[เพลง “Secret Deal”]
♪ Our secret deal เธอจะดีลไม่ดีล ♪
♪ แค่เธอพูดมาว่ารักไม่รัก ♪
♪ มันจะเป็นความลับ ♪
♪ Our secret deal, Let’s make it real ♪
♪ Shake on it ♪
♪ Our secret deal ♪
♪ เธอจะดีลไม่ดีล ♪
♪ Our secret deal ♪
♪ เธอจะดีลไม่ดีล ♪
♪ แค่เธอพูดมาว่ารักไม่รัก มันจะเป็นความลับ ♪
♪ Our secret deal ♪
♪ Let’s make it real Shake on it ♪
[เพลงจบ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
[ไอย์] รู้ใช่ไหมคะ
ถึงเราจะเพิ่งจับมือกันต่อหน้าสื่อ
แต่เราก็คือคู่แข่งทางธุรกิจกัน
[เม] แน่นอนค่ะ ถึงฉันจะยังใหม่ในวงการ แต่ฉันก็เข้าใจดีค่ะ
[ไอย์] แต่ถึงเราจะเป็นคู่แข่งกัน ก็ไม่ได้หมายความว่า
เราจะเป็นศัตรูกันนะคะ
เรื่องนั้นฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะคะ
มันก็ขึ้นอยู่กับว่า
หลังจากนี้ จะเกิดอะไรขึ้นมากกว่า
[ดนตรีลุ้นระทึก]
(เดอะ เกรเตอร์)
[นักข่าว 1] สวัสดีค่ะคุณผู้ชม และตอนนี้ค่ะ เราก็อยู่กันที่เกรเตอร์ ทาวเวอร์
ซึ่งอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าค่ะ
ก็จะมีงานแถลงข่าวการประมูล สัมปทานโครงการใหญ่ระดับชาติ
กับ “เดอะ เกรเตอร์ ดิวตี้ฟรี”
- [นักข่าว 1] บรรยากาศด้านในคึกคักมากค่ะ - [เสียงรอสาย]
[นักข่าว 1] เดี๋ยวเราพาคุณผู้ชมนะคะ…
นี่เมเพิ่งถึงเลยค่ะพ่อ
[ณัฐกรณ์] โอเค ของพ่อ อีกประมาณยี่สิบนาทีถึงนะ
แล้วนี่ได้เจอกับนักข่าวบ้างแล้วหรือยังล่ะ
[ดนตรีสนุกสนานคึกคัก]
ต่อให้เมฝึกสัมภาษณ์มาเป็นร้อยๆ รอบอะ
เมก็ยังเครียดอยู่ดีค่ะ
นี่ว่าจะหาอะไรดื่มสักหน่อย
เผื่อจะรีแลกซ์ขึ้น
ดีแล้วละลูก
ความเครียดอะไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ
[ณัฐกรณ์] งานนี้เป็นงานแรก
ที่เมจะเปิดตัวในฐานะผู้นำของซูพีเรีย
ไอซ์มัตฉะลาเต้นอนไซรัปค่ะ
ได้ค่ะ สักครู่นะคะ
[ณัฐกรณ์] ไม่ได้มีเพียงแค่นักข่าวเท่านั้นนะ ที่เมจะต้องรับมือ
ยังมีนักธุรกิจรายอื่น ที่เป็นคู่แข่งของเราอีกเยอะเลย
เวลาที่เมเผชิญหน้ากับเขาอะ
เมจะต้องมีสติ ใจเย็นๆ
คิดและทำทุกอย่างอย่างรอบคอบนะลูก
(โอเรียนนา แกรนด์)
[ณัฐกรณ์] ไม่อย่างนั้น เดี๋ยวเขาจะพูดได้ว่า
แค่เริ่มต้น ก็เห็นแววแล้วว่าไปไม่รอด
[เม] โอเคค่ะพ่อ เมจะไม่พลาดค่ะ
เมจะทำให้ทุกคนยอมรับให้ได้
ว่าเราไม่ใช่แค่หน้าใหม่
ที่ใครจะมาเอาชนะง่ายๆ
โดยเฉพาะกับโอเรียนนา
โอเรียนนา
ทำไมล่ะลูก
คู่แข่งมีตั้งเยอะ รายนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่า
ก็…
เพราะว่าผู้นำของโอเรียนนา
เป็นผู้หญิงเหมือนกับเม
อายุก็เท่ากัน
แถมยังหน้าตาดีเหมือนกัน
เพียงแต่ว่าเขามีประสบการณ์มากกว่า
พื้นที่ในสื่อเขาก็เยอะกว่าเม
เพราะเขาเป็นคนดัง
เขาอาจจะคิดว่า
ที่เขาทำอยู่เนี่ยได้เปรียบเมค่ะ
แต่เมจะทำให้เขารู้
ว่ายิ่งเราเป็นรองเขามากเท่าไหร่
เราก็ยิ่งอยากเอาชนะเขามากเท่านั้น
[คึกคักเร้าใจ]
[โทรศัพท์สั่น]
[อรรถวิท] ฉันน่าจะไปถึงตอนงานใกล้เริ่ม
เราคงไม่มีเวลาเตรียมตัวกันมาก
จำไว้ก็แล้วกันว่าแกน่ะ
คือผู้นำของโอเรียนนา
[ดนตรีระทึก]
[แยม] คุณไอย์จะไปไหนคะ
- ไปสูบบุหรี่มั้ง - ไม่ได้ค่ะ
ถ้าใครเห็นเข้า ภาพลักษณ์คุณไอย์จะเสียนะคะ
แยมขอเถอะค่ะ พลีส
รู้แล้วน่า มีคนบอกฉันก่อนที่เธอจะบอกฉันอีก
[ถอนหายใจ]
คุณท่านเหรอคะ
ช่วยคิดหน่อยสิ
