Ελάτε.
Θα είστε πολύ κουρασμένοι.
Εντάξει.
Θα πω ένα τραγούδι.
Τι; Όχι, αν τραβάει βίντεο... Μπαμπά, όχι.
-Δεν τραβάω. Βλέπετε κινητό; -Δείχνω γριά.
-Κοίτα με. -Δεν τραβάω βίντεο.
-Καλά. -Είναι κλειστό.
Είστε οι ηλιαχτίδες μου
Οι μόνες μου ηλιαχτίδες
Ευτυχισμένη με κάνετε
Όταν έχει συννεφιά
Ποτέ σας δεν θα μάθετε
Πόσο πολύ σας αγαπώ
Μη μου πάρετε τις ηλιαχτίδες μου Σας παρακαλώ
Τις προάλλες, αγάπες μου
Στον ύπνο μου επάνω
Ονειρεύτηκα ότι σας είχα αγκαλιά...
ΜΑΣ EΛΕΙΨΕΣ, ΜΑΝΟΥΛΑ! ME ΑΓAΠΗ, ΕΛΙΑΣ - ΛΟYΚΑΣ
ΚΑΛΗΝΎΧΤΑ ΜΑΜΆ
Έλα να πεις ένα γεια αν θέλεις.
Ναι, δεν ξέρω. Δεν νομίζω ότι η μαμά θέλει να με δει αυτήν τη στιγμή.
Αλλά τηλεφώνησε και είπε ότι περιμένει με ανοιχτές αγκάλες.
Άντε, λοιπόν.
Άντε.
Και φρόνιμα!
Μανούλα;
Μαμά;
Έξω;
Έλιας!
Έλα.
-Μανούλα; -Μαμά;
Νωρίς νωρίς.
Δεν πρόλαβα να ετοιμαστώ.
Το ξέρω ότι είναι περίεργο. Ήθελα να...
Προσπάθησα να πάρω τηλέφωνο και να εξηγήσω πώς έχει, αλλά...
Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία. Τώρα είμαστε εδώ.
Μα για δες.
Τι μπόι! Σύντομα θα είμαι εγώ πιο κοντή.
Αλήθεια, εγώ...
δεν ήθελα με τίποτα να εμφανιστώ έτσι,
αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Η ίδια είμαι από μέσα.
Η μανούλα έκανε μια...
Μια μικρή επέμβαση.
-Μια εγχείρηση. -Είσαι άρρωστη;
Όχι, δεν είμαι άρρωστη.
Τ' ορκίζομαι. Όλα είναι μια χαρά.
Απλώς...
Δεν ξέρω. Χρειαζόμουν μια...
αλλαγή. Μια καινούρια αρχή.
Όταν ένα αυτοκίνητο παλιώνει, δεν πρέπει να το πας στο συνεργείο;
Κι οι άνθρωποι έτσι είναι.
Καμιά φορά χρειάζονται μερικά μερεμέτια.
Ο μπαμπάς δεν είπε τίποτα.
Ήλπιζα αυτό να είναι το μικρό μας μυστικό.
Σύμφωνοι;
Πού είναι τα ακουστικά μου;
Τι είναι εδώ κάτω;
Πώς λες να είναι κάτω απ' τις γάζες;
Θυμάσαι όταν είδαμε εκείνο το ρακούν που το πάτησε αμάξι;
-Ήταν όλο αίμα... -Σταμάτα!
Είχε διαλυθεί.
-Σταμάτα. Αηδία! -Μάλλον έτσι είναι.
Σταμάτα, για τη μαμά μιλάς!
Κόφ' το!
Συμβαίνει κάτι;
-Όχι. -Όχι, μανούλα.
Εντάξει, ωραία.
Ήθελα όλα να είναι τέλεια.
Τέλος πάντων, πήρα ένα δώρο.
Αλλά δεν πρόλαβα να το τυλίξω.
Τι είναι;
Ένα F-18 Super Hornet.
Λοιπόν, ωραίο;
Πολύ. Ευχαριστούμε, μαμά.
Ναι.
Ωραία.
Λοιπόν, θέλω βοήθεια. Θα έχουμε μερικούς κανόνες στο σπίτι.
Όσο η μανούλα αναρρώνει.
Κανόνες;
Όπως;
Εύκολα πράγματα.
Δεν επιτρέπονται το τρέξιμο κι οι φωνές
ούτε οι επισκέψεις φίλων για παιχνίδι. Μόνο για λίγο καιρό.
Για να υπάρχει λίγη ησυχία κι ηρεμία.
Και ο ήλιος
δεν κάνει καλό στο δέρμα της μανούλας, οπότε τα στόρια θα μένουν κλειστά.
Το γραφείο μου και το δωμάτιό μου είναι απαγορευμένοι χώροι.
