แม่ทำเลอะ เราก็เช็ดให้
มะเร็งมันไม่เมตตาใครนะแม่ ไม่ใช่ความผิดของแม่หรอก
เราให้ยายอยู่คนเดียวสักพักดีมั้ย เมื่อกี้มันหนักมากเลยนะ
มอร์แกน แม่รู้ว่าคนรุ่นลูก
กลัวทุกอย่างที่ไม่ทำให้ลูกรู้สึกดี
แต่นี่เป็นช่วงเวลาสำคัญของวัฏจักรชีวิต
ที่ลูกต้องอยู่ด้วย
ผู้หญิงคนนั้นเปลี่ยนผ้าอ้อมให้แม่ ตอนนี้ก็ถึงตาแม่เปลี่ยนให้แกบ้าง
นี่คือการแสดงความรัก
ผมรู้สึกว่าแกคงไม่อยากให้เรายืนอยู่เฉยๆ
เฝ้าดูแกตอนกำลังจะ…
- นี่คือการแสดงความรัก - โอเค
สำนึกกันบ้างมั้ยว่าแม่ต้องแบกรับอะไรบ้าง
ทั้งพยายามจัดงานวันเกิดล่วงหน้า ให้แม่ที่ใกล้ตาย
และต้องเปิดตัวหาเสียงลงสมัครนายกฯ ไปด้วย
แล้วลูกๆ สองคนช่วยทำอะไรบ้าง ได้ซื้อของขวัญสักชิ้นให้ยายมั้ย
ยายเพิ่งอาการทรุดเอง
นาตาลียังทำได้เลย ว่าไปแล้ว แม่อยากให้ลูกคนนึงไปที่ร้านหน่อย
- แม่ให้ลีแอนน์เตรียมของตกแต่งไว้ให้ - แม่คะ หนูไปได้นะ
พวกเขาน่าจะเลื่อนงานทาวน์ฮอลล์ ของผู้สมัครออกไปได้หนึ่งสัปดาห์ค่ะ
ดีจัง บอกพี่ๆ เรื่องของขวัญ ที่ลูกซื้อให้นอนน่าสิ
ชามพาสต้าจากทริปอามาลฟี ที่เควินกับฉันไปมาเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว
นอนน่ากินอาหารทางสายยาง จะมีชามพาสต้าไปทำไม
พี่ว่าไงนะ
- แม่ - เมื่อกี้ว่าไง
- อะไร ฉันเปล่าพูด… - แม่
วันเกิดอยากได้อะไรจากหลานๆ คะ
ฉันไม่อยากมีวันเกิด
อยากได้ของขวัญวันเกิดอะไร จากนิโคลัสกับมอร์แกน
- ใครนะ - จะบ้าตาย
ถามได้ดีค่ะนอนน่า
พ่อของแกให้สร้อยคอฉัน…
ที่อากาปุลโกแล้วแม่ก็ทำหายตอนไปฮันนีมูน
เรารู้แล้ว ซื้อสร้อยคอให้นอนน่าซะ
เป็นสร้อยเพชรเชียวนะ
นอนน่าคะ หนูเป็นครูโรงเรียนรัฐบาล
โอเค มอร์แกน แกจำเราไม่ได้แล้ว
ฉันว่าแกไม่สนหรอกว่าเป็นเพชรจริงรึเปล่า
- เออ รู้แล้ว… - แค่ซื้ออะไรถูกๆ ทำให้คิดถึงวันเก่าๆ
ให้ยายได้ชื่นใจในวาระสุดท้าย
ขอมากไปรึไง นิคกี้ ช่วยน้องหน่อยสิ ขอสักครั้งเถอะ
- สักครั้งเหรอ - ได้มั้ย ทำดีเพื่อแม่หน่อย
หนูไปก่อนนะ
โอเคจ้ะ ขอบใจมาก
- กลับแล้วเหรอ - ใช่
ไม่มีใครคาดหวังให้ลูกเป็นเหมือนนาตาลีหรอก
น้องเป็นข้อยกเว้นของครอบครัวนี้
มั่นใจ ทะเยอทะยาน ไม่ต้องออกแรงทำอะไรก็หุ่นดี
แต่ลูกสองคนเลิกเขม่นกันสักครั้ง
แล้วช่วยให้การตายของยาย ไม่หนักไปกว่านี้ได้มั้ย
- เลิกโวยวายซะที - โอเค
แกจะนอนแล้ว!
