ใครช่วยสรุปเรื่องให้ข้าหน่อย ว่าพลาดอะไรไป
"ความเดิมตอนที่แล้วใน วิลโลว์"
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา - ถูกสิง
มีอีกมากมายที่ต้องตาย
แต่เจ้ายังช่วยพวกนั้นได้
สิ่งที่เจ้าต้องทำ ก็แค่ยอมแพ้
ไอ้เกราะวิเศษที่แสนคงกระพันนี่
ไม่อยากเชื่อว่ายอมให้เจ้า กล่อมให้เชื่อไอ้เรื่องไร้สาระนี่ได้
รู้มั้ยเกราะนั่นไม่ใช่อาวุธ
- มันคือโล่ - ไว้สู้อะไร
ความมืด
ประตูระหว่างมิติมันกำลังจะเปิด
และเมื่อพวกนั้นไปถึง อีโลร่าก็จะหายไป
เกรย์ดอนบาดเจ็บ
เราต้องพาเขาไปที่พัก
น๊อคมาร์
นี่ ให้ข้าช่วยนะ
เราเข้าไปไม่ได้
ไม่เห็นเหรอ นางต้องการแบบนี้แหละ
เราต้องพาเกรย์ดอนเข้าไป ไม่งั้นเขาตายแน่
ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอก
แถวนี้ไม่มีที่อื่นแล้วด้วย
ป้อมนี่เคยเป็นที่มั่น
ของทรราชจอมโหด แห่งยุคนั้น บาฟมอร์ด้า
ใช่ หรือที่คิทเรียกนางว่าท่านยาย
แต่ยังมีอีกเรื่อง
มันยากที่จะเข้าใจ แต่เจ้าต้องรู้
สายเลือดบาฟมอร์ด้า จิตวิญญาณนาง ยังคงอยู่
ในตัวแม่ ในตัวพี่เจ้าและตัวเจ้าด้วย
ข้าเสียใจด้วยนะ
เจ้าคิดว่านางใช้มันไว้ทำอะไร
บาฟมอร์ด้ารู้วิธีทรมานดี
เล่าลือกันว่า
สามสี่วันรวดเลยละ
มีแต่เรื่องพิลึก
สภาพข้าดูเป็นไง
เหมือนเวอร์มาแทรคที่ดูดีมากๆ เลย
- อะไรนะ - คือข้า...
ไม่ มันเป็นมุกที่ฮามากเลย
คราวหน้าให้เป็นหน้าที่ข้านะ
สิ่งที่เกิดกับบัลลันไทน์และเมอร์ริค ข้าก็จะเป็นแบบนั้น
และพวกเจ้าจะต้องหยุดข้าก่อนที่จะ...
อะไร
บัลลันไทน์จะทำกับข้างั้นเหรอ
สิ่งที่บาฟมอร์ด้า เริ่มไว้ตอนที่เจ้ายังเด็ก
พิธีกรรมแห่งราตรีที่สิบสาม
เนรเทศวิญญาณของเจ้า ไปสู่ดินแดนแห่งความทรมานตลอดกาล
มีเพียงการรวมกำลัง ของวิลโลว์และราเซล
สองจอมเวทผู้ทรงอำนาจที่สุด ถึงจะหยุดมันได้
ใช้คาถาไฟโบนัคซีเฮ็กซ์ ถ้าข้าจะไม่ผิด ใช่มั้ย
วิลโลว์เอาชนะบาฟมอร์ด้า
ช่วยเหลืออีโลร่า ดาแนน เจ้า...
และช่วยโลกเอาไว้
ว้าว
แล้วเจ้าทำไงต่อ
ไปฉลองและเมาเละไง
แล้วสิ่งที่ท่านได้ทำที่โรงเชือดแกะ ท่านจะ...
เสกไล่ออกจากร่างเขาเหรอ
มันจะเป็นความเจ็บปวดแสนสาหัส ที่เขาเคยได้เจอมาแน่
และหลังจากนั้นเขาก็ตาย
งั้นเหรอ ก็แค่บอกไม่ได้ก็พอมั้ง
มันเป็นความผิดเจ้า
- โทษทีนะ เจ้ารู้ได้ยังไง - ก็...
เจ้าส่งเราไปทำเรื่องบ้าๆ เพื่อหาของโบราณงี่เง่า
ที่ไม่มีจริงด้วยซ้ำ
เรากมาติดอยู่ในปราสาทต้องสาปนี่ แถมเอริคก็อยู่ไกลไปค่อนโลก
ใช่ เอริคพี่ชายเจ้า
และขณะเดียวกันคู่หมั้นเจ้า เกรย์ดอนเซ่นี่
กำลังจะตายเพราะปิศาจอายุ 300 ปี
ไม่เอาน่าพวก
- อย่าพูดว่าตายสิ - โทษทีนะ
เขาเหลือเวลาแค่ไหน
ก่อนจะถูกเข้าสิง
ไม่นาน
บางทีอาจจะไม่พ้นคืนนี้ เขาจะเสียสติ
เรารู้ดีว่าต้องทำยังไง
สิ่งสุดท้ายที่บัลลันไทน์ ขอให้เจ้าทำคืออะไร
ฆ่าเขา
เขาคือเจ้าชายแห่งกัลป์ลาดอว์น ได้เกิดสงครามแน่
แฮสเธอร์ก็รู้
ใช่มั้ย เราต่างรู้ดีว่าเขาไม่ควรมา
ถ้าข้าต้องเลือกระหว่างช่วยเอริค
กับรอให้เกรย์ดอนกลายเป็นปิศาจละก็
นี่ เขียนลงในคำสาบานวันแต่งด้วยสิ
คิทพูดถูก
ข้าเคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน
และข้าก็ไม่แกร่งพอที่จะหยุดมัน
ข้าไม่อยากทำร้ายทุกคน
แต่ข้าทำแน่
ถ้าฝ่าบาทอยากรีบให้มันจบๆ ไปละก็
นางก็คงต้องทำมันเอง
คิดว่าข้าไม่กล้ารึไง
ข้าว่าไม่
การฆ่าใคร ที่เขาไม่คิดจะตอบโต้
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ
ขอละ
ท่านคือสุดยอดจอมเวทนะ
ท่านเอาชนะบาร์ฟมอร์ด้าได้
แบบว่ามันต้องมีทางทำอะไรได้สิ
ตอนนางยังเด็ก ประมาณเจ้า
บาร์ฟมอร์ด้าทรงปัญญา ช่างสงสัย มีอนาคตไกล
นางถูกสมาชิกของสมาคมลับ ที่ถูกลืมเลือนลักพาตัวไป
กลุ่มภาคีแห่งเวิร์ม
พวกโครนเปลี่ยนนางให้หัวรุนแรง
เปลี่ยนนางด้วยความเชื่อที่บิดเบี้ยว และสั่งสอนด้วยพลังผิดธรรมชาติ
พลังแบบไหนกัน
ก็ตัวอย่างเช่น
ครั้งนึงนางเปลี่ยนทั้งกองทัพ ของกัลลาดอว์นให้เป็นหมู
สุดท้ายราเซลกับข้า เสกพวกเขากลับมาได้
วุ่นวายที่สุด มีหมูอยู่ทุกที่
โทษนะ ทุกคนเลยเหรอ
แล้วเจ้าก็เสกหมู กลับมาเป็นคนงั้นเหรอ
ก็คงงั้น
ประเด็นคือ พวกภาคีแห่งเวิร์ม ใช้เวทมนตร์ต้องห้ามที่ผิดธรรมชาติ
หากมีพิธีกรรม ที่แยกปิศาจแบบนั้นออกมาได้
ข้าคิดว่ารู้ว่าจะไปหามันที่ไหน
มาลาเทรี่ยม
ห่อหุ้มด้วยผิวของซาทาร์
น่าแหวะ
นี่ การชำระล้างของนัมชับ
เป็นพิธีชำระโปรดข้าเลย
เป็นพิธีกรรมเพื่อการยักย้ายถ่ายเท
แต่มันซับซ้อนและอันตราย ตอนนี้พลังข้าก็ยังไม่กลับคืนมาด้วย
ข้าใช้เวทเสกพืชไม่ได้ด้วยซ้ำ
ได้ ตกลง
จะให้ข้าทำอะไรล่ะ
ท่องบทการเล่นแร่แปรธาตุ
เราจะช่วยกันร่ายมนตร์
มันจะได้ผลมาก
ผสมสมุนไพรให้พอดี โทนิคกับทิงเจอร์
ใส่ไปในเวลาเหมาะสม ตอนที่ท่องมนตร์มาดังๆ
เขาจะหลั่งของเหลวออกมา
ของเหลวแบบไหนที่จะออกมา
เลือดหนองไหลมาจาก...
คิดอีกทีรอดูเองดีกว่า
ไปที่คลังแสงเอากริชที่มีด้ามงาช้าง กับมีดเซลิเนี่ยมมา
โครนรู้ว่าเราอยู่นี่
นางจะส่งพวกเกลมา เพื่อให้แน่ใจว่าพิธีสำเร็จ
เราต้องคอยระวังไว้
ข้าดูให้เอง
จะให้เชื้อร้ายของเกรย์ดอน ผ่านสู่คนอื่นไม่ได้
ถ้าเป็นงั้น... เราจะไม่รอดออกไปจากที่นี่
แล้วไอ้การติดอย่างที่ท่านว่า... มันแบบเขาไอใส่เรา
หรือแบบข้าไปแตะเขา แล้วมาแตะหน้าของข้าใช่มั้ย
มันคือเมือกพิษ
อย่าไปดม อย่าไปเช็ด อย่ากินมัน
เราจะกินมันทำไม
เดี๋ยว
มีอีกเรื่องที่สำคัญมากกว่านั้น
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ให้ไกลหอคอยไว้
มันอาจเป็น ประตูที่นำไปสู่โลกแห่งความตาย
เอาละ อย่าไปแตะไอ้เมือกปิศาจ และอยู่ห่างหอคอยเอาไว้
ทุกคนเข้าใจนะ
อยากบอกว่าข้าคึกมาก และรู้สึกดีกับไอ้การไล่ผีนี่
ข้ารู้ว่าเจ้าเสียใจ
แต่เจ้าจะเอาแต่โทษตัวเอง ในสิ่งที่เจ้าจำเป็นต้องทำไม่ได้
ข้ารู้เขาสำคัญกับเจ้า และยากแค่ไหนในการที่ต้อง...
ฆ่าเขาเหรอ
ใช่
คิท บอร์แมนพูดถูก
มันเป็นสิ่งที่เจ้าไม่เข้าใจ จนกว่าจะได้ทำมัน
หวังว่าเจ้าจะไม่ต้องทำ
ที่ข้าจำได้เรื่องการเป็นเด็ก คือคอยเก็บคอกม้า
และดูแลพวกอานทั้งหลาย
ซึ่งข้าก็ยินดี ยินดีที่ซอร์ช่าให้บ้านกับข้า
ตอนบัลลันไทน์เขามาสนใจ เขาได้มอบสิ่งที่ข้าไม่เคยมี
คือวิธีระบายโทสะ และเปลี่ยนมันให้เป็นอย่างอื่น
เขามอบดาบให้ข้า และข้าใช้มันฆ่าเขา
ข้ารู้ ข้า...
ข้าจะไปคอยเฝ้าที่กำแพงก่อน
งั้นข้าจะไปด้วย
ไปช่วยวิลโลว์กับอีโลร่า ดูว่าต้องการอะไร
โทษนะ
ว่าไง คนสวย
แกซ่อนสมบัติอะไรไว้ล่ะ
ใช่
บอร์แมน
มาหาเราสิ
เรามีอะไรพอช่วย ให้เขาหายเจ็บได้มั้ย
ไม่
เหรอ งั้นก็ได้
ข้าเจอของหมดแล้ว ยกเว้นผงสกัดของต้นเงาราตรี
เราต้องใช้เครื่องปรุงให้ครบ
ถ้าผสมผิด เราอาจระเบิดทั้งปราสาทนี่ได้
กระเพาะฉี่ตัวพอสซั่ม
พอสซั่มคอแดงไม่กินอะไร นอกจากต้นเงาราตรี
เอาม้ามมันมาต้มก็ได้แล้ว ผงสกัดของมัน
เจ้าเอามันใส่มัฟฟินสินะ
พร้อมของอย่างอื่นด้วย
ไปดูหน่อยสิว่ามีของพวกนี้มั้ย
คิดว่ามีคนเก็บของแบบนั้น ไว้ในตู้เหรอ
ลองก็ไม่เสียหลายนี่
- นี่ๆๆ ไม่เอาน่า - ใจเย็นน่า
- เป็นเพราะมันเหรอ - เปล่า
ตัวข้าป่วย ตอนที่ยังเด็ก
เป็นอะไร
ข้าก็ไม่แน่ใจนัก
แค่มันแย่มากๆ
ข้าไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้
มันน่าละอาย
- มันไม่ใช่แบบนั้น - มันใช่สิ
มันแปลว่าเจ้าทรหดมากไง
เราจะช่วยรักษาเจ้า
แต่มันก็อาจเจ็บนิดหน่อย
รึเยอะเลย
ไม่ใช่
นะ
"ไปเลยสิ คิท
"ไปเอากระเพาะฉี่พอสซั่ม กับผงนางฟ้ามา
"ข้าจะได้เอามาโรยที่ก้นข้า
"เวลาตดออกมา กลิ่นจะได้เหมือนอบเชยไง"
ไง
ว่าไง
เจ้ามานี่ทำไม
แบบว่าเจ้าเห็นเยลลี่ปลาไหล กับเนยนางไม้บ้างมั้ย
เจ้าควรจะไประวังพวกเกลส์ไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่ ทำแล้ว ข้า...
มันมีประตูที่ข้าคิดว่า
เป็นที่ที่เหมาะมากที่จะเอาไว้เฝ้า
บอร์แมน นี่เจ้ากำลังรื้อ ปราสาทยายข้าใช่มั้ย
ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว
ถึงทำข้าก็ไม่สนหรอก
เหรอ ก็ดีข้าก็ทำจริงแหละ
ทุกคนบอกว่าที่นี่ต้องสาป
รู้มั้ยมันหายากแค่ไหน
ไอ้ปราสาทร้างที่ยังไม่ถูกปล้น
คงไม่
ข้าดันเปิดห้องสมบัติไม่ได้
ซึ่งมันหงุดหงิดมาก...
ขอบใจ
แล้วเจ้าหาอะไรอยู่
กระเพาะฉี่ตัวพอสซั่ม
เวลาจะใช้มันหาไม่เคยเจอหรอก
แล้วนี่ไล่ผีไปถึงไหนแล้ว
มันไม่ได้ผลอยู่แล้ว...
ถ้าไอ้พิธีนี่มันไม่ฆ่าเขา ข้าคงต้องทำเอง
อะไร
เปล่าหรอก
แค่คิดว่าบาร์ฟมอร์ด้าคงภูมิใจ กับหลานสาวคนนี้แน่
ให้ตายสิ
แม่นั่นทำข้าลืมไม่ลงแหงๆ
อีโลร่า
มันทำไม่ได้ ถ้าเจ้าไม่ท่องไปพร้อมข้า
ก็ได้
เน้นเสียงชอหน่อย
ดีมาก
มองข้านี่ มองพ่อไอ้ลูกชาย
- อะไรเหรอ ไม่ ท่านไม่อยู่ที่นี่ - เจ้าคือความล้มเหลว
ท่านไม่มีจริง
พ่อบอกแล้วใช่มั้ย
ให้ทายาทกัลลาดอว์น เพื่อเข้ายึดเทียร์แอสลีน
เอาตัวเจ้าเข้าแลก กับสิ่งที่เจ้าขโมยพ่อไป
ข้าไม่ได้ทำ
ไม่เป็นไร
เจ้าทำได้แน่
ถ้าเจ้าพลาดข้าจะรับเอง
ทำไมต้องทรมานข้าด้วย
- เกิดอะไรขึ้นกับเขา - กวนมันต่อไป
ให้ตายสิ คิทอยู่ไหน
เจ้าจะสละชื่อของครอบครัวเจ้ามั้ย
ข้าจะทำ
เจ้าจะยอมรับ แสงของผู้เป็นนิรันดร์หรือไม่
มอบชีวิตของเจ้าเพื่อจุดหมายเรา
เพื่อเราได้ปลดปล่อยโลกนี้ จากความทุกข์ทรมาน
เข้าสู่อ้อมกอดที่อบอุ่น
ข้าจะทำ
สายเลือดของทั้งหก ไหลเวียนอยู่ในโลหิตเจ้า
เจ้าจะเป็นผู้นำทางให้เขา
นักบวชหญิงแห่งเวิร์ม ราชินีบาฟมอร์ด้า
เจ้าประตูชนะข้าไม่ได้หรอก ข้า...
นี่ เจ้าว่าไวน์เก่ามันจะทำให้เรา...
อะไร
ข้าพยายามเปิดไอ้ห้องสมบัตินั่น มันทำให้ข้าอยากจะบ้า
ข้าอยากรู้มีอะไรนั้น
คือถ้ามันมีของดีๆ แบบ...
รูปปั้นทองคำ รูปนกอินทรีย์สู้กับม้าล่ะ
เห็นอะไรมั่งมั้ย
ไม่
รู้มั้ย คิทพูดถูก
เราคนนึงจะต้องฆ่าเขา
ก็ไม่แน่
และคนนั้น ถ้าไม่ใช่เจ้าก็ข้า
ใช่
ที่ข้าอยากจะเป็นคืออัศวิน เพื่อรับใช้
แต่ข้าชักไม่ชอบแล้ว
ตอนที่คู่หูของข้าตาย
ข้าใช้เวลานานเพื่อจะหนีจากตัวเอง
จนข้ารู้ตัวว่า คนเดียวที่ข้า ไม่มีวันหนีไม่พ้นคือตัวข้า
แล้วทำใจได้ไง
เจ้าตั้งสติไปที่เป้าหมายทุ่มเต็มที่ และอย่ามองกลับมา
และข้าว่าบัลลันไทน์ก็ต้องพูดแบบนี้
เอาละ มัน...
ทุกคนควรจะได้ร้องไห้เต็มๆ สักที
คือถ้าเจ้าอยากจะอ้วกแตก รึเป็นลมอะไรก็เหอะ
ช่วยถอยไปห่างๆ หน่อยได้มั้ย
อ่อนหัดชะมัด
อีโลร่า ไวหน่อย
ดี
ไม่น่าจะได้
มันไม่ใช่ต้นสายน้ำผึ้ง แต่คิดว่าคงใช้ได้แล้ว
เขาอาจไม่รู้สึกก็ได้
เอาน้ำให้ข้า ไอ้แคระ
ไม่งั้นเจ้าตาย
เข้าใจมั้ย น้ำน่ะ
อีโลร่า น้ำมา
เร็วๆ สิ
ใครอยู่รึเปล่า
มีใครได้ยินมั้ย
ถ้าได้ยิน ได้โปรดตอบมาที
เอริค
เอริค เราได้ยินเจ้า
โดฟ
นั่นเจ้าเหรอ
เจ้าอยู่ที่ไหน
ข้าอยู่ในคุกมั้งนะ
มันมืดและร้อน
- มีเพียงข้า ข้ากลัว - เราจะไปช่วยเจ้า
- ไม่ใช่เอริค มันคือเจ้าลิช - ช่วยข้าด้วย
- มันพยายามทำลายสมาธิเรา - ไม่
อย่าหลงกล
- ได้โปรด - ข้าทนไม่ได้แล้ว
ฟังข้านะ เราต้องทำต่อไป
ท่านไม่ควรทำแบบนี้นะ พ่อ
ท่านรู้มันจบยังไง เปลี่ยนมันไม่ได้
ท่านปกป้องนางไม่ได้
- หุบปาก - บอกความจริงนาง
- บอกนางซะ ไม่งั้นข้าจะพูดเอง - หุบปาก บอกให้หุบปากไง
- มันหมายความว่าไง - สมาธิ
มีอะไรที่ท่านไม่ได้บอกข้าเหรอ
- ไม่สำคัญหรอก - เกิดอะไรขึ้นกับหมู่บ้านท่าน
ฟังนะถ้าเจ้าจะไม่ช่วยอะไร ไปซะ
ไป ไปเลย
ไม่ต้องเกร็งนะ
ไอ้เวรเอ๊ย
เกลียดแกโว้ย ไอ้ประตู
โทษที ไม่เป็นไรดีกันเนอะ
บอร์แมน
เจ้าแก้ไขมันได้อยู่
นางเอากุญแจไป
บอร์แมน
นังตัวแสบ
เจ้าออกมาทำไม
ออกมารับลมน่ะ
ข้าอยากทำแบบนี้ เจ้ารับได้มั้ยล่ะ
ได้ ตามใจสิ
ข้าเจอสองคนนั้น
เป็นคนตัดไม้ ตอนที่หนีจากบัลลันไทน์
พวกนางกำลังกินมื้อเที่ยง อยู่ที่ข้างนอกกระท่อม
หากข้าไปต่อพวกนางก็คงไม่ตาย
เจ้าพูดถูก
ข้าโง่ที่คิดว่าจะ...
ข้าช่วยใครไม่ได้สักคน
ฟังนะตอนที่...
ตอนพวกนั้นจับเจ้ามาจากค่าย เราแยกกันออกตามหาเจ้า
เจ้าได้ยินรึเปล่า
อะไร ที่เกรย์ดอนร้องงั้นเหรอ
ข้าพยายามจะบอกอะไรเจ้าอยู่ งั้นช่วย...
ไม่
เสียงนั่น
ข้ารู้จัก
ข้าเคยได้ยินมาก่อน
เดี๋ยว ข้าจะไปด้วย
เจ้าจะหายเป็นครั้งที่สามไม่ได้
วิลโลว์ต้องโกรธแหง
เจด หนี
หนีไป
ท่านแม่
ตายซะเถอะ
ตาย
ไม่ต้องปรานี
ตาย
หลีกทางให้ราชินีบาร์ฟมอร์ด้า
เจ้าหยุดคำทำนายไม่ได้หรอก
เด็กนี่จะไม่มีอำนาจเหนือข้า
เริ่มทำพิธีได้
ไม่ ยุคเลวร้ายของเจ้าต้องจบลง
นางจะกลับมาและกำจัดเจ้า
- หุบปากไปซะ - ลูกของข้าจะกำจัดเจ้า
ฆ่ามัน
ไม่
ท่านแม่
นางมาแล้ว
ข้าสัมผัสได้
ข้าเห็นนาง
นางเติบโตขึ้น มุ่งมั่นและว่องไว
นางคือดวงประทีปส่องสว่าง ในยามแห่งความกลัว
ไม่
ให้ตายสิ ข้านึกว่าเจ้าเป็น...
เจ้าเข้ามาได้ยังไง
ทางประตูไง
อะไรนะ
ข้าใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกั้นประตูไว้
ไอ้ปราสาทนี่ มันต้องมีอะไรพิลึกแน่
งั้นเหรอ
ไอ้บันไดวนมันพยายามจะกินข้า
ออกไปตากพายุน่าจะดีกว่า
ด้วยความเคารพนะ ฝ่าบาท
อันนี้จริง
อะไร
- นั่นใครน่ะ - เรามีดาบนะ
มีหน้าไม้กับแส้หนามที่มีพิษด้วย
ก็ได้ข้ายอมละ ให้ข้าเข้าไป
จะรู้ได้ไงว่าเป็นเจ้า
ไม่รู้สิ จากกลิ่นตัวรึ เสียงร้องแสนหวาน เลือกเอาละกัน
บอกอะไรที่บอร์แมนตัวจริงต้องรู้มา
ก็ได้ คือพวกเจ้าสองคนน่ะ ปิ๊งปั๊งกันอยู่
- เปล่านะ - ใช่ ไม่เลย
- มันอยู่ไหน - นี่...
เจ้าเป็นคนเดียวลงสุสานกับข้า
- เจ้าเป็นคนที่เดาได้ว่าข้ามีอะไร - มีอะไรล่ะ
ลักซ์อาร์คาน่า
เจ้าไม่รู้มันสำคัญแค่ไหน และข้าต้องเอาคืนมาให้ได้
ช่วยเอามือโสโครกนั่น ออกจากเจ้าหญิงที
มาว่ากันใหม่นะ
มันเกิดอะไรขึ้น แล้ววิลโลว์ล่ะ
ไปแล้ว และเรามีปัญหาใหม่
พิธีกรรมมันได้ผลนะ คิดว่า...
เขาถอนพิษออกจากข้าได้แต่...
มันดันเลอะมือเขา และเขากลายเป็นลิช ส่วนข้า..
คงเข้าใจนะ
มาช่วยตรงนี้ทีสิ คือข้า... ขอบใจ
เจ้าหายแล้ว
ใช่
แต่วิลโลว์ไม่ ไปกันเถอะ เราต้องหาเขา
ขอขอบคุณนะที่ช่วยชีวิตข้า
- วิลโลว์ - วิลโลว์
วิลโลว์
เขาจะอยู่ไหนได้
เดี๋ยวนะ ให้ข้า...
เราน่าจะหาได้
เราต้องคิดให้เหมือนเขา
ไม่ใช่วิลโลว์ เหมือนลิช มันจะไปไหน
หอคอยสูง
พิธีกรรมแห่งราตรีที่สิบสาม ประตูระหว่างสองโลก ใช่
- ข้าไปเอง เจ้าไม่ปลอดภัยแน่ - ไม่
วิลโลว์ช่วยข้าไว้ นี่ตาข้าช่วยเขา
เจ้ารู้ทางได้ยังไง
ตัวข้าเกิดที่นี่
ก็ได้ เป็นไปได้ว่าข้าอาจ เล่นใหญ่เกินไปหน่อย
งั้นข้าขอโทษด้วย
แต่ถ้าเจ้าเอาลักซ์คืนมา ข้าก็จะไปแล้ว
ไหนว่าไม่เจออะไรไง
ใช่ คือข้าคงโกหกเรื่องนั้น
ซึ่งไม่เกี่ยวเพราะเจ้าทั้งคู่
เป็นสองคนที่ข้า แนบชิดที่สุดตั้งแต่ได้มันมา
- ไปแนบชิดกับบอร์แมนตอนไหน - แล้วเจ้าล่ะ
เพราะน็อคมาร์มันปั่นหัวเรา และเสี้ยมให้เราตีกันเอง
ลักซ์คืออะไร
ทำไมมันถึงสำคัญกับเจ้า ขนาดที่ยอมหักหลังพวกเราได้
ดูนั่น ที่หอคอย
นี่ถามจริง
เจ้าดูถูกกันไปนะ
คิดเหรอว่า เราหลงกลไอ้มุกเก่าๆ แบบนั้น
ไม่ๆๆ เขาพูดจริง
มีคนอยู่บนนั้น
- มันเป็นกลลวง - อาจใช่
อีโลร่า
เขาไม่อยู่นี่
ใช่
ข้าไม่เข้าใจ เขาจะอยู่ไหนได้
ไม่รู้สิ แต่มันอาจไม่เป็นไร
หมายความว่าไง ไม่เป็นไร
เราต้องหาเขาก่อนมันจะสายไป
ไม่เห็นรึไง
มันไม่สำคัญแล้ว
เขาช่วยเจ้าไม่ได้อีกแล้ว
เวรแล้ว
เราจะมาทำพิธีให้จบ
คืนนี้
ข้ารู้เจ้าอยู่ในนั้น เกรย์
ข้ารู้ว่าเจ้าส่วนนึงได้ยินข้า
ข้าไม่เคยรู้สึกแกร่งเช่นนี้
เจ้าดูดีขึ้นนะ
เจ้าชอบแบบนี้ใช่มั้ย
คนมั่นใจ แข็งแกร่ง ข้าเป็นได้นะ
ใช่เลย แต่ข้าไม่ต้องการแบบนั้น
ก็เอริคเป็นแบบนั้น
มันไม่ใช่เหตุที่ข้ารักเขา
ข้าบอกไว้ว่ายังไง เรื่องกฎแรกของความปลอดภัย
ไม่ว่ายังไง อยู่ห่างหอคอยไว้
เจ้าเป็นศิษย์ที่ห่วยที่สุดจริงๆ
วิลโลว์
เป็นเด็กน้อย ไร้ทางสู้
แต่เจ้าก็รอดมาได้ เมื่อบาร์ฟมอร์ด้า จอมเวทหญิงที่ทรงอำนาจพ่ายแพ้
ไม่อยากรู้เหรอว่าทำไม
- เพลิงทมิฬยังคงลุกโชนอยู่ - เพลิงทมิฬยังคงลุกโชนอยู่
- เริ่มพิธีครั้งที่สองได้ - เริ่มพิธีครั้งที่สองได้
ข้ารู้ว่าทำไม
วิลโลว์เอาชนะนางได้ เขาใช่ไอ้...
คาถาลบๆ ล้างๆ ถอดถอนอะไรสักอย่าง
และตอนนี้เขาจะใช้มันอัดแกให้ยับ
อย่างงั้นเลย
อยากบอกนางเองมั้ย รึให้ข้าบอก
อย่าไปฟังมัน อีโลร่า
นังแม่มดแก่
ด้วยเวทของข้า ข้าจะส่งนางไปที่ ไปที่...
เจ้าไม่ใช่จอมเวท
ไปยังโลกที่ปิศาจแตะต้องนางไม่ได้
ไม่มีทางหรอก ไม่มีที่แบบนั้น
แก
วิลโลว์ไม่ได้เอาชนะบาร์ฟมอร์ด้า
นางพ่ายแพ้... เพราะความประมาทของนางเอง
งั้นบอกหน่อย
เจ้าจะเอาชนะเรายังไง
เหมือนครั้งก่อนไง
กับสหายข้า
วิลโลว์ รับ
ออกไปจากร่างของเกรย์ดอน
ออกไป
เราต้องทำ
ถึงเวลาแล้ว
เดี๋ยวๆ
เดี๋ยว
นางต้องการแม่
เจ้าช่วยนางไม่ได้
แต่เจ้าช่วยเกรย์ดอนได้
เจ้ายังช่วยเขาได้นะ
ไม่ได้ ข้าพยายาม ตัวข้าไม่มี...
เจ้าเสกต้นเอคเคิ้ลเบอรี่ได้
ไอ้มนตร์ต้นไม้นั่น
มันได้ผล
ข้าเห็นมันในป่านั่น
มันช่าง...
งดงามมากๆ
งั้นข้าอยากให้เจ้าช่วยตั้งสติ
และใช้อะไรก็ตามที่เจ้ามี มาช่วยเกรย์ดอน
หากไม่ทำ เจ้าเองจะต้องเสียใจ
ไปตลอดชีวิต
- แต่ข้าไม่รู้วิธี - ไม่ เจ้ารู้
แค่ใส่สูตรที่เจ้ามีไป
บ้าจริง อีโลร่า อย่าเชียวนะ
ออกไป
ข้าไม่เหมือนพี่
ข้าดึงหน้าไม้ที่พ่อให้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
เจ้าฉลาดกว่าพี่มากนัก
เก่งขี่ม้ารึต่อสู้ ไม่ช่วยให้เป็นผู้นำได้
ปัญญาต่างหาก
ไม่เอาน่า เกรย์ดอน
เจ้าทำได้แน่ ถ้าเจ้าพลาดข้าจะรับเอง
ข้าไม่เคยแคลงใจเรื่องเจ้าเลย
ทำไมหน้าข้าเหมือนพองๆ เนี่ย
มันปกติมากไม่ต้องเครียดหรอก
รู้อะไรมั้ย ข้าคงคิดถึงที่นี่
เรื่องบริการอาจจะห่วยหน่อย แต่มันก็มีเอกลักษณ์ดีนะ
อะไรคือโลหิตของทั้งหกเหรอ
ในตอนเริ่มต้น ในแมกไม้
นางฟ้าทั้งหกทรยศมารดา เพื่อรับใช้พลังความมืด
สิ่งนั้นเป็นไปอยู่แสนนาน เวทที่กล้าแข็งแต่ชั่วร้าย
โลหิตของทั้งหก
งั้นบาร์ฟมอร์ด้าคือโลหิตของทั้งหก
แปลว่าตัวข้าด้วย
และรวมทั้งเอริค
เราต้องถึงนครอิมเมโมเรี่ยล ก่อนนางจะเปลี่ยนเขาได้
และมันอยู่ที่สุดขอบโลก
มันจะเป็นไปได้เหรอ
นางช่วยเกรย์ดอนได้
ทุกอย่างเป็นไปได้
เราก้าวหน้าไปมากเลย...
เจ้าอาจเป็นจอมเวทได้สำเร็จ
จับเด็กนั่นมา
ฆ่าที่เหลือซะ
มีใครอยู่มั้ย
หวัดดี
มีใครอยู่มั้ย
มีใครอยู่บ้างมั้ย
คำบรรยายโดย ปิลันธน์ ชำนาญกิจ