะ
เค้าขออยู่คนเดียวแป๊บนึง แล้วเดี๋ยวเค้าไลน์หา
[ดนตรีแจ๊สผ่อนคลายบรรเลงในร้าน]
- ขอโทษครับ - เฮ้ย เดินเชี่ยอะไรของมึงวะ
- หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณ ทำอะไรน่ะคุณ - [ลูกค้า] มึง
ก็เพื่อนคุณเมาแล้วมาเรื้อนใส่ผมก่อน
- [เอิร์ธ] เดี๋ยว คุณ เดี๋ยวๆ - [เพลง] หยุด
[ลูกค้า] อะไรอีกวะ
ผมขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ
แต่คุณอย่ามีเรื่องกับเขาเลย
คุณรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นเจ้าของที่นี่
ถ้ามีเรื่องกัน มันจะเป็นเรื่องใหญ่นะคุณ
ไปก็ได้เว้ย
ไปเหอะมึง นั่งก่อน
- [เอกครางสั้นๆ ครางตอนนั่ง] - [ดนตรีหม่นหมอง]
มึงหนักแล้ว เพื่อนเอ๊ย
ยังไม่ถึงเวลาโชว์นี่
มาดื่มด้วยกันก่อนดิ
มึงด้วย
เราว่านายเมามากแล้วนะ
ทำแบบนี้มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก
ก็เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วอะ เพลง
มันก็จริงอย่างที่เพลงพูด
ว่าแม่วันก็ช่วยอะไรเราไม่ได้
เราคงหมดหวังจริงๆ แล้วแหละ
ถ้าเราช่วยอะ
นายจะเลิกทำตัวแบบนี้หรือเปล่า
เพลง… พูดว่าอะไรนะ
เราจะช่วยให้นายได้คุยกับวัน
แต่นายต้องเลิกทำตัวพังๆ นะ
เพลง… พูดจริงใช่ไหมอะ
เพลงไม่ได้หลอกเราใช่ปะ
อืม
แต่เราจะช่วยแค่ให้ได้คุยกันนะ
หลังจากนี้มันก็เป็นหน้าที่ของนาย
แล้วก็ขึ้นอยู่กับว่าวันจะตัดสินใจแบบไหนด้วย
แต่นายต้องเคารพการตัดสินใจของวันนะ
ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ก็ต้องยอมรับให้ได้
เออ
กูช่วยด้วย
บางทีคำพูดอย่างเดียวอาจจะไม่พอว่ะ
[เอิร์ธ] อาจจะต้องทำอะไรที่ใหญ่กว่านั้นน่ะ
วันเขาจะได้รู้ว่ามึงรักเขาจริงๆ
และอยากให้เขากลับมา
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
- [ครางเบาๆ] วัน - [จูบ]
วัน วัน วัน
เมื่อวานก็คิดถึงเรื่องเอก
วันนี้ก็คงจะคิดถึงเรื่องแม่
ถ้าจะเอาแต่คิดถึงเรื่องคนอื่นน่ะ
ไม่ต้องอยู่กับเค้าก็ได้นะ
เดี๋ยว วัน
เค้าไม่ได้คิดถึงเรื่องคนอื่น
เค้าแค่…
กำลังคิดว่าอยากจะหาเวลาพาคุณไปดินเนอร์
อะไรนะ
คือเงินเดือนเดือนแรกเค้าเพิ่งออก
เค้าก็เลยอยากพาคุณไปกินอะไรอร่อยๆ
จะชวนดินเนอร์ทั้งที
แค่พูดเฉยๆ เนี่ยนะ
แล้วเค้าต้องทำอะไรอีกอะ
คุณก็ลองคิดดูสิ
ว่าเค้า… ต้องการให้คุณทำอะไร
[ดนตรีเย้ายวน]
แค่นี้เนี่ยนะ
แค่นี้ก็เยอะแล้ว อย่าอยากได้อะไรที่มันมากเกิน
ก็ได้
แค่นี้ก็ได้
ดีกว่าไม่ได้เลย
- [ดนตรีพิศวง] - [วัน] อืม
(ฉันรักเธอในวันที่เธอมืดมนที่สุด)