(ผิดเป็นกู)
แม้ว่าคุณจะไปถึงเกาะนั้น และได้เห็นดอกไม้สวยๆ ในที่สุด
สุดท้ายแล้วจะคุ้มค่ามั้ย
ถ้ากลิ่นดอกไม้อันหอมหวล กลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นไหม้
ที่ลอยมาจากสะพานที่คุณเผาทิ้ง เพื่อข้ามไปให้ถึงที่นั่น
คงใจฟูกันแล้วนะทุกคน
ผมขอเตือนว่าที่นี่เป็นเขตปลอดไฟ โอเคนะ
ที่นี่เป็นพื้นไม้แข็ง
ถ้าใครอยากร่วมสมทบทุนบริจาคอาหาร
โรสยินดีจะลงชื่อคุณให้
(ทางเข้าทิศใต้เขตศักดิ์สิทธิ์)
หวัดดีครับเฮเลน
คุณจัดลิ้นชักยังกับเป็นฆาตกรต่อเนื่องเลย
ใช่ ตั้งใจอย่างนั้นแหละ หวัดดี
- เชี่ย - สาธุคุณนิโคลัส
ครับ โรส
เข้ามาเองเลยเนอะเดี๋ยวนี้
เราอาจต้องคุยกันเรื่องขอบเขตหน่อยนะ
- ประตูไม่ได้ล็อกนี่ - โอเค
- เมื่อกี้มีเสียงอะไรรึเปล่า - เปล่า ผมคุยโทรศัพท์อยู่
ทีมสปอนเซอร์ทำวันศุกร์ได้
โอเค เยี่ยมเลย
ส่งอีเมลมาก็ได้ แต่ขอบคุณที่มาบอกผม
แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะครับ
- โอเค - โอเค
บ๊ายบาย
สมมติว่ามีคนชวนไปเล่นเกม แล้วมีคนเอาไม้ค้ำของนายไปซ่อน
ปาข้าวของ ทะเลาะกัน
สุดยอดเลย
โอเค
ปลดล็อกประตูให้ที
โอเค
เธอผละหนีเวลาฉันแตะต้องเธอตลอดเลย
- ฉันผละหนีเวลานายแตะต้องเหรอ - ใช่ เธอ…
ฉันอยู่ที่ทำงาน
ฉันรู้ แต่เธอก็รู้ว่าภาษารักของฉัน คือการสัมผัสใกล้ชิด
- ฉันเปิดเผยความในใจกับเธอนะ - อือ ฉันรู้
- ฉันว่านายพบนักบำบัดบ่อยไปละ - เขาบอกว่าเธอจะพูดแบบนี้
ก็ได้ ขอโทษนะที่ฉันไม่อยากมีอะไรกับนาย
ในลานจอดรถโรงเรียนประถม
เธอทำแบบนี้ประจำ ทำหมดอารมณ์ซึ้ง
เธอทำให้มัน… ช่างเถอะ
เธอ… ทำเสียเรื่อง ช่างเถอะ มันงี่เง่า
- โอเค ปลดล็อกรถซะทีได้มั้ย - ได้
ขอบคุณ
นั่นอะไร นี่มันอะไร
ดูเหมือนอะไรล่ะ
ใช่ มอร์แกน ฉันอยากทำอะไรดีๆ
ให้ผู้หญิงที่ฉันรัก มากกว่าหัวใจที่เต้นอยู่ในอกฉัน
นายขอแต่งงาน ด้วยการปาแหวนใส่หลังฉันเนี่ยนะ
- จะให้ฉันทำยังไง - ไม่รู้ แล้วแต่เลย
เอาที่สบายใจ
โอ้โฮ
โอเค
แหวนสวยมาก
ฉันรู้
ไม่ถึงกับต้องจัดแฟลชม็อบให้ฉันก็ได้
แต่อย่างน้อยฉันก็คู่ควร กับการขอแต่งงานดีๆ กว่านี้นะ
- เข้าใจนะ - แน่นอน อือ รับทราบ
- แล้วเจอกันนะ - อือ
- โอเค - รักนะ
รักเหมือนกัน
โอเค
เจอกัน
บาย ทำงานให้สนุกนะ
- ขอบใจ บาย - บาย
อย่าหัวร้อนนักสิ
ผมบอกรึยังว่าเดือนหน้า กลุ่มเอาต์แอนด์ลาวด์จะให้รางวัลผม
สำหรับงานที่ผมทำให้พวกเขา
ระดมทุนให้กลุ่มเควียร์ "เปิดตัวอย่างมั่นใจ"
คุณเคยบอกหลายครั้งแล้ว