มีอะไรทำแล้วแก้เบื่อได้บ้าง
อีกตั้งเกือบชั่วโมงกว่างานจะเริ่ม
เดินค่ะ เดินวนอยู่ในตึกนี้แหละ
หายเบื่อแล้วยังได้ออกกำลังกาย แถมยังได้สำรวจที่นี่อีกด้วย
กว่าการประมูลจะจบ เราคงต้องมาทำงานที่นี่อีกหลายรอบ
ถ้ารู้จักไว้ก่อนก็จะดี
จะทำสงครามก็ต้องศึกษาภูมิประเทศก่อนว่างั้น
ถูกค่ะ ไปค่ะ
โอ๊ย แต่
ขอไปซื้อมัตฉะแป๊บนึงนะคะ
[วิ่ง]
[พนักงานขาย] สวัสดีค่ะ
- มัตฉะเย็นหวานร้อยเลยค่ะ - [พนักงานขาย] ค่ะ สักครู่นะคะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
[พนักงานขาย] มัตฉะได้แล้วค่ะ
[ทั้งคู่ร้องตกใจ]
[ดนตรีหวานซึ้ง]
ขอโทษค่ะ เป็นไรไหมคะ
ไม่ค่ะ
ขอโทษค่ะ
เสร็จแล้วค่ะ ไปค่ะ
คุณไอย์คะ
เมื่อกี้เห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นคนนึงไหมคะ
เห็น
ใช่คุณเมวิกา ทายาทซูพีเรียกรุ๊ปหรือเปล่าคะ
อืม
นั่นไง ว่าแล้ว
แต่ได้ข่าวว่าเพิ่งกลับจากต่างประเทศนี่นา
ทำไมถึงมาร่วมงานนี้ด้วยนะ
หรือว่าซูพีเรียจะส่งมาเป็นตัวแทนการประมูล
แล้วไง
ก็ถ้าเป็นแบบนั้นจริง
คุณไอย์ควรอยู่ห่างๆ ไว้เลยนะคะ
อย่าไปสุงสิงหรือสนิทด้วย
ทำไมล่ะ คิดว่าเขาจะมาล้วงความลับจากเรางั้นเหรอ
ฉันไม่ได้โง่ปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นหรอกนะ
รู้ค่ะว่าคุณไอย์ฉลาด
แต่แยมแค่อยากเตือนเอาไว้
ช่วงนี้คุณไอย์จะทำอะไรหรือว่ายุ่งเกี่ยวกับใคร
ต้องระวังให้มากๆ
การแข่งขันครั้งนี้มันโหด
ผลประโยชน์มหาศาล
ทุกคนพร้อมฟาดกันถึงตาย
พวกหน้าเก่าๆ น่ะไม่ค่อยเท่าไหร่
เพราะเรามีข้อมูลหมดแล้วว่าใครเป็นยังไง
แต่
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[แยม] หน้าใหม่อย่างคุณเมวิกา
ถ้าลงสนามจริงก็ไม่รู้ว่าจะมาไม้ไหน
เราควรจะกลัวเขาไว้หน่อยนะคะ
ไม่เห็นน่ากลัวเลย
น่ารักจะตาย
ฮะ คุณไอย์ คนนี้ไม่ได้นะคะ
[ดนตรีเร้าใจ]
ผมมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับ
ที่ได้ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ งานแถลงข่าวการประมูลสัมปทาน
“เดอะ เกรเตอร์ ดิวตี้ฟรี”
ที่ทางเราตั้งใจจะพัฒนา ให้เป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่
ของการชอปปิงปลอดภาษี
ที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ในภูมิภาค
เดอะ เกรเตอร์ไม่ได้เป็น เพียงแค่ศูนย์การค้านะครับ
แต่ยังเป็นก้าวสำคัญ ของการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ
และทางเรามั่นใจครับ
ว่าสถานที่แห่งนี้จะสามารถ ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมของโลก
กระตุ้นการใช้จ่าย และก็สร้างโอกาสทางธุรกิจได้อย่างมากมาย
ให้กับภาครัฐและก็เอกชน
ในวันนี้เราเปิดโอกาสให้กับกลุ่มนักลงทุน
(โอเรียนนา แกรนด์)
[ดนตรีชวนลุ้น]
[ดิเรก] และก็ผู้ประกอบการที่มีศักยภาพ
ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในโครงการของเรา
[ดิเรก] สุดท้ายผมขอขอบคุณ สื่อมวลชนทุกๆ ท่านนะครับ
ที่ได้ให้ความสนใจมาทำข่าว แล้วก็สนับสนุนโครงการของเรา
การประมูลของเรามีหลายขั้นตอน
ผมหวังว่าทุกอย่าง จะผ่านไปได้อย่างราบรื่นนะครับ
แล้วเดี๋ยวเรามาลุ้นกันว่าใครจะเป็นผู้ชนะ
[นักข่าว 2] มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษไหมครับ ที่คุณอรรถวิทตัดสินใจ
ให้คุณไอยวริญมาดูแลโครงการนี้อะครับ
เพราะผมมั่นใจในตัวเขา
ไม่มีอะไรอื่นนอกจากนี้ครับ
คุณไอยวริญเป็นทายาทคนเดียวของโอเรียนนา
คุณอรรถวิทมั่นใจในตัวคุณไอยวริญมากใช่ไหมคะ
ครับ
ถึงแม้ว่าเขาอายุยังน้อย
แต่ก็มีความคิด และก็มีการตัดสินใจที่เหมือนกับผู้ใหญ่
ไม่เหมือนกับคนในรุ่นเดียวกัน
ทุกคนก็คงเห็นนะครับ
ว่างานหลายๆ ส่วนของโรงแรมเรา
ก็เป็นผลงานของเขา
แล้วทั้งหมดนั่น
ก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี
แต่โอเรียนนาเป็นกิจการที่ทำโรงแรมมาโดยตลอด
เข้ามาประมูลสัมปทานดิวตี้ฟรี
ดูเหมือนจะเป็นทางที่ไม่ถนัด และอาจจะเป็นรองผู้เข้าประมูลรายอื่น
อย่างเช่นซูพีเรียที่ทำห้างสรรพสินค้า
คิดว่าเรามีจุดแข็งอะไรที่จะเอาชนะได้ไหมครับ
[ดนตรีระทึกใจ]
ความทะเยอทะยานมั้งคะ
ไอย์เคยได้ยินบางคนพูดว่า
ยิ่งเรารู้ว่าเราเป็นรองมากเท่าไหร่
เรายิ่งอยากเอาชนะมากเท่านั้นค่ะ
[นักข่าว 3] ขอเชิญคุณณัฐกรณ์ สัมภาษณ์ด้านนี้หน่อยนะครับ
- [นักข่าว 4] เรียนเชิญค่ะ [หัวเราะ] - [นักข่าว 5] เชิญก่อนครับ หวัดดีครับ
[นักข่าว 4] วันนี้เห็นคุณณัฐกรณ์พาลูกสาวมาด้วย
ไม่ทราบว่าลูกสาวจะเข้ามา มีส่วนร่วมในโครงการบ้างหรือเปล่าคะ
แหม ถามชงซะขนาดนี้
ไม่ต้องหาคำตอบแล้วมั้ง
ใช่แล้วครับ
เมวิกาเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของผม
เธอจะเป็นคนนำซูพีเรียในการประมูลในครั้งนี้ครับ
[นักข่าว 3] ได้ยินว่าคุณเมวิกาเนี่ย
เพิ่งเรียนจบป.โทมาจากต่างประเทศ
และยังไม่เคยผ่านการทำงานมาเลย
ให้มาดูแลโครงการใหญ่แบบนี้ ไม่หวั่นคู่แข่งบ้างเหรอครับ
[นักข่าว 4] นั่นสิคะ
ก็มีหวั่นบ้างครับ
แต่ผมก็ไว้ใจลูกสาวผม
เหมือนที่พ่อคนอื่นๆ เขาไว้ใจแหละครับ
- [นักข่าว 3 หัวเราะ] - เอาเป็นว่าถ้ามีคำถามอื่นๆ
รอสัมภาษณ์เขาเลยดีกว่าไหมครับ
- ได้เลยค่ะ - [นักข่าว 3 หัวเราะ] ได้เลยครับ
[อรรถวิท] สวัสดีครับคุณณัฐกรณ์
[ดนตรีระทึกใจ]
ได้ข่าวว่าคุณ
ให้ลูกสาวดูโปรเจกต์นี้เหมือนกันเหรอครับ
น่าสนใจดีนะครับ
แต่ผมว่ายังไงนี่ก็เป็นโครงการระดับชาติ
ไม่ใช่สนามทดลองสำหรับเด็กหน้าใหม่
ผมว่าทางที่ดีคุณณัฐกรณ์เนี่ย
น่าจะเป็นคนออกหน้าเหมือนเดิมไปก่อน
แล้วให้ลูกสาวเรียนรู้งานน่าจะดีกว่า
ไว้พอเขาเจนสนามแล้ว
ค่อยขึ้นมาคุม
ไม่อย่างงั้นเนี่ย
ซูพีเรีย
จะเสียเปรียบบริษัทอื่นมากเลยนะครับ
ขอบคุณมากนะครับคุณอรรถวิท สำหรับคำแนะนำ
[หัวเราะเบาๆ]
แต่ผมไม่คิดแบบนั้นนะ
คนที่มีประสบการณ์
ก็ไม่ได้แปลว่าจะได้เปรียบเสมอไป
คนที่ทำอะไรประสบความสำเร็จมาตลอดชีวิต
ก็ไม่ได้แปลว่าจะล้มเหลวไม่ได้
ถ้าผมมีอะไรอยากจะแนะนำคุณอรรถวิทกลับไปบ้าง
อยากจะให้คุณไปฝึกวิธีการที่จะปลอบใจลูกสาวคุณ
ในวันที่เธอพลาด
ดูท่าทีลูกสาวคุณนี่ย
จะมีความมั่นใจมากนะครับ
เผื่ออะไรๆ เนี่ยมันไม่ได้เป็นดั่งใจที่เธอคาดหวัง
เธอจะได้หัดทำใจให้เป็นไงครับ
[ดนตรีระทึก]
[เม] คุณพ่อคะ
สวัสดีค่ะ
เมวิกานะคะ
ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ
ถ้าอย่างงั้น ขอเชิญคุณเมวิกาและคุณไอยวริญ
ถ่ายรูปร่วมกัน ถือว่าเป็นตัวแทนของสองบริษัทนะคะ
เชิญเลยค่ะ
[ดนตรีชวนลุ้น]
[นักข่าว 4] ทั้งสองท่าน น่าจะเรียนรุ่นเดียวกันนะคะ
ไม่ทราบว่าเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าคะ
เราสองคนเคยรู้จักกันมาก่อนค่ะ
[บรรดานักข่าวฮือฮา]
สำหรับงานแชริตี้ที่จะเกิดขึ้นในเดือนหน้า
ใครมีไอเดียอะไรเนี่ย ก็สามารถเสนอได้เลยนะครับ
- หนูค่ะ - [มาสเตอร์] เชิญครับ
(งานการกุศล ของเซนต์อัลดริช ร่วมกับ พีไอเอส)
เมวิกาจากเซนต์อัลดริชสคูลนะคะ
หนูขอเสนอให้เราจัดงาน ในรูปแบบของกาล่าดินเนอร์ค่ะ
เพราะว่าเป็นงานของสองโรงเรียนที่ยิ่งใหญ่
เราไม่ควรทำอะไรเล็กๆ ค่ะ
ในส่วนของสถานที่จัดงาน
หนูปรึกษาคุณพ่อแล้วค่ะว่าเราสามารถ ใช้ฮอลล์ในห้างสรรพสินค้าของคุณพ่อ
จัดงานได้ค่ะ
แล้วเราก็ยังจะมีออแกไนซ์ ที่จะช่วยดูแลเรื่องงานของเราทั้งหมด
สิ่งที่พวกเราทุกคนต้องทำก็แค่
กระจายข่าวให้คนมาร่วมงานของเราเยอะๆ
แล้วก็ช่วยกันบริจาคค่ะ
ถ้าทุกคนยังไม่เห็นภาพนะคะ
เมเตรียมพรีเซนเทชันมาเสนอด้วยนะคะ
หนูไม่เห็นด้วยค่ะ
[มาสเตอร์] เชิญครับ
[ดนตรีระทึกใจ]
งานแชริตี้คืองานที่จัดเพื่อทำบุญ
การจัดงานแบบเวอร์วังอลังการ
หนูว่ามันดูเหมือนงานที่จัดเพื่อเอาหน้ามากกว่าค่ะ
[ไอย์] หนูเสนอให้จัดแบบเรียบง่าย
ใช้สถานที่ในโรงเรียน ทำเป็นครีเอทีฟมาร์เก็ต
ให้นักเรียนทั้งสองโรงเรียนมีส่วนร่วม
ทำงานดีไอวายขึ้นมาขาย
และนำรายได้ไปบริจาคค่ะ
หรือว่าอาจจะเล่นดนตรีเปิดหมวก
ทำเป็นเพอร์ฟอร์แมนซ์อาร์ต
อะไรก็ได้ที่ส่งเสริมถึงความคิดสร้างสรรค์
และการลงมือทำด้วยตัวเองค่ะ
ไม่ใช่แค่พึ่งพาความร่ำรวย จากบ้านใครคนใดคนนึงค่ะ
[ดนตรีเร้าใจ]
อย่าลืมนะคะว่า
พวกเราถูกสังคมมองอยู่แล้วว่า
โรงเรียนของพวกเรา เป็นโรงเรียนพวกคุณหนูไฮโซ
ติดนิสัยใช้เส้นสาย
เราไม่อยากลบภาพนั้น
และทำให้สังคมเห็นเหรอคะว่า เราไม่ได้เป็นแบบนั้น
แต่สามารถทำอะไรที่มันเบสิก แต่ว่าฟังชันนอลได้ค่ะ
คิดว่าทำแบบนั้นแล้ว จะลบภาพที่คนอื่นมองเราได้จริงดิ
โลกสวยไปหน่อยหรือเปล่า
ก็ไม่ได้ในทันที แต่ก็ต้องเริ่มปะ
มีใครนำเสนออะไรอีกไหมครับ
ถ้าไม่มีนะครับ
ผมจะให้ทุกคนโหวตนะครับ
เริ่มต้นจากเมวิกานะครับ
แล้ว… เธอชื่ออะไรนะ
- ไอยวริญค่ะ - ไอยวริญ
ใครเห็นด้วยกับเมวิกานะครับ ยกมือขึ้นครับ
ส่วนใครเห็นด้วยกับไอยวริญ ยกมือครับ
[มาสเตอร์] สรุปนะครับ เราจะใช้ไอเดียของไอยวริญนะครับ
ไอยวริญ เก่งมาก
ตั้งแต่ผมสอนมาเนี่ย ยังไม่เคยเจอใคร เหมือนนักเรียนของคุณเลยนะครับ
[มาสเตอร์ 2] ขอบคุณครับ
[มาสเตอร์] ตบมือให้เพื่อนด้วยครับ
[เม] เราสองคนเคยรู้จักกันมาก่อนค่ะ
- [บรรดานักข่าวฮือฮา] - [นักข่าว 6] ไม่อยากจะเชื่อ
แต่ไม่ได้สนิทนะคะ
แค่รู้จักผ่านๆ น่ะค่ะ
เพราะว่าสมัยเรียนไฮสคูลเนี่ย
โรงเรียนของเราสองคน เคยจัดงานแชริตี้ร่วมกันเฉยๆ ค่ะ
- [บรรดานักข่าว] อ๋อ - ค่ะ
ถ้าอย่างงั้น
เมขอ [สูดลมหายใจ]
ทำความรู้จักอย่างเป็นทางการเลยแล้วกันนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
คุณไอยวริญ
[ดนตรีชวนลุ้น]
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
คุณเมวิกา
ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับเมวิกา มาให้ฉันให้ได้มากที่สุด
เท่าที่จะมากได้
แล้วไอยวริญล่ะครับ
ไม่ต้อง
ผู้หญิงคนนั้นฉันรู้จักดีพอแล้ว
[ดนตรีระทึกใจ]
(เดอะ เกรเตอร์)
เม วันนี้ทำดีแล้วนะลูก
แต่ก็มีเรื่องเซอร์ไพรส์นี่
เรื่องอะไรเหรอคะ
ที่ลูกบอกว่าลูกรู้จักกับไอยวริญน่ะ
พ่อคิดว่าลูกรู้จักแค่จากหน้าสื่อเท่านั้น
ค่ะ ก็อย่างที่เมบอกแหละค่ะ
รู้จักกันแค่ผ่านๆ
ดีแล้วละลูก
เขาเป็นคู่แข่งของเรา
ถ้าเราจะรู้จักเขามากขึ้น
แต่ก็ไม่ควรทำให้เขารู้ตัวนะ
แล้วนี่แน่ใจนะว่าจะไม่ไปกินข้าวกับพ่อน่ะ
- แน่ใจค่ะ เมยังไม่หิวเลยค่ะ - อือ
ว่าจะอยู่เซอร์เวย์ที่นี่อีกหน่อย
อือ ถ้าอย่างงั้นก็ตามใจ
- งั้นเจอกันที่บ้านนะลูก - ค่ะ
ฝากด้วยนะจี
พ่อคะ
เมื่อกี้
คุณอรรถวิทเขาพูดถึงเม…
เป็นเรื่องธรรมดา
เมอาจจะไม่เคยเจอ
แต่ก็ควรจะได้เจอ
จะได้รู้เอาไว้ไง ว่าเพราะอย่างงี้ เราถึงแพ้ไม่ได้
[ดนตรีระทึก]
เรื่องแกกับเมวิกาเนี่ย…
ไม่มีอะไรที่พ่อต้องกังวลหรอกค่ะ
ก็แค่เคยเจอกันนิดหน่อยสมัยเรียน
ถ้าอย่างงั้นแกอยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก
เซอร์เวย์เอาไว้ จะได้รู้ที่นี่เขาเป็นยังไง
ได้ค่ะ
ฉันคาดหวังกับโครงการนี้มากนะ
แล้วคนอย่างฉันเวลาหวังอะไรเนี่ย
ฉันไม่เคยเผื่อใจ
[ดนตรีเร้าใจ]
เอ่อ คุณไอย์คะ
ทำไมเมื่อกี้ไม่บอกคุณท่านล่ะคะว่า
ก่อนงานเริ่มเราเดิน [ลากเสียง] กันไปทุกซอก
- ทุกมุมแล้ว… - [แทรก] ช่างเถอะ
พูดไปก็เท่านั้นแหละ
แล้วนี่เราจะไปเดินกันอีกจริงๆ เหรอคะ
ไม่แล้ว เธอไปหาที่นั่งรอก่อน
ฉันว่าจะไปปล่อยของซะหน่อย
อั้นมาตั้งแต่อยู่ในงานแล้ว
[ดนตรีคึกคัก]
อ้าว คุณเมวิกา
ดูเหมือนว่าวันนี้เราจะเจอกันบ่อยนะคะ
เจอกันบ่อยเหรอคะ
ก็ที่นี่
ในงาน
แล้วก็ร้านกาแฟ
[ดนตรีสะพรึง]
อะไรนะคะ
ขอบคุณนะคะที่ชมว่าฉันหน้าตาดี
เหมือนกัน
แล้วถ้าอย่างงั้น
ทำไมตอนที่ฉันบอกกับนักข่าว
ว่าเราสองคนรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนน่ะ
คุณถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะคะ
คุณจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ
ก็
คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอคะ
ว่าเรารู้จักกันแค่ผ่านๆ
แล้วทำไมถึงคาดหวังว่า
ฉันถึงจะจำคุณได้ล่ะคะ
งั้นก็แล้วแต่คุณแล้วกันค่ะ
เดี๋ยวค่ะ
รู้ใช่ไหมคะ
ถึงเราจะเพิ่งจับมือกันต่อหน้าสื่อ
แต่เราก็คือคู่แข่งทางธุรกิจกัน
แน่นอนค่ะ
ถึงฉันจะยังใหม่ในวงการเนี่ย
แต่ฉันก็เข้าใจดีค่ะ
แต่ถึงเราจะเป็นคู่แข่งกัน
ก็ไม่ได้หมายความว่า
เราจะเป็นศัตรูกันนะคะ
[เมหัวเราะเบาๆ]
เรื่องนั้นฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะคะ
มันก็ขึ้นอยู่กับว่า
หลังจากนี้
จะเกิดอะไรขึ้นมากกว่า
[ดนตรีเร้าใจ]
[ดนตรีชวนลุ้น]
[ดนตรีจบ]
ลิปสติกคุณเข้มไป
มันดูไม่เหมาะกับคุณ
ฉันเลยช่วยแบ่งให้
คุณเม
พี่จีจะเข้าห้องน้ำเหรอคะ
เปล่าค่ะ
พี่แค่เข้ามาเช็กดู เห็นคุณเมหายไปนาน กลัวว่าจะเป็นอะไร
เมไม่เป็นไรค่ะ
พอดีมัวแต่เติมลิปอะค่ะ ก็เลยช้า
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[เป่าลมหายใจ]
คุณเมคะ
แน่ใจนะคะว่าไม่เป็นไรจริงๆ
พี่จีคิดว่าเมโกหกเหรอคะ
ก็คงไม่หรอกค่ะ
แต่ก็ไม่รู้ว่าเติมลิปท่าไหน
มันถึงได้เลอะขนาดนี้
ยิ่งเลอะเข้าไปใหญ่เลยค่ะ
ขออนุญาตนะคะ
[ดนตรีหวานซึ้ง]
ไม่ธรรมดานะเนี่ย คุณผู้ช่วย
[ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]
กระเป๋ามา
ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ
[เสียงสูง] ไม่มี
เสียงสูงเกิน เล่าด่วน
- ไม่ - โธ่ อะไรวะ
(โอเรียนนา แกรนด์)
[ประตูเปิด]
[เม] ทำไมตอนที่ฉันบอกกับนักข่าว
ว่าเราสองคนรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนน่ะ
คุณถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะคะ
คุณจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ
[ดนตรีช้าปนซึ้ง]
[ดนตรีช้าฟังสบาย]
(งานการกุศล)
[มาสเตอร์] เอาไอเดียของน้อง เขาคิดเอง ใช่ คิดเองหมดเลยครับ
ขอบคุณค่ะ
- [ผู้ปกครอง] จริงเหรอ - [มาสเตอร์] จริงครับผม
- ขอบคุณค่ะ - [ผู้ปกครองหัวเราะ]
[เสียงคุยกันลอยมา]
[มาสเตอร์] เก่งมากครับ
[คลิกปากการัว]
[ดนตรีสดใสฟังสบาย]
คอยดูนะ
ถ้ามีโอกาส ฉันจะมาเอาคืน
ฮึ่ย
รีบมาเอาคืนนะ
ฉันจะรอ
(การพัฒนาของตลาดสินค้าปลอดภาษีในจีน)
(สินค้าที่เป็นที่นิยม)
[ณัฐกรณ์] กู๊ดมอร์นิงจี
- [จี] สวัสดีค่ะ - [ณัฐกรณ์] มารอเข้าออฟฟิศพร้อมเมเหรอ
นั่งก่อนสิ
รับชากาแฟอะไรไหม
[จี] ไม่เป็นไรค่ะคุณท่าน จีดื่มจากที่บ้านมาแล้วค่ะ
อ้าว แล้วนี่เมื่อกี้ทำอะไรอยู่อะ
ข้อมูลเกี่ยวกับดิวตี้ฟรีในต่างประเทศ ที่เคยประสบความสำเร็จค่ะ
คุณเมบอกว่าก่อนถึงวันขายซองประมูล
เธออยากศึกษาเกี่ยวกับวิธีคิด และการทำงานของประเทศอื่นบ้าง
เผื่อจะมีตรงไหนที่เป็นประโยชน์กับเธอบ้างค่ะ
โอ้โฮ
เจ้านายเธอนี่เอาจริงเอาจังดีนะ
จีก็ช่วยเขาให้เต็มที่แล้วกัน
ติดขัดอะไรตรงไหนก็มาบอกฉัน
ฉันจะหาวิธีช่วยแบบเนียนๆ
ไม่ทำให้เขารู้สึกว่า ฉันเข้าไปก้าวก่ายมากจนเกินไป
- ค่ะ - อือ
พ่อคะ
- เช้านี้เนี่ย เมไม่ได้อยู่ทานเช้าด้วยกันนะคะ - อ้าว
เดี๋ยวพี่จีเข้าออฟฟิศก่อนได้เลยคะ
เมมีเรื่องต้องไปเคลียร์นิดหน่อยอะค่ะ เดี๋ยวเสร็จแล้วเดี๋ยวจะตามเข้าไปค่ะ
[ณัฐกรณ์] มีเรื่องอะไรเหรอลูก
เรื่องผู้ชายค่ะ
หือ
คุณกวินเหรอคะ
ค่ะ
[เม] เมไปก่อนนะคะพ่อ
- จ้ะ - [จุ๊บ]
- เออ จ้ะ - เจอกันค่ะ
[ดนตรียะเยือกชวนลุ้น]
ใครคือกวิน
คนคุยล่าสุดของคุณเมค่ะ
เป็นลูกเจ้าของลักซ์สปีด อิมพอร์ต
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่ที่คุณเมไปเรียนที่ลอนดอนค่ะ
คุยแค่ไม่กี่เดือน คุณเมก็เฟดออก
แต่เขาก็ตามตื๊อไม่เลิก
จนคุณเมกลับมาไทยมา เขาก็ตามกลับมาค่ะ
[ถอนหายใจ]
แล้วทำไมเมถึงไม่ให้จีไปด้วย
คุณเมเธอจัดการเองได้ค่ะ
คุณกวินไม่ใช่ผู้ชายคนแรกที่คุณเมปฏิเสธ
จัดการเองได้
ด้วยวิธีไหน
- เมๆ ผมขอโทษ - อะไร
- ขอโทษ - น่ารำคาญ
[แฟนเก่า 1] เม ยกโทษให้นะ
เม
[ดนตรีระทึก]
[ภาษาอังกฤษ] ผมโทรหาคุณตั้งหลายรอบ ทำไมไม่รับโทรศัพท์ผมฮะ
- เมินเหรอ คิดว่าเป็นใคร - หยุด…
- หยุด หยุด - คิดว่าตัวเองเป็นใคร
- เราไม่จำเป็นต้องคุยกันแล้ว - ผู้หญิงแบบคุณ ผมหาได้อีกเยอะ
- นี่ ผมพูดกับคุณอยู่นะ - หยุด
- เวรเอ๊ย - ไอ้เวร
[ณัฐกรณ์] เอาละ
เธอยังไม่ต้องตอบฉันตอนนี้ก็ได้นะ
แต่จีเป็นผู้ช่วยของเม
จีต้องคอยดูให้ดีด้วย
ว่าวิธีการจัดการแก้ปัญหาของเม
มันเสี่ยงที่จะทำให้เมเขาเสียชื่อเสียงหรือเปล่า
อย่าลืมนะ
ว่าเราเพิ่งเปิดตัวเมในฐานะ ผู้นำของซูพีเรียในการประมูล
ทุกการกระทำของเขา จะต้องถูกจับจ้องอย่างแน่นอน
ฉันจ้างจีมาเป็นผู้ช่วยของเม
ไม่ใช่ให้จีทำทุกอย่างตามที่เมสั่งเท่านั้น
แต่จีต้องคอยดูด้วย
ว่าอะไรก็ตามที่เมเขาทำแล้วมันจะออกมาไม่ดี
จีต้องเข้าไปคอยจัดการ
ไม่ใช่อยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้มันเป็นแบบนี้
ไม่อย่างงั้น เมไม่จำเป็นต้องมีจีก็ได้
[ดนตรีระทึกใจ]
ฉันพูดถูกไหม
ค่ะ
ขอบคุณที่ช่วยปิดร้านตามที่ฉันขอนะ
พอดีช่วงนี้ฉันต้องระวังน่ะ
ไม่อยากให้มีดราม่า
นั่งก่อน
คุณมีอะไรจะพูดก็พูดมาเหอะ
ฉันมีเวลาไม่มากแล้ว
ผมไม่มีอะไรจะพูดหรอก
คุณน่ะมีอะไรจะพูดก็พูดมา
ผมทำอะไรผิดมากเหรอ
คุณถึงอยากเลิกกับผมขนาดนั้นน่ะ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ก็ฉันเคยบอกไปแล้วไง
ว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด
แต่คุณแค่ไม่ใช่
ไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่มันคืออะไรอะ
ไม่ต้องหาเหตุผลแล้วได้ปะ
สิ่งที่เราควรทำที่สุดตอนนี้ก็คือแยกย้ายกวิน
ฝืนไปมันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น
และที่สำคัญ
ตอนนี้ฉันมีอย่างอื่นที่สำคัญมากกว่าเรื่องรักๆ ใคร่ๆ
ฉันต้องโฟกัสงานของฉัน
คุณเองก็เหมือนกัน
คุณก็ต้องกลับไปทำงานของคุณ
แล้วก็เลิกตามตื๊อฉันได้แล้ว
ทำไมคุณมีสิทธิ์เลือกอยู่คนเดียวเลยอะ
แล้วผมมีสิทธ์เลือกอะไรบ้างปะ
เรามีสิทธิ์เลือกกันทั้งคู่กวิน
แต่คุณแค่ต้องเคารพสิทธิ์ฉันด้วย
คุณเคารพสิทธิ์ผมเหรอ
คุณเอาแต่อยากจะเลิก อยากจะเลิก
- อยากจะเลิกแบบนี้ - เฮ้ย
เป็นอะไรมากปะ
ชวนทะเลาะอยู่ได้ พูดไม่รู้เรื่องเหรอ
เมื่อไหร่จะเข้าใจสักทีอะฮะ
- เม เดี๋ยวก่อน มาคุยกันก่อน - โอ๊ย กวิน เมเจ็บนะ
- ไม่คุยแล้ว ปล่อย - มาคุยกันก่อน
- มาเคลียร์กันก่อนเม - บอกว่าเจ็บไง
ผมไม่อยากเลิกกับคุณไง คุณฟังผมก่อนดิ
- มันพอได้แล้ว - ทำไมอะเม เม
ยุ่งอะไรด้วยวะ
ปล่อย ปล่อย โอ๊ย เจ็บ โอ๊ย
โอ๊ย ปล่อย ปล่อยดิวะ ปล่อย
ปล่อย โธ่เว้ย
ถ้าไม่อยากเจ็บตัวมากกว่านี้
ก็เลิกยุ่งกับคุณเมได้แล้ว
มึงมาเสือกอะไรด้วยวะ
- มึงก็ขี้ข้าเขาอะ อย่ามาเสือกได้ปะ - เฮ้ย มันจะมากไปแล้ว
ใช่ ฉันมันแค่ขี้ข้า
แต่ฉันก็ทำตัวมีค่ามากกว่าคุณก็แล้วกัน
คุณเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง แต่กลับทำตัวไร้ค่า
วันๆ เอาแต่ไล่ตามง้อผู้หญิงอย่างงี้
ถามจริงๆ นะคะ
ไม่อายตัวเองบ้างเหรอคะ
- โธ่เว้ย - เฮ้ย
อยากแลกก็ลองดู
ไปค่ะ
คุณเมเป็นอะไรไหมคะ
เมไม่เป็นไรค่ะ
พี่จีตามเมมาทำไมเหรอคะ
ตอนแรก พี่ไม่ได้คิดจะตามมาหรอกค่ะ
แต่ก็อดห่วงไม่ได้
คุณไม่ใช่แค่ทายาทของซูพีเรียแล้วนะคะ
คุณคือผู้นำของบริษัทเรา
[ดนตรีซึ้ง]
[เม] พี่ขอโทษที่ก้าวก่ายนะคะ
แต่ทางที่ดี
คุณควรบล็อกช่องทางการติดต่อของกวินไปซะ
จะได้ไม่ต้องเจอ มาคุยกันอีก
จริงๆ
เมก็ว่าจะบล็อกเขาตั้งนานแล้วล่ะค่ะ
แต่แค่อยากลองยื้อไว้อีกหน่อย
ไม่ใช่แค่กวินหรอกค่ะ
ที่ไม่รู้ว่าทำไมเมถึงอยากเลิกยุ่งกับเขา
เมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
[ดนตรีซึ้งปนเศร้า]
[เม] ขอบคุณค่ะพี่มิน
[โทรศัพท์สั่นรัวๆ]
[นัตตี้] พรุ่งนี้คอนเฟิร์มนะจ๊ะ
[แอมมี่] ตื่นเต้นน่ะ
[ปาล์ม] เลี้ยงรุ่นทั้งที
เมาท์กันให้ถึงเช้าเลยนะ
[นัตตี้] ชัวร์ เจอกันนะทุกคน
[เสียงส่งข้อความ]
(จังเกอร์บาร์ โรงแรมโอเรียนนา แกรนด์)
โรงแรมโอเรียนนาเหรอ
[ดนตรีคึกคักเร้าใจ]
- [เสียงรอสาย] - ฮัลโหลนัตตี้
ใครเป็นคนเลือกสถานที่จัดงานเลี้ยงรุ่นเนี่ย
[นัตตี้] เขาลงมติกัน ทำไมเหรอ
อุ๊ปส์ ร้านนี้อยู่ในโรงแรมของคู่แข่งแกนี่นา
อุ๊ย แต่ก็ไม่เป็นไรนะ
ถ้าแกกลัว แกก็ไม่ต้องมาก็ได้
ฉันว่าเพื่อนๆ น่ะเข้าใจแก
[ดนตรีคึกคักเร้าใจ]
[กวิน] ยินดีที่ได้มาเจอ
[กวินหัวเราะเบาๆ]