Όπως κι ο αχυρώνας.
-Μα πώς... -Χωρίς διαφωνίες.
Εντάξει; Θα γίνεται ό,τι λέει η μανούλα.
Γίνεται;
Ναι, βέβαια.
Έλιας, με άκουσες;
Ναι, μανούλα.
Ωραία.
Μήπως είναι ώρα για λίγο παιχνίδι έξω; Τα πράγματα εδώ θα είναι.
-Μανούλα; -Ναι.
Αυτό το έφτιαξα για σένα.
Σ' ευχαριστώ, γλυκό μου.
ΜΑΣ EΛΕΙΨΕΣ, ΜΑΝΟΥΛΑ! ME ΑΓAΠΗ, ΕΛΙΑΣ - ΛΟYΚΑΣ
Πού βρέθηκε το κινητό;
-Είναι το παλιό κινητό του μπαμπά. -Μας το έδωσε.
Δεν θέλω χαζολόγημα με αυτό το πράγμα.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι μαζί.
Ήταν μια κουραστική μέρα, Έλιας.
Μα δεν είμαστε κουρασμένοι.
Δεν έχει πάει καν 8:00.
Όχι, περίμενε.
"Το κίτρινο δέρμα του μόλις που κάλυπτε τις δραστηριότητες
"των μυών και των αρτηριών από κάτω του.
"Τα μαλλιά του ήταν μαύρα, στιλπνά και κυματιστά.
"Τα δόντια του ήταν λευκά σαν μαργαριτάρια.
"Μα όλα αυτά έκαναν τρομακτική αντίθεση με τα υγρά του μάτια,
"τη ζαρωμένη του επιδερμίδα και τα ανέκφραστα μαύρα χείλη του".
Καληνύχτα.
Δεν είπες το τραγούδι.
Όχι απόψε, Έλιας.
Μα πάντα λες το τραγούδι.
Τα τραγούδια είναι για τα μωρά.
Κλείσε τα μάτια σου και θα κοιμηθείς πριν το καταλάβεις.
ΕΛΙΑΣ - ΛΟΥΚΑΣ
Τι;
Δεν είπα τίποτα.
Σε ακούω να σκέφτεσαι.
Δεν είναι τίποτα.
Δεν σου φαίνεται σαν κάτι να είναι διαφορετικό;
Στη μαμά;
Κι αν πέρασε πολύς καιρός από τότε που την είδαμε...
και δεν μας συμπαθεί πια;
Είναι μαμά μας.
Πρέπει να μας συμπαθεί. Δουλειά της είναι.
Είστε οι ηλιαχτίδες μου
Οι μόνες μου ηλιαχτίδες
Ευτυχισμένη με κάνετε
Όταν έχει συννεφιά
Ποτέ σας δεν θα μάθετε
Πόσο πολύ σας αγαπώ
Μη μου πάρετε τις ηλιαχτίδες μου Σας παρακαλώ
...προειδοποίηση για καταιγίδα στην περιοχή των τριών πολιτειών,
που θα ξεσπάσει αύριο το βράδυ και θα διαρκέσει ως την Παρασκευή.
Κρυφτό στο δάσος; Μπορείς να κρυφτείς πρώτος.
Έλιας.
Έλιας!
Πώς λένε τον πιο όμορφο από τα δίδυμα;
Πώς;
Οι περισσότεροι με φωνάζουν Λούκας.
Ίσως τον αμπάρωσε τον χειμώνα.
Μα η μαμά είπε να μην μπούμε.
Έλιας.
Έλιας. Τι κάνεις εκεί πάνω;
Τι έκανες εκεί μέσα;
Οι οδηγίες μου ήταν σαφείς. Πάντα εντός του οπτικού μου πεδίου.
-Δεν έφταιγα εγώ. -Ποτέ δεν φταις εσύ, έτσι δεν είναι;
Μπήκαμε μόνο για ένα δευτερόλεπτο.
Μην πεις άλλη λέξη.
-Ο Λούκας έχασε το γάντι του μπέιζμπολ... -Μη μιλάς!
Από εδώ και πέρα, μόνο μέσα.
Είσαι εντάξει;
Δεν ήθελα να μας βάλω σε μπελάδες.
Δεν έκανες τίποτα κακό.
Συγγνώμη.
Εκείνος ο λεκές στον αχυρώνα...
Νομίζω ότι ήταν αίμα.
Ποιος λεκές;
Εκείνος στον τοίχο.
Μπογιά θα ήταν ή κάτι τέτοιο.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι διαρκώς με τον Λούκας.
Τον έπιασα να τρυπώνει στον αχυρώνα.
Σου λέω, ξέρει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Κοίτα, δεν νομίζω ότι μπορώ να αντέξω άλλο ένα δευτερόλεπτο σε αυτό το σπίτι.
