Alam ko na ang mangyayari dito.
Dadalhin mo kami sa ilang na lugar, babarilin sa ulo,
siguro paghuhukayin kami, nang nakahubad,
ibabaon ang mga damit namin, 'tang ina kang gago ka.
Iba-blackmail siguro kami na magkaro'n ng sexual contract sa arms dealer,
o i-sexual traffic lang kami. I-sexual traffic ako, patayin siya.
Wala ka sigurong mapapala sa kanya, 'no?
Mukhang di mo alam ang mangyayari, 'no?
-Kumalma ka, Morgan. -Kalmado ako.
-Hindi. -Totoong kalmado ako.
Pa'no ko alam na hindi?
Kasi, 15 blocks ka nang sigaw nang sigaw, Morgan!
Ayos lang ako no'ng sumakay ako dito.
-Punyeta, ikaw nga 'tong… -Tapos, nagsimula kang magsisisigaw.
Hindi ka okay kanina!
Diyos ko naman!
-Itulak mo na 'ko! -Itulak mo. Patayin mo na siya.
'Yang boses mo, gusto ko nang mamatay!
Grabe, ang selfish mo talaga.
-Pano naging selfish? -May kasama ka!
-Ba't ko ba nakasama 'tong mga 'to? -Sobrang takot ko!
Hindi literal 'yon, a! Alam kong nakikinig ka sa 'min!
Gagawin ko kahit ano para mabuhay.
Sana naman, kahit ngayon lang,
seryosohin mo 'ko at suportahan mo 'ko.
Tapos ka na ba?
-Tapos na. -Mabuti naman.
-Para makapagsolo ka na. -Hala.
'Tang ina.
Hello.
Oo, nasa truck sila. Inaayos ko na.
Hindi, inaasikaso ko na. Inaayos ko na, ha?
Aray!
Hoy, hello!
Ano ba, Nicky? Basta mo lang akong iiwan dito?
Makakalabas ka na!
Bukas na ang pinto. Nakatayo ka lang diyan na parang engot.
Di mo man lang ako sinabihan!
Bumaba ka na sa truck!
-Bumalik ka sa truck! -Bumalik ka sa truck!
Baba na!
Sabi nang bumalik ka sa truck!
Sumakay ka na. Alam niya kung sa'n ka nakatira.
Sa'n ka ba kasi pupunta?
Sa…
Hindi ko alam!
Bumalik ka na sa truck!
Hindi, ayos lang dito.
Ang saya nga namin, e.
Sasabihan kita pag ayos na ang lahat, ha?
Walang nabubuhay sa pangalawang lugar pagkatapos ng ganitong pagdukot.
-Kaya magpakamatay na lang kaya tayo. -Oo na, halika na.
-Hindi, ako ang gagawa nito. Salamat. -Kami na.
Punyeta.
Ang tatanga!
Baba.
-Baba! -Okay, oo na.
Pambihira naman.
O?
'Yan ang mapapala mo pag duwag ka.
'Tang ina naman!
Anong klaseng lalaki ang iiwan ang kapatid niya sa truck?
Oo nga, may kasama pang manyak.
Wag mo 'kong bastusin. Hindi ako manyak.
-Ni hindi ako nagagandahan sa 'yo. -Ay, naku, ang suwerte mo nga, e.
Gagong Russian na 'to.
Hindi ako Russian. Turkish ako. Hindi naman Russian ang punto ko.
Okay.
Makinig kayo.
'Yong kuwintas na 'yon, para sa napakaimportanteng tao 'yon, okay?
Taong hindi dapat ginagago. Tapos, sinira mo lahat!
Kung napakaimportante no'n,
ba't hinayaan mong nakatiwangwang lang sa shop?
Nakatago 'yon do'n, okay?
Kung may pupuntang mga pulis at maghahanap ng ilegal na alahas,
di nila paghihinalaan 'yong mga mumurahing naka-display.
Ano ba'ng raket mo do'n?
-'Yong nanay mo. -Pwedeng walang bastusan?
Wag mo 'kong diktahan, ha?
Ninakawan n'yo 'ko, at ibabalik n'yo 'yon. Gano'n lang.
-Di ko alam kung pa'no magagawa 'yon. -Malabo.
