เท็ปเป
อย่าเรียกชื่อจริงฉันแบบนั้นนะ
มันเรียกง่ายดีนี่นา
ยังไงก็ช่าง อย่ามาแตะตัว
เรามาทำงานนะ อีกอย่าง
- ฉันอายุมากกว่าเธอนะ - เดี๋ยวสิ
(งานแสดงผลงานใหม่)
บอกว่าอย่าแตะไง ให้ตายสิ
“งานแสดงผลงานใหม่” สินะ
จะหาคุณฮาระเจอในที่แบบนี้ได้ยังไง
- ขอโทษค่ะ - ครับ
ฉันหาคุณฮาระอยู่ค่ะ
ผมเองครับ
คุณเหรอคะ
- แล้วคุณคือ… - เอ่อ…
ตุ๊กตาหน้าตาใจดีจังนะคะ นี่คือผ้านิชิจินหรือเปล่าคะ
ใช่ครับ
น่ารักมากเลยครับ
ครับ
ทรงผมเสื้อผ้าสไตล์ญี่ปุ่นแท้ทั้งนั้นเลย
เอ่อ ก็ตุ๊กตาญี่ปุ่นนี่ครับ
จริงด้วยครับ
- ขออนุญาตแนะนำตัวครับ - ครับ
- ผมชื่อ… - ครับ
ผมชื่อคาตางิริ มาจากฝ่ายขาย
ของเอโกเอเจนซีครับ
- เอเจนซีเหรอ - ครับ
- ผมโทรหาคุณเมื่อวาน - อ้อ จริงด้วย
พอดีเลย
คือว่าลูกสาวท่านประธานบริษัทเรา
ชอบดูบัลเลต์ เลยอยากได้ตั๋วบัลเลต์เลนินกราด
หาให้ทีนะ
คุณฮาระ…
เสร็จแล้วเหรอ
นี่ ตอนขากลับ
ไปขึ้นเรือนำเที่ยวที่ฮามามัตสึโจ แล้วไปกินมื้อเที่ยงกันเถอะ
เธอมาทำไมเนี่ย
- มาอู้ไง - ให้ตายสิ
งานผู้ช่วยฝ่ายขายน่ะ
กลับช้าหน่อยไม่มีใครว่าหรอก
งั้นก็ไปหาอะไรกินคนเดียวสิ
ขอโทษครับ คุณฮาระ
เท็ตจัง
ฮะ
ตัดผมใหม่นี่
เหมือนสมัยก่อนเลย
- งั้นเหรอ - อืม
มาอยู่นี่ได้ไง
- มาเป็นล่ามน่ะ - อ้อ
เอ่อ ฉันไม่ค่อยมีเวลา ขอตัวก่อนนะ
- พยายามเข้านะ - อืม
ไปกัน เร็ว
เอ๊ะ เหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหน
นึกออกแล้ว ฉันชื่ออุเอสึงิ ริโกะ สวัสดีค่ะ
รุ่นน้องที่ทำงานอ่อนกว่าสองปี ชื่ออุเอสึงิ
ริโกะค่ะ
- สวัสดีค่ะ - ค่ะ
- กลับกันเถอะ หัวหน้ารออยู่ - ทำไมล่ะ
อุตส่าห์โชคดีได้เจอกัน รีบกลับเสียดายแย่เลย
คุณเป็นแฟนสมัยม.ปลายของเท็ปเป
คนที่เท็ปเปหลงรักจนลืมไม่ลง
มิซึฮาระ ซานาเอะจังใช่ไหมคะ
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
ซานาเอะจังสวยกว่าในรูปเยอะเลยเนอะ
ผิวใสมีออร่ามาก
กำลังมีความรักแน่เลย
เงียบได้แล้ว
ไม่ต้องมาคุยกับฉันอีก
แหม
กลับมาแล้วครับ
- ขอบใจนะ - ขอบใจ
- ขอบใจมากนะ - อ้อ
- คาตางิริ - ครับ
เป็นไง เริ่มคุ้นกับงานแล้วใช่ไหม
เอ๊ะ
ผมควรคุ้นกับงานแบบนี้ใช่ไหมครับ
ฮะ
คือว่า…
การไปนู่นไปนี่
คอยก้มหัวเออออไปกับลูกค้าทุกคำ
แบบนี้มันเรียกว่างานเหรอครับ
ไม่ชอบก้มหัวขนาดนั้นเลยเหรอ
เปล่าครับ
ผมแค่ไม่อยากทำแบบนี้ตลอดไป
งั้นเหรอ
พอดีว่า อีกสิบวัน
จะมีประกวดแคมเปญโฆษณาฤดูหนาวที่ฮอกไกโด
สนใจดูแลผลงานส่งประกวดของเอเจนซีเราไหม
- ฮะ - แสดงฝีมือหน่อย
ลองดู โอเคไหม
โอเคอยู่แล้วครับ
รับทราบครับ
- นี่งานสำคัญนะ - ครับ
- แน่ใจเหรอครับ - ไม่เป็นไรหรอก
ขอบใจ
ตื่นเต้นอะไรเหรอจ๊ะ
ฉันได้คุมงานใหญ่ ไม่ใช่งานจิปาถะไร้สาระแล้ว
อาจเป็นโอกาสทองของนายก็ได้นะ
ครับ เชื่อมือผมได้เลย
การประกวดฮอกไกโดนั่นน่ะเหรอ
จะไหวเหรอ มีแผนจะชนะยังไง
กำลังจะเริ่มคิดครับ
กำลังเริ่มเหรอ นี่รู้ไหม
ท่านประธานน่ะเป็นสายหื่น พาไปเที่ยวย่านโคมแดงก็ได้ใจท่านแล้ว
- ใช่ๆ - ได้ผลแน่
ปีนี้ผมอยากชนะอย่างขาวสะอาดดูครับ
มือใหม่ก็งี้ เมื่อก่อนฉันก็พูดแบบนี้แหละ
คาตางิริ มาเอานี่
เอกสารปีที่แล้ว
สวัสดีครับ
เอ๊ะ อะไรเนี่ย
ผมทรงใหม่ดูสดใสขึ้นเยอะ
ก็นิดนึง
คนดูแลโครงการนี้ก็คือ
คาตางิริจากฝ่ายขาย
สวัสดีครับ คาตางิริจากฝ่ายขายครับ
งั้นมาเริ่มกันดีกว่า
สำหรับการประกวดแคมเปญ โฆษณาฤดูหนาวฮอกไกโดปี 98…
โอ๊ย
- ว่างแป๊บนึงไหม - อืม
- เข้ามาเลย - เท็ตจัง
เชิญจ้ะ
ฉันกำลังทำเนื้อตุ๋นมันฝรั่ง กินด้วยกันสิ
ไม่ละ ไม่เป็นไร
งั้นดื่มเบียร์กันก็ได้
ไม่เป็นไร
ฉันแค่แวะเอาของมาให้ นี่ไง
อะไรเหรอ
ตั๋วการแสดงบัลเลต์เลนินกราด
- บัลเลต์ที่ว่า หมายถึง… - ใช่
- ที่เต้นท่าฝืนๆ นั่นแหละ - ไม่จริงน่า
ให้เราจริงเหรอ
- จริงสิ ตั้งใจเอามาให้เลย - แต่ทำไมเป็นบัลเลต์ล่ะ
เมื่อก่อนเธอชอบไม่ใช่เหรอ
อีกอย่าง บริษัทฉันได้ตั๋วมาฟรี
มีสองใบพอดี ให้เธอกับพี่
เจอกัน
เอ๊ะ ไม่เข้ามาข้างในเหรอ
หืม ไม่ละ
- ราตรีสวัสดิ์ - โอเค
เท็ตจัง
อะ เอานี่ไปสิ
อ๋อ ไม่ต้องหรอก
ฉันกินมาแล้ว
ถ้าเอาไปแช่ตู้ ก็น่าจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้ได้นะ
ขอบใจนะ
ทรงกระบอกคือไส้แซลมอน ส่วนทรงสามเหลี่ยม…
ไส้บ๊วยดอง
ใช่… รู้ได้ไง
เมื่อก่อนเธอทำมาแบบนี้ตลอด
เธอทำข้าวปั้นให้บ่อยๆ ช่วงเข้าค่ายฝึกซ้อมหน้าร้อน
- จริงเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
ทรงกระบอกไส้แซลมอน ทรงสามเหลี่ยมไส้บ๊วยดอง แล้วก็จะมี…
- วาซาบิดอง - วาซาบิดอง
ใช่เลย
ขอบใจนะ
หืม
สำหรับตั๋วน่ะ
ไม่เป็นไร
อยากได้อีกก็บอก
ไม่เปลี่ยนเลยนะ
หมายความว่าไง
แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร
เพื่อจะได้ไม่ทำร้ายความรู้สึกคนอื่น
ขอบใจสำหรับนี่นะ
(บัลเลต์เลนินกราด)
หมอนั่นบอกว่าเมื่อก่อนคุณชอบ
หืม
คุณชอบบัลเลต์มาตั้งแต่เมื่อก่อนจริงเหรอ
ตอนเด็กฉันเคยเรียนบัลเลต์
เราเรียนม.ปลายด้วยกัน ฉันคงเคยเล่าให้เท็ตจังฟัง
“เท็ตจัง” งั้นเหรอ
ทั้งสองคนเคย… แบบว่า…
เอ่อ…
เอ๊ะ
คุณโซอิจิโร่ หึงฉันเหรอคะ
ค่อยสบายใจหน่อย
เรามีแบบเอ บี ซี ดี อี ให้เลือก
(ฮอกไกโด)
เราว่าจะเลือกแบบบี คิดว่าไงครับ
- ก็ดูเรียบดี - ครับ
แต่มันไม่สื่อสารอะไรเลย
ทุกคน เอาอันนี้เถอะครับ
เดี๋ยวสิ
อันนี้แหละ
- มันโป๊เกินไป - ทำไมล่ะ ผมคิดว่าอันนี้แหละดีสุด
ดูสิ มันโป๊ไป
เพราะถ่ายรูปมาไม่ดีน่ะสิ
- ใครถ่าย - นิชิโมโตะ
(ฮอกไกโดที่ชวนหลงใหล)
งั้นหาตากล้องเก่งกว่านี้
เราไม่มีงบส่วนนั้นหรอก
งั้นเดี๋ยวผมหาทางเองครับ
- เรื่องตากล้อง - แน่ใจนะ
ไหนจะสโลแกน “เพราะนี่คือฤดูหนาว” นี่อีก
ฉันคิดเองแหละ
ฉันคิดสโลแกนนั่นเอง
อย่างเชย
น่าจะ “ฤดูหนาวเร้าใจจนต้องอิจฉา” หรือให้มันสดชื่นหน่อย
ฉันไม่คิดว่า…
ตั้งนานทำได้แค่ห้าแบบเองเหรอ
มัวทำอะไรกันอยู่
คิดงั้นไหม
จริงด้วย
- อ้าว นี่ - ครับ
ประชุมดุเดือดน่าดูเลยใช่ไหม
ฉันเดินผ่านพอดี
เห็นกำลังเถียงกันใหญ่เลย
- เถียงเหรอครับ - ใช่
ไม่ได้เถียงกันครับ
- แค่แลกเปลี่ยนไอเดียกัน - โอ้โฮ
- แลกไอเดียกันแรงนะ - นั่นสิ
- ไปพักเที่ยงกันเถอะ - ไปเถอะ
พักเที่ยงเหรอครับ ผมอยากต่องานนี้อีกหน่อย
- ไฟแรงจังนะ - ไปร้านอาหารจีนไหม
อาหารจีนเหรอ อาหารญี่ปุ่นดีกว่า
แต่พ่อครัวร้านนั้นเอานิ้วจุ่มในชามตอนเสิร์ฟนะ
- งั้นอาหารจีนไหม - ร้านโชจูอันไหม
งั้นไปไหนดี
ว้าว ห่อข้าวมาด้วย
- อย่าดูนะ - โอ้โฮ
เนื้อตุ๋นมันฝรั่งกับข้าวปั้นเหรอ
เมนูพื้นฐานสุดๆ
ใครทำให้เหรอ
ไม่รู้สินะ
เธอไม่รู้หรอก
ว่ามีสาวๆ อยากห่อข้าว มาให้ฉันกินเยอะขนาดไหน
มิซึฮาระ ซานาเอะจังล่ะสิ
ถึงไม่ชอบแคร์รอต แต่อย่าลืมกินนะ
อุตส่าห์หั่นเป็นรูปดอกไม้ให้เท็ตจังเลยนะ
ถ้าไม่กิน ซานาเอะเสียใจนะ
มิซึฮาระไม่พูดแบบนั้นหรอก
ใช่เธอจริงด้วย
อย่างเธอน่ะคง…
อย่างเธอคงไม่เคยทำอาหารเองแน่ๆ
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภท ใช้เสน่ห์ปลายจวักมัดใจผู้ชายหรอก
เป็นแม่ศรีเรือนแบบนั้นจืดชืดจะตาย
อ๋อเหรอ แล้วแต่เลย
ดูนี่สิ
เห็นไหมว่าเป็นทรงสามเหลี่ยมสวยขนาดไหน
ทำทรงสามเหลี่ยมแบบนี้เป็นไหม
แค่ข้าวปั้นฉันทำเป็นน่า
- เหรอ - ทำสวยเลยแหละ
ไหนดูมือซิ
สีอะไรน่ะ
ใช้มือแบบนี้ปั้นข้าว ใครจะไปกินลง
เดี๋ยวก่อน!
- ถ้าสำคัญขนาดนั้น คืนให้ก็ได้ - เอาคืนมา
ไปกินข้าวเที่ยงดีกว่า
คุณโอเตะมง ไปกับฉันไหมคะ
อ๋อ ไม่เป็นไร ปกติฉันไม่กินข้าวเที่ยงน่ะ
จริงด้วย
ไปแล้วนะคะ
เรียบร้อย
ทานแล้วนะคะ
นี่ ริโกะ เก็บแก้วไว้ไหนเหรอ
- เอ๊ะ ในตู้ไม่มีเหรอ - ตู้ไหน
อ๋อ อยู่นี่เอง
- เจอไหม - เจอแล้ว
เอาละ
อร่อยอย่างที่คิดจริงด้วย
โครเกต์ครีมปูที่ซื้อมาจากร้าน
นี่ ฉันมาทีไรก็เห็นครัวเอี่ยมทุกที
ได้ทำกับข้าวบ้างไหมเนี่ย
ไม่เห็นต้องทำเลย
ในเมื่อมีของที่ทั้งถูกและอร่อย
ให้ซื้อกินได้เลย
น่าอายจริงๆ ที่สมัยนี้ยังมีผู้ชายบางคนมองว่า
ผู้หญิงต้องเก่งงานครัว
- มา ชนแก้ว - ชนแก้ว
หมายถึงใครเหรอ
คาตางิริ เท็ปเป
เท็ปเปคุงเหรอ ฉันว่าดีนะคนนี้
ดีเหรอ อย่างนั้นอะนะ
ใช่
ขอเถียงขาดใจเลย
ทำไมล่ะ
ชอบทำเป็นเจ๋ง แต่จริงๆ เป็นคนหัวแข็ง
จู้จี้ไปหมดทุกเรื่อง
แค่เห็นหน้าก็อยากหยุมหัวแล้ว
- นี่ ริโกะ - หืม
บางครั้งความรักก็เริ่มจากแบบนี้แหละ
หืม
เหมือนแม่เหล็กขั้วเหนือกับขั้วใต้ไง
ผู้ชายกับผู้หญิงก็ดึงดูดเข้าหาคนที่เป็นขั้วตรงข้าม
รู้ตัวอีกทีก็ตัวติดกัน
แล้วก็ตกหลุมรักกัน
ตกหลุมรักเหรอ ขนลุกเลย
เลิกล้อเล่นได้แล้ว กินดีกว่า
โอเค
ไม่มีทางหรอก
แค่เห็นหน้าก็อารมณ์ขึ้นแล้ว
หมายถึงริโกะจังเหรอ
จังเจิงอะไร
ฟังแล้วขนลุกว่ะ
จะบอกให้นะ ยัยนั่นน่ะ
เป็นคนเห็นแก่ตัว
ไม่เคยนึกถึงคนอื่น
ถ้าเกิดยัยนั่น
ไปติดภูเขาหิมะกับผู้ชายสองต่อสอง
คงเก็บอาหารไว้คนเดียว ปล่อยผู้ชายอดตาย
- ทำไมเอามาวางไว้ตรงนี้ล่ะ - ดูดีนะ
ฉันทำอะไรก็อร่อยหมด
- เอาน้ำไหม - เอาสิ
- อืม อร่อย - รับนะ
แต่ว่า…
- ฉันชอบนะ - ชอบอะไร
ผู้หญิงแบบที่
เอาชีวิตรอดบนภูเขาหิมะได้
ชอบแนวนี้เหรอ
ใช่
เหลือเชื่อเลย
ชอบแนวนี้เองเหรอ
ผู้หญิงเย็นชา เห็นแก่ตัว ไม่มีความละเอียดอ่อนแบบนี้เนี่ยนะ
รสนิยมแย่ว่ะ
อย่าพูดงั้นสิ
อย่าวิจารณ์รสนิยมอาหารหรือผู้หญิงของเพื่อนสิ
โทษที
เดี๋ยวก่อนสิ
ที่ว่าขอหัวหน้าแล้ว หมายความว่าไง
เพราะไม่มีใครอยากร่วมงานกับนายไง
อยู่ฝ่ายขายแต่เสนอไอเดียมาเป็นชุด
ฝ่ายขายมีหน้าที่แค่รวบรวมข้อมูล
กับดูแลเรื่องการตลาดก็พอ เข้าใจไหม
ไปรวบรวมข้อมูลให้ทันวันจันทร์ด้วย
ก็ได้ๆ
ผมไม่ยุ่งเรื่องวางแผนแล้ว โอเคนะ
ผมจะทำล่วงเวลา รวบรวมข้อมูลที่คุณต้องการ
แต่ขอร้องละ
ได้โปรดทำงานกับผมต่อเถอะ
ทำไมถึงทำขนาดนี้
ฮะ
อย่ายอมง่ายขนาดนี้สิ
ก้มหัวขอร้องอดีตเพื่อนร่วมงานแบบนี้ มีศักดิ์ศรีบ้างหรือเปล่า
มีสิ ถึงได้ขอร้องอยู่นี่ไง
ฟังนะ…
นี่ รู้ไหม
คนที่ไม่ยอมก้มหัวก็คือคนที่ยึดติดกับศักดิ์ศรีไร้สาระ
นะ
ขอร้องละ
พูดไปซะแล้ว
ตกใจหมด
มาทำอะไร
- ชับๆ - อะไร
ไม่ต้องเลย คราวนี้จะตัดอะไรอีก
ล้อเล่นน่า ล้อเล่น
ไม่ขำด้วยคนหรอก ดูที่เธอทำไว้สิ
ล้อเล่น…
เอ้า เติมพลังหน่อย
เอ๊ะ ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ
นายไม่รู้หรอกว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
นี่ ดูสิ
เป็นไง น่ากินใช่ปะ
ก็ใช้ได้
ใช่ไหมล่ะ
กินสิ
หน้าตามันคุ้นๆ นะ
เหรอ ฉันไปชงชาดีกว่า
นึกออกแล้ว ไอ้นี่น่ะ
ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อใช่ไหม
แย่จัง จับได้ซะแล้ว
เหลือเชื่อเลย ซื้อมาหลอกกันแบบนี้ได้ไง
นี่ ฉันอยู่คนเดียวเลยรู้ดี
ว่าร้านสะดวกซื้อร้านไหนข้าวปั้นอร่อยสุด
นี่ เลิกบ่นแล้วกินๆ ไปเถอะน่า
ตอนนายกิน เดี๋ยวฉันมีน้ำใจช่วยทำ…
อะไรเนี่ย ทำอะไรเนี่ย
อย่าเอาแต่ตัวเลขมาแปะๆ อย่างเดียวสิ
ต้องทำเป็นกราฟให้ดูง่าย
แม้แต่คนแก่หรือคนโง่ดูแล้วก็ต้องเข้าใจเลย
ไม่ไหวเลย แบบนี้ใช้ไม่ได้
- ด้วยความยินดี - ฮะ
แอบขอบคุณในใจอยู่ใช่ไหมล่ะ
ฉันได้ยิน เลยรับคำขอบคุณ
พูดไปเรื่อย อย่าคิดเองเออเองสิ
สวัสดีครับ
เท็ปเปเหรอ
ขอโทษนะ เย็นนี้แกไปดูบัลเลต์แทนฉันได้ไหม
พอดีว่า
ฉันจะมีการสืบสวนเร็วๆ นี้
ฉันเองก็ยุ่งเหมือนกัน
ขอร้องละ
หลังดูบัลเลต์เสร็จ เรามีกินมื้อเย็นที่ห้องเธอต่อ
เชิญครับ มากินด้วยกันสิ
เดี๋ยวฉันเตรียมไวน์ดีๆ ไป ขอร้องละ
มีเรื่องอะไรเหรอ
พอดีว่า
มีธุระด่วนเข้ามา
ขอโทษนะ ไม่ต้องทำแล้ว เดี๋ยวฉันจัดการเองทีหลัง
จะไปไหนเหรอ
ไปเดตน่ะ
ฉันยุ่งน่ะ
กับซานาเอะจังเหรอ
- เท็ตจัง… - ขอโทษนะ
พี่ฉันไม่สะดวกมาน่ะ
งั้นเหรอ
วันนี้เธอ
ดูไม่เหมือนทุกทีนะ
การแสดงเริ่มกี่โมง
เอ่อ 17:30 น. แต่…
ฮะ
(ยกเลิก)
ยกเลิกเหรอ
เหมือนเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้นะ
จริงเหรอ
ตอนเข้าค่ายฝึกซ้อมสมัยม.ปลายไง
เราแอบหนีออกมาตอนกลางคืน
- แต่เรียวกังดันปิดแล้ว - อ๋อ
- จำได้แล้ว - เหรอ
เราเลยเดินเล่นริมน้ำกันทั้งคืน
สมัยนั้นฉันก็เป็นเด็กดีเหมือนกันนะ
- เอ๊ะ - คิดดูสิ
อยู่กับสาวทั้งคืนแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร
ถ้าเป็นสมัยนี้คงเป็นไปไม่ได้
ที่ฉันจำได้ เท็ตจังก็จีบสาวคนอื่นด้วยนะ
แต่เธอพิเศษกว่าคนอื่น
อธิบายยังไงดี
เหมือนเราเก็บขนมโปรด
ไว้ลึกสุดในลิ้นชัก จนสุดท้ายลังเลที่จะเอื้อมไปหยิบ
แบบนั้นเองเหรอ
ไม่รู้เลยนะเนี่ย
ถ้ารู้ละก็…
พอโตขึ้นถึงค่อยมาคิดได้หลายเรื่อง
แต่ก็เอามันกลับคืนมา หรือเริ่มใหม่ไม่ได้แล้ว
นี่ คืนนี้ไปกินมื้อเย็นห้องฉันไหม
คุณโซอิจิโร่ก็มาด้วย
คบกับพี่แล้วสบายใจกว่าตอนคบกับฉันสินะ
อืม…
ไม่ใช่เหรอ
เปล่า ก็แค่
คุณโซอิจิโร่เป็นคนรักงาน
เราเลยไม่ค่อยได้ไปเดตกัน
พอได้เดตกันทีไร เขาก็มีงานต้องกลับไปทำทุกที
พี่งานยุ่ง ช่วยไม่ได้นะ
ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน
แต่ว่านะ พูดยังไงดี
คนละแบบกับเท็ตจังเลย
คุณโซอิจิโร่เป็นคนไม่ค่อยแสดงความรู้สึก
บางครั้งก็อึดอัดเหมือนกัน
แบบว่า “เอ๊ะ ฉันรบกวนเขาเกินไปหรือเปล่า”
หรือ “รักฉันจริงหรือเปล่านะ” ประมาณนั้น
ถ้าผิดนัดอีก ฉันจะให้เท็ตจังมาแทนแล้วนะ
พูดอะไรน่ะ
เอ๊ะ
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ฉันขอโทษ
ถ้าเธอเหงาหรือรู้สึกไม่มั่นใจ…
ก็บอกพี่ไปเลย
ฉันช่วยอะไรไม่ได้หรอก
จริงด้วย
ขอโทษนะ
กลับดีกว่า
อร่อยนะเนี่ย
ท่าทางคุณโซอิจิโร่จะมาแล้ว
เข้ามาเลย
กลับมาแล้วค่ะ
ขอรบกวนนะครับ
อ้าว มากันแล้วเหรอ เข้ามาสิ
- ทำอะไรอยู่คะ - เอ่อ…
เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ
ทำอะไรอยู่เหรอ
ไม่ถนัดก็อย่าดีกว่า
ทำเป็นเท่เดี๋ยวมีดก็บาดมือหรอก
พูดจริงนะเนี่ย
ไปนั่งรอเถอะค่ะ
ขอบใจนะ
เข้ามาสิ
ว่ายมากันใหญ่เลย
ทั้งสองคนเคยคบกันใช่ไหม
ถ้าเคยคบกันก็บอกมาเถอะ
กลัวฉันไม่สบายใจเหรอ
ขอโทษค่ะ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
เอ่อ… เราเคยคบกัน
แต่ให้ฉันอธิบายก่อนนะคะ
ที่ฉันไม่ได้บอก
เพราะฉันไม่อยากให้คุณคิดมาก
เราเคยคบกันก็จริง
แต่เป็นความสัมพันธ์แบบเด็กๆ มากกว่า
ใช่ๆ
ตอนนั้นเราแค่เด็กม.ปลายเอง
เราแค่ไปดูหนังด้วยกัน
ขี่จักรยานกัน ประมาณนั้น
แค่นั้นเอง
อาจจะเคย… อ้อ
อาจจะเคยจับมือกันบ้าง
เข้าใจแล้วละ
ขอบใจนะ
เปิดไวน์กันไหม
มีอะไรให้ฉันช่วยไหม
นั่งสิ
- ฮะ - ไม่เป็นไร
ขอบใจ
อะไรเนี่ย
หืม
กระเป๋าทิฟฟานี
- ซื้อมาทำไม - อ๋อ นั่นน่ะ…
ฮะ ทำไมเหรอ
เปล่า แค่…
ผมว่าจะให้นี่หลังจบการแสดง
ให้เธอเหรอ
ใช่
แกะได้ไหมคะ
อืม
นี่มัน…
เอ่อ ถ้างั้นก็
ให้น้องชายผมเป็นพยาน
เอาละ
ผมอยากให้คุณแต่งงานกับผม
ผมรู้ว่าผมเก่งแต่เรื่องงาน
และอาจทำให้คุณรู้สึกเหงา
แต่ผมจะพยายามทำให้คุณมีความสุขที่สุด
เฮ่ย นี่
- ผ้าเช็ดหน้า - ผ้าเช็ดหน้าอะไร
หยิบให้เธอสิ
ชักช้าอยู่ได้
ขอบใจ
แต่งงานกับฉันนะคะ
ถ้าคุณไม่รังเกียจ
เยี่ยมไปเลยนะ
เยี่ยมเลย หมดหน้าที่พยานของฉันซะที
เปิดไวน์ได้แล้ว
- ฮะ - ไวน์นั่นไง
อ๋อ
จะอะไรอีกล่ะ
อ้อ ไปหยิบแก้วให้หน่อยสิ
เตรียมไวน์แต่ลืมแก้วซะงั้น
อันไหนก็ได้ใช่ไหม
ใช่
ยังไม่กลับอีกเหรอ
ช้าจังเลยนะ
วันนี้ขอบใจที่ทำงานให้นะ
ยังทำไม่เสร็จเลย
พอเถอะ ขอบใจนะ กลับไปได้แล้ว
น้ำเสียงอะไรของนายเนี่ย
ฉันไม่เคยคิดจะทำงานนี้ไปตลอด
เลยไม่เคยทุ่มเทให้กับงาน
แต่ฉันรู้ว่างานนี้สำคัญกับนาย
เลยตั้งใจทำจนดึกดื่นป่านนี้
แล้วมาไล่ฉันกลับแบบนี้ได้ไง
พิลึกคน
มิซึฮาระหมั้นกับพี่ฉัน
ฮะ
มิซึฮาระ
ซานาเอะจังไง
เธอคบกับพี่ฉันอยู่
แต่ว่า
ถ้านายยังรักซานาเอะจังอยู่
ก็แย่งเธอมาเลยสิ!
ความรักน่ะ ใครดีใครได้…
จะไปทำแบบนั้นได้ไงเล่า!
