Nakarm glebę. Nakarm glebę.
Stolik dziesiąty.
Trzy kaczki, dwa razy przegrzebki i dorsz.
Tak jest!
Dwójka. Dwa razy wołowina, dwa homary, dwie kaczki.
Dwie wołowiny, dwa homary, dwie kaczki!
Działamy.
Chryste, co to za amatorszczyzna?
Gdzie moje dania?
- Piętnaście sekund. Ruchy, Zeb! - Tak jest!
Nie interesuje mnie twoja radosna twórczość.
Wyczyść to.
Jedna z kaczek na dziesiątce zamienia się w dorsza.
Żartujesz, culero?
Słyszałaś?
Dwie kaczki, przegrzebki, dwa dorsze.
Chociaż dla tych piersi zostawiłbyś żonę.
- Przeleciałbyś tego fileta, Feder? - Pewnie, że tak.
No raczej, tak to się robi. Patrzcie i uczcie się!
Gotując wyborne jedzenie, potrzeba najlepszych składników,
opanowania klasycznych technik. To oczywista sprawa.
Ale żeby być szefem kuchni, trzeba kochać smak krwi,
trzeba kochać walkę.
Dlatego nazwałem restaurację „Taurus”.
Bóg w postaci byka,
ku pamięci, by gotować nie tylko z głową, ale też z jajami.
Marcello Ricci, co za legenda.
Miłego wieczoru, panowie.
Miłego wieczoru.
Chodź tu. Napij się.
O co chodzi?
Zacznę od podziękowań.
Ostatnie siedem lat
było bezcennym doświadczeniem...
Chryste.
Odchodzisz?
Dokąd?
Do Menzy?
Nie mów, że do Menzy.
- Zabiję Jaspera. - Nie.
Bez ciebie będę miał przejebane.
Podwoję ci pensję.
Zapłacisz mi aż tyle?
Zrelaksuj się.
Teraz jesteś bogata. Możesz się w końcu cieszyć.
Zostanę szefową kuchni we własnej restauracji.
- Mamy piękny lokal na północy. - „My”?
Andreas Soltani, restaurator, z którym współpracuję.
Ten twój Andreas wie, ile harowałaś, by trafić do mojej kuchni?
Co odrzucasz?
I dlaczego?
Bo spełniasz marzenia?
Nie, przestań, na Boga.
Gdy wszystko się rozpadnie, a to na pewno się rozpadnie,
nie ma dokąd uciec, gdzie się ukryć.
Zostaje się samemu ze swoimi wyborami.
Jesteś żołnierką, wyszkoloną.
Ale daj spokój, młoda.
Żadna z ciebie szefowa.
Muszę to zrobić.
Chcę się rozstać w zgodzie.
W dwa tygodnie znajdę ci kogoś wspaniałego.
Nie kłopocz się.
SZEFOWA
Ej, miastowa, gdzie, u licha, uczyłaś się parkować?
Nie, ziomek, nie mówię do ciebie. Muszę już kończyć.
Pogadamy później.
Jest cała twoja.
Jak to wygląda?
Tak źle, jak pamiętam?
Nawet gorzej.
Szorować nie zamierzam, ale może to uczcimy?
- Teraz? - Tak, dawaj!
Ciężko było o rezerwację,
ale Erik to mój kumpel.
Znasz Erika Haasa?
Andreas Soltani. Byłaś tu już kiedyś, prawda?
Nie, od siedmiu lat nie miałam wolnego dnia.
Jesteśmy gotowi.
Możemy się tu wiele nauczyć.
Mała przestrzeń, lokalizacja na końcu świata.
Pokazali, że ludzie przyjadą
na wyjątkowe kulinarne doświadczenie.
Musimy narobić szumu, zdobyć prasę.
Musisz stać się wielka.
Protegowana Marcella Ricciego.
Parę osób tak na ciebie mówi.
Odrabiam pracę domową.
Ja to widzę tak...