เดี๋ยว… คุณรอเค้าอยู่ตรงนี้แป๊บนึงนะ
- เดี๋ยวเค้ามา - ไปไหนอะ
เหอะน่า เดี๋ยวมานะ
[ปิดสวิตช์ดับไฟ]
[ดนตรีหวานซึ้งในวิดีโอดังขึ้น]
[คนปรบมือ]
[ดนตรีระทึก]
เราขอโทษนะ วัน
กลับมาหาเราเถอะนะ
เราบอกแล้วใช่ปะ ว่ายังไงเราก็จะหย่า
แต่เราไม่อยากหย่า วัน
งั้นก็เตรียมตัวรับหมายศาลได้เลย
ถ้าอยากทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดเนี้ย
เดี๋ยวจัดให้
[ดนตรีระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
ให้โอกาสเอกมันหน่อยเถอะ วัน
เอกมันรักคุณมากนะ
ไม่ใช่เรื่องของคุณ ไม่ต้องยุ่ง
แต่เอกมันเพื่อนผม ผมก็ต้องช่วยมัน
เหมือนที่คุณเพลงเขาพยายามจะช่วยคุณไง
คุณเพลงไม่ได้เต็มใจทำ
เขาฝืนใจอยู่
ฉันรู้ดี
- วัน วันไม่จากเราไปได้ไหมอะ - [ดนตรีเงียบลง]
เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีวัน
- [ดนตรีกดดัน] - อยู่ไม่ได้ แล้วยังไง
- จะตายเหรอ - ใช่ เราจะตายอะ
เอาดิ
อยากรู้เหมือนกัน ว่าตายได้จริงหรือเปล่า
เพราะมันใช่ไหมอะ
คนใหม่ของวันน่ะ
วันถึงไม่ยอมเปิดโอกาสให้เราอะ
มันคือใครอะ วัน
มันคือใครอะ
เค้าก็คือคนที่ทำให้เราตัดสินใจแต่งงานกับเธอไง
แต่งเพื่อรักษาสัญญาที่ให้กับเขาไว้
ว่าถ้าเราไม่มีเขาอยู่ในชีวิตแล้ว เธอจะเป็นคนเดียวที่เราคบ
ถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยรักเธอเลยก็ตาม
จะอยู่ตรงนี้กับคนที่เพิ่งรู้จัก
หรือจะกลับกับเค้า คุณเพลง
[ดนตรีหม่นหมอง]
คุณว่าเราควรคุยกันต่อไหม
ว่าจะไม่แล้วนะ
แต่คุณพูดมาก็ดีเหมือนกัน
เค้าอยากรู้จริงๆ
เมื่อไหร่คุณจะเลิกทำตัวแบบนี้สักทีเนี่ย
เค้าไม่ได้ตั้งใจอะ วัน
- เค้าแค่อยากจะช่วย… - ไม่ใช่
เค้าไม่ได้หมายถึงเรื่องที่คุณช่วยเอก
แต่ที่เค้าหมายถึงอะ
คือเมื่อไหร่คุณจะเลิกทำอะไร ที่มันสวนทางกับความรู้สึกตัวเองสักที
ที่เค้าบอกให้เห็นแก่ความสุขตัวเองก่อนน่ะ
ทำไมไม่เชื่อเค้าบ้างอะ
แต่เรื่องบางเรื่อง
มันก็ยากที่จะเอาแต่ใจตัวเองปะ
แล้วจะให้เค้าทำไงอะ
เค้าบอกว่าจะหย่า เค้าพูดกับเอกเป็นร้อยๆ ครั้งละ
แต่เอกไม่ยอม
งั้นเค้าก็ต้องทุกข์กับเอกไปตลอดชีวิตงั้นดิ
ไม่ใช่ เค้าไม่ได้จะให้คุณทำแบบนั้น
แต่คุณพูดดีๆ ก็ได้นี่
ประโยคที่คุณบอกเอกเรื่องตาย
เค้าว่ามันแรงไปนะ
- [ดนตรีจบ] - เพราะเค้ารู้ไง
ที่ผ่านมาเค้าพยายามพูดดีกับเอกมาตลอด
แต่ยิ่งพูดดี เอกก็จะยิ่งมีความหวัง
แล้วเอกเองก็จะยิ่งเจ็บนานขึ้น
บางทีการเจ็บแรงแต่มันจบ มันก็อาจจะดีกว่าไง
แต่เค้าว่า…
พอได้แล้วคุณเพลง
เลิกยุ่งกับเรื่องนี้ได้ละ