แต่ผมกลับเซอร์ไพรส์แฟนตัวเอง
ในที่ทำงานไม่ได้ เพราะโบสถ์ให้เป็นเกย์ได้ แต่ห้ามมีแฟนหนุ่ม
พวกเขาคาดหวังว่าผมจะไม่แสดงออก
ผมอยากแสดงออก กับแฟนหนุ่มที่ไม่แสดงออกของผม
ไม่ใช่อายุ 30 กว่าแล้ว แต่ยังต้องเก็บเรื่องของเราเป็นความลับ
จากเพื่อนๆ และครอบครัวเรา
หน้าร้อนที่แล้วคุณมีงานทำอย่างเดียว คือซ่อมหลังคาให้ผม
โอเค
แล้วคุณก็โลภ ดูสิตอนนี้เราเป็นไง
ผมอดใจไม่ไหว ผมชอบเรื่องบุ๊คออฟมอร์มอน
- จริงเหรอ - ใช่
- ผมไม่ใช่มอร์มอน - ผมรู้ แต่คุณแต่งตัวเหมือน
บอกแล้วไง ทันทีที่แม่ผมหาเสียงจบ
ผมจะหาโบสถ์ใหม่
แล้วเราจะแสดงออกได้เต็มที่อย่างมั่นใจ
- ผมเชื่อคุณ - นานเท่าไหร่ก็ได้เลย
ยังไงผมก็จะจองไปเรือสำราญนั่นอยู่ดี ไม่ว่าคุณจะไปด้วยมั้ย
- ผมอยากไปล่องเรือกับคุณจะแย่แล้ว - อือ
- อยากติดโนโรไวรัสด้วยกันจะแย่ - นั่นแหละจุดขายเลย
นายไม่ต้องมาด้วยก็ได้
ก็ใช่ แต่แม่คิดว่า เธอต้องมีพี่เลี้ยงตอนอายุ 30
เออ แม่คิดว่าตอนเด็กๆ ฉันก็ต้องมีเหมือนกัน
ตอนนั้นนายอยู่ไหนล่ะ สาธุคุณ
คงภาวนาให้พระเจ้าคุ้มครอง จากนิสัยเสียของเธออยู่มั้ง
และบุหรี่ทั้งหลายอีก
ฉันชอบสูบบุหรี่
(ควิกโพสต์)
ไม่ ไปเลย
- ขอโทษนะ - ขอโทษครับ
ฉันจะไปซื้อการ์ด
ฉันว่าแกคงไม่อ่านการ์ดหรอก
เป็นมารยาท เราจะซื้อของขวัญให้แก
- ฉันก็จะซื้อการ์ดให้ด้วย - ไปซื้อสิ เต็มที่เลย
- นี่ ขอโทษนะ ฉัน… - นั่นของโชว์เท่านั้น
โอเค ค่ะ ฉันแค่อยากลองใส่ดู
อันนั้นไม่ขาย
รู้แล้ว คุณพูดชัดเจนแล้ว
- ช่วยหยิบชิ้นใหม่หลังร้านให้ได้มั้ย - ไม่ได้ เพราะนั่นเป็นเส้นสุดท้ายแล้ว
โอเค ดี งั้นฉันอยากซื้อเส้นนี้
เลิกเซ้าซี้ซะทีได้มั้ยวะ
ไม่ขายให้ เข้าใจนะ
ถามจริง แค่สร้อยถูกๆ ในร้านสั่วๆ เนี่ยนะ
- เออ - งั้นขายให้ใครถ้าไม่ขายให้ฉัน
- งั้นก็ไสหัวไปซะ - โอเค
โห มอร์แกน
ยอมรับความจริงได้มั้ยว่า ที่นี่ไม่ใช่ร้านบูติกหรูๆ ในนิวยอร์ก
"ร้านบูติกหรูๆ ในนิวยอร์ก" อะไร พูดอะไรไม่อายปากเลยเหรอ
จะบอกให้นะ เขาคงอยากอยู่บูติกหรูในนิวยอร์กจะตาย
คุมเมียนายหน่อย
นี่ไม่ใช่เมียผม ผมเป็นศิษยาภิบาล ที่โบสถ์ชุมชนเกล็นวิว
ต่อให้ใช่ ก็ไม่เห็นต้องแรงใส่กันเลย
- "ต่อให้ใช่" เนี่ยนะ - โอ๊ย มอร์แกน อย่ามา
- เธอเป็นผู้หญิงที่หยาบคายมาก - นายเป็นผู้หญิงที่หยาบคายมาก
มอร์แกน ไปรอข้างนอก
ขอบคุณ ผมเอาการ์ดนี่ กับตุ๊กตานางฟ้าสองตัวนั่น
(แม่)
- ไหน นี่เหรอ - ตัวสีฟ้า
ถ้ามีถุงของขวัญกับกระดาษทิชชู่…
- มีโบว์หรืออะไรบ้างมั้ย - เดี๋ยวใส่ถุงนี่ให้
