NIANIA
Ciociu, potrzebujesz czegoś?
Tylko twojej części czynszu.
Niedługo ci zapłacę.
Jak nowa praca?
Zaczynam jutro.
Amy, matka dziecka, jest miła.
Modlę się za ciebie.
Haruj, żeby cię nie zwolnili,
bo taka robota nie spada z nieba.
Tak jest.
Dobranoc.
Pani Aisha?
Opiekunka u państwa Havów?
Tak.
Pierwsza winda po prawej.
-Aisho. -Cześć, Amy.
-Witam. -Dziękuję.
-Dojazd jakoś ci minął? -Nieźle. Nie najgorzej.
Świetnie.
Dziękuję.
Jak się masz?
W sumie dobrze.
Rose jeszcze lepiej, bo nie może się doczekać.
Ja również.
Komplet kluczy dla ciebie.
Dobrze.
Oficjalnie zaczynasz pracę, więc cię oprowadzę.
-Pewnie. -Doskonale.
Zapraszam.
Gabinet Adama.
My, cywile, mamy tu wstęp wzbroniony.
A to...
twoja sypialnia.
Jest raczej skromna.
Na nocki wystarczy.
Możesz się tu urządzić,
żebyś czuła się tu jak u siebie.
Przynieś jakieś zdjęcia czy książki.
Tylko jedna mała prośba,
żadnych świec i kadzidełek.
Rose jest nadwrażliwa na pewne zapachy.
Dobrze.
Rose, wchodzimy.
Skarbie?
Przyszła Aisha.
Cześć, Aisho.
Obiecaj mamusi, że będziesz grzeczna.
Dobrze.
Nie chcę, żebyś się czuła przytłoczona.
To raczej luźne wytyczne i harmonogram dnia.
-Spis rzeczy. -Dobrze.
Wszystkie numery kontaktowe, w tym do jej terapeuty.
Kilka pustych stron na notatki własne.
Okej... nie zrobiło się niezręcznie?
-Nie. -Super.
Początki bywają trudne,
ale jakoś się dogramy.
Z pewnością.
Mogę?
Oczywiście.
Dziękuję.
-Dziękuję. -Dzięki.
W porządku.
Wytrę ci rączki.
Jesteś głodna?
-Tak. -W porządku. Dobrze.
Twoje danie. Weź łyżkę.
Co tak patrzysz w talerz?
Chcesz spróbować?
Dobra. Weź swoją łyżkę.
Spróbuj odrobinę.
Smakuje ci?
Brawo, Rose.
Świetny francuski.
Pilnować twojego syna
to jak nabierać wodę sitem. Już go wołam.
Cześć, mamo.
Lamine, skarbie ty mój.
Jesteś grzeczny?
Ciocia Mariatou mówi, że jesteś nieusłuchany.
Kłamie.
Ciocia to kłamczucha?
Słyszałam, że poszliście na urodziny Musy.
Fajnie było?
Mieli masę jedzenia. Przejadłem się.
Nic więcej się nie wydarzyło?
Lamine?
Dlaczego ugryzłeś Musę?
Zabrał mi zabawkę.
To ma się więcej nie powtórzyć.
Gdy tu przyjedziesz, dostaniesz mnóstwo zabawek.
Dobra. Czy tam będzie zimno?
Bardzo.
Będzie nawet śnieg.
Pamiętasz zdjęcia, które ci wysłałam?
Ulice pokryte watą cukrową.
Właśnie tak.
Kupię ci bardzo ciepłą kurteczkę.
Lamine?
Halo?
Nie wiem, czy mnie słyszysz, ale zobaczymy się wkrótce.
Mój skarbek.
Aisha!
Sallay!
Pięknie wyglądasz.
Ty też!
Spóźniłam się, a oni wciąż niegotowi?
Kochana, oni funkcjonują jak w Afryce.
Zapomnij o stresie.
Wyluzuj się.
-Zabaw się choć raz. -Jasne.
O tej bransoletce mówiłam.
No proszę.
Jaka piękna. Pasuje ci.
-Gotowa? -Tak.
Sierraleończycy potrafią się bawić.
