ZALEŻY CI? POWIADOM PIERWSZĄ DAMĘ
Na pewno dobrze usłyszałaś słowa Larry'ego?
Na pewno.
Czekałam, aż ktoś się odezwie,
ale albo nie słyszeli tego, co ja, albo ich to nie obeszło.
Cóż...
Nie akceptujemy takiego języka,
założymy więc, że nie słyszeli.
Ale to, co ja słyszałam...
Z pewnością zauważyłaś,
że wspólnicy bywają tu staroświeccy.
Ale naprawdę zależy im
na tworzeniu inkluzywnego i zróżnicowanego środowiska.
-Serio? Bez obrazy, ale... -Posłuchaj.
-...rozejrzyj się. -Siostro.
Wiem, że jesteś częścią roszczeniowego pokolenia,
ale fakty są takie, że nie ma firm bez skazy.
Aktywnie poszukujemy wykwalifikowanych kobiet,
ale trzeba czasu,
by zatrudnić właściwych ludzi.
Tak, oczywiście.
Ale James pokazał mi list, który napisał dla ciebie do UCLA.
To było coś.
-Dziękuję. -Mnie nie musisz.
Taki list
dużo znaczy poza tymi murami.
To twoja wygrana.
W międzyczasie
daj mi przemyśleć twoją sytuację.
Chcę, byś czuła się chroniona podczas tego procesu.
Ale czasami robienie mniej oznacza więcej.
Fuller, Lowes i Silver.
Chwileczkę.
Biuro Marka Silvera.
Prowadzi rozmowę. Możemy oddzwonić później?
Biuro Jamesa Lowesa.
Właśnie wyszedł. Coś przekazać?
Biuro Jamesa Fullera.
Cześć, Judy.
Jest na zebraniu. Ma do ciebie oddzwonić?
Judy, catering jest umówiony na godzinę 16.00.
Udanej rocznicy.
Dzięki, kochanie.
UCIEKAJ, KOCHANIE
KANCELARIA FULLER, LOWES I SILVER
Cholera.
James. Wszystko w porządku?
Wkopałaś mnie, Cherie. I to fest.
Tak mi przykro. Miałam iść z tym do ciebie, ale...
Nie, nie o kadry mi chodzi. Zwolnię Larry'ego.
Przesadził. A ty ustawiłaś mi dwa spotkania.
Jak mam pogodzić rocznicę i kolację z klientem?
Dwa spotkania?
Nie wiedziałam o kliencie.
Ale o rocznicy tak, prawda?
Oczywiście, rozmawiałam wcześniej z Judy.
Wisi mi, jak to się stało. Wyprostuj to.
-Oczywiście. -Już wiem.
Przejmiesz kolację? To mój najstarszy klient.
-I tak nie znosi gadki o prawie. -Ja?
Nie traktuj tego zawodowo.
Wyciągnij go na miasto, będzie zachwycony.
Bardzo mi pomożesz. Co ty na to?
-Cherie? -Tak, jasne.
-Absolutnie. -Zuch dziewczyna.
-Zdążysz załatwić nianię? -Tak, spokojnie.
Podeślij mi szczegóły.
Cholera.
TAMPONY
Nie, potrzebuję tego.
Nie, nie, nie.
Kocham cię.
Gdyby tak było, nie dzwoniłabyś na ostatnią chwilę.
Dzięki, że przyszłaś. Dosłownie ratujesz mi robotę.
Nie mogłam się zmusić, by zadzwonić dziś do Treya.
Musisz unikać interakcji z Treyem.
Luz to najlepsze, co mógł ci dać.
Wiem. Nie mogę uwierzyć, że tak nawaliłam.
-Jak to „nawaliłaś”? -Szczerze, uważam inaczej.
Więc nie nawaliłaś.
Ale szefowi tego nie powiem. Pomożesz mi to naprostować?
Po to tu jestem, chodźmy.
Co ubrać, by pokazać, że będę nieziemską prawniczką,
ale że mam też luz i nie jestem sztywniarą?
-Nic z tego. -Co?
Ciążowe portki? Nie.
Nie mów mi, że to ma klapkę
-do karmienia. -Nie byłam na zakupach,
odkąd urodziłam.
Bez kitu.
Boże, pamiętasz to?
Cherie sprzed dziecka.
Czerwień to kolor siły. I nie jest za krótka.
Pokazuje pewność siebie. Będziesz wyglądać sexy.
-Nie o to mi chodzi. -Dobra, czekaj.
Chcesz zachować profesjonalizm? Siedzisz w płaszczyku.
Zechcesz pokazać dziewczynki,
wtedy go zdejmujesz.
-Pokaż mi to zdjęcie. -Na telefonie.
Zdecydowanie zdejmiesz płaszczyk.
Czas, byś się zabawiła.
Nie, chodzi o interesy.
Sprawy zawodowe. Pójdę tam,
a potem od razu wrócę.
Wejdziesz i wyjdziesz? Pojeździsz na...
Przestań.
-Zapnij mnie. -Wyglądasz ostro.
Jest już moja podwózka.
Nie zamykaj mi laptopa. Nagrywam ten wykład.
Gdyby Luz się obudziła, butelka jest w lodówce.
-Weź mój gaz pieprzowy. -Serio?
Jest ciachem, ale to nadal facet.
Boże, proszę, bądź jak na zdjęciu.
-Cherie? -Tak.
Ethan?
To ja.
-Miło wreszcie cię poznać. -Wzajemnie.
Wybacz. Proszę, wejdź.
Dziękuję.
To...
-Chodźmy. -Jasne.
Twój dom jest... Jest niesamowity.
Miałem sporo pomocy.
Drinka przed wyjściem?
-Byłoby miło. -Co pijesz?
-Cokolwiek podasz. -Gin z tonikiem?
-Może być. -Tylko to potrafię zrobić.
Ogarniam najwyżej dwa składniki.
Dzięki.
Kończy mi się tonik, więc to głównie gin.
Na pewno jest w porządku.
Kobietę można ocenić po tym, co pije.
Naprawdę?
Mama twierdziła, że po zegarku.
Tak? Jaki nosisz?
Mojej mamy.
Jesteś sentymentalna?
-Tak. -Podoba mi się to.
Mogę zobaczyć?
Wybaczysz na chwilę?
Szlag.
-Widziałam, że masz teleskop. -Chcesz wypróbować?
Tak. Dzięki.
Jest bardzo stary.
Wenus.
Najjaśniejsza planeta.
Nazwana na cześć bogini miłości i piękna.
Wydaje mi się, że to Jowisz.
Widać jego cztery największe księżyce.
I da się dostrzec Czerwoną Plamę. Chcesz rzucić okiem?
To tylko moje zdanie.
Nie to, żebym cię poprawiała.
Kluczowa chwila tego wieczoru.
Uczysz mnie astrologii.
Astronomii.
O Boże.
-Przepraszam. -Nie.
To moja wina.
Nie przepraszaj. Nigdy mnie nie przepraszaj.
Dwa wyznania.
Cieszę się, że nie jem kolacji z innym prawnikiem.
James nie jest taki zły. A ta druga rzecz?
Przejrzałem twoje posty, by wiedzieć, dokąd cię zabrać.
-Przejrzałeś? -Ale nie jak jakiś dziwak.
I co znalazłeś?
Żadnych hamburgerów i cheeseburgerów,
wiec uznałem, że docenisz najlepsze sushi w LA.
I słusznie.
Uczysz się wieczorowo? Co studiujesz?
Prawo na UCLA.
Przyszła prawniczka.
Mama i babcia były pielęgniarkami,
ale ja poszłam w swoją stronę.
Moją ulubioną osobą na świecie była pielęgniarka.
-Naprawdę? -Pielęgniarki są sercem szpitala.
-Dopiero zaczęła mówić. -Pierwsze słowo?
Na razie samo „łał”.
Ale to miłe, przypomina ci, że wszystko jest łał.
Pilnuj tego jebanego psa!
Tak mi przykro.
Boże, przepraszam cię. Nie chciałem, to było...
Tak mi przykro, ja...
Proszę, usiądź.
To było niefajne.
Niefajne.
Nie chciałem cię przestraszyć.
Gdy byłem dzieckiem, pogryzł mnie pies.
Miałem 48 szwów.
A teraz...
oficjalnie jestem kociarzem.
Mogę tak powiedzieć? Jako dorosły facet?
Pewnie.
-Przepraszam. -Śmiało, odbierz.
To moja niania. Proszę ją, by wysyłała mi zdjęcia córki.
-Na pewno jest słodka. -To prawda.
Ale nie mówię jej tego za często, obcy wciąż jej to powtarzają.
Łatwo komentować jej wygląd, gdy wygląda tak słodko,
ale wygląda też na bystrą,
mądrą i zabawną, jak jej mama.
Jaki miło.
Zdrowie.
Za chwile „łał” w życiu
-i szalone pomysły. -Zdrowie.
Dzięki za miły wieczór.
Mogłabym przywyknąć do życia Jamesa.
Nie chcę jeszcze kończyć. Wstąp na drinka.
Chciałabym, ale zamówiłam już auto,
a rano będę zmęczona.
Zmęczenie i bobas to słabe połączenie.
Ustawię budzik na...
-O której się budzi? -O 6.30.
-O 6.30? -Jak mam szczęście.
Boże.
Odwołaj samochód.
Jeden drink. Ustawię budzik na 6.30
i też będę musiał rano wstać.
Ustawiłeś na 5.25.
Co z pewnością jest pomyłką.
Skoro tak...
CZY ODWOŁAĆ PRZYJAZD? TAK, ODWOŁAJ
Odwołany.
Jeden drink.
Wiesz co?
Może jednak powinnam wrócić. Niania pewnie ma już dość.
To przez wrotki, prawda?
Nie ma nic mniej atrakcyjnego niż mężczyzna na wrotkach, prawda?
-To nie to. -Innym razem.
Zaczekaj.
Powiedziała, że mogę wrócić późno. Da sobie radę.
-Na pewno? Bo nie chcę... -Serio, poradzi sobie.
-Chodźmy, kochanie. -Co mówiłeś?
Że w to mi graj.
UCIEKAJ!
Pomocy! Ratunku!
Proszę, pomóżcie mi!
O nie... O Boże.
Pomocy!
Proszę! Wpuść mnie!
Pomóż mi! Wpuść mnie! Proszę, potrzebuję cię!
Nie!
Proszę.
Ktokolwiek, proszę.
-Mówił, że nie? -Nie, wiesz...
Przepraszam. Pożyczycie mi telefon?
-Co ci się stało? -Padłam ofiarą ataku.
POKAZ KLASYKÓW „NÓŻ W WODZIE”
Zaatakował mnie. Goni mnie.
Bardzo potrzebuję telefonu.
Proszę. Muszę zadzwonić do niani.
Zadzwonię. Podasz mi numer?
Nie znam go.
Nie znasz numeru swojej niani?
Nie, mam go na telefonie.
Ale mi go zabrał. Wszystko mam na telefonie.
-Zadzwonisz na policję? -Jasne.
Halo? Jest tu dziewczyna, którą podobno zaatakowano.
Nie wiem, jesteśmy teraz przed kinem Vista.
Możliwe.
To panią zaatakowano?
-Tak. -Kto panią napadł?
Klient mojej kancelarii.
Proszę posłuchać. Musicie powiadomić Jamesa Fullera.
To mój szef. On wysłał mnie na tę kolację.
-Piła dziś pani? -Dwa drinki, nie więcej.
Proszę usiąść z tyłu.
-Jestem trzeźwa, przysięgam. -Proszę wsiąść do auta.
Twarzą do przodu.
Patrzymy w obiektyw.
-Co mi się zarzuca? -Publiczne odurzenie.
-Zaatakowano mnie. -Sprawdzamy to.
Czy ktoś może powiadomić moją nianię?
Spodziewa się, że wrócę.
Zostawiła pani jej numer na recepcji?
Zostawiłam jej nazwisko i adres, ale numer mam w telefonie.
Zrobimy, co się da. Do środka.
I potrzebuję też tamponu.
Dam im znać. Wchodzimy.
Proszę, naprawdę go potrzebuję.
Chyba miałaś paskudną noc.
Chcesz o tym pogadać?
Więcej tu nie porobisz.
Nie gryzę.
Masz może tampon?
To ci wygląda na aptekę?
Kto cię tak urządził?
Nikt.
Ten koleś. Byliśmy na służbowej kolacji.
Chyba myślał, że to randka. Może tak było, nie wiem.
Ktokolwiek to jest, walić go.
Oby zeżarł michę żyletek
i zdechł gdzieś w rowie.
Tak.
A jego gin z tonikiem był do dupy.
Co powiedziałaś?
Że jego gin z tonikiem był słaby. Przed kolacją zrobił mi drinka.
Mówił, że to jedyne, co potrafi zrobić?
Tak.
Biały typ? Wysoki, niebieskie oczy?
Tak.
Dodał, że nie cierpi psów?
-Skąd to wiesz? -Wybacz.
To, co zrobię, to nic osobistego.
Wyciągnijcie mnie stąd! Ta suka próbuje mnie zabić!
-Co ty robisz? -Jesteś naznaczona.
Znajdź Pierwszą Damę.
-Kto to taki? -To twoja jedyna szansa.
To, co powiedziałaś.
Moja kumpela mówiła to samo, zanim zaginęła.
Znaleźli ją martwą na schodach do muzeum Getty.
Ukryj się. Nie wracaj do domu.
Raz mu uciekłaś, ale ci nie odpuści. Nigdy.
Czemu nie powiesz tego policji? Mnie nie uwierzą.
Ty tak serio?
On kontroluje innych.
Kurwa, wyciągnijcie mnie stąd!
Ta suka chce mnie zabić!
Wiemy, czego szukasz.
-Co robisz? -Masz gościa.
Nie chcę gościa.
-Cześć, kochanie. -Nie, to ten facet.
To o nim wam mówiłam. Nie możecie go tu wpuścić.
-Dziękuję. -Za chwilę wrócę.
Nie, proszę was, nie zostawiajcie go tu ze mną!
Siadaj!
Zaskoczyłaś mnie.
Stwarzasz wrażenie jednorazowej kokietki, ale...
Ale mnie zaskoczyłaś.
Jesteś waleczna.
-Nie chciałam kokietować. -Przestań kłamać.
-Przyrzekam. -Nie kłam.
Wparadowałaś do mnie w tej swojej
jebliwej sukience.
Dobrze wiem, czego chciałaś.
Chciałam poznać kogoś miłego.
Wiesz co?
Poszło ci nawet lepiej.
Poznałaś mnie.
Chcę tylko wrócić do domu. Proszę.
-Proszę, pozwól mi wrócić. -Pozwolę ci spróbować.
Nie powiem Jamesowi, słowem nie pisnę.
Powiem mu, że to zmyśliłam, naprawdę.
Nieważne, czy to się stało, czy nie.
Bo nikt ci nie uwierzy.
Bo nikogo to nie obchodzi.
Teraz liczy się wyłącznie to,
że uwielbiam gierki.
Chcesz zagrać?
Nie chcę w nic grać.
Zapoluję na ciebie, a jeśli przetrwasz noc,
daruję ci życie.
Chcesz zagrać?
Proszę, nie rób tego.
Nie rób tego.
Twoje ciało mnie woła. Praktycznie krzyczy.
Tak jest.
-Muszę na ciebie zapolować. -Proszę, nie rób tego.
Sądzę, że dasz radę.
-Nie mogę. -Wierzę w ciebie.
Wiesz co? Dam ci fory.
Dobrze?
-Cherie Vita? -Tak.
-Wpłacono kaucję. -Ale ja chcę tu zostać.
Mam to gdzieś.
Nie ty ustalasz zasady.
Dalej, wyłaź.
ZAGINĘŁA
LICZĘ SIĘ POWIADOM PIERWSZĄ DAMĘ
-Wie pan, gdzie jest Grand Street? -W tamtą stronę.
Chodź tu po to.
Zatrzymaj się!
Przepraszam. Nie mam pieniędzy, ale mogę zapłacić później.
-Dokąd? -South Grand 155.
Nie powinnaś być tu sama.
Taka młoda dziewczyna.
Nie ciebie pierwszą odbieram w takim stanie.
W jakim?
Wyglądającą jak ty. Uciekającą. Przerażoną.
Co się stało z innymi?
To twój dom?
Nie, mojego szefa.
Dobrze. To dobrze.
Dziękuję.
Mój Boże, Cherie.
Przepraszam. Rety, spójrz na siebie.
Chodź, tędy.
Dobry Boże.
-Wiem, że masz rocznicę. -To bez znaczenia.
Chodź, usiądź tutaj.
Co się stało?
Nie wiem. Napadł mnie.
-Chciał mnie zabić. -Ethan?
To nie do wiary.
Jak najbardziej ci wierzę. Ale to nie w jego stylu.
A co jest w jego stylu?
Judy!
Możemy prosić o herbatę?
-Tak. -Teraz?
Cherie. Boże. Tak, oczywiście.
Powinienem zadzwonić na policję. Zadzwonię na policję.
Już to zrobiłam. Poszedł za mną.
Na komisariat? To nie ma sensu.
-Zadzwonię do niego. -Nie.
Nie, nie mów mu, gdzie jestem.
Nie skrzywdzi cię. Nie, gdy będziesz ze mną.
Nie rozumiesz. Z nim jest coś nie tak.
Jest jak... To potwór.
Tak robią tylko potwory.
Nie, nie tak.
Zauważyłeś w nim kiedyś coś dziwnego?
Nie, skądże, wtedy bym was ze sobą nie zapoznał.
-Judy, co z tą herbatą? -Robi się.
Przepraszam za nią, chyba łyknęła tabletki nasenne.
Tak mi przykro.
Nigdy sobie tego nie wybaczę.
Uznałem po prostu, że zasługujesz na coś miłego.
-To nie było miłe. -Nie, oczywiście, że nie.
Gdybym nie był prawnikiem,
sam bym go załatwił.
Zostań tu na noc, kochanie.
Mogę skorzystać z prysznica? Czuję, że tego potrzebuję.
Oczywiście, że tak. A ja znajdę ci jakieś ubrania.
Mam prysznic przy gabinecie. Chodź ze mną.
BANKOWOŚĆ
KALENDARZ
Dobrze, że pasuje.
Może ci się przydać.
Dziękuję.
Powinnam już iść.
Na pewno bardzo się boisz.
To prawda.
Mogę ci coś doradzić?
-Nie mów mojemu mężowi. -Nie powiem.
-Może cię zwęszyć. -Kto taki?
Wiesz kto. Twoja krew ma mocny zapach.
Zadbaj o czystość, a może uda ci się przetrwać.
Co się dzieje?
Dawałam Cherie czyste ubrania.
Dziękuję.
Naprawdę muszę już iść. Trey czeka na mnie na dole.
Trey? Chyba już o nim rozmawialiśmy.
Trey się zmienił, więc do niego zadzwoniłam.
Powinnaś tu dziś zostać.
Mogę nawet jechać po Luz.
Nie, Luz jest u niani, nic jej nie będzie.
Zawsze miałaś tu bezpieczną przystań.
Musisz mi zaufać.
UCIEKAJ!
Nie.
Cherie. Porozmawiajmy o tym.
Cherie!
Zaczekaj! Proszę!
Wskakuj.
Zabrać cię na komisariat?
Nie, muszę tylko zadzwonić.
Chodź tu, skarbie.
Trey, tu Cherie. Mam kłopoty.
WIDZISZ JĄ W OGÓLE? POWIADOM PIERWSZĄ DAMĘ
Tampony.
-Jakie? -Super chłonne.
Będzie 5,17 $.
Nie mam pieniędzy. Ale mam to.
Dostaniesz za to co najmniej 50 $.
Łazienka jest z tyłu.
Zajęte!
Cześć, kochanie.
Wiedziałem, że będzie łatwo, ale to po prostu nudne.
Spokojnie.
Ciesz się tym.
Zostaw ją!
Odejdź stąd.
Po prostu ją wypuść.
Odejdź.
Dzięki Bogu.
A tobie, kurwa, co?
Zamknęli mnie za bójkę. Jedź.
Byłaś w pace?
Ki chuj? Piłaś coś?
Nigdy się nie biłaś.
-Wszystko gra. -Niezbyt.
-Po prostu jedź. -Jedziemy do szpitala.
Wrzuć bieg i ruszaj.
-Jazda! -Dobra, luz.
Jedziemy do domu czy co?
-Po prostu jedź. -I tyle?
Nie do wiary.
Nadal masz u siebie ten pistolet?
-Co? -Pistolet w domu?
-Masz go? -Tak.
Jestem czarny i mieszkam w USA.
Więc tam jedziemy.
Czekaj, a co z Luz?
Jest z nianią.
A na co ci moja spluwa?
Halo? Kurwa, co z tobą, Cherie?
Przestań tyle pytać. Siedź cicho i jedź.
Masz kłopoty. Zgarnąłem cię.
Mam o nic nie pytać? To obłęd.
Ty mnie rzuciłaś, pamiętasz?
Nic jestem ci nic winny.
Czy możesz zabrać nas do siebie?
Uprzedzam, jest tam Dawn.
-Myślisz, że mi to robi? -Kiedyś robiło.
Kiedyś bardzo cię obchodziła.
Fakt. I się z nią przespałeś.
-Wtedy mi przeszło. -Zaczyna się, ciągle to samo.
Ty tak serio? „Ciągle to samo”? Przeleciałeś moją najlepszą kumpelę.
Nie, przyszła do mnie po tym, jak ty dałaś mi kopa.
Nie zmieniaj historii, dobra?
Nie miałaś problemu z tym, żebyśmy się spotykali.
Pytałem, zgodziłaś się. Chryste, co się z tobą dzieje?
-Coś taka nerwowa? -Wcale nie.
-Nie kłam. -Nie kłamię.
Ja pierdolę!
Co za chuj?
Nie wysiadaj.
-O czym ty pieprzysz? -Nie wysiadaj.
-Wyluzuj. -Trey, wracaj.
Zostań w samochodzie!
Nie panikuj, to pewnie jakiś szop.
Wejdź do środka.
Jak powiesz, czemu tak ci odwala.
-Po prostu wsiadaj. -Powiedz prawdę.
Proszę.
Trey, wróć do auta.
Z tobą tak zawsze. Zawsze.
Trey, zaatakowano mnie! Całą noc mnie ściga!
Wciąż może mnie ścigać. Czy możesz wrócić do auta?
Jedź.
-Gdzie mieszka? -Przestań.
Potrzebuję nazwiska i adresu.
-Dlatego nie chciałam ci mówić. -Dlaczego?
To była randka?
Spotkanie, które stało się randką.
Co to znaczy?
-Mój szef nas umówił. -Czekaj, James to ustawił?
To sprawka Jamesa? Wiedziałem, że jest podejrzany.
-Nigdy by ci nie pomógł. -Próbował...
Co najwyżej cię zerżnąć.
Ale nie traktował cię poważnie.
Myślałem, że jesteś mądrzejsza.
-To była pomyłka. -Żebyś wiedziała.
Cherie, zaczekaj.
-Co? -Zwolnij.
Daj mi ostrzec Dawn.
-Powaga? -Nie udawaj,
że ty byś ją do siebie wpuściła.
-Nie boję się Dawn. -Ale ja tak.
Kurwa.
Może iść do domu. Może iść do swojego dziecka.
-Uspokój się. -Uspokoić? Ty chyba...
Nie, chodźmy z nią pogadać.
Jak boisz się ją pogonić, sama to zrobię.
Cholera.
Cześć.
-Kto ci to zrobił? -Jeden koleś.
Kolega szefa. Pieprzony psychol.
Chodź tu, laska.
-Nie mogę iść do domu. -Kumam.
Nie rób z siebie ofiary. Daj jej, kurwa, wodę czy coś.
Jezu.
Dajemy!
-Żryj gruz! -Należało ci się!
-A niech mnie. -A tobie co się stało?
Pilnuj swojego nosa, Michelle. Opiekuję się Cherie.
-Tak. -To twoje?
Tak.
Wyluzuj, masz większe problemy niż kwiatowy zapach.
Zamkniesz już ryj? Boże.
Chcesz obejrzeć z nami film?
Typiara zaraz kojfnie, ale w jakiś spoko sposób.
Nie, odpuszczę.
Słuchaj, wiem, że mamy sporo nierozwiązanych tematów.
Jest jak jest.
Dobra. Tak.
Może pójdziesz się ogarnąć, bo wyglądasz trochę...
Wiesz, jak wyglądasz.
-Jak sponiewierana Barbie. -Serio, Michelle?
Taka prawda, nie widzisz?
Dzwoniłem do niani. Nie może zostać,
ale ma zaufaną koleżankę, więc jest cacy.
Jak chcesz, możesz spać u Norlona.
-Potrzebuję tamponów. -Tamponów? Jasne.
Moje ulubione. Uwielbiałem kupować ci tampony.
Kiedyś Luz o nie poprosi.
I dostanie.
Tampony, podpaski, ogrzewacze, ochraniacze.
Co będzie trzeba.
Dobry wybór.
Słuchaj.
Dzisiejsze zdarzenia
to nie twoja wina.
Nie zrobiłaś nic złego.
Po prostu byłem głupi.
Fajne buty.
Czyste. Wąchałem.
Nadal stawiasz tarota?
Od śmierci babci już nie. A co, chcesz coś wiedzieć?
Tak.
Dobra.
W porządku.
Czy dzisiaj umrę?
Znajomi Treya zwykle pytają, czy kogoś zaliczą.
Ale...
W porządku.
Najpierw przeszłość.
Dziesiątka Mieczy.
Piątka Denarów i Rycerz Mieczy.
Zostawmy twoją przeszłość.
Wiesz, co się stało. Przejdźmy do przyszłości.
Dobra, przyszłość.
ŚMIERĆ - XIII
WIEŻA - XVI
DIABEŁ - XV
Wszystkie tak wyglądają?
-Chodzisz do kościoła? -Nie.
To zacznij.
Moja babcia
zwykła mawiać, że w tarocie nie ma złego rozdania.
To kwestia spojrzenia na karty.
Nawet złe mogą sprawić, byś inaczej spojrzała na życie.
Widzisz tę kartę? To potęga. Moc.
Szalona determinacja.
Pieprzona siła nie do zatrzymania.
-Już wiem, kim on jest. -Wcale nie.
Karta to nie on.
Ta karta to ty.
-A ty to, kurwa, kto? -Ja do Cherie.
To są, kurwa, jakieś jaja.
Lecimy z nim.
-Nie wpuszczajcie go. -Zabierz stąd Norlona.
Nie musi tego widzieć.
Nie dajcie mu tu wejść.
Cherie, pozwól mi to zrobić dla ciebie.
Chcecie dać próżniakowi nauczkę?
Na to zawsze się piszę.
BLOKADA
Wbijaj, skurwysynu.
Do środka.
Nie.
Zostań tu.
Pod żadnym pozorem nie wychodź.
Co to ma być?
Nic nie mów.
To on cię skrzywdził?
Bądźmy szczerzy. Żadna to, kurwa, niespodzianka.
UCIEKAJ!
Może cię zwęszyć. Twoja krew ma mocny zapach.
-Halo? -Wejdź.
-Proszę. -Potrzebuję krzyża i wody święconej.
-W jakim celu? -Ściga mnie potwór.
Zabił już sześć osób i potrzebuję pomocy.
Ochłoń, dziecko. Spokojnie.
Nazywam się Cherie
i umieram.
Daj mi krzyż. I wodę święconą.
Cokolwiek do ochrony.
-Chcesz wyznać swoje grzechy? -Moje grzechy?
Chuj z tym.
-Jak mi nie pomożesz... -Kim jest człowiek, o którym mówisz?
Nadchodzi.
Nie, Cherie. Jesteśmy tu sami.
Nieprawda.
On tu jest.
Gdzieś.
Może był z tobą przez cały ten czas.
I może już czas mu się poddać.
Nie.
Wybrał cię.
Witaj znowu, kochanie.
Nie. Nie możesz tu być.
Dlaczego? Zawsze lubiłem stare katedry.
A zwłaszcza starych księży.
Wybacz, nie mogłem się powstrzymać.
Ale serio? Woda święcona?
Czym jesteś?
Przeze mnie jesteś niczym i zawsze będziesz niczym.
Ponieważ ludzie we mnie wierzą.
Ja w ciebie nie wierzę.
Nie?
Dobrze.
Usiądź.
Nie.
Siadaj.
To ci się spodoba.
Nie!
Teraz we mnie wierzysz?
Tak mi przykro.
Nie przepraszaj mnie.
Chodź. Chodź ze mną.
Biegiem!
Weź to. Idź. Za tym panelem.
CHUSTECZKI ANTYBAKTERYJNE
LICZĘ SIĘ POWIADOM PIERWSZĄ DAMĘ
Pierwsza Dama?
Musimy się spotkać.
Hej. A to co?
-Jesteś żołnierą? -Nie.
Nie kojarzę cię z Afganistanu.
Bo tam nie byłam.
To może zdejmij ten mundur.
To nie mundur.
Kiedyś nim był.
Zanim odjebałaś tę akcję.
Zdejmuj go.
Albo ja ci pomogę.
Jesteś. Wszędzie cię szukaliśmy.
Moi bracia czekają na zewnątrz.
Spóźnimy się.
Będą wkurzeni.
Do zoba, żołniero.
Dupek. Aż stąd czuję twój testosteron.
-Pierdol się. -Ty się pierdol!
-Dokąd lecisz? -Century Spa przy Grand.
Pielęgnacja o trzeciej w nocy? Podoba mi się.
Wszystkie powinnyśmy iść do spa.
-Miałyśmy dziś świętować. -I świętujemy.
Moja panna dostała się na magisterkę na Stanfordzie.
Oceanografia. Wszystko rozwiąże.
Do 2050 roku w oceanach będzie więcej plastiku niż ryb.
Rozpaczliwie potrzebujemy twojego kobiecego mózgu.
-To piątkowy wieczór! -Tak.
Powinnaś z nami później posurfować.
-Nie surfuję. -Nauczymy cię.
-Mamy dodatkową deskę. -5.25.
Uderzymy na fale o szóstej. Na Zumie ma być grubo.
5.25? Co jest wtedy?
Wschód słońca. Jak się spóźnisz, samce alfa zajmą plażę.
-Mogę zobaczyć? -Tak.
Nadchodzący rok będzie naszym rokiem.
-To rok pieprzonych kobiet! -Tak jest!
Podkręć muzę!
Zaczekaj. Przycisz.
Wszystko gra? Czoło ci krwawi.
Mądra dziewczyna. Używa wybielacza.
Spisałaś się, kochanie.
Możesz być dumna.
Wiesz co? Gdy już cię zabraknie,
twoja córka
zostanie ze mną. Dobrze się nią zajmę.
Wychowam ją jak własną.
Pierdol się!
Wynocha.
Precz!
Zostań.
Skąd się tu wziąłeś?
-Pierwsza Dama? -Jest w środku.
Musisz być Cherie. Ciekawe.
Pierwsza Dama?
Z krwi i kości. Czy cokolwiek to jest.
Ale możesz mówić do mnie Dena.
Pierwsza Dama brzmi zbyt formalnie jak na tę sytuację.
Nie sądzisz?
-Co to za miejsce? -To twoja jedyna nadzieja.
Ujemne jony z węgla drzewnego zajebiście oczyszczają powietrze.
Odświeżacze wymiękają, co nie, dziewczęta?
Czerwone światło zabija wszelkie pozostałe bakterie.
A twoja woda z krwią spływa do rur,
które rozchodzą się po całym mieście.
Będzie cię czuł na każdym rogu.
Tak.
Nareszcie. Jesteś tu bezpieczna, ze mną.
Nie mam całej wieczności.
Skąd wiesz, że mnie wyczuwa?
Bo wysłano mnie tu, by go powstrzymać.
Ethan miał jedno zadanie. Chronić ludzkość i ją pokierować.
Ale dla niego oznaczało to, że mężczyźni mają mieć władzę,
za wszelką cenę. I tak było. Przez tysiące lat.
Bez odpowiedzialności.
Grabił, niszczył i rozsiewał kłamstwa.
Naprawdę sądzisz, że Ewa pochodzi z żebra Adama?
Spróbuj na odwrót.
Ale teraz równowaga sił zachwiała się.
Robi się zdesperowany.
Bezwzględny. Pora, by zmyć tę gównianą plamę na społeczeństwie.
To czym jesteś? Aniołem czy coś?
Pierwszym.
-To kim jest Ethan? Jakimś... -Kutasem.
Kutasem.
Miałam postawić na demona, ale...
Demon to tylko skrzywiony anioł.
Ale zapomnij o nim.
Ta noc jest twoja.
-Czekaj, moja? -Tak, twoja.
To nasza chwila.
Dziś go załatwimy.
Żadne „my”. Przyszłam tu po twoją ochronę.
A myślisz, że co robię całą noc?
Przygotujmy cię. Noc dobiega końca.
-Musisz go zwabić. -Mam być twoją przynętą?
Tylko ty dotrwałaś tak blisko świtu,
co czyni cię wyjątkową.
Ty ewidentnie jesteś wyjątkowa, czemu sama tego nie zrobisz?
Nie krwawię.
Twoja krew nie jest słabością. Jest twoją siłą.
A on ma obsesję na jej punkcie.
Podąży za tobą wszędzie.
Przepraszam, nie mogę. Nie ma mowy, żebym tam wróciła.
-Pieprzyć to. -Potem ruszy za twoją córką.
Widziałam, jak Ethan likwiduje całe matriarchaty.
Usuwał całe rody.
Nie da ci spokoju.
Gdy zabije ciebie, zabije Luz.
To jak będzie?
Będziesz się tu ukrywać czy zabijesz ze mną tego zjeba?
Nawet gdybym była w stanie, nie wiedziałabym jak.
Owszem, wiesz.
Zawsze wiedziałaś.
-5.25. -Przygotujmy się.
PIERWSZA DAMA
PRZYSTAŃ SANTA MONICA
Gotowa?
Gdzie jesteś?
Cześć, kochanie.
Poznałaś już Pierwszą Damę.
Jakie kłamstwo ci sprzedała? Że dziś jest ta noc?
Że słabnę?
Przynajmniej rozumie moją moc.
Dlatego boi się pokazać.
Cherie, przynęta zawsze ginie.
Przekonamy się, kto zginie.
Przetrwają tylko te, które się ukrywają.
Cherie.
Jesteś tu sama.
Obudź się.
Jak tam twoje przetrwanie?
Odejdź ode mnie.
Nigdzie się nie wybieram, kochanie.
Walcz i krzycz do woli, ale ja tu zostanę.
Chcesz poznać prawdę?
Nikt nie życzy mi śmierci.
Ludzie lubią moją obecność.
Bo wiedzą, że takie dziewczyny jak ty
trzymam w ryzach.
Wypuść mnie.
Proszę.
Wiem, że to koniec.
Puść mnie, żeby mnie posiąść.
Nie.
Chcę, żebyś mnie miał.
Powtórz to.
Chcę. Naprawdę.
Chcę ciebie.
Dobrze.
Dobrze. Grzeczna dziewczynka.
Zaczekaj.
Co?
W porządku.
Długo czekałem na kogoś takiego jak ty.
Miałem chwile zwątpienia,
ale wciąż rzucałaś mi wyzwania.
Ale teraz, widząc cię w takim stanie...
Wierzysz we mnie.
Umrzesz, wiedząc, że mi się poddałaś.
Grzeczna dziewczynka.
Co to jest?
Próbujesz mnie oszukać?
Myślałaś, że to zadziała?
Ty i parę kamieni?
Nie tylko ja.
Ty suko!
UCIEKAJ!
Jak tam twoje przetrwanie?
Będę szczera, marnie wyglądasz.
Trochę słońca tak ci dosrało?
Co to za żałosna moc?
Twoje nocne łowy dobiegły końca.
Spójrz.
Jest tu twoja stara znajoma.
Nie!
Przestań! Nie!
Nie!
UCIEKAJ, KOCHANIE
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger z?