มันจะกลิ้งก๊องแก๊งอยู่ในถุงนะ
งั้นก็ถือดีๆ สิคุณผู้หญิง
- โอเคนะ - อ้าว แตกหมดพอดี
ฉันแค่บอกเฉยๆ เธอเอาแน่เอานอนไม่ได้
ฉันเอาแน่เอานอนไม่ได้ เพราะไปดินเนอร์เนี่ยนะ
- ไม่ใช่ละ - แกไปแล้ว
ร่างเย็นแล้ว ลูกๆ มาไม่ทันฟังคำสั่งเสียของแก
นิคกี้ ลูกไม่ได้มาสวดส่งนอนน่าด้วยซ้ำ
โรงพยาบาลต้องส่งเด็กกะโปโลสักคนมาสวดแทน
อ่านจากมือถือหน้าตาเฉยเลย
มีข้อความเข้าขัดจังหวะอยู่ได้
แล้วว่าไงล่ะ
ว่าไงอะไร
คำสั่งเสียของนอนน่า
ไม่รู้สิ แม่ไม่ได้ยิน แกพูดพึมพำ
แม่ได้แต่บอกให้แกพูดชัดๆ แกพูดว่าถุงมือใหม่อะไรสักอย่าง
น่าสงสารจริงๆ แกไม่รับรู้อะไรแล้ว
- นอนน่าบอกว่า "ฉันรักเธอ" - แม่ว่าไม่ใช่หรอก
ยังไงก็เถอะ
น้องสาวของลูกอยู่ที่นี่ ตั้งแต่สิบโมงเช้า คอยบันทึกทุกอย่าง
น้องคิดว่าเป็นคอนเทนต์สำคัญ สำหรับโซเชียลแพลตฟอร์ม
ดูหากินกับคนตายนะ
เอาเถอะ ยายตายก่อนปาร์ตี้วันเกิดตัวเอง
งั้นจะให้เราทำยังไงกับนี่ล่ะคะ
เธอทำอะไรลงไป
- ฉันจัดการเอง - โถ มอร์แกน
หนูไม่ได้ห่อมา
ตายจริง
ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากหนูกับนิคกี้ค่ะ
จากลูกสองคนเลย
นาตาลี ดูนี่สิ
มันสะ… สวยมากค่ะ
นิโคลัส แม่ว่าลูกเหมาะที่สุด
ที่จะเป็นคนใส่ให้แกนะ
- ใส่ให้แกเหรอ - แล้วพูดอะไรสักหน่อย
แม่อยากให้พี่ใส่สร้อยคอให้นอนน่า และพูดอะไรหน่อย
- เอาสร้อยไปใส่แล้วพูดอะไรหน่อย - โอเค เพื่ออะไรเนี่ย
มอร์แกน ก็ได้
ใส่สร้อยให้แก
นาตาลี รับไปที
- แล้วถอยไป - นิโคลัส ใส่สร้อยให้แก
- โทษที ฉันแค่… - ไม่เป็นไร
มอร์แกน ไปช่วยพี่สิ นั่นก็ของขวัญจากลูกนะ
ใช่ มอร์แกน มาเร็ว
ก็ได้
ช่วยหน่อย
อือ
มอร์แกน หัวแก
- ยกหัวนอนน่าขึ้นมา - ไม่งั้นจะยกอะไรล่ะ
- โอเค ยกขึ้นมา - ยกอยู่ๆ
- มอร์แกน - ยกแล้ว
- ยกอยู่รึเปล่า - โอ๊ะลูกๆ
รอเดี๋ยว
ไม่เป็นไร
ไปแล้ว โอเค
- โอเค - ให้ตายสิ โอเค ฉันรู้สึกเหมือน…
- ยกขึ้นอีกหน่อย - โทษที ไม่ได้ละ
- อะไรนักหนา - หนักนะเนี่ย
- ยกขึ้นได้มั้ย - อีกเหรอ
ดันมาข้างหน้าหน่อย ฉันเกี่ยวตะขอไม่ได้
ทำไมถึงนานจัง
ขอให้ได้พักผ่อนชั่วนิรันดร์…
- แม่ไม่ได้ยิน พูดอะไรกัน - แสงนิรันดร์จงส่องลงมา
ขอให้ไปสู่สุคติ อาเมน
โอเค
อ้าวนาตาลี อยากถ่ายรูปไปลงโซเชียลมั้ย
โธ่ มอร์แกน
- มอร์แกน บ้าละ จะบ้าเหรอ - เคารพคนตายบ้าง
นิคกี้ ลูกรีบสวดไปนะ
มาแล้ว
- ไง - ครับ มีอะไรให้ช่วยมั้ย
ฉันมารับของ
ผมว่าคุณมาผิดบ้านนะ
ไม่
นายบอกว่านายอยู่โบสถ์เกล็นวิว
ใช่