Πρέπει να τελειώνει αυτό.
Θέλω να φύγει.
Για πόσο ακόμα θα πρέπει να προσποιούμαι;
Περίμενε.
-Τι εννοούσε με το "προσποιούμαι"; -Δεν ξέρω.
Αλλά δεν της αρέσει που είμαστε συνέχεια μαζί.
Τι;
Καλημέρα.
Άκουσα το πλυντήριο.
Τι ήθελε πλύσιμο;
Μιλάω! Τι είναι στο πλυντήριο;
Τα σεντόνια μου.
Ναι;
Μια στιγμή.
Δεν ακούω τίποτα.
Ούτε κι εγώ.
Πες κάτι.
Ναι;
Χωρίς φαγητό, χωρίς νερό...
Θα έχουν τις δεξιότητες και τη θέληση να επιβιώσουν;
Πού να το βάλω;
Κάπου να μην το δει.
Τα χάπια της.
Γράφει "Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία".
Ελπίζω να πήρε πολλά. Βάλ' το κάτω από το κρεβάτι.
Εκεί μέσα.
Σου είπα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και γιατί κάπνιζε; Μισεί το κάπνισμα.
Τι;
Λούκας. Τι είναι; Πες μου.
Θυμάσαι που η μαμά είπε ότι τα τραγούδια είναι για μωρά;
Μήπως δεν είπε το τραγούδι επειδή δεν ήξερε τα λόγια;
Το τραγουδούσε κάθε φορά που μας έβαζε για ύπνο.
Ναι, η μαμά.
Νομίζω ότι αυτή δεν είναι η μητέρα μας.
Όχι.
Όχι, αυτό... Όχι, δεν βγάζει νόημα αυτό.
-Είπε ότι προσποιείται. -Προσπαθείς να με τρομάξεις.
-Προσποιείται ότι είναι αυτή... -Σταμάτα!
Αν μου πεις ότι είσαι σίγουρος πως είναι αυτή, θα σταματήσω.
Κοίτα.
Τι;
Κοίτα τα μάτια της.
Πράσινα.
Μπλε.
Ξέρεις ότι έχω δίκιο. Αυτό είναι η απόδειξη.
Πάρε πάλι τον μπαμπά.
Δεν απαντάει.
Άσε μήνυμα.
-Να μπω; -Μην μπεις.
Την πόρτα.
Δεν θέλω κλειδωμένες πόρτες σε αυτό το σπίτι.
-Τι τρέχει εκεί μέσα; -Τίποτα.
Εντάξει, καλά. Ξέρω ότι μεταξύ μας
δεν είμαστε και στα καλύτερά μας.
Ας κάνουμε μια νέα αρχή.
Συγχωρούμε και ξεχνάμε;
Έφτιαξα βραδινό.
Κοτομπουκιές.
Λοιπόν;
Δεν πεινάμε.
Κάποια στιγμή θα συμβεί κι αυτό.
Πάρε τον μπαμπά.
-Μην τραβάς βίντεο. -Δεν τραβάω. Πώς σου ήρθε;
Έλα τώρα, αγάπη μου. Δείχνω γριά. Σε παρακαλώ, κλείσ' το.
Είναι πανέμορφη.
Ώρα για το τραγούδι.
Είστε οι ηλιαχτίδες μου
Οι μόνες μου ηλιαχτίδες
Ευτυχισμένη με κάνετε
Όταν έχει συννεφιά
Ποτέ σας δεν θα μάθετε
Πόσο πολύ σας αγαπώ
Μη μου πάρετε τις ηλιαχτίδες μου Σας παρακαλώ
Πού είναι;
Σήκω πάνω.
-Τι; -Πες μου πού είναι.
-Τι; -Ποιο πράγμα;
Μην κάνεις τον χαζό. Δεν είσαι χαζός.
-Το τηλέφωνο. Δώσ' το. -Μα δεν κάναμε τίποτα.
Ψέματα.
Ψέματα,
ανυπακοή και τηλέφωνα στον μπαμπά.
Μόνο αυτός μου έλειπε τώρα, να ρωτάει
για τα παραμύθια που έχει ακούσει!
-Μα δεν λέμε ψέματα! Δεν τον πήραμε! -Σκάσε! Μη μιλάς!
Δώσε μου το τηλέφωνο.
-Όχι! -Δώσ' το μου. Δώσε...
-Σταμάτα! Δεν είναι σωστό! -Μανούλα!
Σταμάτα!
Πού πας;
Σταμάτα!
Τι κάνεις;
Δώσ' το πίσω!
Τα ψέματα έχουν ένα τίμημα.
Αυτό συμβαίνει όταν δεν λες την αλήθεια.
Δεν είναι δίκαιο.