[กวิน] แต่แบบว่าคงต้องแบบ…
[เพื่อนหญิง 1] ไปก่อนนะ
[ดนตรีชวนตื่นเต้น]
เขาตามคุณมาเหรอ
อือ
ให้ช่วยไหม
[ดนตรีระทึก เร้าใจ]
(แอนเทียบาร์)
บอกผู้ชายที่ตามมาให้รู้กฎของที่นี่ด้วย
ครับคุณไอย์
เม เมๆ
ครับ ขอโทษครับ
ที่นี่ผู้ชายเข้าไม่ได้
แอนเทียบาร์เป็นบาร์สำหรับผู้หญิงเท่านั้น
เมๆ
[ดนตรีคลาสสิกคลอเบาๆ]
เชิญค่ะ
ขอไวน์สองแก้ว
ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันน่ะ
ยินดีค่ะ
ฉันก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ
ที่ถือวิสาสะแตะเนื้อต้องตัวคุณ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ครั้งก่อนคุณทำมากกว่านี้
คุณยังไม่ขอโทษเลย
แต่ครั้งนี้ฉันเจตนาดีนะคะ
แปลว่าครั้งนั้นคุณเจตนาไม่ดีเหรอคะ
ก็ดีเหมือนกัน
ช่วยแบ่งลิปสติกมาไง
ไหนดูซิว่า
ครั้งนี้ทาเข้มมาอีกหรือเปล่า
[ดนตรีชวนลุ้น]
อยู่ที่นี่ก่อนนะคะ
ให้แน่ใจว่าคนที่เขาตามคุณอะ เขากลับไปแล้ว
แล้วคุณค่อยกลับ
ไม่เป็นไรอะค่ะ
เดี๋ยวฉันหาทางกลับเองได้ค่ะ
มันก็คงจะมีทางออกอื่นแหละ
คุณจะรู้จักที่นี่ดีกว่าฉันได้ยังไงคะ
อยู่ที่นี่ก่อนเถอะ
ฉันอยากให้คุณอยู่
ดื่มก่อนสิคะ
ฉันไม่ดื่มค่ะ
ขอตัวกลับก่อนนะคะ
ปฏิเสธคนที่เพิ่งช่วยคุณเนี่ย
มันเสียมารยาทนะคะ
คุณคงไม่รังเกียจนะคะ
ถ้าเราจะดื่มแก้วเดียวกัน
คุณจะทำอะไรก็ทำเถอะค่ะ [สูดหายใจ]
ฉันไม่มีทางเลือกอยู่แล้วนี่
[เม] ว่าแต่
คุณมาทำอะไรที่นี่อะคะ
ฉันมาที่นี่บ่อยๆ อยู่แล้วค่ะ
ในบรรดาธุรกิจของบริษัทเรา
แอนเทียบาร์คือที่ที่ฉันชอบมากที่สุด
เพราะอะไรอะ
เพราะทุกครั้งที่ฉันมาที่นี่
ฉันจะได้เป็นตัวของตัวเอง
ไม่ต้องคอยกังวลว่า ใครจะมองหรือว่าตัดสินฉันยังไง
เพราะทุกคนที่นี่
คือคนแบบเดียวกัน
ชอบอะไรเหมือนๆ กัน
[ดนตรีชวนลุ้น]
ชอบอะไรคะ
ชอบผู้หญิงเหรอ
ถ้าใช่…
แล้วจะยังไงดีคะ
[เพลงเร้าใจ]
♪ เธอจะดีลไม่ดีล ♪
♪ แค่เธอพูดมาว่ารักไม่รัก มันจะเป็นความลับ ♪
♪ Our secret deal, Let’s make it real ♪
♪ แค่เธอพูดมาว่ารักไม่รัก มันจะเป็นความลับ ♪
♪ Our secret deal ♪
♪ Let’s make it real Shake on it ♪
[ดนตรีบีบคั้น]
[ไอย์] ฉันอยากให้คุณรู้นะคะ
ว่าจุดเปลี่ยนของฉันมันเป็นยังไง
เผื่อว่าคุณอยากจะลองหาคำตอบให้ตัวเองดูบ้าง
[จี] เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
คุณไอย์ตั้งใจสร้างสถานการณ์ ให้เขากับคุณได้อยู่กันสองต่อสอง
แล้วพี่จีไม่คิดบ้างเหรอคะว่าที่เมยอมอะ
เมอาจจะคิดแบบเดียวกับเขาก็ได้
[ไอย์] จำไว้นะคะ คนอย่างฉัน
ไม่เคยยอมเสียเปรียบใคร
ถ้าคุณคิดจะเล่นมา
ฉันก็พร้อมจะเล่นกลับแบบที่แรงพอกัน
แล้วถ้าขืนคุณยังเป็นแบบนี้ต่อไป
คุณได้แพ้ในทุกสนามแน่
[เพลง “Only We Know”]
♪ เก็บความลับไว้ลึกๆ เรื่องที่ลึกซึ้ง ♪
♪ ไม่ให้ใครเข้าถึง Only me and you ♪
♪ รักที่ซ่อนไว้ ไม่ต้องมีใคร ♪
♪ ให้เป็นเรื่องที่รู้แค่เราเท่านั้น ไม่ต้องไปบอกใคร ♪
♪ Only we, only we, only we know ♪
♪ You and me, You and me, you and me now ♪
♪ เรื่องที่มีแค่เราที่เข้าใจ ซ่อนความลับนี้เอาไว้ ♪
♪ แค่ฉันกับเธอก็พอ Only we know ♪
♪ Only we, only we, only we know ♪
♪ You and me, You and me, you and me now ♪
♪ เรื่องที่มีแค่เราที่เข้าใจ ซ่อนความลับนี้เอาไว้ ♪
♪ แค่ฉันกับเธอก็พอ Only we know ♪