นายมากับน้องสาว
ซื้อการ์ด กับตุ๊กตาเอลซ่าสองตัวจากร้านฉัน
ผมซื้อตุ๊กตานางฟ้ามาสองตัว ไม่เห็นเหมือนเอลซ่าเลย
และสร้อยคอเทนนิส
ผม…
เปล่า ผมไม่ได้… ผมว่าผมไม่ได้ซื้อสร้อยคอเทนนิสนะ
ฉันรู้ว่านายไม่ได้ซื้อ
ฉันมาเอาคืน
ผมไม่… ผมไม่มี
บ้านสวยดีนี่
นายคงมีสานุศิษย์ที่… เลื่อมใสนายมากล่ะสิ
คงไม่อยากให้พวกเขาหมดศรัทธาหรอกนะ ใช่มั้ย คุณพ่อ
ผมไม่ใช่คาทอลิก คนเลยเรียกผมว่า "ศิษยาภิบาล"
กูไม่สนว่ามึงให้เรียกว่าอะไร ไอ้เศษสวะหน้าโง่
นายไม่รู้เลยว่าเอาอะไรไป โอเคนะ
- โอเค - นายไม่รู้ตัวว่าเล่นกับใครอยู่
เอามาคืนซะ ไม่งั้นฉันจะฟ้องพระเจ้านาย ให้โกรธนายอย่างแรง โอเคนะ
- โอเค - เข้าใจนะ
- อือ - ว่าไง
- อือ - ดี
เข้ามา…
เข้ามาสิวะ
ไม่ใช่ เขานามสกุลกอสลิง ตัว "ง" ไม่เกี่ยวอะไรกับเด็กแปดคนนั้น
- เชี่ย - แย่ละ
ลูกรัก เป็นอะไรไป แม่ถามว่าเป็นอะไร
หนูไม่เป็นไร แค่ทุบโดนนิ้วตัวเอง บอกแล้วว่าน่าจะสั่งมากิน
ผิดนักรึไงที่แม่ทำเนื้อทอดสูตรแม่ตัวเอง เพื่อรำลึกถึงท่านในวันที่ท่านจากไป
เป็นเนื้อทอดที่อร่อยที่สุด ที่ผมเคยกินเลยครับ คุณนายเอ็ม
พี่ชายของลูกอยู่ไหน แม่บอกแล้วว่าสองทุ่ม
- ไม่รู้ - คุณนายเอ็มครับ
ผมรู้ว่าวันนี้หนักหนามาก
แต่ถ้าคุณไม่ขัด ผมอยากขอคุยด้วย เป็นการส่วนตัวถ้ามีเวลา
ผมมีเรื่องที่อยากถามคุณจริงๆ
ดูก่อนละกัน แม็กซ์
- โอเคนะ - ครับ
แล้วค่อยว่ากันอีกที
มาแล้ว
เร็วสิ
เร็วๆ
เราล็อกประตูตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่โรงรถของซูซาน กอปนิก โดนคนบุกรุกเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน
จักรยานของลูกๆ เธอโดนขโมยไปหมดเลย
- ฝนตกขนาดนี้ ไม่พกร่มรึไง - ผมไม่มีร่ม
แม่ไม่ยอมเสียทั้งลูกชาย กับแม่ตัวเองในวันเดียวกันหรอกนะ
ขอโทษที
แม่ขอโทษ วันนี้ทำแม่คุมอารมณ์ไม่อยู่จริงๆ
แม่ยอมรับ
- ลูกรับมือกับทุกอย่างไหวมั้ย - ผมไม่ไหว ผมไม่…
ไม่ แม่อยากคุยกับลูกคนโตสักแป๊บนึง
งั้นที่จริงก็ต้องเป็นมอร์แกนสิ
เราไม่แบ่งแยกลูกบุญธรรมในบ้านนี้
แม่ให้กำเนิดลูกด้วยใจ ซึ่งก็เจ็บไม่แพ้กันเลย
ตัวเย็นเฉียบเลย
- เรายืนอยู่ตรงนี้ทำไม - ก็นั่นน่ะสิ
เราจะทำเนื้อลูกวัวทอดสูตรนอนน่า
- พวกเขาอยู่ที่ลองไอแลนด์ - มอร์แกน ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
บ้านนี้ไม่มีความลับต่อกัน
ถ้าอยากพูดอะไร ก็พูดต่อหน้าแม่กับแม็กซ์ได้
และผู้หญิงครึ่งเมืองนี้ แม่…
มันเป็นกลุ่มเฟซบุ๊กของชุมชน ที่เปิดกว้างสำหรับทุกคน
มอร์แกน ขอห้านาที
แม่ห้ามไม่ได้นี่ว่าใครจะเข้าร่วม หรือใครจะโพสต์อะไร
- โอเค - แม่ควบคุมไม่ได้
ขอแค่ห้านาที
- แม่จะเริ่มยังไง - ขอแค่นี้ มอร์แกน…
ให้ตายเถอะ
โอเค ก่อนอื่นนะ เธอเป็นบ้าอะไรไปแล้ว
ว่าไงนะ
เธอต้องไปเอาสร้อยคอคืนมาเดี๋ยวนี้
สร้อยคออะไร
สร้อยคอที่เธอขโมยมา ทั้งที่ฉันบอกว่าอย่าไปยุ่ง
สร้อยคอที่ยายเราที่เพิ่งตายใส่อยู่ตอนนี้ ในห้องดับจิตน่ะเหรอ
- เฮ้อ มอร์แกน - ไม่เอาน่า
ไม่เห็นนายโวยวายเลยตอนพ่วงเอาหน้าด้วย
ที่โรงพยาบาล
มองไปนอกหน้าต่างสิ
- เห็นรถบรรทุกมั้ย - เห็น
- อย่ามองอย่างนั้นสิ แอบหน่อย
ผู้ชายข้างนอกนั่นตามฉันมาจากบ้านฉัน
- ฮะ - ผู้ชายที่เธอกวนประสาทที่ร้าน
เขามาเคาะประตูบ้านฉัน ขู่ว่าจะทำลายชื่อเสียงฉัน
ถ้าฉันไม่เอาสร้อยเส้นนั้นคืนมา
ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี
งั้นนายคิดดีแล้วเหรอที่พาเขามาถึงบ้านแม่
ที่ทั้งครอบครัวนายกำลังจะกินมื้อเย็นกัน
- ฉันไม่ได้คิดเรื่อง… - ไม่ได้คิดถึงครอบครัวล่ะสิ
- เฮ้อ มอร์แกน - นายเพิ่งกินฟาลาเฟลมารึไง
เธอมันโคตรกวนตีน
เสียใจด้วยนะที่ชีวิตนักแสดงสุดเซ็กซี่ ในแมนฮัตตันของเธอ
ไม่เป็นไปตามฝัน แต่ฉันจะไม่ยอมให้ชีวิตฉันพังไปด้วย
เพราะเธอหมดหวังกับชีวิตตัวเองหรอก
- แก้ไขเรื่องนี้ซะ มอร์แกน - สร้อยมันแค่ 79 ดอลลาร์
งั้นก็เป็นสร้อยราคา 79 ดอลลาร์ที่โคตรหนัก
ฉันถือสร้อยไว้ในมือ รู้สึกได้ว่ามันแพง
ฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
ผู้ชายที่ควิกโพสต์ไม่ได้ตามรังควานนายหรอกน่า
- งั้นก็ออกไปคุยกับเขาซะ - ถามจริง
จริง
โอเค ก็ได้
- ฉันจะไปคุยกับเขา ก็ได้ - ไปเลย
เอางี้นะ ถ้าเขาอยากได้ 79 ดอลลาร์
ฉันจะโอนให้เขาครบเลย
- เยี่ยม - ถ้าเขาจะเอาให้ได้
หวัดดี
มีอะไรให้ช่วยมั้ย
อะไรวะ
นายทำให้ครอบครัวฉันกลัวนะ
ฉันไม่รู้ว่านายมาทำอะไรที่นี่ แต่นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด
หูหนวกเหรอวะ
นายต้องไปซะ ฉันรู้ว่านายได้ยิน หวัดดี
ไง ดีเลย
ว่าไง
อือ เราจะต้อง
ไปเอา… สร้อยคอคืนมา
- ฉันรู้แล้ว - แต่เราต้องทำ
- เราต้องเอามา - โอเค อือ ฉันรู้
แค่นั้นเหรอ เขาพูดแค่นั้นเหรอ
เปล่า เขาไม่ได้…
- พูดมาซะที - เขาไม่ได้พูดอะไรเลย
แต่นายน่าจะเตือนฉันเรื่องปืนสิวะ
- ปืนอะไร - ปืนไง
ปืนที่แม่งเล็งใส่หน้าฉัน
- นี่นาย… - ปืนอะไร มอร์แกน
นายไม่โดนปืนเล็งเหรอ
ไม่
แต่ฉันโดนผู้ชายบุกไปที่บ้านตอนกลางดึก
และพูดจาข่มขู่ฉันนะ
- โถ อ๋อเหรอ - น่ากลัวมากพอกัน
เขาทำให้นายกลัวเหรอ เขาไปหานายที่บ้านแล้วไม่ได้เล็งปืนใส่นายเหรอ
- มันไม่เหมือนกัน - เธอต้องใจเย็นๆ
แม่งโคตรเชี่ยเลย
- เธอต้องใจเย็นๆ - อ๋อ ฉันต้องใจเย็นเหรอ
ใจเย็นๆ ก่อน
เราจะเอาสร้อยคอคืนมาได้ยังไง
พรุ่งนี้ฉันจะไปดูนอนน่า ฉันต้องถอดออกจากคอแก
- ไม่รู้นะ คงต้องถอดออกจาก… - โอเค
คอคนตาย
- โอเคนะ - ก็ต้องแหละ
- มีแผนอื่นอีกมั้ยล่ะ - ไม่มี
- โอเค งั้นก็ - โอเค
มีอะไรจะพูดมั้ย
- อะไร - "ขอบใจนะนิค"
- "ขอบคุณที่เสนอตัว" ล่ะ - นายคิดได้แค่นั้นเหรอ
- ใช่น่ะสิ - บ้าไปแล้วเหรอ
- เธอล่ะ เธอบ้ารึเปล่า… - สุดยอดเลยว่ะ
ฉันขัดจังหวะรึเปล่า
ฉันไม่… อือ ก็…
- เปล่านี่ คือ… มีอะไรเหรอ - โอเค
ฉันอยากรู้ว่าเธอมีอะไรจะพูดกับฉันมั้ย
- ฉันไม่… - คิดว่าไม่นะ… ไม่มี
- มอร์แกน เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ
- ที่รัก ฉันไม่รู้… - ตอนนี้ล่ะ
โอเค อ่อ
- มีอะไรอยากพูดกับฉันมั้ย - เอาจริงเหรอวะเนี่ย
มีอะไรจะพูดมั้ย
- มอร์แกน… - อือๆ
- เอางี้จริงดิ - เจนิซ ดาร์ดาโน…
เธอจะทำให้ชีวิตฉันมีความสุข แล้วตอบตกลงมั้ย
แม่คะ แล้วนอนน่าล่ะ
- เวลานี้มันไม่… - โอเค
ไม่หรอกลูก แกคงจะโล่งใจ
- นิคกี้ ไปเอาโพรเซกโก้ในโรงรถมาที - อะไรนะ
จากโรงรถ โอเค
งั้นตกลงใช่มั้ย
เย่ พระเจ้า
โอเค
พระเจ้า เอาแล้ว
เราหมั้นกันแล้ว
ทำไมเธอตัวเปียกจัง
ยกโทษให้ลูกด้วย
- ครับ - ขอโทษที่ขัดจังหวะค่ะ
ฉันขอใช้ปรินเตอร์ออฟฟิศพิมพ์สูจิบัตรได้มั้ย
- ได้ - เครื่องในห้องใต้ดินมันหมึกหมด
ได้เลย
ขอบคุณค่ะ อยากให้พิมพ์เป็นขาวดำหรือสีดีคะ
ไม่รู้สิโรส สูจิบัตรมันเป็นขาวดำหรือสีล่ะ
- สีค่ะ - งั้นก็พิมพ์สี
ขอบคุณนะโรส
(มอร์แกน ดาร์ดาโน: ???)
ครูมอร์แกน
ครูดูเหมือนแม่มดใจร้ายเลย
ขอบใจนะ แม็กเคนซี
(ฉันเพิ่งมาถึงโบสถ์ ได้แล้วจะบอก)
(ว่าไง)
นิโคลัส
- ลูกรัก ใจเย็นๆ - อะไรล่ะ
แม่เพิ่งได้ข่าวว่าดีน่า เพื่อนรักของนอนน่า ลื่นล้มที่ร้านเบอร์เกอร์เมื่อคืนนี้
คอหักเลย เธอต้องนอนโรงพยาบาลไปตลอดชีวิต
งั้นลูกต้องอ่านกลอนของเธอแทน
พูดถึงคนที่น่าจะลื่นล้มไปซะได้ก็ดี พ่อของลูกก็มาด้วย
- แม่ก็ - อะไรล่ะ
ถ้าเราหัวเราะในช่วงเวลาแบบนี้ไม่ได้ แล้วจะเหลืออะไร
เขาทิ้งเดนิสไว้ที่บ้าน ก็ยังดี
โอเค
- พร้อมมั้ยครับ คุณนายเอ็ม - ได้
- ไปกันเลย - หยุดก่อนนะ
ขอเรา…
เราหยุดสักแป๊บได้มั้ย หยุดก่อนนะ
หยุดก่อนได้มั้ย หยุดก่อน! หยุด!
ผมยังไม่ได้สวดภาวนาให้เลย ผมต้องสวดให้นอนน่าก่อน
โอเคนะ
ผมอยากอยู่ตามลำพังกับ…
- ลูกรัก - กับแกสักครู่ ขอล่ะ
แกไปงานศพตัวเองสายแล้ว
ไว้ค่อยสวดทีหลังก็ได้
โอเคนะ ไปได้
อะไรนักหนา
เชี่ย
(ลอเร็ตตา มอเรลลี ปี 1936-2026)
สวัสดีครับทุกคน ยินดีต้อนรับ
ผมเองก็อยากให้เรามาพร้อมหน้ากันที่นี่ ในโอกาสที่น่ายินดีกว่านี้
แต่…
แต่บ่อยครั้งที่ในช่วงเวลาแบบนี้
พระผู้เป็นเจ้า…
ทรงทำให้เราเห็นถึง ขีดความสามารถที่แท้จริงของมนุษย์
ในการเผชิญหน้าและใช้ชีวิตอยู่กับความเจ็บปวด
ทั้งทางอารมณ์และ…
ทางกาย
บางครั้งเราก็หลงลืมได้ง่ายว่าการตาย
อาจจะอยู่ใกล้ตัวเรา… นิดเดียว
สำหรับเราทุกคน
อย่างดีน่า คาพูโต ที่ลื่นล้มในร้านเบอร์เกอร์เมื่อคืนนี้
และตอนนี้อยู่ในอาการโคม่า
จนไม่สามารถอ่านกลอนของเธอได้ในวันนี้
ขอฝากความคิดถึงและคำอธิษฐาน ไปถึงดีน่าและครอบครัว
ในเวลานี้
นอนน่าเป็นผู้หญิงที่พิเศษมาก
ผมใช้คำว่า "พิเศษ" เพราะผมรู้ว่าท่านทำให้พวกคุณหลายคนเคือง
แต่ท่านไม่เคยโกหก
หรือบังคับให้คนในครอบครัวโกหกแทนท่าน
ทำไมนายเอามาไม่…
อย่าหาเรื่องเชียวนะ
ผมจะกลับบ้านไปปล่อยหมาออกมาก่อน เดนิสไปแทมปา
แล้วเจอกันที่บ้านนะ
- ยายของลูกเป็นผู้หญิงที่ดีมาก - ใช่แล้ว
- ใช่ค่ะ - ท่านภูมิใจในตัวแม่ของลูกมาก
เราอยู่กันได้ ไมเคิล ขอบคุณมาก กลับบ้านไปเถอะ
ไปปล่อยพุดเดิลคุณออกมา คงไม่อยากให้มันอึรดพรมหรอก
อีกชั่วโมงนึงเจอกันนะ ไง ยินดีด้วยเรื่องหมั้นนะลูก
ขอบคุณค่ะพ่อ
ลูกแสดงความยินดีกับพี่สาวรึยัง
ที่แม็กซ์ขอพี่แต่งงานในวันที่นอนน่าตายน่ะเหรอคะ
ยังค่ะ
ยินดีด้วยนะมอร์แกน ฉัน… อึ้งไปเลย
- ตื่นเต้นจัง - แม็กซ์ช่วยงานแม่อยู่
แม่ให้เขาไปรับเบลีย์สให้น้าโจนี่
แต่เราควรกลับบ้านกันซะที แขกจะไปถึงกันแล้ว
แม่ไม่ไว้ใจอาหารร้อนของร้านจัดเลี้ยงเลย
เสียใจด้วยกับการสูญเสียครับ
โถ ขอบคุณมากค่ะ เราเคยเจอกันมั้ย
เสียใจด้วยครับ
เพื่อนมอร์แกนน่ะครับ
เพื่อนหนูเอง
ไม่แปลกใจ
ลูกรัก เราควรไปกันได้แล้ว ลูกๆ เจอกันที่บ้านนะ
โอเค
ค่ะ เจอกัน
ไปเดินเล่นกัน
ผมต้องเซ็นเอกสาร งั้น…
- เดินไป - โอเค
โอเค
- ไม่ต้องผลักก็ได้ - ฉันเดินเองเป็น
ไปเร็ว
โอเค เอาสร้อยคืนมา
อยู่ไหน
ฮะ
ไม่อยู่ที่เรา
- หมายความว่าไง ไม่อยู่ที่นาย - เราไม่มี
หมายความว่าไงวะ แล้วมันอยู่ไหน
ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ไม่ได้อยู่ที่เรา
หมายความว่าไงวะ
- แล้วแม่งอยู่ไหน - ผม…
โอเคๆ
ใจเย็นก่อนได้มั้ย พูดกับเราแบบนี้ก็ไม่ช่วยอะไรนะ
เธอเป็นผู้จัดการภาวะวิกฤตไปแล้วรึไง
- นายอยู่ข้างใครกันแน่ - ไม่ใช่ข้างเธอ
ทำยังไงดีวะ
ไอ้เชี่ยเอ๊ย
พวกแกไม่รู้เลยว่าทำอะไรลงไป
ขึ้นรถไป
ต้องมีอะไรสักอย่าง…
ถ้าฉันบอกว่าไม่สะดวกใจจะขึ้นไปล่ะ
- ขึ้นรถไป - ไม่
- เขามีปืน ขึ้นรถซะ - นี่มันให้ฟีลอุ้มฆ่าเลยอะ
"ให้ฟีล" เนี่ยนะ นั่นคำพูดสุดท้ายของเธอเหรอ นี่ให้ฟีลอุ้มฆ่ารึเปล่า
- ขึ้นไป ขึ้นรถไปสิวะ - โธ่เว้ย
โอ๊ย
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ ้ย