-Ano'ng sinasabi n'yo? -Nakasuot 'yon sa leeg ng lola namin.
E di, tanggalin n'yo sa leeg ng lola n'yo.
-Hay, naku. -Patay na siya.
Nakabaon na sa lupa. Nando'n ka sa libing niya.
-Sabi mo nga, "Nakikiramay ako." -Siya 'yon?
-Oo! -Oo!
Putang ina!
-Di kita maintindihan. -Parang Russian, di ba?
Ano?
-Naku, hala! -Humarap kayo do'n!
-Luhod! -Aray!
Makinig kayo.
May isang araw kayo
para ayusin ang gulong 'to.
-Naku po. Wag. -Okay?
Kung wala kayong dala, pasasabugin ko ang utak n'yo!
-Naririnig n'yo 'ko? -Oo, sumisigaw ka!
Pag nalaman naming pumunta kayo sa pulis, malalaman 'yon,
babalatan ko kayo nang buhay.
-Diyos ko po, okay. -Sasabuyan kayo ng asido!
Okay!
-Hahantingin ko ang pamilya n'yo! -Oo na!
-Gets ko na! -Masyado kang madrama!
-Sa'n siya? -Ano'ng ginagawa niya?
-Mukhang aalis na siya. -Ha?
Aalis na?
Hala.
Hindi.
Sige, takbo.
Aray!
-Sa'n ba siya pupunta? -Buwisit!
Nasa'n tayo?
Ma?
-Natalie, ano ba'ng temperature dito? -Oo.
Nagpapawis ang cheese. Hindi kaaya-aya 'to sa mga bisita.
Di magugustuhan ng nanay ko 'to.
Ay, naku.
Si Maria Sacchetti ba 'yon? Pa'no siya nakapasok?
Di ako sigurado. Pinalagay mo 'to sa diyaryo, e.
Hindi. Kailangang paalisin mo siya.
Ni-request ng lola mong wag siyang imbitahan.
Matindi 'yong away nila.
May ayaw papuntahin si Lola sa burol niya?
Nakakagulat pa ba 'yon, Natalie?
Siya nga pala, sinabi ko sa florist na dapat walang dilaw na bulaklak,
tapos, tingnan mo.
Ayan, o, one, two, three, four, five. Kahit sa'n ako tumingin.
Oo, naiintindihan ko.
Pero, ewan kung 'yong pagpaalis sa 80 years old na babae dito sa bahay,
e, maganda para sa makapamilyang campaign image
na balak nating ipakita sa mundo.
-Ayan, nandito na kayo! Ba't ang tagal— -Sorry.
Ano'ng nangyari? Ba't ganyan ang itsura mo?
-Ayos lang ako. -Pumunta ka sa kusina.
Di magugustuhan ng mga taong makita 'yan habang kumakain sila ng quiche.
-Naholdap? -Oo.
Naholdap ka pagkalabas sa libingan ng nanay ko?
Hindi naman pagkalabas mismo. Naglalakad na kami pauwi.
Bakit naman sa lahat ng araw, ngayon pa kayo naglakad pauwi?
May dalawang bakante pa kanina sa Hyundai ni Natalie.
E, hindi ko naman alam na mahoholdap ako.
Bigla na lang may sumulpot na lalaki.
Hinihingi niya 'yong pera ni Nicky, tapos, tumakbo si Nicky,
hinabol siya no'ng lalaki, at ayan nga, naabutan siya. Oo.
Di naman kailangan 'yong impormasyong 'yon.
Sinabi ko do'n sa lalaki na dating chief of police ang tatay namin,
at natakot naman siya,
pero pagkatapos niyang masuntok si Nicky dahil sa pag-iyak.
Bigla pala kayong nilapitan. Salamat naman at pareho kayong okay.
Kaya kailangan ng leadership dito.
-Oo nga. -Tama.
Ang gulo-gulo. Anak, umakyat ka na at mag-ayos.
Nandito 'yong mga babae sa Facebook group.
Ayaw nating palakihin pa nila 'to.
-Naku po. Sorry. -Ano ka ba, Morgan!
Nabitawan ko. Nahihilo ako, e.
Parang— Sa tingin n'yo ba nagka-PTSD ako dahil sa…
Hala.
Namumutla ka nga, kaya umakyat ka muna at mahiga saglit.
Dapat yata umuwi na 'ko.
Sige.
Sa kalagitnaan ng burol ng lola mo, sira ka ba?
Gano'n ba talaga kasakit?
Kasi itong kapatid mo nga ang nasuntok dahil sa pag-iyak.
Oo, nahihilo talaga ako. Nasusuka ako.
Okay, sige.
Malaki ka na. Pwede mo nang gawin kahit ano'ng gusto mo.
Malulungkot 'yong lola mo.
Kukunin ko lang 'yong walis.
Ano 'to? Ano'ng ginagawa mo?
Malapit nang magsara 'yong sementeryo.
Morgan, sinabi ko na sa 'yo, pastor ako.
Hindi kaya ng konsensiya kong hukayin…
hukayin ang bangkay para sa kriminal.
Kalokohan 'yon.
May naiisip ka bang ibang gawin? Kasi malapit nang mag-alas-siyete.
Wala akong narinig. Para namang may iba pa tayong pagpipilian.
Bigyan mo ako ng—
Uy, may basag na baso d'yan.
-Mag-ingat ka. -Salamat.
Kung makakapaghintay ka, baka may maisip akong sagot,
pero baka may ibang paraan pa para malusutan 'to.
Oo, mamatay.
Kasalanan mo 'to, Morgan.
Ikaw lang ang may kasalanan dito, problema mo.
Sige, bahala ka. Ito talaga 'yong dahilan kaya nakatira man tayo sa iisang lugar,
di tayo nag-uusap.
Aayusin ko ang problema ko.
-Wag kang ganyan. -Morgan, anak.
-Ano ba. -Tingnan n'yo, nagkalat ang mga bubog.
-Sawang-sawa na 'ko. -Akin na, tutulungan na kita.
Hindi na, ako na. Kailangan mong mag-ayos.
-Nakita mo 'yong mga kasali sa FB? -Okay.
Nagkalat sila.
-Isang tingin lang sa 'yo. -Sige.
Ewan kung ano'ng iisipin nila.
Uy.
Morgan, uy.
Ano?
Sasabihan mo ba 'kong aalis ka na o iiwan mo 'ko sa pamilya mo?
Ay, sorry. Para kasing nag-e-enjoy ka pa, e.
Sa lasing mong tita?
Para kasing… parang lalagnatin ako.
Gusto ko lang humiga sa kama ko nang ilang oras.
Teka, jacket ko.
-Sasama na 'ko. -Hindi, ako lang.
-Dapat yata maiwan ang isa sa 'tin, di ba? -Shit. Hindi, Morgan…
-Ano'ng sasabihin ko sa kanila? -Bahala ka. Kahit ano.
Lagi silang nagsisigawan.
Alam mong nase-stress ako sa gano'n. Di gano'n kalakas ang boses ko.
Nakakailang kung mag-isa lang akong kasama 'yong pamilya mo.
Seventeen years mo na silang kilala. Parang…
E, ano ngayon?
-Sige, kunin mo na 'yong coat mo. -Okay.
-Bilis. -D'yan ka lang.
Dito lang ako.
-Pa, hi. -O, anak, kumusta ka? Kumain ka na ba?
Hindi pa, pero ayos lang ako.
-Kumusta si Denise? Thank you. -Maganda 'yong serv—
-Ayos lang siya. -Mabuti.
-Oo nga. -Mabuti, salamat.
May itatanong ako. Kung…
Kung sasabihin ng kriminal na alam nila pag pumunta ka sa pulis,
totoo ba 'yon? Nasusuhulan pa rin ba ang mga pulis?
'Yon ba ang sinabi niya sa 'yo? Mahilig manood ng TV ang mga tarantado.
Wag mo nang alalahanin 'yon.
Mag-alala ka lang sa masasamang pulis kung high-end crime 'yon.
-High-end crimes? -Oo.
Gaya ng ano?
Pagnakaw ng alahas?
Ninakaw niya 'yong alahas mo?
-A, ano… -Nicky, ewan ko, ha.
Madalas lang high-end crimes, organized crime.
'Yong mga gano'n ang may tao sa loob.
E di, naglalagay nga ang mga tao sa mga pulis?
Oo, minsan, pero di 'yong mga lalaki na gumagawa ng krimen
na, alam mo na, 'yong ganitong sinadya.