เอาจริงๆ นะ นี่มันไม่ใช่เรื่องของคุณด้วยซ้ำ
โอเค
เค้าเข้าใจแล้ว
เค้าขอโทษนะ
ต่อไปนี้เค้าจะไม่ยุ่งเรื่องของคุณอีก
- อย่ามาประชดเค้าได้ปะ - เค้าไม่ได้ประชด
สถานการณ์ตอนนี้ เค้าทำอะไรได้บ้างเหรอคุณ
คุณช่วยบอกเค้าหน่อย
[เพลง] คุณ
วัน
- [ดนตรีเร้าความตื่นเต้นโหมขึ้นเนิบๆ] - วัน พอได้แล้ว
เค้าไม่อยากทำแบบนี้แล้วอะ
แต่เค้าอยาก
[จูบ หายใจแรง]
วัน
- เค้าทำไม่ได้อะ - เราทำได้
คุณแค่ต้องปล่อยวางไง
ปล่อยวางยังไงอะ
ทุกวันนี้คุณก็รู้อะ ว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันผิด
แล้วถ้าเราเดินหน้าไปไกลกว่านี้
เราจะถอยหลังไม่ได้แล้วนะวัน
ถอยไม่ได้ก็เดินหน้าสิ
ตั้งแต่เค้ากลับมาเจอคุณ
เค้าก็ไม่คิดจะถอยหลังอีกแล้วนะ
[ครางเบาๆ]
[ถอนจูบแรง] วัน
[ดนตรีเร้าอารมณ์หนักขึ้น]
วัน เค้าทำไม่ได้
เค้าไม่อยากเป็นชู้อะ
งั้นคุณอยู่เฉยๆ เค้าทำเอง
วัน อย่าเอาแต่ใจตัวเองได้ไหมอะ
คุณก็รู้ว่าเค้าหมายถึงอะไรอะ
- คุณจำสัญญาที่ให้กับเค้าได้ไหม - [ดนตรีจบ]
คุณบอกว่าถ้าเค้าเรียนจนจบหมอได้
เค้าขออะไร คุณก็จะให้ไง
ทำไมอยู่ๆ ถึงพูดเรื่องนี้
- [ดนตรีล่องลอย] - เพราะเค้ารู้แล้วไง ว่าเค้าอยากได้อะไร
คุณอยากได้อะไร
เค้าอยากได้คุณ
[จูบ หายใจแรง]
วัน วัน
ไม่ได้อะ วัน
เราเป็นเพื่อนกันนะวัน
ที่ผ่านมา เราล้ำเส้นกันมากเกินไปแล้ว
พอได้แล้ว
เค้าเข้าใจละ
ว่าการไล่ตามคนที่เอาแต่หนีเรา
[เสียงเครือ] มันเหนื่อยแบบนี้นี่เอง
[ดนตรีหม่นหมองล่องลอย]
วันนี้เราขอดื่มด้วยคนนะ
ได้ดิ
แก้วนึงค่ะ
เราขอโทษนะ
ที่เราช่วยอะไรไม่ได้เลยอะ
- [ดนตรีจบ] - ไม่เป็นไร ว่าแต่
ที่มาขอดื่มด้วยอะ
มีเรื่องเครียดอะไรเหรอ
ทะเลาะกับวันมาหรือไง
[ดนตรีพิศวงสะเทือนอารมณ์]
[เสียงสั่น] อืม
สงสัยเราคงต้องหาที่อยู่ใหม่แล้ว
ไม่หรอก
วันเขาไม่ยอมให้เพลงหายไปไหนหรอก
เขาอุตส่าห์ตามหาเพลงมาตลอด
วันเขารักเพลงมากนะ
เขารักมาก
จนบางทีเรายังแอบสงสัยเลย
คนที่วันพูดถึง
คือเพลง
[พ่นลมหัวเราะ]
บ้าเหรอ เรากับวันเป็นเพื่อนกันนะ
จะเป็นอะไรเราก็อิจฉาอยู่ดี
ขนาดเพลงหนีไปตั้งนาน
แต่พอกลับมา
วันยังให้โอกาสเพลงกลับมาอยู่ด้วยกันเลย
แต่พอเป็นเรา
ที่ทำพลาดแค่ครั้งเดียว
วันยังไม่ให้โอกาสเราเลย
เราแม่งโคตรไร้ค่าในสายตาวัน
อย่าโทษตัวเองเลย
เอกไม่ได้ผิดอะไรหรอก
แล้วทำไมวันถึงรักเพลงขนาดนั้นล่ะ
ทำไมวันยังรักคนที่ทำให้เจ็บปวดมาตลอดทั้ง 13 ปี
เพลงรู้ปะ
ตั้งแต่เพลงหนีไป
ไม่มีวันไหนเลย
ที่วันยิ้ม
หรือหัวเราะ
วันเอาแต่เศร้า
เอาแต่โทษตัวเอง
ว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เพลงต้อง…
ไปลำบากอยู่คนเดียว
- [วันร้องไห้ฟูมฟาย] คุณเพลงอยู่ไหนอะ - [ดนตรีหม่นหมองชวนเหงา]
[ร้องไห้หนัก]
[เอก] แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังนึกถึงเพลงเสมอ
- วัน - [ร้องไห้]
วันคิดถึงคุณเพลง
- วันคิดถึงคุณเพลงอะ - เดี๋ยวเราช่วยตามหา
[เอก] ยังพยายามทำทุกอย่าง
ที่เคยสัญญากับเพลงไว้ว่าจะทำ
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]
[เอก] ยังไปในทุกที่
ที่คิดว่าเพลงจะไป
เผื่อว่าจะได้เจอเพลง
และทุกๆ วัน เขาจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลาตีสี่
เพราะมันเป็นเวลาที่เพลงหนีไปจากเขา
- [วันหายใจแรงถี่] - [เอก] เขาฝังใจ จนเก็บมาเป็นปม
ให้ต้องตื่นเวลานี้ซ้ำๆ
เพลงน่ะอยู่ในทุกความรู้สึกของวัน
ไม่เคยหายไปเลยแม้แต่วินาทีเดียว
วันนี้เราขอลานะเธอ
จะไปหาวันเหรอ
อืม
เราจะไปหาวันตอนนี้แหละ
ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นเลย
- [ดนตรีหยุด] - เราไม่อยากรอแล้ว
เราไม่อยากทำให้วันต้องเจ็บ เพราะเราอีกแล้วเว้ย เราไปก่อนนะ
[ดนตรีสับสนว้าวุ่นใจ]
[วัน] บอกแล้วใช่ไหมกาย ว่าเราขอพักก่อน
ยังไม่ต้องมาตาม
แล้วถ้าจะเข้ามาก็ควรเคาะประตูก่อนด้วย
ก็ที่นี่ไม่ใช่บ้านน่ะ
ใครจะเข้ามาก็ได้นี่
ไม่เห็นต้องเคาะเลย
ถ้าอยากส่วนตัว ก็กลับไปนอนบ้านด้วยกันสิ
ใครบอกว่าใครเข้ามาก็ได้
ห้องนี้เขามีไว้เฉพาะแพทย์
ใครให้คุณเข้ามาไม่ทราบ
- ไม่มีอะ เค้าแอบเข้ามาเอง - [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]
แย่มาก
ถ้างั้นคุณก็ว่าตัวเองก่อนเลย
เพราะครั้งที่แล้วที่เค้าเข้ามาในห้องนี้ได้
ก็เพราะคุณเป็นคนแอบพาเค้าเข้ามานะ
[ดนตรีหวานซึ้งบรรเลงเนิบ]
[เพลง] กลับบ้านด้วยกันนะ วัน
คุณทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียวมาคืนนึงแล้วนะ
ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ เผื่อคุณจะคิดอะไรได้บ้าง
คิดไม่ได้หรอก คิดได้อย่างเดียว
คือคิดถึงคุณ
เค้ามาง้อแล้ว
กลับบ้านด้วยกันนะ วัน
ที่มาง้อเนี่ย
เพราะว่ากลัวโดนไล่ออกจากบ้านใช่ไหม
เปล่า
เพราะว่ารักต่างหาก
แล้วก็…
อยากรักษาสัญญาที่เค้าเคยให้ไว้กับคุณด้วย
ถ้าคุณอยากได้เค้า
เค้าก็จะให้คุณ
- [ดนตรีเย้ายวน] - [จูบดูดดื่ม]
[พ่นลมหายใจแรง]
[ครางพลางพ่นลมหายใจ]
คุณดื่มไวน์มาเหรอ
ใช่
คุณไม่ชอบเหรอ เดี๋ยวเค้าไปบ้วนปากให้
ไม่ต้อง
เค้าชอบ
[แผ่วเบา] เซ็กซี่ดี
