เรามีคำกล่าวเกี่ยวกับ คนที่มันชอบแกล้งขู่
พวกมันคือหมวกแสนสวย
"ความเดิมตอนที่แล้วใน วิลโลว์"
เวลามีเด็กเป็นร้อย เราจะประทับตราตระกูลไว้
นี่คือตราพ่อข้า ตราของเคล
ข้าพบเบาะแสในคัมภีร์โบราณ เกี่ยวกับเกราะไคมีเรี่ยน
ข้าถึงได้ส่งแมดมาร์ทิแกนออกไปค้นหา
ข้าเกรงว่าได้ส่งเขาไปหาความตาย
ไอ้เรื่องที่น็อคมาร์ นั่นไม่ใช่ข้า
ไม่มีใครรอดจากสเกลลินไปได้
- สเกลลินเหรอ - เหมืองแห่งสเกลลิน อยู่ในเทือกเขา
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
หลังจากสองร้อยจันทรา น้องสาวข้ากลับมาแล้ว
หมดทั้งหัวใจข้าหลงรักเจ้า
ไม่ๆ คิท คิท
พวกโทรล
"บทที่หก นักโทษแห่งสเกลลิน"
เอริค
มากับเรา
ยอมรับพลังของเจ้า
ไม่ ไม่เอาอยู่แล้ว
เสียงสยองเมืองสยองขอผ่านดีกว่า
นั่นอะไรน่ะ
บ้าชัดๆ
ไม่ใช่วันนี้ ไม่ละ ขอบคุณ
เอาละ
ไปละนะ
ท่านไหวนะ
ข้าอยากได้ไม้เท้า ไม่ก็คทา
อะไรก็ได้มาแก้ปวดหัวตึ้บแบบนี้
ไม่เอาน่า
ปัญญาท่านกับกำลังข้า
เดี๋ยวเราก็ได้ออกไปแล้ว
โทษทีนะ
ใครๆ เขาก็พูดแบบนี้ ตอนที่ถูกโยนมาขังที่นี่
ใช่มั้ยล่ะ พรรคพวก
ข้าก็พูดแบบนี้เป๊ะเลย ตอนที่พวกมันโยนข้าเข้ามา
แล้วมันตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ
มันวันอะไรแล้วเนี่ย พุธใช่มั้ย
ก็ประมาณสักสิบปีได้ ที่กะๆ ดู
ถอดใจตั้งแต่ปีแรกๆ แล้ว
ไอ้ถูกจับมันไม่แย่หรอก ไอ้ตอนที่โดนทรมานก็ไม่แย่
แต่ที่แย่ก็คือตอนที่เชื่อว่า คราวหน้าเราต้องหนีออกไปได้นี่แหละ
ข้าคิดว่าสุดท้ายแล้ว ความหวังนี่แหละที่ทำให้เราถอดใจ
มันแย่เนอะ
ข้าควรจะเป็นคนคุมกฎที่นี่
แล้วนี่พวกเจ้าไปทำอะไรไว้
ถึงได้โดนจับมากองรวม กับพวกดวงซวยอย่างเราได้
ไปแทงใครเข้าเรอะ
รึอะไรที่เด็ดกว่านั้น
มันจับเราแยกกับคนอื่นตอนมาถึงนี่
ไม่รู้ว่าทำไม
อีกเดี๋ยวเจ้าก็ได้รู้แน่ รับรองได้
แล้วเจ้าเป็นใคร
โทษทีนะ
ข้าไร้มารยาทจริงๆ
ข้าคือแมดมาร์ทิแกน
ว่าไง
ข้าคือลอร์ดซาร์ริส เป็นหัวหน้าฝ่ายจัดการที่สเกลลิน
เจ้าหน้าหงิกทางซ้ายนี่ คือน้องข้าเอง ฟัลเค่น
ทักทายสิ ฟัลเค่น
ทั้งตัวจิ๋วและอ่อนแอ
จับพวกมันหั่นให้หมากินเถอะ
ดี เข้าท่าดี
อย่าโกรธนะ
เขาไม่ค่อยรับแขก
แถมเขาก็ชอบพูดตรงๆ ซึ่งก็ถือว่าดีแล้วมั้ง
แต่เอาเถอะ เราเดาว่าเจ้าไม่ได้มาจากไวลด์วู้ด
ทำไมเจ้าคิดงั้น
ตัวจิ๋ว อ่อนแอ งอกง่อย กิ๊กก๊อก ตายง่าย
ข้าดูจากเสื้อผ้าเจ้า
ซึ่งดูมีสไตล์แต่ใช้งานได้จริง
ซึ่งไม่ใช่ของแบบโจรป่าสวะมันใช้
มาจากไหนกันล่ะ ตะวันออกเหรอ
ข้าคือคิท ทันทาลอสแห่งเทียร์แอสลีน
เอาจริงดิ จะไปบอกมันทำไม
เทียร์แอสลีนเหรอ
พวกไฮโซนี่
ไม่เคยไปเองหรอก แต่ก็อยากไปนะ แต่...
ข้าว่าเราจัดการเชิญเจ้าไปที่นั่นได้
รู้มั้ย คือข้าไม่ได้ปลื้มพวกเนลวิน
ฉะนั้นอย่าพูดอีกเวลาไม่มีใครถาม
เก็ตนะ ขอบใจ ต้องแบบนี้แหละ
แล้วแม่สาวน้อยจากเทียร์แอสลีน มาทำอะไรที่ไวลด์วู้ดล่ะ
- ข้ามาตามหาคน - เหรอ แล้วเจอมั้ย
ยังหรอก
แต่เจอแน่
หลังจากออกไปจากที่นี่
ข้านับถือความพยายามนะ แต่ว่าความจริงก็คือ...