Ludzie muszą ruszyć w podróż, by w ogóle do nas dotrzeć.
Musimy na to zasłużyć.
Myślę o czymś w klimacie śródmiejskim, jak Maman albo Frutta.
Same konkrety, wyrafinowane dania, pierwsza, kurwa, klasa.
Pełen prestiż.
Dominique Crenn i fantazje z The Infatuation's.
Dzikie, kobiece.
Kobiece?
No wiesz,
seksowne składniki, których szukali Jaś i Małgosia.
Zebrane z warzywniaczka.
Musisz zostawić to swojej starej ogrodniczce.
Jestem z Newark. Gówno wiem o ogrodnictwie.
A ja to gołodupiec z Filadelfii. Ale spójrz na nas teraz.
Dlaczego drugi szef się wycofał?
Dostał lepszą fuchę?
Magnus? Coś w tym stylu.
Magnus Sommerlatt?
Znasz go?
Nie, jestem tylko fanką.
Obłęd, Magnus Sommerlatt był twoim kucharzem.
Tak, dość grubo.
Panie Soltani, reszta gości przybyła.
W porządku.
Idziemy?
Ciao, bella!
„Przekąsimy coś u znajomego”?
Ty draniu!
Nie ja ustalam zasady.
Lucia, poznaj wschodzącą gwiazdę.
Dużo o tobie słyszałam.
Grillowana ostryga z zieloną salsą i zielonym kawiorem
podana z łyżką ślimaka ziołowego.
Białe szparagi ugotowane w kurkowym bulionie
z emulsją z wędzonego żółtka.
Ziemiste.
Solona kaczka z pieczonym kasztanem,
czarnym czosnkiem i olejem grzybowym.
Podać więcej ryżu? Tylko żartuję.
- Szef Erik! - Cześć.
Idę przypudrować nosek.
Białym pudrem?
Nie, dupku. Muszę siku.
Co o niej myślisz?
A co z nią?
Pewnie chciałabyś własnego sous-chefa, ale...
Ona jest sous-chefem?
Poznałem ją w Marché.
Ma zabójcze CV.
Pokochasz ją.
Liczyłem, że się zgodzisz, ale jeśli to za dużo...
Tego nie powiedziałam.
Może jakieś shoty?
Tak!
- Pechuga! Mniam. - Na koszt firmy.
O mój Boże.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Dobra, toast.
Za najbardziej szaloną i najgłupszą decyzję na świecie.
Otwarcie restauracji.
O Boże.
Smacznego.
Hej, Dre.
Może weźmiemy ją na próbę?
- Serio? - Kotku!
Tak, chrzanić to.
Wpadnij, gdy kuchnia będzie gotowa.
Dziękuję. Doceniam!
Dobra, no to lecimy.
Masz czas w niedzielę? Nasz inwestor chce cię poznać.
I zdegustować twoje menu.
Tak.
- Ogarniesz coś? - Tak, bez problemu.
- Dobrze. - Mogę pomóc?
Poradzę sobie, ale dzięki.
Siri, potwierdź kolację z Tolim.
Zamówiłem ci ubera.
Tędy, moja droga.
Dziękuję.
Ciao, bella.
KLASYCZNA KUCHNIA WŁOSKA
NIE ZA GORĄCO?
Własność Magnusa Sommerlatta
Halo?
Szlag.
Miejscowy dzieciak. Alvin, tak?
Zgadza się.
Alvin. Świetnie. Bierzmy się do pracy.
Oto podstawy ogrodnictwa.
Najlepiej będzie zacząć od ziemi.
Znalazłam najlepszych dostawców.
Jest tu niesamowity targ owoców morza.
Ale najlepszy towar będzie w naszym ogródku.
Który zostawił Magnus?
Jest wspaniały.
Normalnie kuchareczka jak z telewizji!
Jesteś przezabawny.
KUCHNIA MARCELLA Udoskonal technikę i styl
Kurwa mać.
Ja pierdolę.