[สูดหายใจ ถอนจูบแรง พ่นลมหายใจ]
- [ดนตรีบรรเลงหนักขึ้น] - [ร้องคราง]
[พ่นลมหายใจแรง]
[เพลงร้องครางแผ่วเบา]
[พ่นลมหายใจแรง]
[คราง] วัน
เรียกให้ดังกว่านี้สิ
เค้าจะได้รู้
ว่าคุณต้องการมากแค่ไหน
[ครางดังขึ้น]
[ดนตรีเย้ายวนบรรเลงต่อเนื่อง]
ไม่ไหวแล้วอะ
[ร้องคราง]
[พ่นลมหายใจสลับร้องคราง]
[ครางแผ่วเบา]
- [ดนตรีจบ] - ชอบไหม
ชอบสิ
แต่…
เค้ายังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่อะ
ยังไงอะ
ก็…
เค้าเป็นของคุณแล้ว
คุณก็ต้องเป็นของเค้าด้วยเหมือนกัน
[ดนตรีเริ่มระทึก]
[ดนตรีเร้าใจ]
[ร้องคราง]
[เพลง] เค้ารู้แล้วนะ
ว่าทำไมคุณถึงต้องตื่นตีสี่
รู้ได้ยังไง
[เพลง] ไม่สำคัญหรอกว่าเค้ารู้ได้ยังไง
รู้แค่ว่าเค้ารู้สึกแย่มากๆ
ที่เป็นคนไปสร้างปมในใจให้คุณน่ะ
หลังจากนี้
คุณจำใหม่ได้ไหม
ว่าเวลาตีสี่อะ
ไม่ใช่เวลาที่เค้าทิ้งคุณไป
แต่เป็นเวลาที่
เราสองคนเป็นของกันและกัน
จำแบบนั้นไม่ได้หรอก
เพราะมันจบไปตั้งแต่ก่อนตีสี่แล้ว
ถ้าอยากให้จำแบบนั้นจริง
ก็ต้องเริ่มใหม่ ตอนนี้เลย
(ห้องฉุกเฉิน)
- อ้าว มาหาเค้า มีอะไรหรือเปล่า - ไม่มี
เค้าก็แค่มาเดินเล่นแถวนี้ ก็เลยแวะมาหาคุณด้วย
- [ดนตรีอบอุ่นเบาสบาย] - ใช่เหรอ ไม่ใช่ว่า
คิดถึงเค้าจนทนไม่ไหวหรือเปล่า
คิดถึง
คิดถึงเค้า
หรือว่าคิดถึงอะไรที่ทำกับเค้า
- [ดนตรีเสียงเพี้ยนและหยุด] - อ้าว เพื่อนหมอวัน
- [ดนตรีเบาสมอง] - สวัสดีครับ เจอกันอีกแล้วนะครับ
- เพลงค่ะ - กายครับ
อย่าเจ๋อ กาย
[กลั้วหัวเราะเบาๆ] เจ๋ออะไร เราก็แค่อยากรู้จักเพื่อนของแก
ครั้งที่แล้วเจอกันน่ะ ยังไม่ได้คุยกันสักคำ
เข้าใจใหม่นะ
ตอนนั้นน่ะเป็นเพื่อน
แต่ตอนนี้ ไม่ใช่
แล้วยังไงอะ
นี่คุณเพลง
- แฟนเราเอง - วัน
อ๋อ
เก็ทละ
- แปลว่าที่ห้องพักแพทย์… - เดี๋ยว
- วันนั้นก็… - ขอตัววันก่อนนะคะ
(ห้องฉุกเฉิน)
[เพลง] มานี่เลย คุณ
คุณไปพูดแบบนั้นได้ยังไง
คุณกับเอกยังไม่ได้หย่ากันเลยนะ
ไปบอกคนอื่นว่าเป็นแฟนกันน่ะ ได้เหรอ
แล้วจะให้พูดว่าอะไรล่ะ
ก็เพื่อนกันเขาไม่ทำกันแบบนั้น คุณก็เป็นคนพูดเอง
[วันพ่นหัวเราะเบาๆ]
- แต่ว่า… - อย่าห่วงเลยคุณ
เค้าอุตส่าห์รอเวลานี้มาตั้งนาน
เค้ารักคุณมาตลอดนะ คุณเพลง
รักแบบที่… ไม่ใช่เพื่อนรักเพื่อนน่ะ
แล้วเค้าก็รู้ด้วยว่าคุณก็คิดเหมือนกันกับเค้า
แต่คุณแค่ไม่กล้ายอมรับความจริง
และเค้าก็ไม่กล้ากดดันคุณ
จริงๆ ถ้าตอนนั้นเราสองคนน่ะ
มีความกล้ากันมากกว่านี้
เราคงได้เป็นแฟนกันตั้งนานแล้ว
ไม่ต้องรอจนถึงป่านนี้หรอก
เค้าว่ามันถึงเวลาแล้วแหละ
ที่เราต้องกล้ายอมรับความจริง
แล้วทำให้มันชัดเจนสักที
- อีกอย่าง เวลาเรามีอะไรกัน… - วัน
คุณจะได้ไม่เรียกแค่ชื่อเค้า
แต่เรียกเค้าว่า
- ที่รัก [หัวเราะเบาๆ] - [จิ๊ปาก] บ้าหรือไง
- นี่มันที่สาธารณะนะคุณ - [หัวเราะ]
- ที่รัก ที่รัก - [จิ๊ปาก] ฮึ้ย
- เฮ้ย - ที่รักของเค้า ที่รักจ๋า
[ดนตรีสะเทือนใจโหมเนิบ]
[บรรเลงเปียโนหวานซึ้ง]
ไงคุณ ไม่เจอหลายวันเลย
- แต่วันนี้เอกไม่มานะ - ผมรู้
มันคงทำใจอยู่แหละ
แต่วันนี้ผมไม่ได้มาหามันนะ ผมมาหาคุณน่ะ
เพลงเมื่อกี้คุณแต่งเองปะ
- อืม - ผมชอบมาก
ขอซื้อต่อได้ปะ
ว่าจะมาเรียบเรียงใหม่ แล้วก็มิกซ์มาสเตอร์สักหน่อย
น่าจะออกมาเพอร์เฟกต์นะ
โทษนะ เราไม่ขายอะ
พอดีเราแต่งให้แฟนเราอะ
[เอิร์ธ] ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่
ถึงคุณจะแต่งให้แฟน หรือแต่งให้ใครอะ
ผมก็ไม่สนหรอก
ผมสนแค่ว่าเพลงมันมีแวลู เอาไปต่อยอดได้
ผมว่านะ
คุณอย่าเก็บไว้ฟังกับแฟนคุณแค่สองคนเลย
เสียดายของอะ
นี่ คุณ เราถามจริงๆ นะ
ที่คุณพยายามเข้าหาเรา
เพราะว่าเอกขอใช่ปะ
ใช่ มันขอ
แต่ถ้าผมไม่สนใจคุณซะอย่าง ผมคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้หรอก
ผมสนใจคุณในฐานะโปรดิวเซอร์
แล้วก็ผู้ชายคนนึง
แต่ถ้าคุณมีแฟนอยู่แล้วก็ไม่เป็นไรนะ
ผมก็ยังอยากร่วมงานกับคุณอยู่ดี
แน่ใจเหรอคุณ ว่าจะแยกแยะได้
ถ้าผมเป็นพวกติดหญิงนะ เลือกหญิงมาก่อนเลือกงานน่ะ
ป่านนี้ผมมีแฟนเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมดแล้วคุณ
[พ่นลมหัวเราะ]
จะเลิกมั่นกี่โมงเนี่ยคุณ
สักตีสองแล้วกัน เวลากำลังดี
- คุณเอิร์ธ - ครับ คุณเพลง
เอางี้
ผมว่าคุณลองกลับไปคิดทบทวนนะ
ว่าอะไรคือเหตุผลที่ทำให้คุณเริ่มเล่นดนตรี
ถ้ามันเป็นความฝันของคุณน่ะนะ
ผมว่ามันถึงเวลาทำตามความฝันแล้วนะ
แล้วผมจะเป็นคนพาคุณไป
จะพูดอะไรก็พูดเถอะคุณ
ถ้าเค้าอยากทำงานเพิ่มอะ คุณจะโอเคไหม
งานอะไร
ทำเพลงกับคุณเอิร์ธอะ
[ดนตรีพิศวงล่องลอย]
[เพลงครางอ้อน]
วัน
เค้ารู้นะว่าคุณไม่อยากให้เค้าทำอะ
ก็แหงละ
เค้าเซนส์ได้ไงว่าไอ้หมอนั่นมันชอบคุณ
ไม่งั้นมันไม่มาวุ่นวายอยู่แบบนี้หรอก
แต่เค้าไม่ได้ชอบนี่
เค้าอยากทำงานจริงๆ นะ
เอาเถอะ จะทำอะไรก็ได้ตามใจคุณ
ถ้ามันเป็นความต้องการของคุณ เค้าไม่ขัด
อีกอย่างเราก็เป็นแฟนกันแล้วด้วย
เค้าไม่อยากมานั่งทะเลาะอะไรกับคุณบ่อยๆ มันท็อกซิก
- ขอบคุณนะ - [ดนตรีเงียบลง]
- แต่… ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน - [ดนตรีน่ารักอารมณ์ดี]
คุณต้องไปฮันนีมูนกับเค้าก่อน
[กลั้วหัวเราะ] ฮันนีมูนเหรอ
อืม
ใช่ เป็นแฟนกันแล้วก็ต้องไปฮันนีมูนสิ
ถึงจะถือว่าออฟฟิเชียล
คุณจำทะเลที่
พ่อคุณเคยพาเราไปตอนเด็กๆ ได้ไหม
จำได้สิ
เค้าอยากไปที่นั่นแหละ
ไว้หลังวันเกิดเค้า แล้วเค้าหาวันลาได้เมื่อไหร่
เราไปด้วยกันนะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
เราคิดถึงพ่อกับแม่อะ
[วันสูดและถอนหายใจ]
เค้าจะปลอบที่รักยังไงดีน้า หืม
- [ดนตรีจบ] - วันนี้มาเวย์น่ารักเหรอ หืม
ไม่ชอบเหรอ
ชอบสิ แต่แค่ไม่ชินน่ะ
งั้น… เอาแบบเดิมแล้วกัน
[เพลง] หืม
[ดนตรีหวานซึ้ง]
[กดชัตเตอร์]
[ดนตรีตึงเครียดหม่นๆ โหมขึ้นแล้วเงียบลง]
[ดนตรีร่าเริงสดใส]
คุณ
หอมจัง
มา เดี๋ยวเค้าป้อนให้
[วัน] อืม
คุณจำได้ไหม ว่าวันนี้วันอะไร
[ลากเสียงครุ่นคิด]
วันนี้เหรอ
วันศุกร์
- วันอะไรอีก - วันอะไรอะ
ศุกร์สิ้นเดือนเหรอ
อ๋อ หรือว่าศุกร์สิบสาม
ไม่คุยด้วยแล้ว
เดี๋ยวสิ คุณ
- บอกเค้าก่อนสิว่าวันนี้วันอะไร - [ดนตรีบจบ]
ถ้านึกเองไม่ได้ ก็ช่างเหอะ
[ปิดประตูแรง]
ทำไมเค้าจะจำไม่ได้ล่ะ
วันนี้วันเกิดคุณไง
[ดนตรีสดใสบรรยากาศดี]
โอ๊ย
โอย
[ถอนหายใจ]
(สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้ก)
[มือถือดัง]
ว่าไงอะ เอก
[เอก] เราอยู่ที่ล็อบบี้ เพลงลงมาเจอเราหน่อย
โอเค
[ดนตรีกดดันชวนหวั่นใจ]
ได้ข่าวว่าวันนี้ลาอีกแล้วเหรอ
อืม
แต่ว่าเราแจ้งล่วงหน้าไปแล้วนะ
จะไปฉลองวันเกิดกับวันเหรอ
นิ้วไปโดนอะไรมา
อ๋อ มีดบาดอะ
งี้ก็แย่เลยดิ
เพราะคนอย่างเพลงอะ น่าจะใช้นิ้วบ่อยอยู่แล้วนี่
[ดนตรีพิศวงปนกดดัน]
หมายความว่ายังไง
ก็เพลงเป็นนักดนตรี ไม่ใช่หรือไง
ถามตรงๆ นะ
ที่มาหาเราเนี่ย ต้องการอะไรจากเรากันแน่
ถ้าจะมาแค่เรื่องลา
ก็จบแล้ว เราขอตัวก่อนนะ
เอิร์ธบอกว่าเพลงมีแฟนแล้วอะ
แฟนเพลงคือใคร
วันรู้หรือเปล่า
เราไม่มีหรอก
เราก็แค่พูดดักไปงั้นน่ะ เผื่อคุณเอิร์ธคิดจะจีบเราไง
ทำไมอะ
เราว่า… เพลงกับเอิร์ธ
ก็เหมาะสมกันดีนะ
ถ้าเพลงกับเอิร์ธคบกัน เพลงจะได้ย้ายออกจากที่นี่สักที
เพราะเราว่า… เพลงอยู่กับวันมานานเกินไปแล้วนะ
เอก
- กำลังจะบอกอะไรเราปะ - [ดนตรีตึงเครียด]
เปล่า เราไม่ได้จะบอกอะไร
เราก็แค่หวังดี
เราอยากให้เพลงมีชีวิตเป็นของตัวเองน่ะ
เพลงกับวันเป็นเพื่อนกัน
จะอยู่ตัวติดกันไปจนตายไม่ได้หรอกนะ
ขอบคุณมากนะที่เป็นห่วง
แต่นี่มันชีวิตเรา
เราตัดสินใจเองได้
[ดนตรีผ่อนคลายสบายใจ]
(สุขสันต์วันเกิด)
เซอร์ไพรส์
(สุขสันต์วันเกิดที่รัก)
(สุขสันต์วันเกิด)
คุณจำได้นี่
เค้าไม่เคยลืมอยู่แล้ว
วันเกิดคุณทั้งทีนะ
เห็นเค้กหรือยัง
ชอบไหม
ไปโดนอะไรมาเนี่ย
[พ่นลมหัวเราะ]
เค้าทำเค้กให้คุณน่ะ
แต่ว่าไม่ใช่ก้อนนี้นะ
ก้อนที่เค้ากำลังจะทำน่ะ
เค้าเอามีดหั่นนิ้วตัวเองซะก่อน
เค้าเห็นว่ามันไม่น่ารอดแล้ว เค้าก็เลยสั่งมาแทนน่ะ
- ขอโทษนะ วัน - [ดนตรีจบ]
น่าสงสารจัง
[ดนตรีชวนลุ้น]
จริงๆ
คุณไม่ต้องทำเค้กก็ได้นะ
เพราะว่าเค้าไม่ได้อยากกินเค้ก
แต่เค้าอยากกินคุณมากกว่า
ก็กินสิคุณ
วันนี้วันเกิดคุณนี่
กินให้อิ่มเลยนะ
[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
เธอสองคนควรจะตายนะ
เอก
[ดนตรีตึงเครียดชวนลุ้นหม่นๆ]
[หายใจไม่เป็นจังหวะ]
[ทำนองเพลงประกอบบรรเลง]
[ดนตรีหม่นหมอง]
หนูไปแล้วนะ แม่
วัน
ตอนนี้พ่อแกก็ตายแล้ว แกกลับมาอยู่กับฉันเถอะนะ
[เสียงเครือ] ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว
หนูบอกแล้วไง
ว่ายังไงหนูก็จะไม่กลับมาอยู่ที่นี่อีก
แล้วถ้าไม่จำเป็นน่ะ แม่ก็ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตหนูอีก
แต่ฉันเป็นแม่แกนะ วัน
แกจะเอาเรื่องคนอื่นมาลงโทษฉันถึงเมื่อไหร่
[เสียงเครือ] คุณเพลงไม่ใช่คนอื่น
แต่เค้าคือคนที่หนูรัก
แล้วฉันล่ะ
[วิสะอื้นเบาๆ]
แกไม่รักฉันเลยหรือไง
[สั่นเครือ] แม่ต่างหากที่ไม่รักหนู
ถ้าแม่รักหนูจริง
แม่คงไม่ทำกับคุณเพลงแบบนั้น
แม่คงจะดีกับคุณเพลง
ทั้งต่อหน้าและลับหลัง
เพราะแม่ก็รู้อะ ว่าเขาสำคัญกับหนูมากขนาดไหน
แต่ช่างมันเถอะ
พูดไปมันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
หนูเสียคุณเพลงไปแล้ว แม่ก็ต้องชดใช้
ด้วยการเสียหนูไปเหมือนกัน
[ดนตรีสื่อถึงแผนการ]
ถ้าแม่ยังยอมรับความจริงไม่ได้
มันก็เป็นปัญหาของแม่
- อยากรู้ไหมว่าอะไรคือความจริง - [ดนตรีตึงเครียด]
แล้วใครกันแน่ที่จะรับความจริงไม่ได้
[เพลง] มันมีเรื่องบางอย่างอะ
ทำให้ตอนนี้เรากับวันอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้วอะ
[กาย] มีเอกสารด่วนถึงแก
ผลตรวจของใครเหรอ
อ้าว คุณ ไหนว่าจะย้ายมาอยู่กับผมไง
พี่อยากให้วันให้โอกาสพี่ได้ดูแลวันนะ
ถ้าเกิดว่าวันก็ไม่มีใคร และพี่ก็ไม่มีใคร
[เพลง “อย่างที่ฉันนั้นเป็นของเธอ (I'm Yours)” บรรเลง]
♪ ก็มันไม่กล้าพูดไป พูดคำว่ารัก ♪
♪ ก็ได้แต่แต่งออกมาเป็นเพลงเพลงนี้ ♪
♪ ทุกความรู้สึก ทุกคำที่มี ♪
♪ ทำนองเหล่านี้มันคือของเธอ ♪
♪ ส่งผ่านข้อความในใจด้วยเพลงเพลงนี้ ♪
♪ เมื่อไหร่ที่เธอได้ยินให้เธอได้จำ ♪
♪ เอาไว้ ♪
♪ อย่างที่ฉันนั้นเป็น ♪