Byłyśmy u ciebie.
Po śladach z opakowań Fruity Juice trafiłyśmy
do domku Dona. Skomentujesz?
Ktoś odwiózł Franka do domu. Frank miał wspólnika.
Ty byłaś u Dona w noc zabójstwa.
Co potem? Pomogłaś mu?
- Teraz mnie oskarżasz? - Tak.
Wyszliśmy, nim przyszedł Don.
Zaczekaj!
Nie zrobiliście tego. Między nami gra?
Na pewno kradziony.
- Spiszę numer VIN. - Nie teraz.
Tak trzeba.
Cały dzień byłam nieco roztargniona,
bo wczoraj w rzece znaleziono służbową broń Bushy'ego.
Zbadałam miednicę i zleciłam badanie toksykologiczne Dona.
Otruto go.
Czerwone mięso z glifosatem.
To związek fosforoorganiczny obecny w herbicydach.
Ktoś mu go dodał do steku w cieście.
Ostatni raz widziałam go nocą,
gdy zatrzymałam tę wariatkę za jazdę pod wpływem.
Kulę wystrzelono go z broni Bushy'ego.
Bushy nie popełnił samobójstwa. Mamy tu do czynienia z zabójstwem.
Gdzie znalazłaś kulę?
W Land Cruiserze…
zarejestrowanym na Eddie.
Pani i Redcliffe zaczęłyście pracować Canberze.
Nie, Rachel, w Tasmanii.
Detektyw Collins napisała o tym w oświadczeniu.
Przepraszamy panią. Nocny lot z Adelajdy daje nam w kość.
Lotnisko w Darwin o trzeciej tętni życiem.
Tak, to idealny moment na margaritę.
Od początku sprawy z Barra Creek
zachowanie detektyw jest niekonsekwentne?
Ma sporo pracy.
Wystrzeliła z broni palnej i tego nie zgłosiła,
ukradła dron, weszła w posiadanie dowodu,
przeprowadziła parę nielegalnych przeszukań.
Prawie codziennie składano na nią skargi.
Molestowanie w miejscu pracy, zastraszanie świadka,
niechlujny wygląd, wulgarny język.
Oraz była pod wpływem alkoholu podczas służby.
Nie, puszka w schładzaczu to tylko cola.
Potwierdzam, bo często ją na mnie wylewa.
Kilka innych zdarzeń zgłoszono
na etacie detektyw Redcliffe w centrali w Darwin.
Napisano, że wielokrotnie była pijana do nieprzytomności
przed śmiercią detektywa Bushmana.
W tym jazda pod wpływem alkoholu do East Point i aresztowanie biegaczki
podejrzanej o bycie… Kobietą z Poinciany?
Sprawdziłam. To lokalny duch nienawidzący mężczyzn.
Tak. Czy mówiła o tym pani?
- Nie. - O czym nie wspomniała?
O większości.
Zjebałaś to!
Ty idiotko.
To wasza ekipa znalazła broń detektywa Bushmana w Barra Creek?
Tak, wyłowiliśmy ją z rzeki dużym magnesem.
Racja. I odkryła pani brakującą kulę z tej broni
- w porzuconym Land Cruiserze? - W przestrzeni na nogi kierowcy.
Erin, popatrz.
Sierżantka z Barra Creek zatrzymała Redcliffe za jazdę pod wpływem alkoholu
w noc śmierci detektywa Bushmana.
Tak.
Zostawiono pojazd na poboczu.
Czy pani partnerka podała jakieś wyjaśnienie
co do obecności w Barra Creek w noc zabicia detektywa Bushmana?
Nie.
Domyśla się pani czemu?
Nie.
Nie wiem.
Dobrze.
No, jebane chmury, dajcie deszcz.
No już, kurwa!
Zapytam tak.
Czy Bushman i Redcliffe byli w związku?
Nie.
- Na pewno nie. - OK.
Wczoraj wróciła pani do rezerwatu, by spisać numer VIN Land Cruisera?
- Nie mów „numer VIN”. - Co?
- To masło maślane. - Numer identyfikacyjny pojazdu.
- Numer. - Jasne, Erin.
Spoko.
Wróciła pani po VIN.
Tak.
Myślałam, że pojazd należał do szwedzkich turystek.
Nie chciała pani tego sprawdzać za pierwszym razem?
Chciałam, ale Eddie mnie poganiała.
Robiło się ciemno, bałam się, że komary potną moje intymne części.
Powstrzymała panią od zapisania VIN-u?
Nie do końca.
Ale następnego dnia Land Cruiser spłonął
z potencjalnymi dowodami, tak?
To prawda.
Dobrze. To chyba wszystko.
Eddie będzie przesłuchana?
Na tym etapie tylko zbieramy informacje.
- Jest pan wolny, panie McAllister. - Dobra, już idę.
Wolna prasa dowie się o pogwałceniu
praw mojego klienta!
- Proszę o opuszczenie tego miejsca. - Zwróćcie mój skuter!
- Niepotrzebny ci, ty leniu. - Potrzebny, bo mam anginę.
- Nie masz waginy. - Sprzeciw. To spekulacje.
Opuśćcie teren albo dokonam zatrzymania.
Zadowolony?
Od dwóch dni biegamy za tobą
jak debilki.
- To twoja wina. - Bzdura.
Bo sądziłaś, że to ja.
Ledwie mogę oddać mocz, a co dopiero kogoś zabić, prawda, Rog?
Mój klient ma słaby strumień przez przerost prostaty.
Gdybym nie zajmowała się twoimi krokodylami,
dowiedziałabym się, kto ci podłożył piłę i go złapała.
- Tak? - Tak.
Jak ty i twój Bushy załatwiliście mnie za kłusownictwo na krokodyle?
Miałeś w szopie krokodyla bez łba.
- Tu też mnie ktoś wrabia. - Serio?
Tym razem niby kto?
Ta sama osoba, która przemyciła 300 par klapek do naszej pralni?
Ta sama osoba, która zostawiła 20 toalet na naszej posesji?
- Czy osoba… - To były bidety. Francuskie!
Ta sama osoba, która upijała cię w pubie,
kiedy miałeś odebrać mamę?
Ciekawe, jaki pijany barowy typ pozwolił mamie iść po ciemku autostradą.
Chwila.
Chyba wiem kto.
Spójrz w jebane lustro.
Chodź, Frank, podrzucę cię.
Dobra.
Dzięki za wspomnienia.
Może nie zabiłeś Dona, ale zabiłeś krokodyle
w chłodni, ty gnoju!
Wytrzeszcz.
Nie.
Co to za poduszka?
- Śpisz w aucie? - Tak.
Bo muszę odebrać piłę, zawieźć ją technikom i pobrać odciski.
Ale nie stać mnie na paliwo, by wrócić do miasta,
no i utknęłam tu.
Jest OK. Czekałam na Collins jak cyc na stanik,
by przesłuchać trucicielki z pubu na temat trucizny w steku Dona.
Ale skoro tu jesteś, zastąpisz ją. Idziemy.
- O tak! - Zostaw to.
To jest na dachu? Może to zdechłe oposy?
Nie wiem, ale cuchnie wszędzie. Jak pierd w aucie.
Hej, przestańcie machać jak para płaszczek
i odpowiedzcie, czy zabiłyście Dona Darrella,
trując go pastą gino dodaną do niedzielnego steka?
- Co? - Nie, dawka trucizny
w steku nie zabiłaby Dona.
Od tego srał krwią. Pisałam na grupowym czacie.
Nie dodały go dla smaku.
Dodajesz środek chwastobójczy do posiłku, by zabić. One są tępe.
Pomyliły dawkę.
- Kierujmy się instynktem. - Mary,
jak przyrządziłaś stek w cieście?
Rano podgotowałam mięso,
a przed podaniem usmażyłam na głębokim tłuszczu.
Ekstremalne temperatury zmniejszają skuteczność glifosatu.
Miałam rację, zakuj je.
- Nie jestem policjantką. - Co?
- Co zrobiłyśmy? - Skićkałyście trutkę dla Darrella,
więc poszłyście do niego
i dźgnęłyście go kuchennym nożem,
poćwiartowałyście go na kempingu.
- Coś kombinujecie. - To jest basen.
- Budujemy go. - Niespodzianka.
Bardzo tego żałuję.
- W budowlanym mają gotowe baseny. - Ile kosztują?
Wy dwie, jeśli to nie wy,
to kto zakradł się do kuchni i zatruł stek?
Ten francuski szef?
- Ratatouille? - Ta, Ratatutie.
Stek nie był w kuchni.
A gdzie?
W chłodni.
Napisałam do firmy zajmującej się pożyczkami i prosiłam o pieniądze.
Ale zanim odpowiedzą,
zbiorę odciski palców z piły.
Pokaż Luke'owi odznakę i niech ci da piłę.
Nie da rady, nie jestem z policji. Pa.
Bzdury.
Genialne! Zero zamków, przestrzelone kamery.
Każdy mógł tu się zakraść.
Mam dość. Więcej ślepych zaułków niż kutasów denatów.
Eddie.
Gdzie byłaś?
- Musiałam… To była… - No co?
Co musiałaś?
- To było… - Dwa słowa?
- Rzecz. - Co?
- Wizyta? - Tak.
- Z powodu pleśniawki? - Tak.
- Poradzili? - Tak. Nie ma po niej śladu.
Nareszcie. Jak? Włożyli ci globulkę boraksu?
Założyli środek ogniochronny na mychę, na początku jest dziwnie,
ale pewnie wkładałaś tam gorsze rzeczy.
Super.
Co mnie ominęło?
Zamówiłem i naprawiłem. Mam parę cudnych krzeseł…
- Na co patrzą? - Nie wiem, nie byłam tam.
Don od razu do ciebie zadzwonił po zajściu.
W dwa dni 47 razy, jak matka.
Odtwórz wiadomość.
Leon, mówi Don Darrell.
Znalazłem interesujące informacje
na temat tego, co się tu dzieje.
Chodzi o światła na niebie. Powiedzmy, że wiem…
Stojący za tym będą próbowali mnie zabić, by prawda nie wyszła na jaw.
- NZU jest niezadowolona… - To moja działka.
„Interesujące informacje”. Co on wiedział?
Nie wiem. Słuchałam tego rano.
Nie rozumiem, co mówi, przez tę amfibię w tle.
Mentos zawiodło.
- Jedźmy do Panny Wytrzeszcz. - Kto chciał śmierci Dona?
Nie. NZU, ale to nie oni.
- A światła? - Teorie świrów. Ale capi.
No dobrze. Przeanalizujmy to.
Don mówił, że NZU chciała go zabić,
ale Roger i świry nie są zamieszani.
Nie. Don mówił, że próbują go zabić, by prawda nie wyszła na jaw.
I dodał, że NZU była niezadowolona.
To dwie odrębne, prawie niepowiązane ze sobą myśli.
To trochę dziwny styl komunikacji, prawda?
Poproś Cath, to włoży ci czopek w cipkę. Pewnie ma wprawę.
Eddie, posłuchaj.
A co, jeśli telefony Dona do Leo, wiadomość głosowa,
jego rozmowa z turystkami, są powiązane z jego śmiercią?
Jeśli motywem zabójcy było powstrzymanie Dona przed ujawnieniem prawdy?
Jakiej? O czym Don mógł rozmawiać z dwiema 24-letnimi podróżniczkami?
O promkach na drinki? Jak ujeżdżać mechanicznego byka?
Nie wiem, ale trzy osoby, które wiedzą, co powiedziano,
są albo martwe, albo zaginęły.
- Sprawdźmy, co jest na nagraniach Leo. - OK.
- Najpierw zajmiemy się… - Detektyw Redcliffe?
Detektyw Wilson. Pogadajmy.
Pani detektyw?
Daj spokój, DJ. Pogoda daje się we znaki nam wszystkim.
Co roku przed nadejściem deszczów wszyscy chcemy rozbijać to i owo siekierą.
To nie tylko przez żar tropików.
Jason Wade rozwalił mi szopę z fajerwerkami,
to ja rozwalę mu Krokociąg.
Nie mogę cię wpuścić tam z siekierą. Tam będą dzieci.
Nie dowiedziesz, że to ja.
Przeciwnie, z powodu tego narzędzia.
Wiem, że ci teraz ciężko,
ale to moje ostatnie dni w pracy.
Dziś mam imprezę pożegnalną,
wpadnij, proszę.
Moja siostrzenica Roxy zaraz przyjedzie.
Znam cię, od kiedy skończyłeś 10 lat.
Zawsze rozwiązywaliśmy te problemy.
Zakop topór, to odwiozę cię do matki.
A to kto, kurwa?
- Halo? - Wiem, co zrobiłeś.
Kto mówi?
Halo?
Wiem, co zrobiłeś.
Dobry chłopak. Dzięki. Wskakuj.
Wybierz sobie piosenkę.
- Red Hot Chili Peppers. - Super.
Większość śmiertelnych obrażeń dotyczy klatki piersiowej,
bo są w niej główne narządy układu oddechowego
i krążenia.
To kluczowy obszar ciała. Urazy górnej części tułowia
skutkują szybkim zgonem wywołanym silnym krwotokiem
lub zaburzeniem ważnych funkcji organizmu.
Od 25% do 50% śmiertelnych urazów jest w obszarze klatki piersiowej,
co czyni je główną przyczyną zgonów…
POCZTA GŁOSOWA DONA
Panie detektyw?
Ty tu jesteś.
Rozszyfrowuję wiadomość od Dona. Wiedział coś ważnego.
Nie słuchasz.
- Co się dzieje? - A co ci do tego?
Prowadzę rozmowę.
Szukam pań detektyw,
bo odcisków z piły nie ma w kartotece.
Zaś jeden zestaw odcisków należy do osoby z adermatoglifią.
- Nie muszę tłumaczyć, co to. - Luz.
To osoba bez odcisków palców. Kwestia genów,
urazu mechanicznego, wieku lub chemioterapii…
- Szukam urządzeń bluetooth. - Ale chamstwo.
Johannes, co się stało, gdy poprosiłeś Ebbę o rękę?
Zaczęła płakać. Mówiła, że zasługujemy na szczęście, zgodziłem się z nią.
Słyszysz? Płakała, a potem mówiła, że zasługują na szczęście, Rabbit.
Najwyraźniej Ebba zerwała z tym Szwedem przed wyjazdem.
Robi się coraz gorzej.
Ten smród przypomina parującą sraczkę!
Lynn, zamknę teraz drzwi i odgrodzę bar.
OK. Cath.
…zatrzymały się po drodze na stacji w Dirk's River.
Świadek Allira twierdzi, że zrobiły zapasy i kupiły rurki do pływania.
POSZUKIWANIA ZAGINIONYCH DZIEWCZĄT
Blunt twierdzi, że grupa zadaniowa przeszukuje busz
przy granicy z Australią Zachodnią, gdzie spodziewają się znaleźć szczątki.
Rabbit, co to za wodospad?
Pattersona.
Gdzieś w Parku Narodowym MacMacmana,
ale usunięto go z map, bo ginęli tam turyści.
…jego przeczucie, że znajdzie szczątki ludzkie
w Australii Zachodniej, jest silniejsze niż to ostatnie w River Creek.
Detektyw jest przekonany, że znajdzie szczątki dziewcząt.
Kurka wodna.
Abby!
Turystki poszły do wodospadu Breathless.
Ebba też ją wypożyczyła.
Podkreśliła miejsca, którymi chodziły wdowy do wodospadu.
Rety. To miejsce istnieje?
Tak. Książka dostarczyła im wskazówek.
Zaznaczę wszystko i fragmenty, gdzie robiły przerwy na ruchanko,
- może to coś w tobie obudzi. - Jasne.
Bluetooth połączony.
- Leo! - Sorki.
Powiedzmy, że wiem. Zabójca lubi chude dziewczynki.
Mam dowód. Więcej nic nie powiem.
- Chude dziewczynki. - Cholera.
Mówi o turystkach.
- Ktoś tam powinien jechać. - Tak.
- Wezmę rzeczy. - Powiadomię Dulcie i Eddie.
- Wiesz, gdzie są? - Myślałam, że wiesz.
Co niby?
Strata jebanego czasu. Chodźmy.
- O co chodziło? - Kto wie?
Nie słyszałam tylu męczących pytań od 1996,
kiedy chciałam pracować w barze sałatkowym.
„Pracujemy nad sprawą”.
„Nie mam czasu na gadanie bzdur przy filiżance herbaty”.
Czemu chciały z tobą gadać?
Dasz wiarę? Otwierają sprawę Bushy'ego.
Znaleźli kolejną kulę w Barra Creek.
- Racja. - Zła jestem.
Wiedziałam, że coś się kroi.
Wiedziałam, że nie mógł sobie palnąć.
Mówiłam, że ktoś go kropnął. Pytałam, gdzie znaleziono kulę.
Odparły, że w Land Cruiserze.
„To nie zawęża zakresu poszukiwań”.
Odpowiedziały, że wóz należał do mnie.
Co?
Znaleźli tę pieprzoną kulę w moim Land Cruiserze.
W tym z rezerwatu.
Pat się o tym dowiedziała, sprawdziła VIN. Auto było na mnie.
Dlatego mnie wezwali.
Jakbym wiedziała, co się stało z wozem
i jak się tu znalazł z kulą Bushy'ego w środku.
Skradziono go wieki temu.
Nie wiedziałam, że miałaś Land Cruisera…
Skąd Pat wiedziała, że tam był?
Bucior był w wozie z Miki, gdy nas podwoziła.
- To mógł być każdy. - No dziękuję.
Te detektywki określiły mnie jako osobę podejrzaną
o zabójstwo Bushy'ego.
Próbują wyłonić jakiś obraz,
okaże się, że w nim cię nie ma.
Nie, jestem główną podejrzaną.
Powiedziałam, że to bzdura.
Gdybym prowadziła sprawę, spytałabym, czemu Bushy był w Barra Creek.
- To jest stosowne pytanie. - Jedno z wielu.
Dziwnie się zachowywał i potajemnie działał.
Mówiłam i o tym.
„Chyba ma romans w Barra Creek”.
Robił dziwne rzeczy, nie zakładał skarpetek do butów,
- używał cuchnącej wody do gęby. - Wody po goleniu.
I robił ćwiczenia poranne.
Na podkładce pod piwo w pudełku od Holly było imię dziewczyny.
Wspomniałam o tym, ale miały to gdzieś.
Pytały tylko, gdzie byłam, gdy go zabito.
- I co powiedziałaś? - Że nie było mnie w Barra Creek.
Czemu Pat nie wspomniała o Cruiserze? Nie musiała tego zgłaszać.
Musiała, bo go spalono.
Odsunięto mnie od obowiązków.
Pierdolenie. Będę nadal pracować.
Durne zasady. Mnie nie dotyczą. Jebać je.
Chwila.
Skąd wiesz o spaleniu Cruisera?
Sama o tym powiedziałaś…
Nie.
Poszłaś tam beze mnie, tak?
Nie. Ja…
Tak, ale próbowałam się z tobą skontaktować…
To ty na mnie doniosłaś.
Zgodnie z procedurą po zebraniu dowodów
- należy… - Jebać procedury!
Wiedziałaś i powiedziałaś im, a nie mnie.
Byłaś tam rano.
Ta cała akcja z waginą to było kłamstwo.
Wydałaś mnie, a potem wciskałaś kit, że nic się nie stało.
Kłamałaś mi prosto w twarz, ty dwulicowa krowo.
- Ja kłamałam? Serio? - Tak!
Kłamałaś w sprawie Barra Creek, miasta rodzinnego, śmierci mamy
i ojca kryminalisty. Czyli w sumie w każdej sprawie.
- Jezu! - To nie kłamstwo!
Po prostu nie gadam o bzdurach, o których nie trzeba gadać.
To rodzinne sprawy. Nie twój interes.
Jasne, nie moja sprawa,
czemu moja partnerka z pracy nie prowadzi auta?
No właśnie!
I pewnie nie mój interes, dlaczego ona…
- Ona/ono. - A ono nie prowadzi,
bo sierż. Pat Heffernan z Barra Creek
zatrzymała ono za jazdę po pijanemu i zawieszono onemu prawo jazdy.
Nie mój interes, że noc, gdy Pat cię zatrzymała,
to noc śmierci Bushy'ego.
Byłaś wtedy w Barra Creek.
To nie jest tylko powstrzymywanie się od opowiadania mi o szczegółach.
Od momentu naszego spotkania ciągle mnie okłamywałaś!
Myślisz, że go zabiłam?
Po co byłaś w Barra Creek?
- Pierdol się! - To nie kłam!
Nie, to koniec. Dla mnie jesteś martwa.
WEŹ MNIE W RAMIONA, KTÓRE OTULAJĄ JAK FUTRO Z NOREK.
Co znajdziemy nad wodospadem?
Nie mam teraz czasu na twoją bierną agresję.
- Nie kazałam ci jechać. - Bynajmniej, nie stać cię na paliwo.
Pytam, czy jest szansa, że zobaczymy tam jakieś zwłoki?
Może. Nie wiem!
- Możemy się nie zgadzać. - OK.
Przepraszam. Zaczniemy od nowa?
Ta wrogość między nami nie jest zdrowa.
Abby, nie czuję do ciebie wrogości.
Wytwarzasz własną energię jak roślina.
Wybacz, bardzo się staram, a nikt tego nie docenia.
A ty wkraczasz i zajmujesz moje miejsce, psiapsióły i moją aurę.
Wierz mi, nie zabieram ci aury.
Twoja praca wiążę się z denatami. Okropność.
- Nie. - Tak.
- Czy mogę coś zauważyć? - Jasne.
Jesteś wypalona.
Nie. Chcę się tylko schować na trochę.
Rozważałaś kiedyś rzucenie wszystkiego?
Ale co z moją karierą? Co z detektywkami?
Te relacje i tak wymagają resetu. Dziwne są.
Moje i detektywek?
- Tak. - Nie.
Serio?
Ta rozmowa mi pomogła.
Dobra z ciebie kumpela.
Dodam cię do grupy na WhatsAppie.
Tu Leo Lee. Nie zostawiaj wiadomości.
Leo, odbierz telefon.
Jak ci idzie z wiadomością Dona?
Dziabnij mnie, to się odpłacę, zasrany kamień.
Dobra. Słuchaj. Ja, ty, Panna Wytrzeszcz,
nie Collins. Nie ona.
Skupimy się na sprawie Dona Darrella
jak laser na pieprzonym łoniaku.
Więc wsiadaj do…
Hej! Naucz się jeździć, dupku!
Jezu.
Wszystko gra? Było blisko.
Zabójcze autostrady bez chodników i auta jeżdżące jak szalone.
Nic mi nie jest.
- Jest git. - Niekoniecznie.
Prawie cię wyeliminowano, jakby to była gra w dwa ognie.
- Nie, minął mnie o kilka milimetrów. - OK.
Chwila. Wracaj. Wsiadaj do auta.
- Wyluzuj. - Chcę się przejść.
Jestem na ciebie zła, ale nie zostawię cię tu,
by twój płat czołowy upiekł się jak ziemniak. Przebieraj nogami.
Co z tobą? Zachowujesz się inaczej.
Nieprawda.
- OK? - Tak.
Ładuj się.
Widzisz ten czat?
Za to nas dopadną.
W kuchni nie było herbaty.
Podgrzałem w mikrofalówce karton mrożonej kawy.
Niesmaczna.
Jeszcze raz przepraszam.
Nie wiedziałem, że przesłuchają Eddie.
Nie jestem zadowolony. Zaskoczyły mnie całkowicie.
Ale posłuchaj…
Znaleźli coś na nagraniach z kamer na parkingu centrali.
Pokazuje, jak Bushy odjeżdża furgonetką,
a wkrótce potem Eddie wyrusza za nim swoim Cruiserem.
Eddie pojechała za Bushym do Barra Creek. Dlaczego?
Dlaczego miałaby jechać do Barra Creek, skoro nie…
Posłuchaj, wiem, że to twoja partnerka,
ale cokolwiek się wydarzy, to nie jest twoja wina.
Jak mówi Bruce: to nie ty wznieciłaś ogień.
Myślę, że to Billy Joel, a nie Bruce Springsteen.
- Tak? - Tak.
Chyba zawsze myślałem, że to ta sama osoba.
O nie.
Dobra. Wiem, jaka będzie twoja odpowiedź,
- ale jak chcesz odpocząć od pracy… - Nie, dziękuję.
Przynajmniej jedno z nas nadal będzie tu walczyć o słuszną sprawę.
Biorąc pod uwagę to, co się stało,
Cotton może chcieć mnie wyrzucić.
Ma mnie na celowniku, odkąd widział,
jak biorę ulotkę Partii Zielonych.
Może emerytura to nie taki zły pomysł?
Dużo ostatnio myślałem o ptakach.
To pojawiło się znikąd.
Zięby, miodojady, kuliki.
To chyba znak, że pora na emeryturę.
Za słodka.
Nie nadaje się do picia.
Dawaj. Wyleję to do zlewu.
Muszę iść, ale odezwę się.
- Dobrze. - Nie poddawaj się.
- Col? - Tak?
Eddie i Bushy nie byli w związku, prawda?
Nie.
Z doniesień wynika, że skakali sobie do gardeł.
Dlaczego pomyślałaś, że coś ich łączyło?
Wilson i Green o tym wspomniały.
Ale Eddie podejrzewała, że Bushy miał romans
z kimś z Barra Creek.
Dlaczego tak uważasz?
W pudełku z rzeczami Bushy'ego znaleźli imię kobiety zapisane na podkładce.
Rozumiem.
Nie wiedziałem.
Terytorium szykuje się na pierwszą,
zapowiadaną na jutro burzę w porze deszczowej.
Będzie dość gwałtowna. Mieszkańcy powinni śledzić prognozy.
To były aktualności.
Co się stało z twoją kumpelą? Tą błąkającą się jak smutny łoś?
Badamy różne tropy w śledztwie dotyczącym Dona Darrella.
Czyli już nie uważacie, że zabiłam Dona?
Chwila. Wyłączę to, bym lepiej usłyszała twoje przeprosiny.
Oczywiście był to błędny trop
i szczerze go żałuję.
Ale były też okoliczności łuszczące i…
poza moją kontrolą…
A Pat to zajebała.
Wzruszające.
Dobrze. Dzięki za wodę. Podwieź mnie do pubu.
Czemu opieka zawsze dzwoni z losowego numeru,
jakby zgłaszała alarm bombowy?
Nie słuchaj. To prywatne.
- Jak mam to zrobić? - Witam. Tu Mikayla Evans.
- Mamo? - Cherry?
Mogę kupić lodowe lizaki?
Zaglądałam do dużej zamrażalki, ale są tam tylko krokodyle.
Cherry, co?
Ty je tam włożyłaś, mamo.
Zabroniłaś zaglądać, bo jeden nie ma głowy.
Zajrzałam i faktycznie nie ma.
Kupisz nam lodowe lizaki?
Te cholerne zepsute drzwi.
Dulcie, dzwoniłam do ciebie.
Leo mówiło, że przesłuchano Eddie. Co się dzieje?
Uważają, że Eddie jest zamieszana w śmierć Bushy'ego.
- Co? - No wiem.
- Czuję się tak samo zdradzona jak ty. - Z Eddie wszystko OK?
Głupota. Czemu tak sądzą?
Znaleziono porzucony pojazd
z dowodami łączącymi go ze śmiercią Bushy'ego.
Po sprawdzeniu jego VIN-u stwierdzono,
- że należał do Eddie. - Kto go odnalazł?
Ja.
Co powiedziała Eddie, gdy ją o to zapytałaś?
Nie pytałam. Działałam zgodnie z przepisami
i poinformowałam o Land Cruiserze. Dalej potoczyło się samo.
Teraz Eddie jest podejrzewana o zabójstwo.
Nie ja o tym decydowałam, Cath.
Dobrze.
Jestem zajęta. Zatem jeśli znów denerwuje cię, że wykonałam swoją pracę,
tę kłótnię musimy przenieść na inny czas.
Rozmowa to nie kłótnia.
Musiałam tak postąpić.
Widziałaś to pudło z rzeczami Bushy'ego? Zbieramy dowody.
Nie chodzi o samą kulę w pojeździe.
Eddie była w Barra Creek, gdy zamordowano Bushy'ego.
Okłamała mnie, nas.
Eddie jest rodziną.
Nie. To, że wąchamy smrody tej osoby, nie czyni jej
członkiem rodziny.
Znamy Eddie od ilu… Kilku miesięcy?
Nie wiemy, kim ona naprawdę jest.
Uważasz, że go zabiła?
Uważam, że sprawa powinna biec własnym torem.
Jeśli Eddie jest niewinna, to nie ma się czego obawiać.
- Obyś miała rację. - Dobrze.
Bo właśnie przekazałaś Eddie systemowi,
który traktuje ludzi takich jak my inaczej niż takich jak Eddie.
Jezu. Czego ode mnie chcesz?
Nie chcę niczego od ciebie. A dla ciebie.
Co to w ogóle znaczy?
To jak jakieś twierdzenie Schrödingera.
Kiedy zaczynałaś pracę jako policjantka, bardzo się o ciebie bałam.
Nie wiedziałam, jak lesbijka z zasadami przetrwa w tym moralnym bagnie.
Myślałam, że zrezygnujesz i zostaniesz listonoszką,
ale nie odeszłaś.
Powinno mnie martwić coś innego.
Bycie policjantką tak bardzo cię pogrąża,
to całe badanie sprawy za sprawą, że nie jesteś już sobą.
Co ma sens, zważywszy, że pochodzisz z rodziny,
która okazywała ci dziwną miłość,
kiedy robiłaś wszystko, aby sobą nie być.
Ale strach i wstyd sprawiają, że życie nie jest nic warte,
a ja nie chcę tego dla ciebie.
Zawsze pragnęłam tylko tego, żebyś kochała siebie tak samo jak ja.
Ale twoja praca sprawiła, że utraciłaś to, kim naprawdę jesteś.
W końcu nie zostanie z ciebie nic. Boję się, że to już się dzieje,
bo Dulcie nie zrobiłaby tego Eddie.
Nie widzę w tej decyzji ani cienia Dulcie.
Widzę jedynie policjantkę.
Zadzwonię do Eddie.
Poszukam przepisu na sos koktajlowy do krewetek.
Obstawiam, że to majonez i sos pomidorowy.
Może z odrobiną Tabasco.
Kocham cię.
Tu detektyw Eddie Redcliffe. Nagraj się po sygnale.
Eddie…
Przepraszam…
Wiem, że nie zabiłaś Bushy'ego. Oczywiście, że nie.
Ja po prostu…
Gorąco mi. W tych skarpetach i majtkach.
Guziki mnie gniotą.
A moje majtki…
Domieszka poliestru była błędem.
Myślałam, że się nie będzie gnieść, i nie gniecie, ale za jaką cenę?
Wywołuje u mnie pleśniawki. Jestem nimi pokryta. Skłamałam.
Bardzo mi przykro.
Za wszystko. Chyba się trochę pogubiłam.
Ale… naprawię to.
I tak.
Masz absolutną rację.
Powinni pytać, czemu to Bushy był w Barra Creek.
Nieważne, dlaczego ty tam byłaś.
Boże. I tak tego nie odsłuchasz.
BARRA CREEK ŻEGNA
Co tu się dzieje, kurwa?
Jakiś wariat zabija i okalecza krokodyle.
To krokodyle z chłodni Mary i Lynn.
Ty je tam trzymałaś i ty je przeniosłaś.
Bo nie chciałam, byś wtrącała się w moje sprawy.
- Czemu? - Myślałam, że masz już dość na głowie.
Bo nie lubię glin.
- OK. - To mój totem. Policję to wali.
Mnie nie. Mam brata krokodyla.
- To co innego. - Jest mama!
- Kupiłaś lodowe lizaki? - Tak, są w zamrażalniku.
- Uciekajcie stąd. - To nie dla was.
To sprawy dorosłych. Podatki i przepisy.
- Sio. - Nudy.
- Jadłaś niebieskiego? - Tak smakuje.
Ile ich jest?
Tu są trzy, w pracy jest pięć,
potem samiczka, która wystraszyła wczoraj białe kobiety.
Nadal jej nie ma.
Tego psychola kręci zabijanie,
bo to chronione gatunki, za każde może dostać 10 lat odsiadki
lub 200 000 $ grzywny.
Razy dziewięć daje…
- Obie to wiemy. - Tak.
- Właśnie. - Frank…
Nie! Zanim się będziesz wściekać na ojca,
wypadki były za jego odsiadki.
Jest niewinny. Zostaw go w spokoju, bo klnę się na Boga,
że poświecę robotę, cały rozwój, cały wewnętrzny spokój
i walnę cię o szafkę jak w 2001 r.
Dobra, luzuj cyce.
Ja pierdolę.
Kim jest ten psychol?
Jakbym wiedziała, powiedziałabym.
„Jakbym…”
- Mamo, lizaki są gotowe? - Nie, Clay.
Są w zamrażalniku od 40 sekund.
Nie rozpoznaję tych krokodyli.
Nie są młode, ale małe i kościste.
Nie wiem, może się nie znam i pomijam je podczas liczenia nad rzeką.
Mamo, gdzie są nożyczki?
Na sznurku, Cherry. Chyba że znów je odcięłaś.
Znowu je odcięłaś? I po co ci one?
Do lizaków lodowych.
Jeszcze się nie zamroziły!
Znasz się na swojej pracy.
Nie są z rzeki. Mają dziury w łuskach.
To dziury po tych urządzeniach śledzących.
Ten psychol bierze je z jebanej farmy krokodyli.
Cześć, jest Lisa?
- Lisa? - Tak.
Chyba źle pani skręciła.
Lisa to nie tu.
Rozumiem.
Ma pan adres?
Podrzucę panią.
Nie ma potrzeby. Ma pan swoją robotę…
I tak tam jadę. Van stoi tam.
Dobrze.
EKSPORTER SKÓRY EGZOTYCZNEJ
No dobra, rozdział 38 to głównie zabawy sutkami. Cath podkreśliła całość.
Rozdział 39 jest o… naturze.
„Ścieżka biegła przez las delikatnych drzew monsunowych,
wyrastających niczym palce kochanki,
gotowe do pieszczot wiszących mlecznych…”
- Nie mlecznych. - Zabierz to ode mnie.
Robię zastrzyki w gałki oczne denatów, ale ten kolonialny erotyk… fuj.
Czemu wszystko jest tam wilgotne?
Chwila, słyszałaś szum wody?
- Koniec. Oddawaj. - Nie, błagam.
„Weszły w busz, zmierzając ku szczytowi zaokrąglonego wzgórka”.
Czytaj w myślach.
„Skąpane w pożądaniu, wspięły się na brzeg starożytnego wodopoju.
Greta rozchyliła wilgotne usta. »Oto« szepnęła,»wodospad pełen uniesień«”.
Do kurwy nędzy.
BATERIA MI PADA. POMOGĘ EDDIE. CAŁUJĘ.
Żyjecie! Szukamy was.
Zamknij zasrane drzwi! Kim jesteście? Odwalcie się.
- Jestem z Tasmanii. - Abby, zamknij drzwi.
Przepraszam.
WCIĄŻ OTWARTE! PRÓBUJEMY POZBYĆ SIĘ SMRODU!
WESOŁEJ EMERYTURY
Byłaś chyba dość zajęta, Rox.
Kto chce krewetek?
Ja chętnie. Dzięki, Cath.
- Dulcie przyjdzie? - Chciałaby.
Ale jest teraz zawalona robotą.
No tak, oczywiście.
To chyba oni. Utknęli na autostradzie z powodu robót drogowych.
Halo.
Wiem, co zrobiłaś.
Sto lat, Pat.
- OK, zasrańcu. - Siadaj tam.
Co wiesz o tym urządzeniu śledzącym?
Był w twoim skuterze.
Krokodyle, za które cię winiłam, to nie twoja sprawka.
To był jakiś psychol.
Pewnie ten sam, który wrabia cię w morderstwo Dona.
Coś tu się dzieje i pomyliłam się.
Zadowolony?
No, rozłam i zgoda.
- Kurwa, no przepraszam. - Powiedz to jemu, nie mnie.
Chryste.
- Przepraszam, OK? - Tak. Za co?
Za wsadzenie go do więzienia. Jezu! Przecież, kurwa, przeprosiłam.
Zadowolony?
- Nie wybaczam. - Ja pierdolę.
Bez jaj.
- Frank… - Dzień doberek, Miki.
Skąd to masz?
Znalazłem na martwym krokodylu.
Na cherlawej samiczce.
Leżała martwa na brzegu w pobliżu mojego domu.
To już dziesiąta.
Gdy ją zobaczyłem, myślałem, że znów mnie wrabiają.
- Pewnie ten zjeb, Darrell. - Frank, twoje zamówienie.
Więc odesłałem ją nadawcy, wrzuciłem do jego dongi.
- Plecak. - Nie, pani Eddie, mówi Abby.
Leo odczytało wiadomość Dona.
Mówił, że wie, kto zabił te chude dziewczynki.
Tak się wyraził. Mówi, że miał dowód.
Don wiedział, który psychol zabija krokodyle.
Myślałyśmy, że mówi o turystkach,
ale Leo i ja znaleźliśmy Astrid i Ebbę. Don się mylił.
One żyją, kurwa.
Tak, i są lesbijkami.
Wytrzeszcz, posłuchaj. Don mówił o krokodylach.
Zapytaj turystki, o czym rozmawiały z Donem na nagraniu DJ-a.
Ciśnij je do skutku, bo osoba zabijająca krokodyle,
zabiła też Dona.
Tak?
W porządku.
Jezu.
Dobra, zacznijcie gadać.
Rozmawiałyśmy z turystkami…
Nie czekamy na Dulcie?
Nie, zapomnij o niej, to dwulicowa sucz.
Uważa, że zabiłam Bushy'ego. Zawiesili mnie
- i jestem główną podejrzaną. - Że co, kurwa?
Jesteśmy we czwórkę. Wspaniała Czwórka, pamiętacie?
Olimpiada w 1992 r. Wtedy muzyczny motyw był naprawdę ekstra.
Amigos para siempre Bo zawsze będziemy przyjaciółmi
Amigos para siempre Bo kocham…
Kurwa, co to za zapach?
Smyczy wszędzie. Jak martwy kurczak albo zdechła ryba.
Właśnie.
- Co? - Zaraz wrócę.
- Dokąd to? - Wiem, co to za smród.
Eddie, Astrid i Ebba powiedziały, że Don im niczego nie mówił.
Pokazywały mu tę wizytówkę.
Numer telefonu z końcówką 888, przekreśloną,
- a pod nim nowy numer. - Umiem czytać.
Skąd się wzięła ta wizytówka?
Powiedziały, że jakiś facet im ją dał, gdy pracowały w pubie.
Twierdził, że jest koordynatorem w firmie o nazwie Lisa.
Przegapiłaś wprowadzenie.
OK, Wytrzeszcz. Po co koordynator podszedł do turystek?
Czego od nich chciał?
Astrid mówiła, że oferował pracę.
- Co? - Chciał je zatrudnić w firmie Lisa.
Ale co to jest? Jaką pracę im oferował?
Hostess podczas wycieczek.
Tak nazwał je koordynator,
nie pytały o szczegóły, bo wydało im się to podejrzane.
Dlaczego tak sądziły?
Bo latali helikopterami i strzelali do krokodyli.
LUKSUSOWE SAFARI
Znalazłam zaginionego gada z kulką w głowie.
To nabój dalekiego zasięgu.
- Polują na nie. - To polowanie na trofea.
Jebane bogate chujki.
Wytrzeszcz. Mówiły, kto za tym stoi? Kim jest koordynator?
Mówiły tylko, że to samiec.
- Ale nie, że zwierzę. - Zrozumiałyśmy.
Co to za chujek?
Pokaż wizytówkę, Plecak.
Kurwa, ten sam numer. Ten przekreślony.
- Rety. - Koordynator.
Halo?
Wiem, co zrobiłaś.
Kto mówi?
To mój. Ten sam numer 888.
Odbierz.
Halo.
Wiem, co zrobiłaś.
Słyszycie echo?
Cherry?
Wiem, co zrobiłaś.
Znalazły go dwa dni temu w buszu. Nie chciały powiedzieć gdzie.
Telefon na kartę.
Z połączeń wynika, że używano go do połączenia z jednym numerem.
No to dzwoń, Wytrzeszcz.
Kto mówi, kurwa?
Frajerze, to ty?
Proszę podejść tędy, przydzielimy pani karabin…
Masz. Niedługo wystartujemy.
Napisy: Sławomir Apel