เจ้าจะต้องใช้เวลาตลอดชีวิตที่นี่
และไม่มีใครจะมาช่วยเจ้าได้
แอบเข้าไปในนั้นคนนึง ไม่ก็
ไปกันหมดนี่ ไม่น่าจะรอด
ข้าขอละนะ ให้ข้าทำเถอะ
ข้าเข้าไปช่วยพวกเขา ไปเจอกันที่อีกฟาก
เจ้าไปไหนไม่ได้ถ้าไม่มีเรา
เราจะไปช่วยวิลโลว์
กับคิท
และคนอื่นๆ ที่พวกมันจับไป
เชือดพวกโทรลที่จะมาขวางทางเรา
นางคงไม่ได้ กะพูดให้หมดกำลังใจใช่มั้ย
ตอนที่เจ้าบุกฝ่าออกไปคราวก่อน
แล้วเชือดพวกโทรลนั่น
เจ้าออกไปข้างหน้าเหรอ
ไอ้เรื่องนั้น
ตอนที่ข้าบอกว่า "เชือด" มันไม่ได้แปลว่า "เชือด" จริงๆ
ประมาณว่าแอบจิ๊กของมันมากกว่า
ของอะไร
- เรากำลังเดินผ่านอะไรเนี่ย - อย่าไปรู้เยอะก็น่าจะดีกว่า
- ข้าว่าขี้พวกโทรลแหง - ก็บอกแล้วไง
ข้ามีเวลาสิบปี ที่ต้องคิดว่าต้องทำยังไง
ที่จะเข้าและออกไปจาก
ไอ้ส้วมซึมนี่ โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าข้าอยู่นี่
ก้นกบข้า!
เจ้ารู้อะไรเรื่องโครนบ้างล่ะ
เพราะคนชอบคิดกันไปเรื่อย
ว่านางเป็นผีร้ายในฝัน แล้วมันจริงอย่างที่คนคิดมั้ย
ก็จริง
แต่นางก็มีข้อดีเหมือนกัน
นางสอนให้เราสกัดพวกหนอน เปลี่ยนเป็นยาอายุวัฒนะ แถมอร่อยด้วย
เด็ด
ตกลงว่าจะทรมานข้ามั้ย
รึจะเอายังไง
ทรมานเจ้าเหรอ
เห็นเราเป็นอะไรกัน สัตว์ร้ายเหรอ
เราแค่อยากตะล่อมให้เจ้า มาร่วมมือกับเรา
สิ่งนี้เป็นความปรารถนา ของนายหญิงเราเหนือเรื่องอื่น
มือนิ่งๆ มือนิ่งๆ
ไม่ๆๆ ใช่ๆ มามะ
มาหาป๋ามา
จำเป็นต้องทำงี้ด้วยเหรอ
ไม่ๆ ไม่เอาน่า
ไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ นางยอมร่วมมือแน่
เรารู้ว่านางอยู่กับเจ้า ตอนที่หนีเข้าไวลด์วู้ด
ใคร
อีโลร่า ดาแนน
พาเขากลับมาได้ ข้าจะได้เข้าใจสักที ว่าทำไมเขาถึงได้เลือกเจ้าเสมอ
ไหวนะ
ว่ายังไงนะ
เราไหวใช่มั้ย
ไหวสิ
ดี
คือข้ารู้สึกเหมือน เราค้างอะไรกันแบบ ไม่รู้นะ
เรื่องคาใจเหรอ
แล้วก็เจ้าอาจยังแคลงใจเรื่องตัวข้า
ซึ่งมันก็ควรแหละ
คือแบบพ่อบอกให้ข้าสังหารบอร์แมนซะ
- นึกแล้วเชียว - ไม่โกรธนะ พวก
พ่อข้าเป็นขาโหดน่ะ
แต่ข้ารู้สึกว่าเราน่าจะเข้าใจกันดี
ก่อนข้าคิดเข้าข้างตัวเอง
ข้าคิดว่านี่มันไม่ใช่ที่ หรือเวลาจะมาทำอะไรแบบนี้นะ
ถ้าถามว่าข้าอยากคุยเรื่องนี้ในที่ ส่วนตัวมากกว่าในเหมืองโทรลเพียบมั้ย
ก็แหงแหละ ต้องใช่อยู่แล้ว แต่ไม่รู้จะมีเวลาอื่นมั้ย
หรือไม่เจ้าก็อย่าพูดเรื่องนี้อีก
ที่ข้าเกิดกลัว เพราะข้านึกว่าเจ้าฆ่าพี่ชาย
ข้ารู้แล้วว่าเจ้าถูกสิง
แต่ถ้าไม่ได้อยากคุยเรื่องความรู้สึก
ข้าอยากมีสมาธิเรื่องฝึกเวทมนตร์ ช่วยคิทกับวิลโลว์
ออกไปจากนี่ ตามหาเอริค
จากนั้นก็กลับบ้านไปหาน้ำอุ่นสบาย แบบยาวๆ ไปเลย
ทุกคน
- มันควรเป็นแบบนี้เหรอ - ไม่เลย อันนี้มาแปลกมาก
อีโลร่าดูสิ ที่คทา
ทำไมมันเป็นแบบนั้น
ทำให้มันหยุดสิ
ยังไง
หยุดสั่นซะ
- เจ้าอาจเครียดไป - ข้าไม่ได้เครียดเข้าใจมั้ย
เสียงเจ้าตึงมากเลยนะ
บอกแล้วไง เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับข้า
ข้าไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แถมข้าก็ไม่มี...
- ไม่ - ไม่มี ไม่มี...