Wiadomo.
-Niech nam żyje sto lat. -Sto lat
Niech nam żyje Romano
Niech nam żyje sto lat
Mam pięć lat.
-Hej! -Cześć.
Co porabiacie, dziewczyny?
Uczymy się francuskiego.
Rose zjadła obiad?
Do ostatniego kęsa.
Dzięki Bogu.
Rose ma delikatnie podniebienie.
Adam nieoczekiwanie wraca do domu wcześniej.
Dlatego jutro będziesz mi bardzo potrzebna.
-Dobrze. -Cieszę się, że go poznasz.
Też nie mogę się doczekać.
Widzimy się niedługo.
-Cześć. -Pa, pa!
Przepraszam za spóźnienie.
Zwaliła się masa pracy.
Następnym razem wyślę SMS-a.
Rose już śpi.
Świetnie. Miała napady złości?
Nie, żadnych.
Przy tobie jest taka rozluźniona.
Zachowałaś paragony?
Tak, są tutaj.
Jesteś niesamowita.
Aha, i jeszcze jedno. Możesz zostać jutro na noc?
Nie obgadałyśmy piątków. Impreza może się przeciągnąć,
więc chciałabym, żebyś została z Rose.
Uzgodniłyśmy, że za nockę płacę 100?
Nie, to było... 150.
Dobra, 150.
Okej.
Do widzenia, Amy.
-Miłego wieczoru. -Dziękuję i nawzajem.
Nie, Lamine.
Cześć, mamuś.
Zaśpiewaj Ayo Nene.
Mama jest w komputerze.
Dobra, zaczekaj.
Pożegnaj się.
Pa.
Wino odstawcie tam.
A to postawcie tam. Dziękuję.
Rose?
Zaraz cię znajdę.
Rose?
Gdzie ona się schowała?
-Znalazłaś mnie. -Zgadza się.
Byłaś pod łóżkiem.
Mądra dziewczynka.
Drodzy państwo, w lewym rogu Rose.
-Tutaj. -Zaś w prawym
mamy obecną mistrzynię, Madam Tęczę.
Raz, dwa, trzy. Walczymy!
Rose została znokautowana.
Pokonałaś mnie i odebrałaś mi tytuł.
Widzę, że zabawa trwa.
Idź do mamusi.
-Jestem zmęczona. -Za dużo zabawy.
Właśnie widzę.
Zmęczona, prawda?
Bądź w pobliżu.
Dzięki za odebranie ubrań z pralni.
Nie spakowałam eleganckich ciuchów.
Wybacz, to moja wina,
że ci nie powiedziałam.
Mam teraz w pracy urwanie głowy.
Sama wiesz...
Ale nic się nie stało.
Chwila. Wiesz co?
O rety.
Ta sukienka została wręcz stworzona dla twojej karnacji.
Czerwony mahoń, tak,
krwista czerwień, czy burgund, każdy odcień!
Okej.
Bardzo obcisła.
Leży idealnie.
Okej.
-Właśnie. -Absolutnie perfekcyjne.
Przynajmniej on to kupił.
A jakże. Wielkie dzięki.
Witaj, mężu.
Miło cię widzieć.
Chwila, przestań.
Daj mi odłożyć toboły.
Po co tak się wystroiłaś?
Przepraszam, jeszcze...
Niespodzianka!
-Niespodzianka. -Tatusiu!
Cześć. Mam coś dla ciebie.
Pająk Anansi.
Witaj w domu.
Jeszcze raz!
Libkowe pieprzenie.
Jak podpalenia mogą przysłużyć się sprawie?
Chrzanisz farmazony i robisz za adwokata diabła.
Diabeł nie potrzebuje pomocy, a sprawa ci wisi.
-Właśnie. -Nie, bo...
Te całe podpalenia
i rabowanie sklepów mają przysłużyć się sprawie?
To nie pytanie retoryczne.
Proszę o odrobinę cierpliwości.
Amy zatrudniła cię bez mojej wiedzy.
Miło cię poznać, choć jestem zaskoczony.
Mam ci zapłacić za dziś.
Potem ona będzie tego pilnować...
-Dziękuję. -Luz.
Aż tak?
-Śmiej się do woli. -Nie jest źle.
Właśnie wróciłem z Lille we Francji.
Były tam protesty przeciwko brutalności policji.
Ten chłopak miał w sobie żar.
Nie widziałem lepszego mówcy. Był jak Malcolm X.
Ludzie chłonęli każde jego słowo.
Już nie żyje.
Co się stało?
Zdaniem policji porachunki gangów.
Idę się położyć.
-Odpocznij sobie. -Jasne.
Też bym chciał.
Lamine.
Wiesz, że w Ameryce jest teraz noc?
Pożegnaj się z mamą, zanim pójdziemy do domu.
Pa, mamusiu.
Dziękuję.
Dakar w Senegalu, tak?
Tak.
Kiedydojdą?
Za dwa dni robocze. Może być?
Tak. Dzięki, Nikki.
Jak twoja czekoladka?
Dobrze. W końcu przyleci do USA.
Chcę spędzić z nim jego urodziny.
Przylatuje na stałe?
Bogu dzięki, tak.
Czad. Chłopaczek zawita w Nowym Jorku!
Ruchy.
Poluzujcie gumę i tak nie macie żadnej roboty.
Gotowe. Ucałuj synka ode mnie.
Cześć.
Zmuś go do gadania!
Myślałam, że o mnie zapomniałaś.
Nie dzwonisz, nie przychodzisz...
Skądże. Oni zajmują mi cały czas.
Nie mam życia.
Nie gadaj. Plotę warkoczyki od wczoraj.
To moja jedyna klientka. Gdy skończę, będzie noc.
Harówka aż do śmierci.
Amerykański sen, prawda?
Sallay, nie ciągnij tak po bokach!
Sorki.
Myślałaś o powrocie?
Wiesz, tak na stałe?
Dokąd i za co?
Co ty pleciesz?
Dobre, nie?
Moja noga nie postanie już w Nigerii.
Wolę być niewolnicą w Ameryce niż w Afryce.
Przynajmniej tutaj jest kasa za wykonaną pracę.
Na pewno?
Jeśli przeprosisz ojca Lamine'a i jego żonę,
to może ci pomogą.
Przyślą jakeś pieniądze czy coś?
Za co mam ich przeprosić?
To on powinien przeprosić za to,
że zapładniał nastolatki w drodze do szkoły.
Był żonaty, gdy opłacał moją szkołę,
dawał mi pieniądze na życie
i leczenie dla mamy.
Wiem, co z niego za człowiek.
Tacy jak on zabawiają się z dziewczętami,
a potem na te dziewczęta spada kara.
Nie obchodzi go los własnego syna.
Nawet go nie zna.
Wyobrażasz to sobie?
Zerwał kontakt, gdy byłam w ciąży.
Pamiętam wieczór, kiedy się dowiedziałam.
Poszłam na plażę.
Księżyc był ogromny.
Zimne morze obmywało mi stopy.
To dziecko chciałam zatrzymać.
Lamine to najlepsze, co mi się przytrafiło.
Moje najwspanialsze dzieło.
Śliczny z niego chłopczyk.
Nie mogę się doczekać, aż cię pozna.
Swoją nową dziewczynę.
Pokocha cię. Czaruś z niego.
Brakowało mi tego.
Chcę widzieć cię zadowoloną.
Nie możesz tylko harować od świtu do nocy.
Musisz się rozerwać.
Nie jest źle.
Naprawdę.
-Kocham cię. -Ja ciebie też.
Umyj ręce Umyj ręce
Palce też Palce też
Pamiętaj o górze Pamiętaj o górze
Z nadgarstkiem Z nadgarstkiem
Co rysujesz?
-Jednorożca. -Naprawdę?
Rose?
Rose.
Rose?
Mamusia medytuje.
Rose, chodź. Chodź.
-Pora na obiadek. -Dobrze.
-Cześć! -Tato!
Jak się masz, skarbie?
-Gotowa? -Tak.
-Cześć, Aisho. -Cześć.
O której kończysz?
Właśnie o to chciałam zapytać.
Amy jest w domu, ale odpoczywa.
Pójdziesz z nami na obiad?
Na pewno?
Jasne.
-Rose, chcesz? -Dobra?
-Okej. -Włożymy buty.
Chyba dokonałaś cudu.
Przy tobie je więcej niż w ciągu
ostatnich miesięcy.
-Naprawdę? -To super.
Mała uwielbia jeść.
Na pewno mówisz o mojej córce?
Uwielbia senegalskie potrawy.
Smakowało ci thieboudienne?
Co robiłaś wcześniej?
Byłam nauczycielką w Senegalu.
No oczywiście.
Uczyłam się angielskiego i francuskiego.
Potrafisz uczyć.
No i jesteś bardzo bystra. Od razu zauważyłem.
Czuję, że nie zabawisz u nas na długo.
Wolałbym, żebyś została.
Mogę cię o coś zapytać?
Pewnie.
Mam problem z godzinami pracy.
Dziękuję.
Mogę robić nadgodziny,
ale czasem Amy zapomina zapłacić.
Zalega z wypłatą za wiele godzin,
prawie tydzień pracy.
Przykro mi. Porozmawiam z nią.
Nie powiem, że o tym wspomniałaś.
Może ty mógłbyś mi płacić, a nie ona?
I tak częściej bywasz w domu.
Chętnie, ale...
Adamie, to ty?
-O Jezu! -Jak leci?
-Cześć. -Wyglądasz bosko.
-Miło cię widzieć. -Ciebie też.
-Pamiętasz Rose? -Cześć.
Kiedy ostatnio cię widziałam, byłaś kruszynką.
Jezu, ale jesteś urocza!
Aisha, Christie, poznajcie się.
Cześć.
Zapłacę rachunek,
a wy wracajcie. Pogadam z nią w domu.
Dobrze, dziękuję.
Rose, idziemy?
-Siema. -Cześć.
Śledzisz mnie czy co?
Chciałabyś, żebym to robił?
Dobry tekst.
Skąd jesteś?
Nie jestem durnym Amerykaninem, dla którego Afryka to kraj.
Pochodzę z kraju na „S”.
Dobra.
Sierra Leone.
-Nie. -Czyżby?
Sudan?
Dobra.
Senegal!
Ekstra!
Mamy zwycięzcę.
Nie sądziłaś, że zgadnę?
Powiedz mi coś.
Kto robi najlepszy ryż jollof?
Nigeryjczycy się chełpią...
Oni chwalą się wszystkim.
Tak mówisz?
Znasz się na ryżu jollof?
Czy ja się znam? Podają go tutaj i tam.
Na bank masz go w siatce.
Musiałaś go tam skitrać.
Luzik.
Miło cię widzieć.
Dobranoc, Aisho.
TRZY NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Bishopie, co ci mówiłem o zachowaniu w pracy taty?
Nie biegaj po holu, bo tatę zwolnią.
Jeszcze trochę i wracamy do domu.
Wszystko gra? Zobaczyłaś ducha?
Nie. Jestem zmęczona.
Wolno ci tu przyprowadzać syna?
A gdzie tam.
Popieprzyło się, więc tu jest.
-Podobasz się mojemu tacie. -Okej.
Mały nie ściemnia.
Spotkamy się kiedyś? Oczywiście po pracy.
Czemu nie?
Pa, Bishop.
Cześć, tu Aisha. Nie mogę teraz odebrać.
Zostaw wiadomość, a oddzwonię. Dzięki.
Nie wierzę, że muszę się nagrywać.
Umówimy się w końcu? Nie daj się prosić, będzie fajnie.
Nie możesz odrzucić zaproszenia mojej babci.
Herbaty?
Mam z hibiskusem, imbirem, kurkumą.
Dziękuję.
Proszę.
Mam wrażenie, że się znamy.
Bardzo możliwe.
Dziesięć lat pomieszkiwałam w Afryce Zachodniej.
Kocham ten kontynent.
Codziennie tęsknię za ojczyzną.
Za dobrymi stronami.
Opowiedz mi o złych.
Jeden z moich ulubionych.
Przedstawia Mami Watę.
Ludzie wierzą, że syreny obiecują powodzenie seksualne,
pieniądze i płodność.
Lecz są bardzo niebezpieczne,
nieprzewidywalne i niestałe.
Chyba ją widziałam.
Je.
Moja babcia wierzyła w magię,
ale ja nie.
Nieważne, czy w nią wierzysz,
magię nosisz w sobie.
Jak ma na imię twój syn?
Skąd pani wie?
Starczy tego.
Sorki. Babcia potrafi zasypać pytaniami.
Wypytuje tak wszystkie laski, które zapraszasz?
Tylko te interesujące.
Ale nie było ich wiele.
Tych interesujących?
Pora na nas.
Kocham cię, babciu. Tylko nie rozrabiaj.
-To się okaże. -Luzik.
Miło było panią poznać.
Lamine.
Znasz soul food?
-To ma być to? -Zgadza się.
Więc nie próbowałam.
Jest jedna zasada.
-Jedna jedyna. -Jaka?
-Trzeba zjeść wszystko. -Dobra.
Dziękuję.
To było przepyszne.
To w wolof.
Powiedziałam, że było pyszne, świetne.
Właśnie.
-Nie. -Tak.
-Musisz tego spróbować. -Objadłam się.
Ale to najlepszy sernik na Wschodnim Wybrzeżu.
-Musisz. -Okej.
Proszę.
Chociaż jeden kęs.
Mamy zwycięzcę.
Mogę cię o coś zapytać?
Pewnie. Wal śmiało.
Opowiedz mi o babci.
Dobra...
Większość ludzi rodzi się z darem widzenia.
-Jest czarownicą. -Że co?
Nie. Kapłanką.
-Medium? -Zgadza się.
W Senegalu mówimy na nich marabout.
Tym właśnie jest babcia. Powiem jej, żeby przemianowała się
z konsultantki intuicyjnej na marabout.
Jest kochana.
Dość już o niej.
Masz syna?
Tak.
Chcesz zobaczyć jego zdjęcie?
Tak.
-Już pokazuję. -Super.
Jak ma na imię?
Nazywa się Lamine.
Co to znaczy?
„Wybraniec”.
Mocne...
Dobra, już kapuję.
Fajny chłopak. Ale ma uśmiech.
Śliczny jest, wiesz?
Dziękuję.
Niedługo przyleci na swoje urodziny.
-Nie widziałam go prawie rok. -Mówisz?
Dla dziecka to kawał czasu.
Wiem.
A ty?
-Co ja? -Gadaj.
Ile masz dzieci?
Pięcioro.
Pięcioro?
-Czworo i Bishopa? -Tak jest.
Z iloma kobietami?
Z pięcioma.
Pukam raz i zmieniam laskę.
Wolę skakać z kwiatka na kwiatek.
Jedną w Brooklynie, Harlemie, Queens...
Jezu.
-Wkręciłem cię. -Nie.
-Uwierzyłaś mi. -Czułam, że to ściema.
Widziałem po minie, że chciałaś dać nogę.
Bishop to moje jedyne dziecko.
-Tylko Bishop? -Daję słowo.
Nie osądzam innych.
-Bo nie chcę być osądzana. -Święta prawda.
Szacuneczek.
Kobieta ze zdjęcia u ciebie to twoja mama?
Tak.
-Przykro mi. -Mama gadała do siebie
i śmiała się z urojonych żartów, odkąd pamiętam.
Nie znosiłem, gdy odbierała mnie ze szkoły.
Ludzie widzieli ją z daleka.
Dreptała nerwowo, waliła w szafki,
gadała do urojeń na holu.
Wtedy zacząłem trenować.
Kapujesz?
I fajnie się ubierać.
Nikt nie dopieprzał się o moją matkę-schizofreniczkę.
-Czy ona... -Nie żyje?
Moja zmarła, gdy miałam 12 lat.
Co się stało?
Miała raka.
Podobno jeśli kogoś kochasz,
ta osoba żyje wiecznie.
No dobrze.
Gotowa? Super.
Co chcesz dziś robić?
Pohuśtać się?
-Cześć. -Cześć, Laylo.
Możecie się pobawić.
Cześć, co słychać?
Mari?
Wygłupiam się tylko.
To moja poczta. Zostaw wiadomość.
Czemu zmieniłaś powitanie na poczcie?
Nie kładź Lamine'a tak wcześnie.
Ostatnio pracuję do późna.
-Cześć. -Witaj.
-Hej. -Jestem Cynthia.
-Florence. -Aisha.
-Miło cię poznać. -Nawzajem.
Cholera, Cynthia!
Uważaj sobie, David.
Leć się bawić.
Trochę ruchu ci nie zaszkodzi.
Zero manier.
Wsuwa fast foody, bo rodzice nie mają czasu.
Próbuję mu gotować normalnie, ale wszystko za ostre.
Curry za ostre.
Sól za ostra.
Powietrze też.
Czemu pozwalasz mu, żeby mówił do ciebie na ty?
Moja Elizabeth ma lepsze maniery.
Co jej po nich, jak zaraz spali się na słońcu?
Jeśli nie wysmarujesz jej dobrze filtrem,
to się pochoruje i będziesz mieć policję na karku.
Szybko potrafią oskarżyć o maltretowanie.
Skoro o tym mowa, pamiętasz Sonię, nianię z Dominikany?
Słyszałaś, co się z nią stało?
Pochorowała się na głowę.
Poderżnęła pracodawcom gardła.
Jak mogłaś ją wypuścić z placu?
Ktoś cię podkabluje.
Wszystko gra?
PAJĄK ANANSI
„»Trzymaj się mocno, bo jeśli upadniesz,
»przyjdzie po ciebie kostucha«.
Chociaż Anansi ostrzegł pajączka,
to mały nie miał już sił i się puścił.
No i upadł.
Kostucha złapała pajączka i otworzyła wór.
»Przyszłam po twojego ojca, nie po ciebie«.
Kostucha wepchnęła pajączka do wora.
Córka Anansiego zapłakała:
»Tato, nie mam już siły.
»Zaraz spadnę«”.
Czy Anansi jest zły?
Wiesz, co to znaczy filou?
„Oszust”.
Anansi jest taki mały.
Osoby, które go denerwują, są naszych rozmiarów.
Albo większe.
Dlatego by przetrwać, Anansi wykorzystuje inteligencję.
Czasem jest dobry.
Innym razem bardzo zły.
Ale jest twardy.
-Jest twardy? -Tak.
Dlaczego opuściłaś plac zabaw?
Anansi mi kazał.
Przepraszam, że tak późno.
Chciałam usłyszeć twój głos.
Tęsknię za tobą.
Jeszcze troszkę.
Akurat.
Ciągle tak gadasz.
Mówię prawdę. Kocham cię, Lamine.
Ja ciebie też, mamo.
Aisha! Czemu jeszcze tu jesteś?
Adam miał cię odprawić. Gdzie on jest?
Nie wiem.
Nie widziałam go.
Dobrze.
Dostałam awans.
Chociaż bez podwyżki.
Nie pogratulujesz mi?
Przecież wiesz, jak to jest.
Być kobietą.
Musimy mieć na wszystko oko.
Mamy pić z facetami co piątek,
aby udowadniać, że jesteśmy jak oni.
Ale nigdy nie będziemy, prawda?
Ten ich zjebany męski klubik.
Proszę.
Zrób mi przysługę. Pilnuj Adama.
Dobranoc.
Ciociu?
Rose.
-Chodź tu. Co porabiacie? -Tato!
Szykujemy się do łóżka.
Gotowa spać, kotku? Idź z Aishą.
Zanim zapomnę, Amy pracuje do późna.
Dziś należy ci się wypłata?
-Tak. Dziękuję. -Nie ma za co.
Powiedz bonne nuit, papa.
-Właśnie. -Tak?
Miałem pytać, czy nie jesteś głodna.
-Jestem. -To dobrze.
Była grzeczna?
Tak.
To dobrze.
Zamówiłem superostre.
Amy nienawidzi ostrego.
Mówi, że to przytępia smak.
Adam?
Wciąż nie zapłaciła mi reszty.
Posłuchaj mnie.
Chcę tu ściągnąć syna.
-Masz syna? -Tak.
Ile ma lat?
Za kilka dni skończy siedem.
Dobrze, zrobimy tak.
Wypłacę ci zaliczkę, dopóki sprawa się nie wyjaśni...
Wybacz, ale ostatnio nam się nie przelewa.
To nie jest zaliczka,
tylko zaległa wypłata.
Dobra.
Mógłbym skoczyć do bankomatu.
Na razie weź tyle.
Dziękuję.
Cholera.
Zasłużyłem sobie.
Hej.
Przepraszam, mój błąd.
Wybacz.
Nie mów o tym Amy.
Potrafi być...
bardzo surowa.
Mogłaby ci skomplikować życie.
Halo, Mari?
Wygłupiam się tylko.
To moja poczta. Zostaw wiadomość.
Głowa do góry i wymachuj nogami.
Aisho, spójrz.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden. Brawo!
Udało się!
Wszystko dobrze?
Tak.
Anansi i Mami Wata symbolizują
siłę przetrwania i głos sprzeciwu
osób uciśnionych.
Obalają dominujące siły
za pomocą chaosu,
anarchii i kreatywnej energii.
Nie dają rządzić swoim życiem
ani ludziom, ani bóstwom.
Czego ode mnie chcą?
Zastanów się, czego chcą dla ciebie?
Wiem, co mówię.
Próbowali mnie ostrzec,
a ja ignorowałam ich znaki.
Żal i poczucie winy pozostają z człowiekiem.
Była piękna.
Prawie się załamałam po jej stracie.
Musiałam sobie wybaczyć.
Nie zawiodłam jej.
Ale system już tak.
Ziemska klatka nie była dla niej.
Miała szybować w niebie.
Groziła, że zrobi krzywdę innym.
Sobie też.
Takiego epizodu maniakalnego
jeszcze nie widziałam.
Nie bałam się o siebie,
ale o Malika.
Był wtedy jeszcze mały.
Zadzwoniłam na policję.
Nie zadawali pytań.
Mieli to w nosie.
Wpadli tu nabuzowani gniewem,
gotowi do ataku.
Rzucili Glorię o ziemię jak wściekłe zwierzę.
Zdarli z niej koszulę.
Skuli w kajdanki.
Porazili ją paralizatorem, więc rzuciłam się na nich.
Gdy siedziała w radiowozie,
spojrzała na mnie,
w jej oczach dostrzegłam,
że coś się zmieniło.
Duchy mogą dodać nam mocy,
lecz nie zawsze są łaskawe.
Niektóre są mściwe i pragną krwi.
Inne pomagają się odrodzić, by przetrwać.
Niełatwo odróżnić dobro od zła.
Odpowiedz sobie na pytanie:
jak wykorzystujesz gniew?
To twoja supermoc
czy kryptonit?
Już.
Proszę.
Smakuje ci?
-Czym ty ją karmisz? -Nie wiedziałam, że jesteś.
Nie o to pytałam.
Ciężko pracuję.
Zaharowuję się.
Dzień na chorobowym i odkrywam,
że faszerujesz moją córkę zbyt ostrym jedzeniem.
Co w tym jest?
A jeśli jest uczulona?
Tym mam ją karmić?
A może tym?
Od pierwszego dnia
sama jej gotuję lub kupuję jedzenie.
Zainteresowałaś się choć raz, co ona je?
Czy jesteś zbyt zajęta?
Skarbie?
Wybierz książkę, którą mamusia ci przeczyta.
Z dowolnego kraju.
Musimy porozmawiać z mamą.
Skoro w końcu mnie słuchasz...
Moje nadgodziny.
Odjęłaś godziny, kiedy tracisz Rose z oczu?
Nie pracuję za darmo.
To mała społeczność.
Opiekunki i matki gadają.
Też jestem matką.
Tak myślałam.
Czułam to od początku.
-To się nie może powtórzyć. -Tak jest.
-Jutro zostaniesz na noc. -Nie.
-Muszę się stąd wyrwać. -Nie.
Nie mogę zebrać myśli w tej pierdolonej klitce.
Od 19 do 7 za 150 to dobre pieniądze.
Nie, 250.
-Stawiasz twarde warunki. -Płatne z góry.
Co ja, śpię na pieniądzach?
Plus zaległe nadgodziny.
Dobrze. Pójdę do bankomatu. Adam zapłaci ci rano.
I tak ja płacę za wszystko.
Aisho, nie zostawiaj mnie.
Zaraz wracam, Rose, dobrze?
-Nie zostawiaj mnie. -Dość tego.
-Wrócę. -Chodź do mamusi.
-Wrócę. -Pobawimy się domkiem dla lalek?
Nie.
-Chodź tu! -Nie!
-Rose! -Zostaw mnie!
Uspokój się.
Oddychaj. Jestem przy tobie.
-Stopy na podłodze. -Tak.
-Powtórz. Stopy na podłodze. -Stopy na podłodze.
Nic ci nie jest.
Spokojnie, oddychaj.
Już dobrze.
Złóż pranie, zmyj naczynia. Poucz Rose francuskiego 40 minut.
Dzięki, ratujesz mi życie! Amy
Hej. Starczy już.
Chodź, Rosie.
Ale się rozlazło.
Też to widzisz?
Nie sądziłem, że grzyb tak się rozejdzie.
Wieczorem rozłożę ci sofę.
Jest znacznie wygodniejsza niż łóżko.
Amy wspomniała, dokąd się wybiera?
Nie.
Dobrze, idę już.
-Zobaczymy się jutro. -Okej.
-Pa, Aisho. -Cześć.
Tak.
Jedz.
Chcę twoje jedzenie.
Nie dostaniesz. Mama mówi, że masz jeść to.
Jedz, proszę.
Nie.
Podnieś to!
Podnoś.
Rose?
Rose.
Rose?
Rose!
Wyjdź!
Nie bawimy się w chowanego.
Rose?
Pomocy!
Aisha.
Nic ci nie jest?
Byłam skołowana.
On cię do tego zmusił.
Jest zazdrosny.
Kto taki?
Lamine.
Co wiesz o Lamine?
Czemu tak mówisz?
Rose.
Co wiesz o Lamine?
Czemu to powiedziałaś?
Anansi mi powiedział.
Mówił, że to moja wina.
Aisho?
Sorki, ale nie możemy się zdzwonić.
Moja komórka...
Musiałam...
Nigdy nie pytasz, co u mnie.
Moja matka źle się czuje.
Jest coraz gorzej.
Ale nieważne.
Oddzwonię do ciebie.
Do usłyszenia.
Poszliśmy na śniadanie. Nie chciałem cię budzić.
Pieniądze są na stole.
Idź z tą ręką do lekarza.
Dobra, gotowe!
Czego jeszcze wam trzeba?
Niczego. Bilety zarezerwowane, Lamine śpi.
Nie budź go. Zadzwoń przed lotem.
Jak twoja mama?
Wyjdzie z tego.
-Aisho? -Słucham?
Nic.
Do zobaczenia.
Część bagażu jest opóźniona,
więc niektórzy czekają, ale samolot wylądował przed czasem.
Dobra.
Gdzie mój syn i kuzynka?
Nic więcej nie wiem.
Czy ktoś jeszcze...
Mari?
Aisha.
Gdzie Lamine?
Aisha, wybacz.
Za co? Gdzie on jest?
-Zamierzałam ci powiedzieć. -Co takiego?
Miałaś nam kupić bilety wcześniej.
Gdzie on jest?
To by się nie wydarzyło, gdybyś kupiła bilety wcześniej.
Odwróciłam wzrok na chwilę...
Mariatou!
Gdzie jest Lamine?
Poszliśmy na plażę.
Fale...
okazały się zbyt silne.
Nie wiedziałam, jak ci to powiedzieć.
Utopił się.
Szukaliśmy go wszędzie.
Muszę wyjść na zewnątrz.
Nic ci nie będzie?
Jest w ciąży.
-Spokojnie. -Proszę uważać.
Już dobrze.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Dworzynski śniej.