Niech to szlag!
Musimy odwołać dzisiejszy wieczór.
Co? Nie.
Mamy problem z robactwem,
pilnie potrzebujemy dezynsekcji.
O mój Boże.
Jaja sobie robisz?
O Boże.
Nie, nie.
Kurwa!
Musimy to przełożyć.
Nie, za późno. Toli jest już w drodze.
Jest wielkim fanem Marcella,
więc skup się na tym, co znasz.
Mówiłaś, że dasz radę.
Dobra, nie ma sprawy.
Tu jest adres miejsca z dobrymi owocami morza.
Poproś o Victora, a potem daj mu listę.
Na tej samej ulicy powinien być sklepik
z całą resztą.
Szukaj faceta z wąsami. Dusty albo Rusty. Jakoś tak.
- Chcemy jakości. - Jasne.
Co to pro-skju-to?
Prosciutto?
Użyj listy!
Jesteś. Pomogę ci,
bo muszę wstawić bulion... Co to jest?
Tamte sklepy były zamknięte.
Nie dzwoniłem, bo padł mi telefon.
Ale mam wszystko.
Nie mieli tylko żabnicy, więc kupiłem kurczaka.
W porządku.
Wyczaruj coś.
Tym się zajmujemy. Czarujemy.
Jak widać, wciąż się urządzamy.
To wszystko... To wszystko trzeba wykończyć.
Proszę tędy.
Spodoba się wam ta sala. Szefie Eriku, prosimy!
- Bardzo ładnie. - Tak. Trochę strasznie.
- Chcesz tu pracować? - Od jutra.
No dalej.
Dekonstrukcja sałatki Cezar
z kurczakiem w ziołach i grillowaną sałatą rzymską. Smacznego.
Danie dobrze się prezentuje.
Bardzo delikatny kurczak.
Tylko coś tu...
Anchois, prawda?
Tak jest. Trochę za dużo.
Ale balans jest zachowany.
Smaczne grzanki.
PORANNE HERBATNIKI
Karmelizowana zupa cebulowa z paloną szalotką i pianką cebulową
podana z ciastem migdałowym.
KALMARY W PANIERCE
Dobrze.
RISOTTO BŁYSKAWICZNE
Risotto z atramentem z kałamarnicy, z kalmarowo-szafranowym aioli.
Piękny szafranowy kolor.
Było za gorące. Przyniosę panu nową łyżkę.
Łyżki potrafią mocno się nagrzać.
Co to było?
Wydawało mi się, że widziałam... Nieważne.
Odstaw kofeinę, dobrze? Chodź, przywitaj się.
Wylizałem talerz do czysta.
Ale Hiral ma kilka przemyśleń.
Hiral Sen. Miło mi poznać.
Uczta Umi. Czytam pani bloga.
Wyczuwam tekst o dzisiejszym obiedzie?
Mam zasady co do przyjaciół.
Nie piszę, jeśli nie mam nic miłego do powiedzenia.
Nie jesteśmy przyjaciółmi, więc śmiało, słucham.
Dania były bezpieczne.
Jakbyś odhaczała oklepane wzory.
Eleganckie, ale odtwórcze, bez ryzyka, bez duszy.
Mówiąc prościej, bez wyrazu.
Mieliśmy dziś pewne komplikacje.
Ale wciąż nad tym pracujemy.
Przykro mi. Powodzenia.
Mówiłam, że powinniśmy to przełożyć.
Coś jest nie tak z tym miejscem...
Jesteś szefową. To twoja wina.
Futrzaste szkodniki.
Ruszcie moje pomidory, a będzie po was.
Nakarm glebę.
Szefowo?
Jesteś. Andreas chce porozmawiać.
Co ci się stało?
Powiedz mu, że zaraz będę.
Nie, rozumiem.
Dobrze.
W porządku.
Do usłyszenia.
O co chodzi?
Toli chce zmiany kucharza.
Wykluczone.