ไม่ๆๆ
หายไวๆ
อุโมงค์ถล่มเรอะ
เหมือนมีเรื่องที่ชั้นบนสุด
ดูเหมือนเราจะมีปัญหาเกินรับมือ
มันอาจจะเป็นพวกก่อม็อบก็ได้
ข้านี่เกลียดพวกแกนนำซะจริงๆ
เราทราบครับ
เราจะส่งหน่วยรักษาความปลอดภัย ไปที่โรงกลั่นเลย
ไม่
มันคือสหายของมัน
พวกนั้นมาเพื่อช่วยมัน
- อีโลร่า ดาแนนอยู่ที่นี่ - อีโลร่า ดาแนนมาที่นี่
มาขัดประโยคที่สองของข้า แบบนี้มันไม่ดีนะ
ไปๆๆ ไปจับพวกไดคินี่ไฮโซมาซะ
- เจ้าคือวิลโลว์ - และเจ้าไม่ใช่แมดมาร์ทิแกน
เจ้าไม่ใช่แน่ๆ
ข้าตัวจริงเลยละ นังหนู
ข้าคือพ่อเจ้า และข้าคิดถึงเจ้าจะแย่
เออก็ได้ ข้าไม่ใช่หรอก
แล้วเจ้าแสร้งทำเป็นเขาทำไม
มันเป็นเรื่องที่ต้องเล่ากันยาวเลย แต่ตอนนี้เราไม่มีเวลาแล้ว
ถ้างั้นเจ้าเป็นใคร
ข้ารู้เขาเป็นใคร
เขาคืออัลลาแกช
ต่อสู้เคียงข้างแมดมาร์ทิแกน ที่ดินแดนล่มสลาย
แม่นแล้ว
พ่อเคยเล่าเรื่องของเจ้า
ว่าเจ้าเป็นอัศวินคนเดียวใน กัลลาดอว์นที่บ้องตื้นกว่าเขา
กล้าหาญ เขาหมายถึงกล้าหาญแน่ๆ
อีกอย่าง ข้าเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
เดี๋ยวนะ แต่...
บอร์แมนบอกข้าว่าเขาถูกหักหลัง
และสังหารโดยคนในกลุ่ม เพื่อแย่งเกราะไคมีเรี่ยนไป
เขาต้องพูดยังงั้นแหละ
จะบอกว่าเขาโกหกงั้นเหรอ
เปล่าๆ แมดมาร์ทิแกนถูกหักหลัง
เราทุกคนเลย
โดยเจ้าบอร์แมน
แบบนี้มันบ้าแล้ว ยังไงก็ไม่สำเร็จหรอก
มันยอดและเรียบง่ายที่สุด
ไวๆ หน่อย เดี๋ยวมันก็มาแล้ว
นึกแล้วว่า เราไม่ใช่พวกเดียวที่มันจับมา
แต่ไม่นึกว่าจะมากขนาดนี้
มันจะเอาคนไปทำไม
เอาไปทำไอ้นี่ไง
ทำให้มันแข็งแกร่ง เร็วขึ้น
เหมือนของที่ไหลจากบัลลันไทน์ เมอร์ริค เขาด้วย
ปิศาจ
ถ้าเราจับอีโลร่า ดาแนนได้ รู้มั้ยมันจะมีความหมายกับเราแค่ไหน
รู้สิ
โครนจะให้รางวัล เป็นทุกสิ่งที่เราต้องการ
แคชเมียร์ กัลลาดอว์น แม้แต่เทียร์แอสลีน
ใช่ เพราะตอนที่บอกว่ารู้แล้ว
มันก็หมายถึงว่า "ช่วยอธิบายเหมือนข้าเป็นไอ้โง่ที"
พวกเราต้องไปกันแล้ว
ข้าจะช่วยคนให้ได้มากที่สุด
ข้าต้องไปหาคิท
ข้ารับปากจะส่งพวกเขา ไปนครอิมเมโมเรียล
เจ้ามีครอบครัวแล้ว งั้นพอเรื่องจบ
เจ้าต้องเลือกเอา ว่าจะอยู่กับนางหรือกับเรา
จะพาพวกเขาออกไปยังไง
คือถ้ามันเป็นไปตามอย่างที่ข้าคิดไว้
คือไปทางประตูหน้า
และข้าจะเอาไปมากกว่าของที่จิ๊กไปได้
ได้ เพราะข้าเอาของพวกนั้นไปแล้ว
ไปหาสหายเจ้า ช่วยพวกเขาให้รอด
นี่อาจเป็นโอกาสเดียว ที่เจ้าจะแก้ตัวได้
สกอร์เปีย มันมาแล้ว เราต้องรีบไป
นี่ๆ
ส่งไอ้แท่งเหล็กที่ถาดมานี่สิ ข้าจะได้ไขกรงออกไป
ข้าคิดว่าพวกโทรลพูดถูก
ใช่ คนอื่นมาที่นี่ และพยายามตามหาเรา
ถ้าข้ารู้ว่าอีโลร่า ใช้คทาโดยข้าไม่อนุญาต
รับรองว่าข้าต้องโกรธสุดๆ แน่
พ่อเจ้ายังไม่ตาย
ช่วยข้าไปจากที่นี่ แล้วข้าจะพาเจ้าไปหาเขา
ไม่เอาน่า นังหนู โยนมันมา
ใช่
อย่างงี้สิ
กุ๊กกิ๊กๆ ออกแล้ว
เห็นกันอยู่ว่าเจ้าหลง
ผิดอีกแล้วแม่หัวเสธ ข้ารู้ดีว่ากำลังทำอะไร
ออกสิ
เออ
ไม่
อีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว
ไม่ ให้ตายสิ จะตกแล้ว
ข้าจะตกแล้ว เร็วเข้า
เร็วหน่อยสิ
เวรละ
ออกแรงเยอะๆ หน่อย อย่างงั้นแหละ
ดึงๆ
ทำไมเจ้าไม่คิดว่าจะรออีกเดี๋ยวล่ะ
ถ้าคิดดูดีๆ ข้าควรทำงั้น
- ขอบใจที่ช่วยข้านะ - โอเค
เหมือนเจ้าจะไม่โง่ เท่าที่แมดมาร์ทิแกนบอก
เนอะ
- ไม่ เจ้าโง่กว่านั้น - เฮ้ย
ดูเหมือนเจ้าจะมีสองตา
- ต้องงั้นอยู่แล้ว - คิดบ้าอะไรอยู่
เจ้าจะพานางตายไปด้วยนะ
คือจะบอกให้รู้นะ
แมดส์บอกว่าเจ้าเป็น บุรุษผู้กล้าที่สุดที่เขาเคยรู้จัก
เป็นคนมีน้ำใจอย่างยิ่ง แต่ว่าเจ้าคิดเยอะเกินไป
เหรอ
งั้นเจ้าจะบอกว่าหลายปีมานี่ แมดส์อยู่ที่สเกลลินมาตลอด
คือไม่เชิง ที่สเกลลินซะทีเดียวหรอก
มันมีสถานที่...
เป็นประตูกับทางเดินในถ้ำนี่
ที่แม้แต่พวกโทรลก็ไม่รู้
นำไปยังสถานที่โบราณ
คือบอกตามตรงนะ
แมดส์น่าจะดีใจกว่า ถ้าข้าให้พวกเจ้า ออกไปแทนที่จะลงลึกไปมากกว่านี้
งั้นเจ้าก็ไม่ควรบอกอะไร
เพราะถ้าเขาอยู่ ข้าจะไม่ไปโดยไม่มีเขา
ไหวนะ
- ไง สบายดีนะ - ไง สบายดี
ก็ดีนะ
- ไงล่ะ - เป็นไงบ้าง
เป็นอะไรมั้ย
เจ้าทำเหรอ ใช่เจ้ารึเปล่า
อีโลร่า
ใจเย็น พูดจริงนะ เจ้าจะทำเราตายหมด
เวลาข้าตั้งสติดีๆ แล้ว บางทีข้าจะไม่จามเลยนะ
- ข้าไม่ได้จะจาม - ไม่ คือไม่ต้องอายหรอก
- คือข้าไม่... - มาสิ
เร็วเข้า ตามข้ามา
ใกล้ถึงรึยัง
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็เจอคิทแล้วละ
เจ้าหลงแล้ว
เปล่า แค่ดูรอบๆ เฉยๆ
เจ้าสูงไป ไม่มีใครเชื่อว่าเจ้าเป็นโทรลหรอก
ข้าเชื่อในความเนียนของข้า
ไม่เหมือนพวกเจ้า ดูไกลๆ ไม่บอกยังรู้เลย
ไอ้วันเฮงซวย
มีข่าวว่ามีเรื่องที่ชั้นไทรตัน
ข้าอยากได้หน่วยครอม ไปดูแลเรื่องจัดการพวกม็อบ
- ไปเตรียมตัว - ข้าเหรอ
ไม่ได้
ข้าขอผ่าน
เจ้าว่าไงนะ
แบบว่าข้าอยากทำนะ แต่ข้าต้องขึ้นไป...
เพื่อ... แบบปลุกใจพวกทหาร
ดูเหมือนพวกนั้นจะเริ่มอู้ ตั้งแต่ถูกลดเวลาพักลง
ข้ากำลังสั่งแกนะ ผู้ดูแล
ใช่ ก็จริง ข้าแค่พูดเล่นน่ะ
เชิญนำไปเลย
ช่วยด้วย
ไม่เป็นไรหรอก หมอนี่มันหนีไว
- ไง ส้วมอยู่ทางไหนเหรอ - อะไรนะ
มาเร็ว
ไหนว่าไม่มีใครเคยหนีไปได้
ข้าเจอช่วงเวลาที่สุดระทม
นั่งทบทวนตัวเองและซึบซับ จนแบบแหงกอยู่ในนั้นแหละ
มันแค่แปดนาทีเองนะ
แต่เรื่องมันก็เกิดเยอะอยู่น่า
ข้าอยู่กับพวกเจ้าแล้วไง ข้ามาแล้ว
เราไปหาแมดมาร์ทิแกน แล้วก็เผ่นไปจากนี่
จะได้กลับไปทำสิ่งที่ข้ารักซะที ไปแต่งเพลง
เสรีภาพ ข้ารอดแล้ว
หมอนี่บ้าไปแล้ว
เข่ายังไม่หายแฮะ
ไปหามัน
ไม่ว่าจะทำอะไร อย่ามองลงไป
ได้ ต้องได้แน่นอน
เว้นแต่ข้าเป็นคนจำพวกนั้น
เวลาถูกสั่งอย่าให้มอง หรืออย่าคิดอะไรแล้ว ข้า...
ก็จะดูแล้วก็คิดแน่นอน
ข้าพาเขากลับมา ข้าจะได้เข้าใจซะที ว่าทำไมเขาถึงได้เลือกเจ้าเสมอ
จริงของเจ้า
ข้าไม่ควรมองเลย
ขึ้นมาๆ
ไม่ๆๆ เดี๋ยว
นี่เราเสียคทาเชอลินเดรียไปใช่มั้ย
เอาแล้ว
วิลโลว์เอาข้าตายแหง
ใช่ เขาอาจฆ่าเจ้า
อย่าปากเสียน่า บอร์แมน
แค่อย่าเพิ่งบอกเขาตอนนี้ก็แล้วกัน
มาสิ
แล้ว...
ถึงเวลามื้อเที่ยงยัง
เจ้าว่าไงนะ
ถ้าพวกเจ้าได้ร่วมรบกัน ที่ศึกอาร์ครีเชียน
ใช่...
ทำไมเจ้าถึงไม่อยู่ ตอนที่ข้า...
แบบว่าตอนที่ข้าโตขึ้นมาน่ะ
แมดส์จากมา หลังจากศึกที่ดินแดนล่มสลาย
เพื่อออกหาสมบัติและความยิ่งใหญ่
นานเลยกว่าจะหายโกรธเขาเรื่องนั้น
- ที่ผิดสาบานเหรอ - ใช่ อะไรนะ
เปล่า ที่ไม่ยอมชวนให้ข้าไปด้วยน่ะสิ
เอาละ
หน้าเกือบแหกแล้วมั้ยล่ะ
ลงมานี่
- เอาละ เดินไป - เอาละ มาเถอะ
- นั่นอะไร - ไม่รู้สิ
แล้วจากนั้น ข้าก็ไปเมาปลิ้นที่เฮเซิลตัน
กลับมาดีกัน หลังแมดส์เจอข้าเมื่อผ่านไปยี่สิบปี
และชวนให้ข้าผจญภัยไปกับเขาอีกครั้ง
เพื่อหาเกราะนั่น
ใช่
ถ้ารู้ว่าต้องมาถูกขัง ในกรงนั่นอีกสิบปี
ข้าคงปฏิเสธไปแล้ว
แต่เขาก็เหมือนพี่น้องและข้ารักเขา
เหมือนกัน
สำหรับเรื่องซวยๆ ที่เขาลากข้าไปเจอ
งานนี้ข้าอยากให้เขาช่วยจริงๆ
เหมือนพวกเวรนี่จะไม่ไปไหนง่ายๆ
เหมือนจะอย่างงั้น
- เจ้าคิดว่าไง - ไม่รู้สิ
บ้าจริง มีสองอย่างที่ข้าเกลียด และอย่างนึงคือไปฆ่ามัน
คิดว่ามันจะวางอาวุธ แล้วเดินไปมั้ย
น่าจะไม่ แต่ไม่เป็นไร
เดี๋ยวข้าจัดการกับพวกมันเอง แล้วเราไปกินหนูด้วยกัน
เจ้าเป็นบ้าอะไรเนี่ย
นี่
พรรคพวก เป็นไปได้มั้ยที่แก จะวางอาวุธแล้วเดินไปเฉยๆ อะ
คงไม่สินะ
นี่พวกนาย มาสิ
อีกเรื่องคืออะไร
- ที่เจ้าเกลียดน่ะ - มะกอก
ถามจริง
ข้าชอบมะกอกนะ
สามปีในการค้นหาทั้งโลก
หาเบาะแส เจอทางตัน สุดท้าย มาจบที่นี่ ยังประตูที่ซ่อนไว้
ประตูไปที่ไหน
สุสานวิกเกิ้ลไฮม์
นักผจญภัยเนลวินในตำนาน ผู้รอบรู้แชมป์ปาเป้า
ว่ากันว่าเขาถูกฝังไว้พร้อมกับ สมบัติจากการผจญภัย
- อาจรวมไปถึงเกราะไคมีเรี่ยนด้วย - เกราะไคมีเรี่ยน
ไม่เคยเห็นพ่อเจ้าตื่นเต้นขนาดนั้น
แม้แต่ตอนที่เราอยู่กับทั้งสาม...
ใช่
เขาคิดกับบอร์แมนเหมือนลูกคนนึง ขนาดตายแทนได้
ตอนเขาหักหลังเราและขโมยกุญแจไป
เขาก็ใจสลาย
มาเถอะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ไฟไหม้
รู้ใช่มั้ยว่าเราต้องไปไหน
ใช่ เพราะนี่มันชักจะแปลกๆ
ถูกน่า เราเกือบถึงแล้ว
เกือบถึงไหน
สุสานวิกเกิ้ลไฮม์
เอาละ ก่อนที่พวกเจ้าจะสติแตกกัน
ถ้าข้าพาเจ้าไปที่กรงอีกา เราต้องถูกจับไปด้วยแน่
ข้ารู้ว่ามันผิดเวลา
แต่ทุกอย่างที่ข้าทำ มันก็เพื่อคิท กับวิลโลว์
และทางเดียวที่เราจะหาพวกนั้นได้
เพื่อช่วยเขา และรอดออกไปจากที่นี่ได้
คือข้าต้องสวมชุดเกราะไคมีเรี่ยน
- ข้านึกแล้ว - ไม่อยากเชื่อเลย
เกิดอะไรขึ้นตอนที่เจ้าเจอประตู
พวกโทรลมันต้อนเราไว้
ข้าต้านพวกมันเพื่อให้เขาได้เข้าไป
พวกมันสนใจแค่ แมดมาร์ทิแกนผู้เป็นตำนาน
ตอนถูกมันจับ ข้าก็เลยใช้ชื่อเขาแทนตัวข้า
มันก็หยุดตามต่อ เขาจะได้...
กอบกู้โลก
นั่นคือเมื่อสิบปีก่อน
ข้าไม่รู้อีกฟากของประตูมีอะไร
หรืออะไรที่ทำให้เขาไม่กลับมา แต่ข้าจะต้องรู้ให้ได้
และข้าจะไปกับเจ้า
- เจ้าออกไปจากนี่ได้ยังไง - ให้ตายสิ
ข้ามึนไปหมดแล้ว เจ
ไม่ ไม่นะ
ใช่
และนี่มันไม่ใช่หนแรกด้วย
ความตื่นกลัวนี่เกิดขึ้นทุกครั้ง ที่ข้าได้เข้าใกล้กับ...
ข้านึกว่า สุดท้ายข้าจะเริ่มนึกออก
เรื่องอะไร
เวทมนตร์
ใช่
แต่มันเหมือน ยิ่งข้าพยายาม คุมมันเท่าไหร่ มันเหมือน...
เหมือนมันยิ่งถอยห่างออกไป
แล้วข้าก็... ข้าหัวปั่น
- ข้าไม่... - ไม่
มันไม่ใช่เพราะเจ้า เข้าใจมั้ย
- เข้าใจ - มันเพราะที่นี่
ใช่
ไม่
มันเป็นเพราะ...
ข้านี่แหละ
มันเป็นเพราะเจ้า
ไม่อะ
ข้าเสียใจด้วย
ไม่ต้องหรอก
เจ้าเป็นห่วงคิท
ข้าเองที่ควรรู้ว่าเขาต้องโกหก เพราะเขาทำแบบนั้น
สรุปกันว่าเราต่างก็ผิดในบางเรื่องนะ
งั้นมาช่วยตั้งใจ หาประตูลับหน่อยได้มั้ย ใช่
ซึ่งอยู่แถวๆ นี้แหละ
ยังมีอุโมงค์ทางนั้นที่ยังไม่ได้ไปดู
ก็ต้องลองดู
เดี๋ยว นี่...
ขอละ เดี๋ยว
ข้าทำได้แน่
ข้าช่วยทุกๆ คนได้
ข้าแก้ไขมันได้
แก้อะไร
เรื่องผิดพลาดใหญ่ในชีวิตข้า
- ถ้าแค่ข้า... - บอร์แมน
ไอ้อ้วนเคราเฟิ้มเอ๊ย
ไม่เจอกันนานนะ
ไอ้ทรยศ
คทาอยู่ไหน
คือข้าอาจจะทำหรือไม่ได้แบบ... คือแบบว่า ทำมันหล่น
อะไรนะ
นางทำหล่นตอนที่นางช่วยข้า...
- ใช่ อย่างงั้นแหละ - ชู่ว เจ้า
ไม้เท้าล่ะ ทำหล่นไปด้วยรึไง
เปล่า เกรย์ดอนเอาไป
เกรย์ดอนอยู่ไหนล่ะ
ไปจัดการปัญหาที่ชั้นไทรตันอยู่มั้ง
- เธอต้องโดนลงโทษหนักนะ สาวน้อย - ใช่ ข้ารู้
- ผมข้าๆ - อย่าดึงผมสิ
- คิดถึงท่านน่าดูนะ - ใครจะไปสนผมแกกัน
- เหรอ - เหรอ
- ข้าก็คิดถึง... ในทางไม่ดีนะ - เฮ้ย
หยุดนะ หยุดสิโว้ย
แกมันไอ้เฒ่าจอมงี่เง่า
แกมันก็ไอ้หนอนตาขาว
ไม่เอาสิ พวกเจ้า พูดดีๆ
- โทษที โทษนะสาวๆ - ข้าขอโทษ
ข้าอยากให้เจ้ารอดจริงๆ
ข้าจะได้ฆ่าเจ้าเองให้สนุกไปเลยไง
ข้าอยู่นี่แล้วไง
เสิร์ฟแบบไม่อั้นเลย ไอ้แห้งเอ๊ย
เข้ามาเลยสิ
ไอ้แห้งเหรอ ที่จริง ข้าฟิตหุ่นมาเยอะเลยขอบอก
คงงั้นมั้ง เจ้าล่ำขึ้นเยอะดูดีขึ้นแยะ
ขอบใจ
ปกติก็คุมอาหาร กำลังออกกำลังเยอะๆ หน่อย
- ไม่ว่าเขาบอกอะไร มันไม่จริง - เจ้าขโมยลักซ์อาร์คาน่าไป
คืนจากเขา
เขาให้เบลย์ล็อคกับมูกี้ต้องตาย เขาทรยศเรา
เขาทรยศแมดมาร์ทิแกน
ไม่ต้องเลย
เจ้านี่มันปลิ้นปล้อน
เจ้าต่างหากล่ะ มันนั่นแหละ
คิดว่าที่ข้าแหง็กอยู่นี่สิบปี เพราะมันสบายรึไงกัน
เจ้าคือทหารคนสนิท
และเจ้าทิ้งเขาให้ตาย
ข้ารู้
ข้าควรจะอยู่กับเขาจนถึงที่สุด
ข้าควรทำแบบนั้น
ข้าเสียใจ
ข้าขอโทษ
ข้าคิดว่ามีอะไรกำลังมา
พวกโทรล
หนก่อนมันจับข้าได้ที่นี่แหละ
มันคงรู้ว่าข้ากลับมาตรงนี้
ทำไมฉลาดนักวะ ให้ตายสิ
ทางออกเร็วสุดได้ยังไง
- ทางประตู - ใช่
เอาแขนเจ้าสอดไป
- ข้าเหรอ จริงดิ - มาสิ ใช่
สอดแขนเจ้าเข้าไปแล้วดึงคันโยก
ถามจริง
ตอบตรง
ดีมาก
รออยู่นี่นะ
เอาละนะ แก้ปัญหากับดักเรียบร้อย
ใช่ ข้าไม่เห็นประตูลับเลย
นั่นเป็นเพราะว่า...
เจ้าดูมันไม่เป็นไง
ให้ตายสิ สมบัติอยู่ที่ไหน
นานแสนนานจนข้าจำไม่ได้ ข้าได้ทดสอบผู้ที่เข้ามา
มองหาสมบัติ ชื่อเสียง และเกียรติยศ
หวังว่ามันจะเปลี่ยนชีวิตของตนได้
แต่ว่ามหาขุมทรัพย์ที่ข้าพบคือ ความรัก เสียงหัวเราะที่อยู่รอบตัว
เปิดตัวได้น่ารักดีนะ
แม้ความร่ำรวย คือสิ่งที่ใจเจ้าปรารถนา
ไม่ใช่คำตอบที่ข้าต้องการในตอนนี้
และหากเจ้าไม่มีคำตอบมา ในสุสานนี้หนาคือที่ตายของเจ้า
เดี๋ยวนะ เขาบอกว่า เราต้องตายหมดเหรอ
เขาว่างั้นแหละ
ยอดเลย
ข้าสืบส่งต่อต้นตระกูลถึงหมู่เหล่า และพวกเขาเหล่าพี่น้องต้องแบ่งปัน
แม้มันอาจเป็นคำสาปหรือรางวัล หากผู้นั้นใช้อาจเป็นไปมากกว่าเจ้า
- ใครเข้าใจมั่งเนี่ย - คำปริศนา ข้าถนัดเลย
ยอด งั้นเจ้าตอบได้สิ
เดี๋ยวๆๆ
ชื่อไงล่ะ
อะไรนะ
- เหรอ - นั่นคือคำตอบ
งั้นเราขอตอบว่า "ชื่อ"
ขอแสดงความยินดี
สำเร็จ เราทำได้
หากเจ้าทำสำเร็จอีกครา ห้องสมบัติข้าจะเป็นของเจ้าแน่หนา
ไม่ว่าหัวใจเจ้าปรารถนาสิ่งใด สิ่งนั้นไซร้จะรออยู่ยังเบื้องหลัง
เอาสิ เร็วเข้า ทีมอัลลาแกช เราทำได้
เอาละ วิกเกิ้ลไฮม์ มีอะไรก็จัดมาเลย
ยาจกมีสิ่งที่นักปราชญ์ปรารถนา แม้ทั้งคู่จะนำพามันลงสู่สุสาน
- ข้าไม่รู้ - ไม่เหรอ
หากว่าเจ้าต้องการเวลากว่านี้ หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
- หากเจ้าต้องการเวลามากกว่านี้ - เงียบไปเลย
หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
หากเจ้าต้องการเวลามากกว่านี้ หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
ที่นักปราชญ์ปรารถนา
หากเจ้าต้องการเวลามากกว่านี้ หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
นี่ เจ้าช่วยมีมารยาท และหยุดทุบวิกเกิ้ลไฮม์ซะทีได้มั้ย
หากเจ้าต้องการเวลามากกว่านี้ หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
แล้วเจ้าไม่มีแบบพวกคาถา
หรือเวทมนตร์ ที่จัดการเรื่องนี้ได้เหรอ มีมั้ย
ไม่มีไม้เท้าก็จบ หรือคทาของเชอลินเดรีย
รู้น่า
หากเจ้าต้องการเวลามากกว่านี้ หากเจ้านั้นปรารถนา ข้าพูดซ้ำอีกครา
ขอบอกเลย เขาไม่ใช่สิ่งที่โม้เอาไว้
เขา... เขามันแค่พวกงี่เง่า
เจ้าจะเชื่อใครดีล่ะ
ไอ้โจรห้าร้อย ที่ไม่มีสัจจะหรือภักดีกับใคร
หรือนักกวีผู้ยิ่งใหญ่ คนสุดท้ายของโลก
ลองฟังนี่หน่อย
เจ้าลิงน้อย เจ้าลิงน้อย มานั่งที่ตักของข้าสิ
ข้าจะลูบไล้ใช้นิ้วลูบผ่าน
พอเลย เพลงแกมันห่วย
กล้าพูดยังงี้ได้ยังไง
ข้าเก่งกว่านั้นเยอะ
งั้นเหรอ ข้าฟังแล้วมันใช่เลย
นึกออกแล้ว
ความไม่มี
คำตอบคือ "ไม่มี"
หลบไป ไอ้โง่เอ๊ย
มันอยู่ไหน อยู่ที่ไหน
นี่ไง
คิท
พ่อ
ได้ยินพ่อมั้ย
เขาไม่ได้เอาดาบไป
เจ้าเอาอะไรไปไม่ได้
ไม่ใช่ในนั้น
คิท
ข้าจะไป
อย่า
ข้าต้องไป
พ่ออยากให้ลูกฟังพ่อ
- ถ้าเจ้าไป เจ้าจะไม่ได้กลับมาอีก - ข้าไม่สน
- ข้าไม่ให้เจ้าไป - เหรอ เจ้าจะหยุดข้ารึไง
เราทั้งคู่
คิท เราต้องไปจากที่นี่
เจ้ายังช่วยเอริคได้
คิทขอละ พ่ออยากให้ลูกช่วย
หยุดนะ
พ่อ
- คิท ได้โปรด คิท - ปล่อยข้านะ
- พ่อ - คิท
พ่อ
พ่อๆ
อัลลาแกชอยู่ไหน
เขาไปแล้ว
เอากุญแจไปด้วย
เราต้องไปจากนี่เดี๋ยวนี้
หวัดดี
แล้วคนไหนล่ะ คืออีโลร่า ดาแนน
- ข้าเอง - ข้าเอง
เอาละ รู้อะไรมั้ย
พาไปทั้งคู่ ที่เหลือฆ่าทิ้ง
ไง ทุกคน
แกจะทำยังไงล่ะเจ้าแคระ
เชือดเรารึไง
อย่ามาเรียกข้า แคระ
ข้าว่าลุยเลย วิลโลว์
จับแล่เนื้อแล้วปิ้งไอ้ฟูนี่
จับมัน
ซาร์ริส
จำนี่ได้มั้ย
จำไม่ค่อยได้
ข้ามาเอาคืนแกแล้ว
มาเลยๆ
ปล่อยนางนะ
ใช่
นึกว่าเจ้าฉลาดกว่านี้นะ แมดมาร์ทิแกน
แกเข้าใจผิดเรื่องนึงมาตลอดสิบปี
ถามจริง เรื่องไหนเรอะ
ข้าไม่ใช่แมดมาร์ทิแกน
งั้นแกเป็นใครกันวะ
- โคล อัลลาแกชผู้กล้าตัวน้อย - อะไรนะ
ข้ากำลังเริ่มชอบเจ้าแล้วเชียว
หุบปาก
- ให้ช่วยอะไรมั้ย - ได้
วันนี้เป็นไงมั่ง
ข้าทำคทาหาย
- เวรละ - ข้ารู้
นี่เจ้าทำอะไร
ไอ้ของนี่มันใช้ไม่ได้
ข้าใส่กุญแจแล้วมันไม่ช่วยเลย
สงสัยเพราะปลิ้นปล้อนหลอกลวง แทงข้างหลังเพื่อนมาตลอด
อาจทำให้เจ้า แบบว่าไม่คู่ควรกับพลังมั้ง
ถ้างั้นคนดีอย่างแกลองใช้ดู อาจจะได้ผลก็ได้
พวกโทรลกำลังมา
- ทางไหนไปจากนี่ไวสุด - เข้าทางประตูนั่น
ไปๆ
พ่อเจ้าเขาฆ่าข้าได้ แต่ว่าเขาไม่ทำ
ไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากทำ
- อะไรนะ เราต้องไปกันแล้ว - ตั้งใจฟังให้ดี
เขาไม่ฆ่าข้า เพราะเขาคิดว่าสักวันนึง
ข้าอาจจะได้มาพบกับเจ้า กับพี่เจ้า หรือไม่ก็แม่ของเจ้า
ให้ตายเถอะ ข้ากรี๊ดนางมาก
เขาคิดว่าข้าจะได้บอกเจ้าว่า...
บอกข้าว่าอะไร
เขาออกไปสู้สิ่งที่อยู่ข้างล่างนั่น
เพราะเขาเชื่อว่าสักวันนึงเจ้าคนนึง จะปกป้องสิ่งที่สำคัญที่สุดบนนี้
อะไรมันสำคัญนัก
อีโลร่า ดาแนน
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
มาโว้ย
เข้ามาเลย
นั่นแหละ
หวังว่านางจะออกมาได้นะ
ได้สิ
คิดงั้นเหรอ
แน่นอน
อัลลาแกชอยู่ไหน
ให้ตายสิ
ข้าคิดว่าเห็นทางออกแล้ว
เอาละ ยอด
เราจะไปถึงนั่นได้ไง
คิท มาน่า
คิท เราต้องไปต่อนะ มันจะถล่มลงมาแล้ว
ก็ทำให้มันหยุดสิ
ข้าไม่รู้วิธี
พวกเจ้าเลิกตีกันก่อนได้มั้ย
เจ้าเป็นคนเริ่มมัน
ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ
มีพลังมากมาย แต่คุมตัวเองไม่ได้
- คือข้า... - พวกเจ้า
- ข้าพยายามจะช่วย - ใช่ ก็คงงั้นแหละ
เจ้าต้องการแบบนั้นเสมอ คือช่วยใช่มั้ย
เพื่อ...
หาเอริค เพื่อช่วยเกรย์ดอน ช่วยเราทุกๆ คน
ข้าได้ยินเสียงพ่อ
เขากำลังเรียกหาข้า
เรียกข้า
และข้าช่วยเขาได้
ข้าพาเขากลับมา ข้าจะได้เข้าใจซะที
ว่าทำไมเขาถึงได้เลือกเจ้าเสมอ แทนที่จะเป็น
อีโลร่า ไม่เอาน่า
แต่มันไม่ได้แล้ว
- ขอละ - หวัดดี
หรืออะไร
อะไร จะฆ่าข้าเหรอ
คิท อีโลร่า มาเร็ว
คิท เจ้าทำอะไรอยู่
เจ้าทำลายทุกอย่างจนหมด
- เจ้าพูดถูก - คิท
มันเป็นความผิดข้า
รู้มั้ย จะโทษข้าเกลียดข้า แต่ช่วยไปเป็นที่อื่นได้มั้ย
ถ้าอยู่ที่นี่พวกเราทั้งคู่จะต้อง...
คิท ไม่ๆ คิท ไม่
คิท
ไม่ๆๆ คิทๆ
คิทๆ
คิท ได้ยินข้ามั้ย
ได้โปรด วิลโลว์
คิท ขึ้นมาสิ
ขอละ วิลโลว์ ได้โปรด
ไม่ ทุบมัน
ทุบมัน วิลโลว์
ไม่ๆๆ
ไม่
เจ้าต้องทำ
ได้ไง
มันเป็นไปไม่ได้
นี่
มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย
มีใครมั้ย
ช่วยด้วย
มีใครมั่งมั้ย
เจ้าเป็นใคร
คนจริงๆ ใช่มั้ย
คิดว่างั้น
เจ้าล่ะ
เจ้าเป็นคนพาข้ามาใช่มั้ย
แต่คนที่จับเจ้ามา ก็จับข้ามาด้วย
งั้น...
เจ้าจะพาข้า...
ออกไปเหรอ
คำบรรยายโดย ปิลันธน์ ชำนาญกิจ