Ano'ng gustong sabihin no'n, sinadya?
Gusto ng mama mo na mag-imbestiga ako.
-Kasi… -Bakit?
Nag-aalala siya na baka tinarget ka.
Tinarget? Ako—
Imposible 'yan. Di ko kilala 'yong taong 'yon.
Alam ko, pero gano'n ang hate crimes.
-Kapag— -Hate crime?
-Bakit? -Ano'ng pinagsasabi niya?
Nag-aalala siya, na ano ka…
alam mo na, sensitive.
Tingin niya, may umatake sa 'kin kasi gay ako?
Akala niya, kumekendeng ako habang naglalakad?
Binibigyan mo naman ng kulay, e. At isa pa,
isa 'yon sa mga gusto namin sa 'yo,
makendeng kang maglakad.
"Namin"? Napag-usapan na 'to ng buong pamilya?
Ginagawa ko 'to para sa mama mo.
Tingin ko ba, magkakaresulta 'to? Malamang hindi.
Ang ilan nga sa kanila nambugbog na ng isang gay.
Pa, di mo pwedeng sabihing "gay."
Sorry, homosexual. Di na ba okay sabihin ang gay ngayon?
Ayos lang ang "gay" Iba ang "isang gay." Ayokong pag-usapan 'to ngayon.
Pupuntahan ko ang mga kasamahan ko sa istasyon.
-Kung gusto mong banggitin ko ang alahas— -Wag na.
Di mo sila kailangang puntahan o banggitin 'yong alahas.
May impormasyon na 'ko. Basta— Wag mo nang sabihin.
-Sige. -Okay. Promise, ha?
-Promise. -Okay.
-Aalis ka nang wala ako? -Di kita marinig.
-Ibaba mo kasi ang bintana. -Oo.
-Ano ba'ng nangyayari sa 'yo? -Wala.
Para kasing magkaka-ocular migraine ako.
Parang sandali na lang aatake na.
Mas lalong di ka dapat mag-drive. Ako na ang magda-drive.
Hindi, babe. Ano… Potek!
Naka-ready na 'ko. Hindi, ayos lang ako.
Ayos lang ako. Hindi.
Teka, bumaba ka na d'yan.
-Baba na. -Hindi, makinig ka.
Kailangan ko lang mapag-isa, saka masyado kang maingat magmaneho.
Pwede sanang nakaalis na 'ko.
Kasi di ako nagro-rolling stop?
-Sa ngayon, oo. -Pero bawal 'yon.
Parang umiiwas ka na ngayon. Parang… Nahihirapan akong…
Morgan, di ko na alam ang nararamdaman mo, parang…
Pakiramdam ko, may nakaharang sa 'tin emotionally.
Walang nakaharang.
Pero sasabihin mo pag may nakaharang.
Oo naman.
Para kasing nagsisinungaling ka o may tinatago ka sa 'kin,
parang affair, gano'n.
-Parang affair? -Ewan ko. Ikaw ang magsabi.
Morgan, di ako aalis sa kotseng 'to.
Sige.
Nagka-affair ako.
Kalokohan. Di ako naniniwala.
Pinagbintangan mo 'kong may ka-affair.
Sinasabi ko na, nagka-affair ako.
Okay.
Palabasin mo 'ko sa letseng kotseng 'to, Morgan.
Kadiri ka!
Kadiring malandi ako, tama ka.
-Sorry, pero 'yon ang totoo. -Oo, alam ko.
Gano'n ka. Kadiring malandi ka.
Kaya…
Buwisit…
Wala akong ginawa kundi sambahin ka mula no'ng 16 tayo.
Tapos, ano'ng ginawa mo sa pagmamahal at kabutihang-loob na ibinuhos ko sa 'yo?
Basta mo lang…
Sinira mo lang lahat.
Kasi malanding pokpok ako.
Di ko sasabihin ang "pokpok."
Alam mo ang nararamdaman ko sa sex work.
Akin na ang singsing.
Pasensiya na sa pag-istorbo.
May tagas kasi, contractor siya. Hihiramin ko muna siya, kung okay lang.
Maraming salamat.
-Okay— -May ininom ka na para sa mata mo?
Ayos lang ang mata ko. Hindi 'yong mata.
Narinig kong sinabi ni Maria sa papa mo na 'yong banyo sa baba,
wala nang toilet paper. Malakas ang pagkakasabi niya
para marinig ng mga tao.
-Parang sinadya. -Tingin ko, hindi naman.
Ganito siya makiramay sa pagkamatay ng nanay ko?
Sabi ko, ikaw ang in charge na magbantay sa lahat.
Ano'ng gusto mong gawin ko? Tumayo sa labas ng banyo,
sumilip sa loob pagkagamit ng bisita?
-Lumalala 'yang mata mo. -Ayos lang ang mata ko.
Lagyan mo pa ng yelo pagkakuha mo ng toilet paper.
-Nakikiramay ako, Mrs. Morelli. -Tareq.
'Yong pagpunta mo lang dito, malaking bagay na 'yon.
Bago ko makalimutan, dumating na kahapon sa shop 'yong mga tabla mo.
Wag mo munang intindihin 'yon ngayon.
Isa sa mga huling mahusay na lalaki sa planetang ito.
Alam kong lagi kong sinasabi 'to sa 'yo.
Ba't ba wala ka pang mister?
Natalie!
May naisip ako na gusto kong ikonsulta sa 'yo, ha?
I-book na kaya natin 'yong cruise mamaya?
Basta umalis na lang tayo, mag-resign, mag-travel sa buong mundo, anim na buwan.
-Sa malayong-malayo. -Okay.
-Dapat kasama si Morgan— -Nick, kakaholdap lang sa 'yo.
-Magiging okay kayo ni Morgan. -Hindi.
Wala 'tong kinalaman do'n. Tungkol 'to sa romance saka sa freedom.
Nick, di tayo pwedeng mag-resign, okay? Pinag-iipunan pa natin 'yon.
Gusto ko 'yong excitement mo, pero kakaranas mo lang ng hate crime.
Pa'no 'to napunta sa hate crime?
-At bakit ang taas ng toilet paper? -Nick, ibaba mo 'yang toilet paper.
Ayos lang ako.
Ligtas ka na.
Okay ka na.
Di ko alam kung okay nga ako. Maraming nangyayaring di mo alam.
Sige.
Sabihin mo sa 'kin.
Kailangan ko nang dalhin 'to sa loob.
Ha?
-Hi, hello po, sir. -Sarado na ang sementeryo.
-Maaga kaming nagbubukas. -Okay.
-Sige, thank you. -You're welcome.
Pero, sir, ano kasi…
Personal 'to, pero…
Nangako ako sa lola ko na sasamahan ko siya.
Di pa siya nakakapunta dito, e.
Sinasabi mo bang nawawala ang lola mo sa loob?
Hindi, ano… Patay na siya.
Ano kasi— Nilibing namin siya ngayon.
Pero, may dementia siya. Di ko alam kung nadadala 'yon sa kabilang buhay.
Di ko alam kung may alam ka,
kung may experience ka do'n, sa mahal mo sa buhay, pero malungkot 'yon.
Di niya na alam 'yong pangalan niya. Akala niya, asawa niya 'ko.
Nag-suit ako, isinasayaw siya, kung ano'ng makakapagpasaya sa kanya.
Kasi gano'n ko siya kamahal. Hindi ko siya iiwan ngayon.
Pupunta ako do'n, hahalikan ko siya sa lips kung kailangan.
Ang kinatatakutan ko, nasa loob siya, nalilito siya.
Di niya alam kung nasa'n siya, alam mo 'yon?
Mabuting tao siya. Nangako ako sa kanya.
Baka naman pwede mong ibigay sa kin 'yong susi.
Ako ang magla-lock. Promise. Gusto kong gawin 'to. Deserve niya 'to.
Di mo siya kilala, pero deserve niya 'to. Nurse siya dati.
Nurse no'ng giyera sa Pearl Harbor.
-Naku, totoo ba 'to? -Basta i-lock mo bago ka umalis.
Maraming salamat. Para 'to sa mga sundalo.
Pagpapalain ka ng Diyos sa regalong 'to. Ministro 'yong kapatid ko.
-May kailangan akong sabihin sa 'yo. -Ano 'yon?
Diyos ko!
-Di ko alam. May pinindot ako. -Sandali lang, ha?
Sandali lang ako. Si Kevin, sa fintech siya.
-Ano? -Fintech.
Naiintindihan ko.
Nire-ready ko na 'yong memorial slideshow.
Ba't mo pinalitan 'yong playlist?
-Sa tingin mo, ba't ko pinalitan? -Nicky, hula lang. Di ko alam.
-Kailangan ko ng— -Okay ka lang ba?
Hindi! Nire-ready ko 'yong memorial slideshow.
O, ayan.
-Hay, naku. -Okay.
-'Nak. -O?
-Wala kang ginagawa. -Alam ko.
Ano 'yong sasabihin mo sa 'kin?
-Nawala yata 'yong cuff link ko. -Ano'ng sinabi mo?
Pagtingin ko sa polo ko, nakita kong natanggal pala 'yong isang cuff link,
tapos, naisip kong nahulog siguro sa kabaong
no'ng niyakap ko si Lola.
Ano'ng gusto mong… gawin ko d'yan sa sinabi mo?
Hindi ko alam. Ano lang kasi…
Regalo 'yon galing sa simbahan.
-Antique 'yon. Kaya… -Nicky, ano ba 'yang sinasabi mo?
Wala. Sinasabi ko lang, di ko alam ang gagawin ko.
-Bumili ka ng bago. -Ba't cuff links ang pinag-uusapan natin?
Natalie, di ka naman kasali sa usapan. Importante 'yong mga 'yon.
Gold yata 'yon. Gold na cuff link 'yon.
Nahulog 'yon do'n, iniisip ko kung pa'no 'yon makukuha.
-"Pa'no makukuha"? -Nakabaon na 'yon. Ano'ng magagawa mo?
Ano siguro… Ano… Wala.
Kakalibing lang sa kanya kanina, baka malambot pa 'yong lupa para—
-Nicholas! -Hala, grabe.
Gusto mong hinukayin natin ang nanay ko para sa cuff link?
Hindi! Hindi, 'no.
Ginagawa ba nila 'yon?
Nabaliw ka na talaga.
-Natalie, nagtatanong ako. -Diyos ko.
Exposed na likod ng nanay ko 'yan.
-Ha? -Ma.
-Naku. Ma. -Natalie, ano'ng pinindot mo?
Ito 'yong pictures sa memorial album.
-'Nak, ayusin mo. -Diyos ko po.
Ikaw ang may hawak ng phone.
-Anak, kunin mo. -Sorry.
-Eto na. -Diyos ko.
-Okay. -Papatayin ko na ang TV.
Ire-review dapat 'to ni Morgan, tapos ngayon, wala siya dito.
Mapapahiya ang nanay ko nito.
Naiintindihan ko. Alam n'yo?
Maganda siguro kung magiging mabait tayo sa isa't isa.
Okay?
Magkakaiba ang paraan ng pagluksa natin. Si Morgan…
Nagpapagala-gala 'yon si Morgan ngayon,
baon sa kalungkutan.
-Siguradong nagpa-party siya. -Ano ba…
Hindi na mapapahiya si Lola, Ma.
Wala na siya dito.
Nasa langit na siya.
Hinuhusgahan ang mga tao do'n.
Okay?
Kaya gusto ko, sa unang pagkakataon sa buhay mo, na mag-relax ka lang.
Ha? Ang ganda nitong hinanda mo, Ma.
Dapat lang na umupo ka, painom-inom.
-Pero sisimulan na natin 'yong slideshow. -Oo.
Pagkatapos ng slideshow.
Ha?
Ngayon, kailangan ko nang umalis.
Sumasakit ang ulo ko.
Nagtitinginan ang mga tao.
Sige, salamat. Buti naman, anak,
kasi di magandang tingnan 'yang mukha mo.
Oo. Kaya aalis na 'ko.
-Sige. -Okay?
-I love you. -I love you.
-Sige. -Salamat.
Ayos ka lang ba?
Nakita mo 'yong suot ni Bethany?
Nakita ko nga.
Huy.
Diyos ko po.
Morgan.
Maria?
Gusto kong… magpasalamat sa pagpunta mo.
Alam kong dahil sa nangyari sa inyong dalawa,
hindi madaling desisyon 'yon.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Maldita 'yong nanay mo, pero minahal ko siya.
Sabi niya nga,
"Pang-iisnab ang pinakamasamang pwedeng gawin sa 'yo ng tao."
Di ko masyadong alam ang nangyari,
pero, sa tingin ko, pareho nating alam na namimintas siya.
Di mo binigyan ang nanay ko ng thank-you card 15 years ago.
Binigyan niya 'ko ng thank-you gift basket sa pagrekomenda sa caterer ko.
Dapat ko ba siyang padalhan ng thank-you card
para sa thank-you gift basket?
Walang sense, 'no?
Nabalitaan niya yatang dinala mo 'yon sa simbahan
at pinamigay sa mga kaibigan mo.
A, ngayon gusto niyang kontrolin kung ano'ng gagawin ko sa gift basket.
Di ko kayang kainin mag-isa lahat ng cheese na 'yon.
Makinig ka,
kahit maraming pagkukulang 'yong nanay mo,
disente kang babae, Linda.
Nagpalaki ka ng maayos na pamilya.
Magkasundo na lang tayo, ha?
Na 'yon na ang legacy niya.
Alam mo, a…
Malaking bagay 'yan, Maria. Salamat.
Gusto ko lang ipaalala sa 'yo,
pinahiram ko siya dati ng $18.
-Di na ako binayaran. -Di ka binayaran.
-Sige. -Sinasabi ko lang.
Wow.
Ito lang ang nagawa mo?
Hoy. Ang hirap kaya nito.
Puro paltos na ang kamay ko.
-Di ka gumamit ng guwantes? -Hindi ako gumamit ng guwantes.
Di ko inisip 'yong mangyayari sa kamay ko. Di pa 'ko nakakahukay ng libingan.
Di ko alam ang gagawin sa ganitong sitwasyon.
-Sige. -Ang sakit ng likod ko.
Ang sakit ng mga kamay ko.
Lagot tayo. Ang palpak ko.
-Oo. -Aray!
Ano ba.
Mabubuhay akong wala man lang nagawang importante.
Okay. Sige.
Morgan, akin na'ng kamay mo.
-Ngayon na. Okay. -Sige.
Sige. Dali.
Okay.
Gusto kong… umayos ka.
-Okay. Oo. -Ha?
Una sa lahat, hindi ka loser.
Public school teacher ka.
Bukod sa pagiging ina, pinakamahirap na trabaho 'yon sa America.
Salamat. Parang di ko naman sinabing loser ako.
At kung itutuloy nating dalawa ang paghukay,
makikita na natin 'yong kabaong bago sumikat ang araw.
Di ko akalaing sasabihin ko 'yon nang malakas.
Maghuhukay ka?
Maghuhukay ako.
-Parang buong gabi na 'kong nandito. -O, sige.
Pumunta ka dito. Tapos, halos wala ka nang gagawin.
-Okay. -Alam mo 'yon? Parang ano, e…
'Yon talaga ang kailangan ko ngayon.
Morgan.
O.
Sino si Alan Botkins?
Ewan ko. Sino ba si Alan Botkins?
Ikaw ang magsabi.
Dalawang oras mo nang hinuhukay ang puntod niya.
Ano?
Hindi, 'yan ang…
-Hindi. -Naku…
-Hindi… -Tiningnan mo ba 'yong lapida, Morgan?
O nakita mo lang na bagong libing tapos, naghukay ka na?
Dito 'yong libing kanina.
Hindi, dito 'yong libing.
Morgan!
Hindi.
-Ay, hala. -Buwisit!
Sobrang dilim kasi dito.
Ang liit naman ng tsansa na may magkatabing bagong libing.
Nasa bagong parte tayo ng sementeryo, kaya posible 'yon.
Ang daming bagong libing dito.
May isa do'n. May…
-May isa dito. Bagong libing! -Hindi!
May dalawa pa dito.
Seryoso ako. Intindihin mo naman ako.
Ganito na ba ang public education system natin?
Wag kang ganyan!
Alam kong di gano'n kagaling, pero grabe 'to.
Oo na. Tama na, seryoso ako.
Ano ba 'to?
Maliit na pala.
Hindi, asarol 'to, Morgan.
Asarol 'to.
-Ha? -Ano ba'ng nilagay mo sa bag na 'to?
Mga pala!
Nagsalin ng Subtitle: Joan Cabato na 'to?