Jedna improwizowana kolacja i mnie skreślają?
Smakowało mu.
Dopiero Hiral namieszała mu w głowie.
To nieistotne.
To stary rozdaje karty.
Z Magnusem też tak było?
Dlatego odszedł?
Zadzwoń do Marcella. Może przyjmie cię z powrotem.
Dwa tygodnie.
Daj mi dwa tygodnie bez pensji.
I przygotuję zabójcze menu. Siedzę w tym po uszy.
Chcę przygotować wspaniałe menu
i wiem, że dam radę.
Chcesz oryginalności?
Dopiero się rozkręcam.
Zostawiłam wszystko.
Moje mieszkanie, pracę.
Jesteś mi to winien.
Dwa tygodnie.
I lepiej, żeby wyrwało mnie z butów.
Myślałam o tym, co mówiła Hiral.
Mam mnóstwo pomysłów,
ale ty na pewno też.
Cieszę się, że spróbuję czegoś nowego.
Jaram się wszystkim...
Co sądzisz o mleku ziemniaczanym?
Co sądzę?
Podzwoniłam po restauracjach z twojego lipnego CV
i powiem ci,
że trzy lata na daniach zimnych to daleko od sous-chefa.
Dzwoniłaś do Marché?
To zadzwoń do nich. Przysięgam, że się nadaję.
Te chujki uwięziły mnie na sałatkach.
Klub głupich kutasów.
Witaj w moim klubie kutasów.
Chcesz posady? Zasłuż na nią.
Zacznij od porządnego espresso.
Tak jest, szef.
smażony sum! żabnica - miecznik
Popracuj nad krojeniem.
Poznaj nóż tak, żebyś mogła kroić bez patrzenia.
Rozumiem.
Wyluzuj, serio, zrobię to jeszcze raz.
To nie czyni cię lepszym szefem,
ale doskonale odstrasza tych,
którzy chcą łatwo zdobyć stołek sous-chefa.
Walić ten styl maczo.
Co chcesz udowodnić?
Kurwa.
Smakuje jak papka dla dzieci.
Chuj z kaczką.
Kurwa.
Przyjaciel czy wróg?
SMAK
EFEKTY/ODCZUCIA
Ziemisty, Ostry - Chrupiący, Świeży
Kwaśny, Jabłkowy cydr, Kawa, Ziemia
Mocny, ale intrygujący Ożywczy, Pobudzający umysł
Swędzi nos, ale do zniesienia? Lekko sfermentowany posmak
Uderzenie wasabi Udrażnia zatoki
Sycące, Przyjemne danie Problemy z trawieniem...
Co wiesz o poprzednim właścicielu tego miejsca?
Płacimy czynsz zarządcy nieruchomości w Cincinnati.
Kupił dom na aukcji. A co?
Pytam z ciekawości.
To miejsce staje się moją muzą.
Twoją muzą?
Dwa tygodnie już prawie minęły.
Niedługo.
Mam pomysł.
Nigdy nie widziałam takiej zieleniny.
To mizuna?
Tak.
Z jakiej farmy?
To nowy dostawca. Farma Sary.
Kobiecy biznes. Wspaniale.
Jest jakby... wizjonerką.
Ona...
krzyżuje rośliny i wymyśla nowe techniki ogrodnicze.
To inspirujące.
Widzę.
Dodatek prażonych orzechów WŁOSKIE? LASKOWE? CUDNA TEKSTURA
Ale używać oszczędnie DODAĆ lilak meyera
- Mam spróbować? - Śmiało.
Bogaty smak.
Muszę go czymś stonować.
- Czymś... - Zakwasem?
Właśnie!
Doskonały pomysł.
Nie chcemy stracić tego pazura.
Możemy upiec chleb z pazurem.
- Tak. - Mamy to.
Dopieprz mu.
Mówiłyśmy, by dać go do gulaszu,
ale coś mi mówi, żeby...
- Podać go osobno? - Właśnie.
Pleśniowy chleb nie potrzebuje towarzystwa.
To naprawdę mocne danie.
Nadal za mało przebojowe.
Chcę porwać czymś tłumy.
No tak.
A jeśli to jest problemem?
Używamy pewnych technik,
ale daleko nam do prostoty.
Słuchamy składników i smaków.
Pozwalamy im prowadzić.
A niech mnie.
Idealnie.
Pamiętasz tych kutasów, o których mówiłaś?
Tak.
Mnie też zamknęli na lata przy daniach zimnych.
Skurwiele.
Walczyłam z całych sił, by dostać się tu, gdzie jestem.
Ale zaczynam myśleć, że czas w tej kuchni mnie rozjebał.
Trudno mi pozbyć się Marcella z głowy.
Karczochy.
W czymś pomóc?
Przepraszam? Potrzebuje pan pomocy?
Ale świr.
O co mu chodzi?
Może szukał wiedźmy?
Poprzedniej właścicielki? Wiesz coś o niej?
Każdy, kto tu dorastał, zna historię o wiedźmie.
Jaką historię?
Straszną.
Klątwy, zaginione zwierzaki.
Alvin, to, że ktoś nazwał ją wiedźmą,
nie znaczy, że była wiedźmą.
No nie wiem, szefowo.
Zebrała cały sabat kobiet
i robiły razem magiczne rzeczy w lesie.
Tak.
To tak zwany klub ogrodniczy.
Który składa ludzi w ofierze?
Szefowo, mówię ci, wabiła kobiety
i przejmowała ich umysły.
A gdy w końcu po nią przyszli,
całe to miejsce było pełne robactwa i pleśni.
Więc...
Dochowasz tajemnicy?
Pewnie.
Widziałam ją.
Jej ducha?
Wiedziałem.
Wiedziałem, że tu straszy.
Że też tu śpisz. Ja bym się posrał ze strachu.
Nie, nie.
Chce, żebym zajęła się jej ogrodem.
Kontynuowała jej dziedzictwo.
- Jako jej następczyni. - Pewnie.
„Życie na śmierć, owoce na stracenie, wszelkie stworzenie karmi ziemię”.
Nie wiem, szefowo.
Nie jadłbym nic z jej ogrodu.
Oglądasz za dużo Opowieści z krypty, kolego.
Jest git. Wracamy do kuchni.
Potwierdzam, że widzimy się jutro o 19.
Nie będę owijał w bawełnę.
Mam wielu chętnych na twoje miejsce.
Mam więc nadzieję, że masz w rękawie jakiegoś asa.
Nakarm glebę.
Ciemny Sen
Kurwa.
Nakarm glebę.
Wszystko gra?
Tak, jest cacy.
Już tu jest.
- Zaczynamy. - Tak.
Pikantna zupa z kiełkującej zieleniny.
Peklowany burakami pstrąg, kawior z pstrąga i marynowane jagody.
Okoń z sosem maślano-ostrygowym
pod pierzynką z rzodkiewki.
Chleb z masłem szczypiorkowym.
Gulasz z dzikich grzybów z sercem karczocha.
To wygląda jak zdrapane z podeszwy.
Po prostu to zjedz.
Jak?
Nabierz.
- Tym? - Tak.
A na deser...
Mus jagodowy z tatarem jagodowo-cytrynowym i krówką.
Co wyście paliły?
Cokolwiek to jest, też chcę.
To jest, kurwa, kosmiczny poziom.
Jak wam się to udało?
Nie żebym w was nie wierzył, ale to jest... Rety.
Niezbyt wiedziałem, co jem,
ale serio, skąd to się wzięło?
Zrobiłam to, co mówiłeś, Dre.
Jest dziko i kobieco.
Witamy na obozie dla rekrutów.
W przyszłym tygodniu kolacja dla przyjaciół i rodziny.
To próba generalna.
Szansa na ostatnie szlify
przed wielkim otwarciem.
Otwierając restaurację na odludziu,
nie ma miejsca na błędy.
Kto chce trochę zarobić?
Jezu.
Ki chuj?
Kolego, wszystko dobrze?
Przykro mi, ale...
nie możesz tu być.
Ja pierdolę!
Co się dzieje?
Magnus! Nie!
Jezu, Magnus, twoja ręka!
To był szef Magnus Sommerlatt?
Dre podejrzewał, że jest w lesie,
ale do tej pory mu nie wierzyłam.
Co z nim nie tak? Nie zawsze taki był, prawda?
Na początku wydawał się w porządku.
Ale zrobiło się mrocznie.
Praca wydobyła z niego to, co najgorsze.
Znasz szefów, ćpają albo mają coś z głową.
Ale co się z nim stało?
Kto wie?
- Stres, napięcie... - Życie w nawiedzonym domu?
Szkoda.
To wybitny szef.
Nakarm glebę.
Kurwa!
Odczep się, pieprzona wiedźmo!
Sama nakarm jebaną glebę!
Skoro się na mnie gapicie, to chyba wiecie, co macie robić.
A jeśli nie znacie swoich zadań,
powinniście być w Arby's.
- Alvin. - Tak?
Zrób listę, kolego.
Dziś zaopatrujemy się u lokalnych dostawców.
A co z Sarą?
Pieprzyć ją. Ta suka jest nie w porządku.
i już nie wspieramy jej biznesu.
Ale zbudowaliśmy całe menu na jej produktach.
Nie ma nic złego w odrobinie rukoli.
Posprzątaj to, dobrze?
Szkoda, że mi nie powiedziałaś.
To frustrujące słyszeć o tym
w dniu próbnej kolacji.
Taka praca.
Pogódź się z tym.
Nie widzę, żebyś pracowała.
Wracaj do roboty, bo wrócisz na zimne tak szybko,
że zakręci ci się w głowie.
Załatwiasz pracę przez łóżko,
ale na pewno jej tak nie zatrzymasz.
Radź sobie sama, seksistowska suko.
Zrobisz kolację dla 50 osób bez sous?
Zwariowałaś?
Czy zwariowałam? Jak Magnus?
- Powinienem był powiedzieć... - Pełna zgoda.
- Posłuchaj. - Nie mam na to czasu.
Wyjdź stąd.
- Szefowo. - Co?
- Dwójka czeka na chleb. - Już?
- Tak. - Dobrze.
Alvin, gdzie mój szczypiorek?
- To działka Lucii. - Ja pierdolę.
To twój szczęśliwy dzień. Do dzieła.
Szef, dziesiątka wciąż czeka na okonia.
Mają być pyszne, nie spalone. Daj mi to.
Do śmieci. Od nowa.
Czwórce szybko idzie, szef.
Stolik ósmy gotowy na seler. Z życiem, ludzie.
Czwórka czeka. Szefowo?
Nie, nie.
Wszystko dobrze?
Szefowo?
Dobrze, zabierz je.
Idź.
Daj mi chwilę.
To jest tylko w twojej głowie.
Alvin, szczypiorek.
Wiesz co? Sama to zrobię. Odsuń się.
Stolik numer dwa traci cierpliwość, co się dzieje?
Ralphie, ogarniesz?
Chleb z tyłu. Przyspieszmy. Mam trzy, potrzebuję czterech.
Ralphie, odpowiedz, do cholery!
Na co się gapisz?
Nie stój tak. Przynieś mi apteczkę.
Szlag.
Mamy cztery zamówienia. Dalej.
- To tylko trochę krwi. - Nie ma jej pod zlewem.
Manny, rusz tyłek! Wydajemy dania!
- Potrzebuję apteczki! - To tylko trochę krwi.
- Tej strzykawy! - Co?
Alergia na skorupiaki, stolik 12.
- Było, kurwa, napisane! - Już patrzę.
Pieprzone ostrygi.
Mam strzykawkę. Ktoś wie, jak się tego używa?
Potrzebujemy wujka Rudy'ego!
Pieprzyć go. Z drogi.
Użyjemy tego.
Celuj w udo.
O Boże.
Jak ona się czuje?
Przeżyje.
Gdybym mógł przesunąć otwarcie, zrobiłbym to, wierz mi.
Ale wciąż jesteśmy w grze. Z prasą i w ogóle.
Dobrze.
Wiesz, że Toli zrezygnował z inwestycji.
I ciężko mi było to sfinansować.
Wykorzystałem oszczędności, wyczerpałem swój kredyt,
nawet pożyczyłem od rodziny.
Naprawdę ci uwierzyłem, że jesteś na to gotowa.
A teraz patrzę, jak się sypiesz.
Ni chuja.
GOŚĆ NA SKRJAU ŚMIERCI I UCIĘTY PALEC
Zamknąć ją!
Szefowo? Wszyscy już są. Co mam im powiedzieć?
NIE ZA GORĄCO?
NIE ZBLIŻAJ SIĘ DO KUCHNI
Nadal dziś otwieramy?
Zaraz przyjdę.
Tak jest, szefowo.
- Alvin? - Tak.
Co się z nią stało? Z wiedźmą?
Nie wiem.
Ponoć było tak źle, że miasto postanowiło ją powstrzymać.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Ralphie. - Co tam?
- Manny. - Cześć.
- Feder. - Szefowo.
Dziękuję za zastępstwo. Gotowy?
Oczywiście.
Lucia.
Dobrze, że wróciłaś.
Możemy pogadać?
- Pewnie. - Na osobności?
Mam mnóstwo rzeczy do zrobienia, więc mów.
W kuchni było wiele wzlotów i upadków
- i jestem tu, by... - Co to za przemowa?
Żeby było sprawiedliwie,
ogłosiłem, że dziś
szefową kuchni będzie Lucia.
- W chuja sobie lecisz? - Sama mówiłaś.
Zna menu lepiej niż ty, więc jeśli można...
Co?
Możesz wziąć wolne.
Nie, przepraszam...
Kto o tym wiedział?
Przypominam, że wszystko tutaj,
jedzenie, funkcjonująca kuchnia,
nawet niezatkana toaleta,
to zasługa mojego umysłu,
mojej krwi, mojej odwagi!
- Beze mnie masz przejebane. - Boże.
Masz przejebane!
Lucia? Ta dziewczyna jest tak niedoświadczona,
że prasa zje cię żywcem.
A teraz wrócimy tam
i oddasz mi moją kuchnię!
Masz rację.
Chujowo się to potoczyło.
Ale wiesz co? To tylko interesy.
Dobrze.
Niech będzie.
Odbiorę ją siłą.
Boże, widzisz...
Postaw się na moim miejscu.
Jesteś ciężarem.
Nie wspominając o tym, że byłaś dla wszystkich suką.
Nie jestem suką, Dre. Po prostu jestem szefową!
Dobra, jesteś szefową.
A do tego mnie przerażasz.
Spójrz na siebie.
Martwię się.
- Presja cię zjada. - Ty...
Przestań. Zobacz, co robisz.
Presja cię zżera.
Chcę ci tylko pomóc.
Żebyś nie skończyła jak Magnus.
Dobrze?
Tak?
Postawiłem wszystko na szali.
Otwieraj, Dre.
- Nie mogę. - Otwórz cholerną bramę!
Magnus oszalał przez ciebie, a nie przez restaurację!
Przez ciebie i ten jebany biznes.
- Otwórz bramę! - Przykro mi.
Otwórz tę cholerną bramę!
Ja pierdzielę.
- Dre. - Hej.
To był błąd. Muszę z nią pogadać.
Ona...
Wzięła odprawę i odeszła, więc...
Nie odeszłaby ot tak.
Mnie też to zaskoczyło.
Zdziwiłem się, więc...
Pomocy!
Ktokolwiek!
Czy ktoś mnie słyszy?
Dupku, to moja jebana kuchnia!
Niech to szlag.
Halo?
Niech mi ktoś pomoże!
Jest tu kto?
Pomocy, on mnie uwięził!
Witaj. Pięknie wyglądasz.
Dzięki za kolejną szansę.
Kurwa, tak trzymać.
Czy ktoś mnie słyszy?
Jestem uwięziona!
Naprawdę uwięziona.
Koniec upiornych akcji.
Czego ode mnie chcesz?
Tylko na tyle cię stać?
No dawaj, lecimy!
Przestań.
Dość!
Dobrze.
Manny, dlaczego bulion jest brązowy?
Powinien być klarowny i zielony. Ten wygląda smutno.
Gotowałem jak wcześniej, ale to inne warzywa.
Nie wydam tego.
Pierwsze danie powinno być gotowe pół godziny temu.
Wstawić go jeszcze raz?
Tak! Albo nie! Kurwa, to za dużo.
Streszczajmy się, kurwa.
Jezu.
O Boże.
Pikantna zupa z kiełkującej zieleniny.
O nie.
Nie, nie.
Kurwa, nie.
O mój Boże.
O mój...
O mój Boże.
Nie, nie, nie...
Dobrze.
„Życie na śmierć, owoce na stracenie, nadeszła pora”...
ŻYCIE NA ŚMIERĆ, OWOCE NA STRACENIE, NADESZŁA PORA NAKARMIĆ ZIEMIĘ
Zabiję cię, wiedźmo!
Wyjdź z domu!
Wyłaź, wiedźmo!
Wiemy, jak nas nazywają.
Opowiadają straszne historie o tym, czego nie rozumieją.
Zmniejsza gorączkę
Dbając o ciało, dbamy o serce.
Karmimy glebę miłością.
Pielęgnujemy ducha, by mógł rosnąć.
Jeśli to czyni nas wiedźmami, niech tak będzie.
Nakarm glebę.
Chcemy ci tylko pomóc... wydobrzeć.
Jak można było zjebać zupę? Tracimy ich!
Zabierz je.
Coś z tym nie gra. Żartujesz?
Mówiłeś, że mamy tyły. Wyciągnij je.
O Boże.
Nie, nie, nie.
- Kto ruszał gaśnicę? - Kurwa mać.
Cofnij się.
Nie!
Alvin, otwórz okna...
Lecimy z koksem.
Kurwa, nie!
Nie dostali...
Zaraz będą.
Za chwileczkę. Dwie sekundy.
Dla mnie rolą szefa kuchni jest wychowywanie podniebień gości.
Obyście byli jeszcze głodni.
W porządku. Zaraz się wyłączy.
Samo się wyłączy. Widzę dym.
Może się stąd wyniesiemy?
Chodźmy stąd.
Wyłącz alarm przeciwpożarowy.
- Jak? - Mnie pytasz?
Hiral, idziesz?
- Ja jeszcze zostanę. - Dobrze.
Co mówić gościom?
Nadal dostaniemy zapłatę, prawda?
Zrobimy tak.
Weźcie stoły i krzesła. Powiedzcie reszcie kelnerów.
Wynieście wszystko. Zrobimy to tutaj.
Świece. Oprawa. Wszystko. Już.
- Słyszałeś go. - Ruchy.
Skończymy przy ogniu.
Tutaj.
Przystawimy do tego?
Dobrze.
Siadajcie, proszę.
Dziękuję, że zaczekaliście.
Jak się dziś macie? Super. Dziękuję, przyjacielu.
Rozgrzewamy się. Zbierzmy to.
Mój człowiek. W porządku.
Mamy tu kuchnię.
Szefowo?
Chciałam tylko... przeprosić.
Lucia...
obdzierałaś kiedyś królika ze skóry?
No to jedziemy z tematem.
Dość już się naczekali. Proszę.
Odbiło ci?
O tak.
SZEFOWA
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska