- To nie jest moja siostra. - Spoko. A co ty byś zrobił?
Skasuj... to coś.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Witamy. Mamy słodycze, cuda wydawnicze, spełnionych życzeń nawet nie zliczę.
- Ja pierdziu! - Skąd to wzięłaś?
Od kolesia w magicznej pelerynie, która pokrywa mu bliznami całe ciało.
Tylko działaj zgodnie z planem.
Niedługo będziemy mieszkać jak królowie w jakiejś wypasionej chacie.
W wypasionej chacie.
Stać! Nie wygłupiaj się.
- Obiecaj, że nie będę tego żałował. - Obiecuję.
Stane’owi postawiono wiele zarzutów,
między innymi za nielegalne posiadanie technologii bionicznej
oraz terroryzm.
Łączy nas jedna osoba.
Riri Williams.
Weź, co ci daję, a zaczniesz
zupełnie nowe życie w zgodzie ze swoją pasją.
Jako Zeke Stane.
Masz coś dla mnie?
Mam pewien pomysł.
Dobra, nagramy to w jednym ujęciu.
I poleci na Insta.
Mówię ci, że...
- Osiągnę więcej niż Jobs. - Aha.
Więcej niż Gates.
Więcej niż Pym.
Więcej niż Stark.
Razem wzięci.
- Okay, ale jedno pytanko. - Dajesz.
Jak chcesz to zrobić z Chicago?
Chyba lepiej z San Francisco albo z Seattle czy czegoś takiego.
Nie, nigdzie się nie wybieram.
Branża będzie się zjeżdżać do Chicago, żeby ze mną pracować,
- bo ja się stąd nie wyprowadzę. - No właśnie.
- Nigdy. - Kropka.
- A ty jak?
O czym marzysz najbardziej na świecie?
O nocy z Thorem i jego młotem.
Teraz będę musiała to wyciąć.
- Wszystko popsułaś. - To powiem coś innego.
Ja tylko chcę być szczęśliwa.
ALARM
Co jest?
Wypuść mnie!
Mam zbroję. Jadę prosto do was.
Tłumaczę ci. Nauką nie rozwiążesz problemów z magią.
Temat może cię przerosnąć.
Dormummu - Zdobywca Kosmosu.
Co to za bełkot?
No sorry.
To Dormammu. Co znaczy, że wpakowałaś się w sprawę,
- która cię przeżuje i połknie. - Też umiem gryźć.
Widzę.
Więc ten czerwony łeb z płomykami ma niszczycielskie moce?
Już bardziej przerażające są gołębie w centrum miasta.
To nie są żarty.
Możesz obcować z jedną z najpotężniejszych istot we wszechświecie.
Jesteś pewna?
Tak na mocne pięćdziesiąt procent.
Dlaczego władca całego wymiaru miałby przekazywać
ludziom swoją pelerynę?
Może chce przybyć na Ziemię?
- Po co? - Nie wiem.
- Żeby ją zjeść? - Zero magii.
Kiedy wspomniałaś o okropnych, magicznych bliznach,
które ma Parker, trochę poszperałam.
Dawno temu żył zbuntowany czarodziej Kaecilus,
który był psychofanem Dormammu i jego złej magii.
Patrz. Gość skończył tak, że miał krwiste blizny na całym ciele
i bardzo dziwne wizje.
Brzmi znajomo? Właśnie.
Kaecilius próbował ściągnąć Dormammu na Ziemię
- w zamian za życie wieczne. - To wciąż nie ma sensu.
Po co Dormammu miałby dawać Parkerowi takie moce?
Przecież on nie jest czarnoksiężnikiem, tylko kolesiem, który chce mieć
dużo kasy na koncie, bo myśli, że tym zyska szacunek.
Jesteś tego pewna?
Ktoś taki jak Dormammu ma gdzieś, kim jest Parker i czego chce.
Potrzebuje marionetki, która zrealizuje jego upiorne plany
i, szczerze mówiąc, opętany ambicjami Parker
jest łatwą ofiarą.
To jak sobie z nim poradzić?
Pewnie będziesz musiała go sprzątnąć.
Tak...
na śmierć.
Nie ma innej opcji?
To świat magii. Ona zawsze ma swoją cenę.
Czasem nawet najwyższą.
Pogadamy o tym później, okay?
- Co się dzieje? - Dobry wieczór.
Niestety musimy zamykać lokal.
Naruszono przepisy BHP. W budynku jest mordercza żmija.
Powiedział, że zamykamy!
WOLFPACK GÓRĄ! ZAWODNICY MAJĄ U NAS DARMOWĄ WYŻERKĘ!
Zamykają, zmywam się stąd.
Jeśli nie umiesz się teleportować do innej knajpy,
to radzę ci stąd spadać.
Dwa razy nie musisz powtarzać. Poradzisz sobie?
- Ogarnę. - To fajnie.
Dawaj, N.A.T.A.L.I.E., zgłoś się.
Tyle miejsc, gdzie można w nocy zjeść, a ty wybierasz właśnie to?
Ale co? Lubię White Castle.
- Zabijmy ją już. - Okay.
Łap ją, Roz!
- Bierz ją! - Chodź tu!
No chodź!
Lubisz to?
Serio?
Jutro przeczytamy smutny nagłówek.
„Geniuszka nie żyje”.
Nikt tego nie kliknie.
Pesymistka z ciebie.
- Zaraz się popłaczę. - Ja też.
Zróbcie coś dla mnie.
Załatwcie to szybko.
Strzał i po sprawie.
Spoko.
Ej, Riri!
Hejka!
Myślisz, że jak zamkniesz drzwi, to nie wejdę do środka?
Niezłe.
Musimy się streszczać!
Bo potem idę na randkę.
PIŁA
Nie świruj, Clown.
Nie musisz tego robić.
Myślałam, że mnie lubiłaś.
Tak.
Ale potem zabiłaś Johna.
To nie tak, to był wypadek.
Wszystko w porządku, Clown?
Clown!
Słuchaj... Też za nim nie przepadałam, ale umieliśmy się dogadać.
W końcu należał do teamu.
Jakiego teamu?
Nic nie znaczycie dla Parkera! On zabił Rampage’a.
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie wygłupiaj się.
Zapytaj go.
Słuchaj, Riri...
Znudziło mi się gadanie.
Wyłaź i walcz.
Tak będzie dobrze?
W mordę.
Riri nawiała.
Dobra, widzę ją.
Żyjesz?
Za dużo zjadłam.
Współczucia dla żołądka.
Co się stało z moją zbroją?
Twój kumpel próbował mnie porwać,
ale nic mi nie jest. Dzięki za troskę.
Zostawiłaś mnie bez ochrony, o mało mnie nie zabili.
Sorry, musiałam to przemyśleć.
Kiedy Xavier mnie zobaczył...
Nie spodziewałam się, że tak zareaguje.
To zabolało.
- Zabolało? - Aha.
Jesteś linijkami kodu, kumasz?
Numerów i symboli.
Dlatego zastanawiałaś się, czy mnie nie skasować,
na złomowisku, kiedy Xavier ci kazał?
To nie we mnie leży problem.
Tylko w tobie!
Wiesz co?
Słabe to jest. Kurde.
Idę spać. Tak.
- Spać? - Baj!
Dobranoc. Karaluchy pod poduchy.
Nat, obudź się! Ratuj!
Dobra, przepraszam.
Proszę cię, Nat!
Cześć, Riri.
Hejka.
SŁABA BATERIA
Co sobie zrobiłeś?
Całkiem spoko, nie?
Z paki wyciągnął mnie nasz wspólny kolega - Parker Robbins.
Przekonujący gość. Odzyskałem swój sprzęt.
Co masz mu dać w zamian?
Ciebie.
Nigdy nie kumałem, czemu mój ojciec był tak zajarany mocami.
Aż do teraz.
Weź, Joe.
Ty nie jesteś taki.
Właśnie jestem. A nawet lepszy.
Nie chciałam cię w to mieszać.
Jeszcze wszystko da się naprawić,
- tylko nie utrudniaj tego. - Za późno.
Łączy nas już tylko Alanis.
Całe życie
próbowałem być inny
niż Obadiah Stane,
a i tak poszedłem w jego ślady
i pozbędę się oszołoma w zbroi!
Błagam, nie.
Proszę.
Wynoś się z Chicago. Natychmiast.
Kiedy Parker się dowie, że żyjesz, nie będzie się patyczkował.
N.A.T.A.L.I.E.
Czy ciebie kompletnie pogięło?
Nie licz na to, że pomogę ci się odgiąć!
Latasz w śmiercionośnym pancerzu z innego wymiaru,
a nie możesz odpisać na SMS-a?
Co ci się stało?
Mamo, pomóż mi.
Jasne. Jejku...
Pokaż się.
Skarbie.
Czemu wcześniej nie powiedziałaś?
Myślałam, że nad tym panuję.
Przepraszam, że cię okłamywałam.
- Jesteś zła? - Tak.
Ale jednak cieszę się, że moje dziecko siedzi przede mną
całe i zdrowe.
Mówię ci, to są psychole, którzy będą na mnie polować.
Nie powinnyśmy tutaj siedzieć,
tylko pakować walizki.
Riri, nie możesz cały czas uciekać.
W Chicago już nie jest bezpiecznie.
Nie mówię o wyjeździe z miasta, tylko o tobie.
Przestań przed sobą uciekać, bo gdzie się nie znajdziesz,
czy to będzie dom, czy Cambridge, to zawsze jest z tobą.
Nie nadążam.
Masz obsesję na punkcie zbroi i to przez nią wywalili cię z MIT.
Przez nią poznałaś gangstera oraz świra,
który zamienił się w robota. I przez nią nie masz chłopaka!
Nie widzisz, że zbroja to same problemy?
- Ona jest dla mnie ważna. - Dlaczego?
Mogłabyś dokonać tylu rzeczy, mając takie zdolności,
- dlaczego akurat zbroja? - Bo potrafiłam.
Znów mi z tym wyjeżdżasz?
Ja tylko chcę cię zrozumieć.
Pomóż mi zrozumieć.
Bo tylko w ten sposób miałam szansę nas chronić.
Widziałam, jak Gary i Natalie umierają.
Stałam jak sparaliżowana. Nie mogłam im pomóc.
Patrzyłam, jak się wykrwawiają,
i czekałam na ratowników, którzy za późno przyjechali.
Nie pozwolę, żeby to się powtórzyło.
Gdyby coś ci się stało...
Nie. Przestań.
Ja odpowiadam za twoje bezpieczeństwo.
Nie próbuj przejmować mojej roli.
Słyszysz?
Słyszę... Ale mamo,
ta sprawa cię przerośnie.
Bez zbroi nie dam rady nas ochronić, dlatego musimy natychmiast uciekać.
Wiesz, że człowiek, który wyczuwa zagrożenie,
albo walczy, albo zamiera, albo ucieka?
Kochanie, ty już uciekałaś i zamierałaś,
- ale jeszcze nigdy nie walczyłaś. - Kiedy walczę, inni cierpią.
Wiem, że są demony, przed którymi nie da się uciec.
Ale nie jesteś sama. Pomogę ci.
Zawalczymy z nimi razem.
I ze mną.
Sorki, nie chciałam.
Jak mamy to niby zrobić?
WARSZTAT GARY'EGO
Dobra, pokaż mi to coś i możemy spadać.
To jest to coś.
Warsztat taty.
Super. Spoko, idziemy.
- Riri... - Jak możesz tu przychodzić?
Do tego jeszcze w takim momencie.
- Musimy uciekać. - Posłuchaj.
W tym warsztacie zbudowałaś rzeczy, o których innym się nie śniło.
Nie widzisz tego?
Widzę tylko
puste miejsce po Natalie.
I chciałabym, żeby wciąż tam stała.
Żeby plotła mi włosy i gadała głupoty, a potem się wkurzam, że już jej nie ma.
- Ten garaż tyle nam odebrał. - Prawda.
Ale nie zapominaj, jak wiele nam dał.
Zaraz... Czekaj.
Pamiętasz to? Własność „żelaznego łba”.
Nic mi to nie mówi.
Na pewno?
Ej, gdzie one są?
Tato!
Widziałeś moje gogle?
Muszę zespawać coś w modulatorze hydraulicznym.
Gdzie mogłam je położyć? Gdzie one są?
Odpocznij trochę.
Myślisz, że Mae Jemison odpoczywała?
Nie wydaje mi się. Raczej wolała zdobywać kosmos.
Masz osiem lat.
Powinnaś teraz jeździć na rowerze na świeżym powietrzu.
Wynalazki zaczekają.
Wolę szukać gogli.
Zatańczysz ze mną? Inaczej ci nie oddam.
Zgoda.
Dlaczego wyłączyłaś?
Po co puszczasz mi to wspomnienie?
Żeby ci pokazać, że kiedy chcesz zapomnieć
o wszystkich smutnych wspomnieniach,
to usuwasz też te, o których warto pamiętać.
Dawaj.
Obrocik.
I jeszcze jeden. Gotowa?
I o to chodzi.
Dajesz, dajesz.
Teraz spróbuj tak.
I pięknie. Tak.
Pokaż mi to, pokaż.
- Daj, zobaczę. - Właśnie dlatego nie chcę odpoczywać.
Śladu nawet nie ma.
Żelazny łeb, panno Ironhead.
Chodź tu.
Dziękuję.
I przepraszam,
że powiedziałam, że jesteś tylko kodem.
Przestań. Nic się nie stało.
Stało się.
Nie chciałam...
cię zranić. Jesteś...
Usterką, ale moją.
Dzięki.
Macie rację.
Chicago to mój dom. Zawsze tak było.
I wiem, że kiedyś nie wyobrażałam sobie mieszkać w innym mieście.
Chcę walczyć, żeby to znowu poczuć.
Prędzej czy później Parker zorientuje się, że wciąż żyję.
Potrzebna mi zbroja, ale nie mam części, żeby ją zbudować.
Chyba wiem,
co ci się może przydać.
- Tadam! - Co?
Kiedy zrozumiałam, że zostaniesz, poszłam ją odkupić.
Kiedy tata mi ją dał, powiedział, że będzie mnie chronić.
Co by się nie działo.
Do roboty.
Zrobione.
Gdzie reszta zbroi?
Zniszczyła się w trakcie.
Jak się jej pozbyłeś?
- Zabiłem ją. - Już mi się podoba.
- Opowiadaj. - Nie ma o czym gadać.
Po prostu, wiesz...
ogłuszyłem ją, potem upadła i bum. Trup.
Wiesz, czego mi brakuje?
Emocji.
Po prostu każda opowieść bez emocji,
dramaturgii i szczegółów...
jest mało wiarygodna.
Mówi prawdę?
Nie.
A na pewno nie całą.
Riri nieźle nas dojechała.
I by nam zwiała, ale Zeke ją nagle dorwał.
Ale żeby ją pokonać, musiał rozwalić jej zbroję.
Więc zaczął ją z niej zrywać, część po części,
a potem zasypał sukę wielką kupą gruzu.
I tak się opowiada!
Skoro Riri już nie ma,
to wracamy do roboty.
Wreszcie jesteśmy gotowi. Ale jutro to nie będzie zwykły skok.
Tylko dominacja.
Idźcie odpocząć.
Bo nędznie wyglądacie.
Odprowadzę cię.
Ej.
Zrobisz coś dla mnie?
A mogę się najpierw chwilę zdrzemnąć?
Potrzebuję się dostać do raportów z sekcji zwłok.
Riri już nie ma, więc... W ekipie mamy wakat.
Nie jestem zainteresowany.
Gdyby nie ja, ciągle byś gnił w pace.
Rozwiązałem twój problem z Riri. Taka była umowa.
Fakt. Nie zmieniam jej.
Ale przemyśl to.
Riri też odrzuciła moją ofertę.
Ale zmieniła zdanie.
Myślę, że pójdziesz w jej ślady.
Co jest?
Riri, ty geniuszko!
Riri, ty idiotko!
Trudno. Wracamy do punktu wyjścia.
Masz wszystkie rzeczy z listy, które wyłowiłam ze złomowiska.
I zaczepił mnie jeden chłopak, który bardzo chce nam pomóc.
Ale żeby nie było.
Przyszedłem tylko odebrać swój wózek.
Wisisz mi jakieś sześćset dolarów.
Spodziewałam się kogoś innego.
Zawsze coś.
Zawsze coś się spieprzy albo zacznie się jarać.
Nie wiem, po co zgrywam bohaterkę,
- ale ciągle to robię. - Riri.
- Przecież mogę... - Riri.
- Trzymasz się? - Nie.
Wcale się nie trzymam. Podłączyłam wszystko, co tylko mogłam,
żeby rozprawić się z kolesiem,
który ma w swojej drużynie cholernego demona.
Tylko że nie mogę znaleźć odpowiedniego zasilania,
żeby odpalić te graty.
I mi żrą akumulator.
Potrzebuję czegoś na kształt parkerowej peleryny.
Czegoś, co może połączyć mnie ze źródłem niewyczerpanej energii...
Mogę ci skołować dwa przedłużacze.
Mówisz i masz.
Ledwo mi to przechodzi przez gardło,
ale potrzebna mi magia, żeby walczyć z magią.
Oczekuję, że dacie z siebie wszystko.
Bo ta misja wymaga totalnego skupienia.
Komunikacja ma być bezbłędna.
Jedna wtopa i wszystko się wali. Są pytania?
Ja mam jedno.
Sprzątnąłeś Stuarta?
Słucham?
PRZYCZYNA ŚMIERCI STUARTA CLARKE'A Przedawkowanie narkotyków.
Masz. Poczytaj.
Piszą, że Stuart przedawkował, a my wiemy, że Rampage nie brał dragów.
- Przyhamuj trochę. - Bo co?
Mnie też zabijesz?
Nie mam nic do ukrycia.
Pomogłem ci, kiedy byłaś na dnie.
Znalazłaś tu sens.
I dom.
Może zróbmy sobie przerwę? Żeby ochłonąć.
Przed nami duża robota.
Masz rację. To na pewno nieporozumienie.
On chcę cię zabić.
Riri miała rację. Jesteś kłamcą!
Czekaj...
- Przestań, słyszysz? - Nie! Stój!
Parker! Zwariowałeś?
- W pelerynie nie jesteś sobą! - Nie.
Właśnie jestem sobą. Chyba pierwszy raz w życiu.
- Nie pisaliśmy się na takie coś! - To droga wolna!
- Co? - Rzuciliście się na mnie,
nie chcę takich pracowników! Zwalniam was!
Wszystkich.
Na co czekacie?
Won!
W porządku. Chodźmy, Jeri.
Te gadki o rodzinie...
Będziesz kraść paliwo od Króla Ciemności?
Dormammu jest raczej władcą.
Mam złe przeczucia.
A co, jak opęta mnie Mroczny Wymiar?
Nie chcę skończyć jak Parker.
Na ile jesteś pewna, że jego magia pochodzi właśnie stamtąd?
- Na czterdzieści siedem procent. - Na ile?
- Wcześniej było pięćdziesiąt! - Zaokrągliłam trochę.
Umiesz dołować ludzi.
Cześć, ekipo!
Kto chce się obudzić?
Nareszcie! Kawa!
Ochłoń, Landon. Zostajesz przy soczku.
Szacunku trochę.
Melduję się, pani kapitan.
Zdążyłem?
W samą porę.
Czytałem list.
- Straszny wyciskacz łez? - Raczej.
Ale rozczulił mnie cytat z Kirka.
„Cóż mogę powiedzieć o mojej przyjaciółce.
Ze wszystkich dusz, jakie na swojej drodze napotkałem, jej była najbardziej ludzka”.
- A tą przyjaciółką jest... - Natalie.
Skumałem.
Szkoda, że nie powiedziałaś mi o niej wcześniej.
Przepraszam cię za to.
Nie planowałam, że moja AI będzie wyglądała jak Nat.
Jeśli chcesz wiedzieć,
to ona jest holograficznym obrazem mojego umysłu.
Kiedy jest obok, mam wrażenie, że znów jestem sobą.
Jakby to było jej miejsce.
I szczerze mówiąc, już nie wyobrażam sobie życia bez niej.
Słuchaj.
Nie pasuje mi to,
ale spróbuję zrozumieć, ile ona dla ciebie znaczy.
Więc budujemy nową zbroję?
Po co?
Ri?
Po co ci ona?
Wytłumaczę ci przy robocie.
WARSZTAT GARY'EGO
Nat!
Sorry.
Ej! Chodźcie na żarcie!
Ej! Ty!
Dzwonię po policję.
Daruj sobie, Heather. Nigdy więcej mnie nie zobaczysz.
Wiedziałam, że będzie z tobą kłopot. Wyczułam to na kilometr.
Gratulacje. Pa!
Twój biedny ojciec pewnie przewraca się w grobie,
kiedy widzi, co zrobiłeś z jego legendą.
Wiesz co? Mam dość tego pieprzenia, Heather!
Nie. Stój. Nie zbliżaj się do mnie.
- Tak? - Tak.
- Bo co? - Bo znam karate. Zaraz cię załatwię...
O, jakie piękne kwiatki.
Jack! Dzwoń na policję!
Jack! Dzwoń po policję!
Zeke! Co słychać?
Nie podoba ci się upgrade?
Co mi zrobiłeś?
W podziękowaniu za to, że oddałem ci sprzęt,
przejąłem kontrolę nad gadżetami
wszczepionymi w twoje ciało.
Więc, kiedy powiem „hop”...
Robisz „hop”.
Kiedy każę ci zabić kogoś, kto wszedł mi w drogę...
Nie tak się umawialiśmy.
Nie jestem marionetką.
Raczej robotem na joystick.
Zwijamy się. Mamy robotę.
Dobra, ruchy.
Co to za dom?
Otwórz bramę.
Nie ma opcji.
Strefa A do strefy B, kontrola alarmu przy bramie.
Przyjąłem.
Musicie stąd wyjść.
Przepraszam.
To nie byłem ja, powaga.
Hej!
Serio?
To chore, zdajesz sobie sprawę?
Chcę być tam sam.
Przepraszam.
Miło cię znów widzieć.
Kurczę...
Rany.
Taka szkocka na spodniach?
Ulał ci się z tysiąc dolców.
Czego chcesz?
Dolać ci jeszcze?
Widzę, że wciąż lubisz Glenliveta.
A ty wciąż lubisz się włamywać tam, gdzie cię nie chcą.
Goryl, którego wzywasz tym pstryczkiem, jest zajęty.
Trzymasz się?
Trzymam.
Ostatnio nie miałeś tu takiej obstawy.
Wasza poprzednia wizyta zrobiła wrażenie.
- Znowu po to przyszedłeś? - Nie.
Nie potrzebuję nic z twojego sejfu.
Chcę czegoś więcej.
Wszystko jest tutaj. Umowa.
Standardowa.
Niczego nie podpiszę.
Pozwól, że ci wyjaśnię.
Mam teraz większość udziałów w najprężniejszych firmach
z twojego portfolio.
Uznaj mnie za ukrytego partnera
z kontrolnym pakietem akcji.
TNNL, Gannon, Procoin i wiele innych.
Ale teraz chcę mieć perłę w koronie.
Przepiszesz na mnie ArtWorks,
tę posiadłość i wszystko, co mi się należało.
Wziąłeś siłą kilka start-upów i myślisz, że zostałeś prezesem?
Jesteś tylko cwaniaczkiem w śmiesznym przebranku.
Najpierw musiałbyś mnie zabić.
Da się zrobić.
Co masz na twarzy?
Coś ty sobie zrobił?
Czego chcesz, Parker?
Gdyby chodziło o moją firmę, zrobiłbyś zdalne wrogie przejęcie,
więc po co tu przyszedłeś?
Chciałem ci spojrzeć w oczy i spytać,
czy dobry ojciec wyrzuca z domu swojego dwunastoletniego syna.
Pracowałem nad tobą. Naprawdę.
Byłeś dla nas tylko ciężarem.
Ciężarem?
Byłem dzieckiem.
Po śmierci mamy zwracałeś na mnie uwagę tylko wtedy,
gdy pakowałem się w kłopoty.
Czego się spodziewałeś?
Nie wiem.
Nie chciałem cię.
Uznałem, że będzie lepiej, jeśli skrócimy te męczarnie i pójdziemy dalej.
Nie bierz do siebie.
Nie bierz tego do siebie.
Podpisz piórem albo krwią.
Myślisz, że ci się to należy, ale idę o zakład,
o naprawdę sporą sumkę,
że żeby znaleźć się tu, gdzie jesteś, musiałeś wielu wyrolować.
Niektórzy pewnie cię kochali.
Niestety w biznesie tak już jest.
Problem w tym,
że zawsze będzie ci mało.
Zostaniesz,
a cię zabiję.
Zgłoś to glinom,
a cię wytropię.
Teraz jazda z mojego domu.
- Może powinnam dodać... - Nie!
- Nie. - Jest gotowa.
Dawaj. Przymierz ją.
Dobra.
Raz kozie śmierć.
Całkiem spoko, Riri.
Zobaczmy, czy działa.
Włączaj.
Niech magia walczy z magią.
Teraz mój ruch.
Jesteś pewna?
Pamiętaj.
Magia to zawsze wymiana wzajemna.
I ma swoją cenę.
Jestem pewna.
Spokojnie.
Dasz radę.
Tak.
Okay.
Widzisz? Mówiłam.
Riri?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Kurde!
Coś się tnie.
- Zelma, wyłącz to. - Zrób coś!
Staram się.
- Co się dzieje? - O co chodzi? Nie rozumiem!
- Zelma! - Chyba reaktor nie dźwiga
magii razem z Natalie.
- Ri? - Na ziemię!
- Natalie, tylko spokojnie. - Riri!
- Słyszysz mnie? - Co ona tak miga?
- Nic mi nie będzie? - Spokojnie.
- Zaraz to naprawię. - Umieram?
Przerzucę cię na laptop.
- Ratuj, Riri! Błagam! - Spokojnie.
POBIERANIE AI NA TWARDY DYSK
- Nie mogę nic zrobić! - Błagam, nie!
- Boję się, Ri! - Trzymaj się. Jeszcze chwila.
- Zrób coś, Zelma! - Kocham cię.
- Natalie. - Zróbcie coś!
Kocham cię, Ri.
- Nie. - Gdzie ona jest?
AI NIEDOSTĘPNA
- Nie... - Gdzie ona jest?
Natalie?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Alicja Roethel