ฉันกลับละ
เราไปกันเถอะ
- ครับ - เอานี่ไปด้วย
ครับ
- ไปนะครับ - ครับ
- เจอกัน - โชคดีค่ะ
- เสร็จงานแล้วอย่าเถลไถลกันล่ะ - ไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า
- ไปกันเถอะ - เจอกันค่ะ
- คาตางิริ - ครับ
- มานี่หน่อย - ครับ
สวัสดีค่ะ
คุณโยชิโมโตะเหรอคะ
วางมือจากแคมเปญ โฆษณาฤดูหนาวฮอกไกโดเถอะ
ฮะ
ฉันแจ้งทางนั้นไปแล้วว่านายจะถอนตัว
ถอนตัวเหรอครับ หมายความว่าไง
ฝ่ายครีเอทีฟ
ระงับการเตรียมงานนำเสนอทั้งหมดแล้ว
จริงเหรอครับ
ใช่
ไอ้พวกนั้น
อย่าเพิ่งไป
ได้ยินว่าตอนประชุม นายพูดไม่ไว้หน้าใครเลย
ทางนั้นรู้สึกโดนนายดูถูก
เวลาทำงานกับคนอื่น นายต้องระวังเรื่องพวกนี้ด้วย
งานอะไรก็ไม่สำเร็จ ถ้ามัวฟังแต่เสียงตัวเอง จำไว้ให้ดี
ให้ตายสิ
ในเรื่องอีวานเกเลียน
คนชอบอายานามิ เรย์จังเยอะสุดแล้ว
เธอก็น่ารักดีแหละ แต่ฉันชอบอาสึกะจังมากกว่า
ฉันชอบบุคลิกแก่นๆ ขี้เล่น
คล้ายริโกะจังเลยนะ
หรืออาจจะไม่
- อ้อ - ฉันว่าคล้ายนะ
เพื่อนฉันฝากอัดรายการทีวี ต้องกลับแล้วค่ะ
รายการอะไรเหรอ
เกมโชว์ตอบคำถามที่… อันนั้นน่ะ
ขอโทษนะคะ
สวัสดีครับ
ทายซิใครเอ่ย
ถ้าไม่ตอบภายในสามวินาที
โทรศัพท์จะระเบิดตัวเอง
หนึ่ง สอง…
เหงามากใช่ไหมเนี่ย
จะใครซะอีกล่ะ
ตอนนี้อยู่ไหนเหรอ
แล้วเธอล่ะอยู่ไหน
ฉันเหรอ อยู่กับโยชิโมโตะคุงที่บาร์
เราถูกคอกันมากเลย น่าจะได้ไปโรงแรมกันต่อ
เหรอ ดีใจด้วยนะ
แล้วนายล่ะ
นั่งซดเหล้าเคล้าน้ำตาอยู่คนเดียวสิท่า
พร้อมกอดรูปถ่ายซานาเอะจังไปด้วย
- สวัสดีครับ - อ้าว สวัสดีครับ
- จะกลับก็บอกผมนะครับ - ครับ
ทำอะไรอยู่น่ะ
ฮะ โทษที กำลังทำงาน
ฮะ
ยังอยู่ออฟฟิศเหรอ
ฮะ
แต่โครงการนั่น…
สำหรับฉัน มันยังไม่จบ
ยังไงต่อดี
ฮะ
ยังไม่จบงั้นเหรอ
“แต๊งกิ้ว” เหรอ
เห่ยมาก
เอ่อ ขอโทษนะคะ มีผู้ชายมาห้องนี้ไหมคะ
ผมยุ่งๆ ตาโตๆ…
อยู่บนดาดฟ้าครับ
ดาดฟ้า
ถ้าฉันยังได้ร่วมการประกวด ฉันจะส่งไอ้นี่เข้าประกวดแน่นอน
ฉันไม่ได้ทำเพื่ออวดเก่ง หรืออยากได้คำชมอะไรหรอก
ฉันแค่
อยากทำงานที่มันมีคุณค่า
ตลอดเดือนที่ผ่านมา
ฉันได้แต่คอยก้มหัวให้คนอื่น
ปล่อยเวลาไหลผ่านไปเหมือนสายน้ำ
มันคงง่ายกว่านี้ ถ้าฉันมองทุกงานมีค่าเหมือนงานนี้
แต่ฉันยังไม่อยากยอมแพ้
และที่สำคัญ
ฉันไม่อยากโดนบริษัทกลืนกินตัวตน
เพราะงั้น…
ฉันอยากทำในสิ่งที่มีแต่ฉันที่ทำได้
ฝีมือห่วยจัง
เพิ่งจะเคยเห็นใครวาดรูปห่วยขนาดนี้ครั้งแรก
เขาเรียกว่ารูปตัวอย่าง
ไม่รู้อะไรเลยใช่ไหมเนี่ย
ฉันอยากได้ตากล้องอาชีพมาถ่ายรูปตามนี้
คนแบบเท็ปเปนี่หายากนะ
- ทั้งเจ้าชู้ หยิ่ง ขี้โวยวาย จู้จี้… - หนวกหูน่า
ฉันเคยมองนายเป็นคนไม่เอาไหน
งั้นก็มองใหม่ได้แล้ว
เนี่ย ดูสิ
ไม่คิดว่ามันเจ๋งหรือกล้าหาญดีเหรอ
เป็นพวกยอมแพ้ไม่เป็นสินะ
เขาเรียกเพียรพยายามต่างหาก
แต่ว่านะ
ถ้าตั้งใจขนาดนี้
นายไม่ยอมให้มันจบแบบนี้แน่
นายเหมือนแมลงสาบที่โดนเหยียบก็ไม่ตาย
นี่ชมใช่ไหมเนี่ย
ก็ชมน่ะสิ
เลดี้แอนด์เจนเทิลแมน
รางวัลชนะเลิศแคมเปญโฆษณาปีนี้เป็นของ
มิสเตอร์คาตางิริ เท็ปเป!
เท็ปเปค่ะ
ขอบคุณมากครับ
ค่ะ
เดี๋ยวทุกคนชูแก้วไชโยพร้อมกันนะครับ
อะไร ถ้างั้น… อะไรเล่า
รอแป๊บนึง
อย่าไปไหนนะ
จะไปไหน
ออกไปกลางพิธีฉลองได้ไง
- ว้าว - นี่
- ขอดื่มให้แชมป์การประกวดค่ะ - ขอบคุณครับ
- ค่ะ - ขอบคุณมากครับ
- ไม่มีใครสักหน่อย - จริงด้วย
ชนแก้ว
ไปเอามาจากไหน
หัวหน้าซ่อนไว้ใต้โต๊ะ แล้วคิดว่าไม่มีใครรู้ แต่ฉันรู้
พรุ่งนี้อย่าร้องไห้มาละกัน
หมายความว่าไง
นายเป็นคนเปิดขวดนะ
- โชคดีนะ - นี่
นี่ มันอันตรายนะ ลงมา
ว้าว สวยจัง มาดูสิ
ขึ้นมาสิ
ดูสิ
- โอ้โฮ - สุดยอด
- ครั้งแรกเลยนะเนี่ย - สุดยอด
นั่นห้องฉันเหรอ
เอ๊ะ ไหนอะ
นั่นไง เอ๊ะ หรือไม่ใช่
ไปดื่มที่ห้องฉันก็ได้
แต่ห้ามเมาจนภาพตัดนะ
ฉันไม่ดูแลหรอก
เข้าใจแล้วน่า
ไว้ใจได้ไหมเนี่ย
เป็นพนักงานออฟฟิศนี่ลำบากเนอะ
สาวออฟฟิศก็ลำบากเหมือนกัน
งานเธอง่ายอยู่แล้ว ไม่ต้องมาบ่นหรอก
แค่ไปนั่งเฉยๆ ในออฟฟิศก็ได้เงินแล้ว
- ขอโทษละกันที่งานฉันง่าย - อย่าสิ มันอันตราย
แต่บางทีฉันก็ลำบากเหมือนกัน
บางครั้งก็อยากลาออก
แต่บางครั้งก็รู้สึกโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่
- มีรู้สึกโชคดีด้วยเหรอ - มีสิ
ตอนคีบตุ๊กตาคิตตี้ได้ล่ะสิ
ใช่ไหม
อะไร หัวเราะน่าขนลุกจะตายชัก
ก็เพราะว่า…
- ก็เพราะว่า… - นี่ มันอันตรายนะ
ฉันไม่สนหรอก
ลงมา
มันเป็นความลับ
ใช่ ใช่แล้ว
ระวัง
บอกแล้วไง มันอันตราย
มาเร็ว
ฉันกลับห้องดีกว่า
ทำไมล่ะ
ฉันไม่อยากเมาค้าง
ช่วงหลังคออ่อนด้วย
สงสัยจะแก่แล้ว
อะไรของเธอ
ที่ฉันพูดค้างไว้เมื่อกี้น่ะ
ฮะ
ฉันจะบอกให้
ว่าตอนไหน
ที่ฉันรู้สึกโชคดี
อ้อ
ตอนไหนล่ะ
ตอนที่ฉัน
ตกหลุมรักใครสักคน
อ้าว ตอนนี้มีคนที่รักอยู่เหรอเนี่ย
- อะไรน่ะ - ฮะ
อะไร
หลอกง่ายเนอะ
เธอนี่นะ
เจอกัน บาย
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่ต้องบ่น กินไปเหอะน่า
ไม่กิน
ไม่ว่าเธอจะแต่งกับใคร เธอก็ยังเป็นเธอ
วันเกิดนายเหรอ ฉันจะเล่นกลให้ดู
อย่ามาล้อกันเล่นนะ!
อะไรแบบนี้น่ะ
ฉันไม่ได้มาเพื่ออะไรแบบนี้หรอกนะ
นี่เธอรอฉันกลับมาเหรอ
คำบรรยายโดย ไตรภพ วิยะรัตน์ หรอกนะ