Δίκαιο;
Μήπως είναι και τίποτα δίκαιο;
Μήπως εγώ το ήθελα αυτό; Μήπως το απολαμβάνω;
Θα φυλάξω εγώ πρώτος σκοπιά.
Εσύ κοιμήσου.
Τι είναι αυτό;
Αυτή είναι.
Τι κάνεις;
Απάντησέ μου.
Απάντησέ μου!
Γαμώτο! Τι έχεις πάθει;
Γύρνα πίσω!
Τι συμβαίνει;
Ήθελα να βεβαιωθώ.
Έλιας, δεν κλειδώνουμε πόρτες σε αυτό το σπίτι.
Γλυκέ μου, δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου. Απλώς...
Θέλω μόνο να μιλήσουμε.
Φύγε!
Άνοιξε τη γαμημένη πόρτα!
Εντάξει, θα μετρήσω μέχρι το τρία.
Ένα...
Δύο...
Γαμώτο!
Προσπάθησα να είμαι καλή.
Έδειξα κατανόηση.
Έπαιξα κι εγώ το παιχνίδι.
Έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω.
Είναι συμπεριφορά αυτή;
Έτσι φέρονται στη μαμά;
Δεν είσαι η μαμά μας.
Τι είπες;
Έλιας, μη.
Μίλα πιο δυνατά.
Σήκω πάνω!
Έλιας.
Δεν είσαι η μητέρα μας.
Είναι φρικτό αυτό που λες.
Μη.
Η μητέρα μας μας αγαπούσε.
Πάρ' το πίσω.
Δεν σε αγαπάμε. Σε μισούμε.
-Λούκας, πες της. -Μη μιλάς σ' αυτόν! Σ' εμένα μίλα!
Τι έκανες στη μαμά μας; Πού είναι;
Λες ψέματα, Έλιας. Δεν λες την αλήθεια.
-Δεν λέω ψέματα, εσύ λες! -Πες το. Πες ότι είμαι η μητέρα σου!
-Με πονάς! -Πες το!
-Όχι! -Σταμάτα!
Σε έχω παραχαϊδέψει. Ως εδώ.
Τα πράγματα θα αλλάξουν. Ακούς;
Άφησέ με!
-Τέρμα τα ψέματα! -Σταμάτα!
-Πες το!
-"Είσαι η μητέρα μου". -Μη! Είναι κρύο!
"Είσαι η μητέρα μου".
Πες το.
-Όχι! -"Είσαι η μητέρα μου"!
-Σε παρακαλώ! -"Είσαι η μητέρα μου".
Πες το. Έλιας.
"Είσαι η μητέρα μου".
Είσαι η μητέρα μου!
Είσαι η μητέρα μου.
Πρέπει να φύγουμε.
Δεν είμαστε ασφαλείς εδώ.
Έλα!
Είστε εδώ; Χρειαζόμαστε βοήθεια! Ανοίξτε! Σας παρακαλώ!
Ανοίξτε, σας παρακαλώ! Βοηθήστε μας, σας παρακαλώ!
Δεν είναι κανείς εδώ.
Δεν έχει ρεύμα.
Ούτε το τηλέφωνο δουλεύει.
Πρέπει να μείνουμε εδώ όσο διαρκεί η καταιγίδα.
Αναρωτιέμαι πού να είναι η μαμά τώρα.
Λες να της λείπουμε;
Φυσικά.
Λες να...
Λες να είναι καλά;
Η μαμά θα πάλευε με 100 εκατομμύρια κακούς για να έρθει να μας βρει.
Σίγουρα είναι μια χαρά.
Έχει πολλή ησυχία.
Μίλησέ μου.
Τι να σου πω;
Δεν με νοιάζει.
Οτιδήποτε.
Πες μια ιστορία.
Εντάξει.
Πριν γεννηθούμε...
Αν σκοπεύεις να κάνεις πλάκα...
-Δεν έχω όρεξη για τα χαζά αστεία σου. -Έλιας, σκάσε.
Πριν γεννηθούμε,
όταν ήμασταν ακόμα τόσο μικροί που κανείς δεν ήξερε ότι υπήρχαμε,
όταν ήμασταν ένα άτομο...
σαν όλους τους άλλους...
Οι περισσότεροι μένουν έτσι.
Αλλά εμείς ήμασταν έξυπνοι.
Αποφασίσαμε να χωριστούμε στα δύο.
Έτσι, δεν θα χρειαζόταν ποτέ να είμαστε μόνοι ξανά.
Λούκας;
Μη φοβάσαι, μικρούλη.
Όλα καλά. Δεν έγινε τίποτα. Είμαι εδώ για να βοηθήσω. Εντάξει;
Σαν;
Έλα εδώ να δεις τι βρήκα.
Αυτό το άτομο... Ποια είναι;
Δεν ξέρουμε.
Το πρόσωπό της είναι καλυμμένο.
Αλλά είναι τρομακτική;
Πες της για το κρύο νερό.
Σάντι.
Εντάξει.
Προτεραιότητα νούμερο ένα, πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Πού θα πάμε;
Σε ένα ασφαλές μέρος, με κανονικό κρεβάτι.
Δεν θα επιτρέψω να συμβεί τίποτα κακό, το υπόσχομαι.
Όχι... Μας πάνε σπίτι.
-Δεν πρέπει. -Γυρίστε πίσω!
Σταματήστε! Σταματήστε το αμάξι!
Σας παρακαλώ!
Λοιπόν, για πάμε έξω.
Είστε δυο άγγελοι.
Μα βγήκατε έξω μια νύχτα σαν αυτήν;
Το ευχαριστώ δεν είναι αρκετό.
Τον γείτονά σας να ευχαριστήσετε.
Αν δεν είχε τον αισθητήρα κίνησης...
Δεν θέλω καν να το φανταστώ.
Σίγουρα δεν θέλετε έναν καφέ ή...
Ευχαριστούμε, δεν χρειάζεται.
Κακάο, τσάι; Κάτι; Είμαι σίγουρη ότι το γκάζι δουλεύει ακόμα.
Αλήθεια. Δεν χρειάζεται.
Ένα πράγμα μόνο...
-Γκάρι. -Τι;
Αν δεν σας πειράζει και...
Ντρέπομαι που το ζητάω, αλλά γίνεται να βγάλουμε μια σέλφι;
Γκάρι.
Είμαι μεγάλος θαυμαστής.
Δεν ήξερα ότι είχα ακόμα θαυμαστές.
Με κολακεύετε, ειλικρινά, αλλά μια άλλη φορά καλύτερα,
γιατί δεν είμαι βαμμένη, οπότε...
Φυσικά, ναι... Κακώς το ζήτησα.
Όχι, αλίμονο.
Θα σας στείλω μερικές υπογεγραμμένες φωτογραφίες
και Blu-ray στο τμήμα.
-Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω. -Άκου τώρα!
Ευχαριστώ.
Πρέπει να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
Πρέπει να έκανε πολύ κρύο.
Ωραίο δεν θα ήταν ένα ζεστό μπάνιο πάνω;
Θα ανέβω σε λιγάκι, εντάξει;
Το πρόσωπο μπορεί να αλλάξει με μια εγχείρηση.
Ξεγέλασε τους αστυνομικούς.
Αυτοί δεν την ξέρουν.
Βασικά, θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι όλα είναι φυσιολογικά,
αλλά αυτό πια παραπάει...
Θέλω μόνο να έχω μια πλήρη εικόνα.
-Το ξέρω. -Είναι καθαρά διαδικαστικό.
Ρωτάμε για να φεύγει.
Ναι, βλέπω πως ίσως είναι άβολο να το συζητήσουμε αυτό.
Αλλά ποτέ δεν θα άπλωνα χέρι στο παιδί μου.
Όχι, και βέβαια όχι. Απλώς είδα τα χείλη του.
-Έπρεπε να βεβαιωθώ. -Ναι.
Μπορώ να ρωτήσω πώς το έπαθε;
Ναι, έπαιζε δίπλα στην πισίνα και μάλλον γλίστρησε σε νερά.
Του έχω πει ένα εκατομμύριο φορές να προσέχει.
Πάντα τους το έλεγα.
Δεν ξέρω τι να κάνω μερικές φορές.
Είναι...
τρομακτικό. Το όριο μεταξύ...
πραγματικότητας και φαντασίας
έχει εξαφανιστεί.
Ευχαριστώ.
Νιώθω πολύ μόνη εδώ μερικές φορές.
Κοιτάξτε, τα παιδιά φαντάζονται διάφορα.
Θα περάσει.
Θεέ μου, ελπίζω να έχετε δίκιο.
Λοιπόν, καλύτερα να σας αφήσουμε στην ησυχία σας.
Πραγματικά δεν έχω λόγια. Αλλά θα κοιμηθώ καλά απόψε.
Θα είμαστε κάτω από την ίδια στέγη, σώοι και αβλαβείς.
Χάρη σε εσάς.
-Να προσέχετε. -Και θα σας φέρω εκείνα τα Blu-ray.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Καληνύχτα. -Ευχαριστώ.
Κανείς δεν θα πιστέψει δυο μικρά παιδιά.
Όχι όσο είναι αυτή εδώ.
Και τι να κάνουμε;
Θα ξαναπροσπαθήσουμε το πρωί.
Όχι.
Πρέπει να βρούμε τη μαμά.
Έφυγαν τώρα.
Είμαστε μόνοι μας.
Τι πέρασα απόψε!
Βγήκα έξω και έψαχνα στην καταιγίδα.
Αναγκάστηκα να βγάλω τη γάζα τρεις μέρες νωρίτερα.
Πάλι καλά που δεν είμαι παραμορφωμένη.
Κάνουμε ότι κοιμόμαστε, ε;
Δεν πειράζει.
Ας κάνουμε ότι δεν υπάρχω.
Ότι είμαι τρομακτική.
Ακόμα και το μίσος δέχομαι. Αλλά δεν πρόκειται να πάω πουθενά.
Θα έρθει κι η αγάπη κάποτε.
Κάποιου είδους παιχνίδι είν' αυτό;
Δεν παίζω.
Πού είναι η μαμά;
Εντάξει.
Ας κάνουμε μια συμφωνία.
Υπόσχομαι πως αν τελειώσει αυτό τώρα...
δεν θα θυμώσω.
Θα το ξεχάσω.
Τα μάτια σου. Είναι μπλε.
Της μαμάς είναι πράσινα.
Αυτό ήταν;
Τα μάτια μου;
Θεέ μου!
Έλιας, είναι επαγγελματικό πορτρέτο.
Φοράω έγχρωμους φακούς στη δουλειά. Είναι στην τσάντα μου κάτω.
Κοίταξέ με. Τα μάτια μου είναι μπλε.
Δεν έχει νόημα αυτό.
Αν φύγουμε τώρα, θα φτάσουμε στον μπαμπά πριν νυχτώσει.
Δεν εγκαταλείπω τη μαμά.
Χριστέ μου, γαμώτο!
Πού είναι;
Μη μου το ξανακάνεις αυτό.
Ακούς;
Πάρε αυτά τα...
Γαμώτο. Μα τον Θεό!
-Έτσι και σηκωθώ, την έχεις... -Πού είναι;
Πόσες φορές πρέπει να το πω;
Εδώ είμαι, Έλιας.
Εγώ σας θήλασα.
Εγώ σας μεγάλωσα.
Εγώ ξενυχτούσα στο πλάι σας.
Εγώ έκανα τα πάντα για να είστε ευτυχισμένα.
Εγώ είμαι, γαμώτο!
Χάνουμε τον χρόνο μας.
Θα συνεχίσει να λέει ψέματα και να βρίσκει δικαιολογίες.
Ακούς τι σου λέω;
Χριστέ μου, τι είναι πάλι;
Η μαμά μας δεν πετάει τις ζωγραφιές μας. Τις κρατάει όλες. Ακόμα και τις κακές.
Εντάξει.
Τις φυλάει σε ένα κουτί παπουτσιών.
-Κατάλαβα. -Όχι!
Οι μαμάδες δεν το κάνουν αυτό.
Βάζουν τσιρότα στις πληγές.
Παίζουν με τα παιδιά τους. Τραγουδάνε για να τα κοιμίσουν. Οι μαμάδες...
Έλιας, πάμε να φύγουμε.
Σε παρακαλώ, Έλιας, άσε με...
Πάμε να φύγουμε από δω.
Το ξέρεις ότι εγώ είμαι.
Το ξέρεις ότι εγώ είμαι!
Υποκρίνεται.
Υποκρινόταν όλο αυτό το διάστημα.
Δεν γίνεται να μείνουμε άλλο εδώ.
Πρέπει να φύγουμε.
Έλιας. Τι κάνεις;
Ψάχνω την τσάντα της.
-Γιατί; -Είπε ότι εκεί είναι οι φακοί επαφής της.
Μα λέει ψέματα.
Μην πιστεύεις λέξη από όσα λέει.
Πρέπει να σιγουρευτούμε.
Σοβαρά τώρα, θα ψάξουμε όλο το σπίτι;
Εδώ κάπου είναι. Κάπου την είδα.
Σου λέω, είναι χάσιμο χρόνου.
Εδώ μέσα είναι!
Δεν έχει φακούς. Σου το είπα.
-Είσαι σίγουρος; -Δεν με πιστεύεις;
-Όχι, σε πιστεύω, αλλά... -Την αφήνεις να μπει ανάμεσά μας.
Πρέπει να πάμε σε ασφαλές μέρος.
Το πρώτο που θα κάνουμε είναι να βρούμε τη μαμά.
Θα τη βρούμε.
Το υπόσχομαι.
Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε κανέναν.
Πρέπει να καλέσουμε ταξί και να το παίξουμε άνετοι.
Δεν μπορούμε να την αφήσουμε έτσι.
Αν τη λύσουμε, θα προσπαθήσει να μας σταματήσει.
Πίστεψέ με, όλα θα πάνε καλά.
Πάω να πάρω τρόφιμα.
Πάρε ό,τι χρειάζεσαι και τα λέμε κάτω. Εντάξει;
Έλιας.
Έλιας, με ακούς; Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Είναι κάτι που πρέπει να σου πω.
Ήρθες.
Γλυκό μου αγόρι.
Ξέρεις, το σκέφτηκα.
Και...
έχεις δίκιο.
Δεν ήμουν ο εαυτός μου.
Αλλά...
θα συνέλθω.
Το υπόσχομαι.
Έχω κράμπες παντού.
Μπορείς να...
Μπορείς να λύσεις για λίγο το ένα;
Μάλλον δεν πρέπει να το κάνω.
Ο Λούκας σ' το είπε αυτό, έτσι δεν είναι;
Είσαι έξυπνο παιδί, Έλιας.
Έχεις δική σου κρίση.
Δεν χρειάζεται να ακούς πάντα τον αδερφό σου.
Έλιας.
Ευχαριστώ. Είσαι πολύ καλό παιδί.
Γιατί έσκισες τη ζωγραφιά μου;
Δεν έπρεπε να το κάνω αυτό.
Ήταν λάθος μου.
Μερικές φορές οι άνθρωποι απλώς...
κάνουν πράγματα που δεν τα εννοούν.
Ήμουν αναστατωμένη.
Γιατί ήσουν αναστατωμένη;
Τι κάνεις;
Έλιας.
-Δεν έχεις δουλειά εδώ. -Διψούσε.
Απλώς της έδωσα λίγο νερό.
Έλιας, άκουσέ με.
Μην τον ακούς αυτόν.
Εμένα άκου.
Είμαι η μητέρα σου.
Τι κρατάς στο χέρι σου;
Σε παρακαλώ.
Έλιας, μείνε μαζί μου.
Τα χέρια της πονούσαν.
Θα τα ξανάδενα.
-Θα την άφηνες να φύγει; -Θα τα ξανάδενα. Τ' ορκίζομαι.
Μείνε μαζί μου, γλυκέ μου.
Φέρε την ταινία.
-Τι; -Και μια κάλτσα.
Γιατί;
Για να μην πει άλλα ψέματα.
Έλιας.
Τι κάνεις;
Έλιας.
Όχι, γλυκέ μου, δεν έχουν κλείσει οι πληγές.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μη.
Έκανες το σωστό.
Μαζί, είμαστε δυνατοί, σωστά;
Λοιπόν. Παίρνω μπισκότα, κρακεράκια... Μήπως να πάρουμε και Pop-Tarts;
Θέλεις;
Έλιας, Pop-Tarts;
Ανοίγεις, σε παρακαλώ;
Τι να κάνουμε;
Μην τους αφήσεις να μπουν. Είσαι τρελός;
Μα μας είδαν ήδη.
Εσένα είδαν. Ξεφορτώσου τους.
Μάντεψε. Συλλαμβάνεσαι.
Πλάκα κάνω. Αστειάκι αστυνομικού. Συγγνώμη.
Μπορείς να φωνάξεις τη μητέρα σου;
Βοήθεια!
Έχει βγει.
Είσαι σίγουρος; Το αμάξι της είναι στο γκαράζ.
Δεν έχει μόνο ένα αμάξι.
Τέλεια. Ορίστε.
Εντάξει, δεν είναι εδώ. Θα της πεις ότι περάσαμε;
Πού είπες ότι είναι;
Βοηθήστε με!
Βοήθεια!
Άσε ήσυχο το παιδί, εντάξει;
Μάλλον πετάχτηκε στην πόλη για λίγο.
Γίνεται να μη μιλάς εκ μέρους του, σε παρακαλώ;
Ξέρεις πού είναι η μαμά σου;
Πήγε στην πόλη.
Μήπως να της τηλεφωνούσαμε στα γρήγορα;
-Έλεος, Σάντι. -Ένα λεπτάκι θα πάρει.
-Μπορούμε να ξανάρθουμε αργότερα... -Σιγά το πράγμα.
-Καλεί ήδη. -Ενοχλούμε το παιδί.
-Τηλεφωνητής. -Ικανοποιήθηκες τώρα;
-23-20; -23-20, ακούω.
Επιστρέφω.
Έλιας, υπάρχει κάτι που θέλεις να μου πεις;
Ξέρεις, έχω ένα παιδί.
Ένα κοριτσάκι. Είναι πολύ μικρότερη από σένα.
Τη λένε Άλμα. Και αν ποτέ, Θεός φυλάξοι, χρειαζόταν βοήθεια,
οποιαδήποτε βοήθεια, θα ήθελα να μπορεί να τη ζητήσει.
Καταλαβαίνεις τι λέω;
Δεν θα βρεις τον μπελά σου.
Λοιπόν. Έχουμε ανατροπή νταλίκας έξω από τον Αυτοκινητόδρομο 7.
Έλιας.
Πάμε.
Όλα είναι μια χαρά.
Τέλεια. Φεύγω και χωρίς εσένα.
Θα έρθουμε πάλι το βράδυ, όταν γυρίσει η μητέρα σου.
Είσαι πολύ κακός ψεύτης.
Θα καλέσω ένα Uber.
Πού είναι;
Ξέχασα την οδοντόβουρτσά μου.
-Σοβαρά; -Δεν αργώ.
Το αυτοκίνητο έρχεται.
Θα γυρίσω αμέσως. Πες του να περιμένει.
Άσε με να σου εξηγήσω.
Είπες ψέματα.
-Έλιας... -Αυτή είναι.
Πρέπει να με ακούσεις.
Γιατί τη μισείς;
Θα σου πω, αλλά μην την αφήσεις να φύγει.
Κοίτα, πρέπει να με εμπιστευτείς.
Εντάξει;
-Θα την ελευθερώσω! -Έλιας, περίμενε!
Προσπαθώ να σε βοηθήσω.
Έλιας, σε παρακαλώ!
Άνοιξε την πόρτα!
Θα σου κάνει κακό. Σταμάτα! Έλιας, σε παρακαλώ!
Θέλει να είσαι μόνος!
Άνοιξε την πόρτα!
Έλιας, άνοιξε την πόρτα!
Έλιας, θα σου πει κι άλλα ψέματα!
Έλιας!
Έλιας.
Μανούλα.
Μωρό μου.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
-Δεν ήθελα να σου κάνω αυτά τα πράγματα. -Όχι. Δεν πειράζει, γλυκό μου.
Εγώ είμαι εδώ.
-Εγώ είμαι εδώ. -Ο Λούκας φταίει εξαρχής.
Είπε ψέματα.
Είπε ότι δεν είσαι η μαμά. Είπε ότι έπρεπε να σου κάνω κακό.
Δεν ήθελα να το κάνω.
Δεν πειράζει.
Δεν μου έχεις θυμώσει;
Όχι.
Όχι, δεν θύμωσα.
Όχι.
Φοβάμαι.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Θα μιλήσεις στον Λούκας;
Νομίζω ότι κάτι δεν πάει καλά μ' αυτόν.
Θέλω μόνο τα πράγματα να γίνουν όπως ήταν πριν.
Γλυκό μου.
Θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Θέλω να πάμε κάπου μαζί.
Λούκας;
Μαμά.
Δεν βρίσκω τον Λούκας.
Δεν πειράζει, αγάπη μου.
Έλα, πάμε.
Μη φοβάσαι.
Μην ανησυχείς, είμαι μαζί σου.
Λούκας;
Έλα.
Μη φοβάσαι, γλυκέ μου. Είμαι εδώ.
Θέλω να το κοιτάξεις, αγάπη μου.
Μη φοβάσαι.
Απλώς πες μου τι είναι.
-Μπογιά; -Όχι.
Προσπάθησε να θυμηθείς, αγάπη μου.
Δεν ξέρω.
Ναι, ξέρεις, Έλιας.
Ξέρεις τι είναι. Και θέλω να το πεις.
Σε παρακαλώ, Έλιας, ας πάψουμε να υποκρινόμαστε.
Δεν μπορώ.
Προσπάθησα, αλλά δεν άντεχα να σε βλέπω να του μιλάς όλη την ώρα,
να παίζεις μαζί του.
-Εγώ... -Σταμάτα.
Σταμάτα.
Αγάπη μου, άκουσέ με.
Δεν έφταιγες εσύ.
Ατύχημα ήταν.
Δεν ήξερες ότι το όπλο ήταν γεμάτο, απλώς έπαιζες.
-Δεν ήθελες να του κάνεις κακό. -Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά άκουσέ με.
Θα κάνουμε μια νέα αρχή.
-Σταμάτα. -Θέλω να δεις την πραγματικότητα.
-Όχι. -Σε παρακαλώ, απλώς...
Αυτό είναι πραγματικό.
Αποφασίσαμε να χωριστούμε στα δύο.
Έτσι, δεν θα χρειαζόταν ποτέ να είμαστε μόνοι.
Κοίτα το.
Ας μην υποκρινόμαστε άλλο.
Εσύ κι εγώ είμαστε το ίδιο. Αυτό μας κάνει τυχερούς.
Δεν θα σε πληγώσω ποτέ.
Δεν θα με πληγώσεις ποτέ.
Το όριο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας έχει εξαφανιστεί.
-Αυτό είναι πραγματικό. -Σταμάτα.
-Όχι, τέρμα η υποκρισία. -Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Τέρμα η υποκρισία.
Όχι!
Μαμά;
Μανούλα;
Μα μόλις...
Δεν έκανες τίποτα κακό, μωρό μου.
Και ήσουν πολύ δυνατός.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα